Στάλα στάλα ρουφώ τον έρωτά σου...κι αποκαλύπτομαι...
Μια μια οι αισθήσεις μου ξυπνούν και εισβάλλουν μέσα σου, χαϊδεύουν και διαβάζουν την ψυχή σου...
Μόνο αυτές δίνουν σ'αυτή την σημασία που της αξίζει... το ξέρεις άραγε?
(είναι κείνες που γνωρίζουν το βάρος της μ'ακρίβεια φτερού...)
Μόνο τούτες μπορούν να κάνουν τη σωστή μετάφραση σε όσα δουν γραμμένα βαθιά εκεί...
Γλώσσες πανάρχαιες και ξεχασμένες, χαμένες στο πέρασμα των αιώνων ξεδιπλώνουν ένα ένα τα μυστικά τους... κι η καρδιά σου φυλλομετράει το πόνο της για μια ακόμη φορά...μαζί με τις νοσταλγικές σου θύμησες... κι ας φόρεσε τα καλά της για να κάνει υπόκληση στο μέλλον...
Σε τούτης της βραδιάς το πέρασμα αποκρυσταλλώνονται όλες οι αναμνήσεις σε μια μόνο στιγμή... σε μια σκέψη μοιρασμένη στα δυο...μα εγώ απόψε μίσεψα μόνο το ένα...
Καλή σου νύχτα...
