Φέτος το καλοκαίρι οργανώθηκα περισσότερο...
Πέρσυ την πάτησα... Εβαλα 4 φυτά μέσα σε μεγάλη ζαρντινιέρα και πνιγήκανε... έφαγα και μια ήττα μέχρι να ανακαλύψω τι έφταιγε και ήταν μαύρες και νερουλιασμένες από κάτω οι ντομάτες μου... πάει πέρασε το καλοκαίρι και δεν έφαγα παρά 3 ντομάτες!
Φέτος όμως πήρα το αίμα μου πίσω!
3 μεγάλες ζαρντινιέρες με 3 φυτά η καθεμιά (να μην πάθουν τον περσινό συνωστισμό)που όμως δεν ήταν αγορασμένα από φυτά αλλά φυτεμένα από σπόρο. Το αποτέλεσμα με αντάμειψε πλουσιοπάροχα!
Ναι μεν δημιουργήθηκε στην αρχή το γνωστό πρόβλημα αλλά αυτή τη φορά ήξερα να το αντιμετωπίσω... Ασβέστη λιωμένο σε νερό για πότισμα και τέλος το πρόβλημα!
Ολο το καλοκαίρι από αρχές Ιούλη μέχρι και τώρα έτρωγα ντομάτες από τον κήπο μου.
Εκοβα και βγαίνανε νέες...
Υπολόγισα ότι κάθε βδομάδα έβγαζα μέσο όρο 2,5 κιλά ντομάτες. Not bad! Not bad at all..!
Τόσο βαθυκόκκινες στο εσωτερικό τους όσο δεν ήταν απέξω... Τόσο νόστιμες και μυρωδάτες αλλά και με τόσο σκληρή φλίδα που εύκολα την έβγαζα μόλις την τραβούσα με το μαχαίρι...αλλά και που αποδείχθηκε μεγάλο αβαντάζ κατά το γέμισμά τους!
Τόσο γλυκές που δεν θέλαν ούτε αλάτι... τρογώντουσαν σαν φρούτο!
Συμπέρασμα: Aν μπορώ εγώ, τότε όλοι μπορούν να γλιτώσουν χρήματα αλλά και να φάνε βιολογικές δικής τους παραγωγής ντοματούλες... Δε θέλει κόπο... Θέλει τρόπο...μεράκι και αγάπη... ;)
