Από ψυχής...

 Απόψε άναψα τζάκι, έβαλα χριστουγεννιάτικους ύμνους να παίζουν και καθισμένη ανακούρκουδα πάνω στο χαλί στις τεράστιες κοκκινοπορτοκαλί μαξιλάρες μου, πήρα ένα ποτήρι κόκκινο κρασί και το αγαπημένο μου τετράδιο μ'ενα μολύβι στο χέρι και σας γράφω... Δε βλέπω καλά στο ημίφως του τζακιού και των κεριών, αλλά έχω προσέξει ότι έτσι εντείνονται όλες οι αισθήσεις και βγαίνουν περίεργα από μέσα μας πράγματα... δε με χαλάει... σιχαίνομαι τους απολογισμούς αλλά λατρεύω τις καταθέσεις ψυχής...

Ολα αυτά τα χρόνια υπήρξατε τα χρώματα στην παλέτα της Ζωής κι έτσι με βοηθήσατε να χρωματίσω τον πίνακα της ψυχής μου με εκλεκτά χρώματα και σπάνιες μίξεις. Να'στε καλά!

Το 2012 κυριεύτηκα σχεδόν από τον ζήλο του νεοφώτιστου.
Όλα φάνταζαν όμορφα και άγνωστοι δρόμοι, με καλούσαν να τους διαβώ,να τους γνωρίσω.
Και αυτό έκανα...μόνο που πολλές φορές έμπαινα σε κάτι σκοτεινά δρομάκια και χανόμουνα.

Το 2013 ήρθε λίγο αυστηρό.
Ξεκίνησε τραβώντας τις κουρτίνες και ρίχνοντάς μου ένα κουβά για να ξυπνήσω και να δω αυτά που τόσο καιρό δεν έβλεπα... Στο άπλετο φως του ήλιου χάθηκε κάθε σκια που μ'ακολουθούσε... κάθε ψέμμα που κρυβόταν...
Μετά έβγαλε ένα σημειωματάριο γεμάτο ερωτήσεις. Ερωτήσεις που υπέβαλε σε μένα και που έκανε εμένα να υποβάλλω σε άλλους...
 
Ερωτήσεις:

• Είσαι φίλος?-Απόδειξέ το
• Ξέρεις να χάνεις? Απόδειξέ το
• Τι κάνεις με το Εγώ σου? Δείξε μας
• Αγαπάς? Απόδειξέ το
• ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ?ΑΠΟΔΕΙΞΕ ΤΟ!

Και απαντώ:

Είμαι ΑΝΘΡΩΠΟΣ και κάνω ότι μπορώ!
Το 2014 δεν ξέρω πως θα'ρθει... λένε πως είναι η χρονιά μου...
Λέω πως είμαι εξαντλημένη............................
Σας Αγαπώ όλους, τον καθένα για ξεχωριστό λόγο και με ξεχωριστό τρόπο και σας στέλνω τις πιο εγκάρδιες ευχές μου για έναν καινούργιο Χρόνο με σκούπα και φαράσι και τις κουρτίνες τραβηγμένες. Oλα στο φως. Και ας μας πληγώνουν κάποια πράγματα... Πρέπει να τα αντικρύσουμε κατάφατσα!
Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα να έχετε!



υ.γ Κλείστε τη μουσική του χώρου μου κι απολαύστε το βιντεάκι.... :)

39,5

39.5 να το αφήσω?

Καλά να πάθω... με τα μυαλά που κουβαλάω...

Το παλεύω όμως...

με κομπρεσούλες,

εχινάτσια,

ζεστά ροφήματα,

ασπιρινούλα και εντριβές με VICKS (αλήθεια το θυμάστε?)

Επειδή όμως προτιμάμε ελληνικά προϊόντα,

 πήρα το VICKS της APIVITA που είναι με εχινάτσια κι ευκάλυπτο 

και όχι με χημικές συνθετικές ουσίες.

Είναι τελικά καλό να αρρωσταίνεις που και που...

Ούτε θυμάμαι πότε αρρώστησα τελευταία φορά με πυρετό...

Είχα αρχίσει να πιστεύω ότι είμαι άτρωτη...

Αμ, δε!

Σας αφήνω γιατί δεν έχω λαπτόπι και ο υπολογιστής είναι δίπλα σε βορεινό παράθυρο....

Φιλιά πεταχτά από μακριά μη σας κολλήσω...

Να'στε όλοι καλά!

Υπάρχουν! Και ζουν ανάμεσά μας...!!

Ανέκαθεν είχα την απορία:
Yπάρχει κάποιος τρόπος να μάθω αν έχουν χακάρει (ή μήπως "χακέψει"?) τον λογαριασμό μου?
Δεν ξέρω αν ποτέ σας έχει ταλανίσει ένα τέτοιο ερώτημα... εμένα πάντως ναι, πολύ... γιατί πριν από πολλά χρόνια μου είχε συμβεί...
Διαβάζοντας λοιπόν ένα άρθρο εδώ κατάλαβα πως, ναι... υπάρχει τρόπος...
Απλά βάζεις το μεηλ σου στη μπάρα και σου δίνει αμέσως την απάντηση...
Εβαλα λοιπόν πρώτα της αδελφής μου, της κολλητής μου και αφού ήταν εντάξει είπα να δοκιμάσω και το δικό μου να δω θα πάρω την ίδια αρνητική απάντηση? Σκέφτηκα μήπως είναι μούφα όλο αυτό και βγάζει σε όλους την ίδια απάντηση...(μια ζωή καχύποπτη ειδικά με αυτά τα θέματα)
Εβαλα λοιπόν το μεηλ μου και με μεγάλη έκπληξη πήρα την απάντηση ότι ναι το δικό μου μεηλ είχε πέσει θύμα χάκερ... (δοκιμάστε και σεις να βάλετε το μεηλ σας και μετά το δικό μου και θα δείτε τη διαφορά...)
Τι σημαίνει αυτό?
Οτι κάποιος από δω μέσα χακάρει μπλογκερς για λόγους που μόνο εκείνος ξέρει...
Και λέω από δω μέσα γιατί στο facebook δεν εχει γίνει γνωστό αυτό το μεηλ... μόνο εδώ το χρησιμοποιώ.
Αυτό που επίσης σημαίνει είναι ότι κάποιος θέλει πολύ να διαβάσει την αλληλογραφία μου...

Η αρρώστεια του κόσμου είναι μεγάλη... το ίδιο απύθμενη και η μλκια του οπότε και δε θα αναλύσω το γιατί. Ποσώς με ενδιαφέρει.
Πρώτον γιατί δεν συνηθίζω να λέω τα σοβαρά με μεηλ (υπάρχει το τηλέφωνο γι'αυτό) και δεύτερον δε συνηθίζω να κακολογώ ανθρώπους πίσω από τις πλάτες τους.
Στη συνέχεια όμως κάθησα και σκέφτηκα τι μπορεί να κάνει κάποιος που έχει τον έλεγχο του μεηλ σου... μπορεί να σου δημιουργήσει ΠΟΛΥ μεγάλο πρόβλημα στέλνοντας μεηλ σε λάθος ανθρώπους... γράφοντας τα λάθος πράγματα... αυτά που ΕΣΥ δεν είχες ποτέ σκοπό να πεις...μόνο για τη χαρά του να σου δημιουργήσει πρόβλημα...
Για ποιο λόγο θα μου πείτε... Ετσι για χαβαλέ θα σας πω εγώ... ή γιατί κάποιος άλλος του είπε να το κάνει... κάποιος που για κάποιο λόγο δε σε συμπαθεί. Θα μπορούσε δηλαδή ο χάκερ να πληρώθηκε για να κάνει κάτι που κάποιος άλλος ήθελε... ένα μπάχαλο τη ζωή μου...

Δε ξέρω πως σας φαίνεται αυτό αλλά εμένα αυτό με φοβίζει.
Οι άνθρωποι με εμμονές με φοβίζουν... και επειδή ανέκαθεν δεν έγλειφα και δεν μιλούσα σε όλους με σιροπάκια και έλεγα πάντα αυτό που σκεφτόμουν σε κάποιους ανθρώπους προφανώς δεν άρεσε αυτό...

Χριστουγεννιάτικο παιχνίδι

Η miranta με το πολύ όμορφο μπλογκ της (το πως γίνεται και οι Θεσ/κεις έχουν τα καλύτερα μπλογκ είναι απορίας άξιο και μεγάλο θέμα για συζήτηση για άλλη φορά) με κάλεσαν σε ένα χριστουγεννιάτικο παιχνιδάκι.
Oπως καταλαβαίνετε η Λιακάδα δε μπορεί να είναι στα καλά της αυτές τις μέρες μετά από τόσο παρατεταμένο μουντό καιρό... Είπαμε: Aγαπάμε βροχή αλλά όχι όταν μας ποτίζει για μέρες ίσαμε το κόκκαλο... Ως εκ τούτου περνώ κατευθείαν στο "ψητό"  και απαντώ στις ερωτήσεις που θέλει το παιχνίδι.

Η πιο όμορφη Χριστουγεννιάτικη ανάμνηση

Η πιο όμορφη Χριστουγεννιάτικη ανάμνηση δε θα μπορούσε παρά να είναι η γέννα της μικρής μου... Το μαιευτήριο υπέροχα στολισμένο... το ίδιο και το σπίτι... ακόμη θυμάμαι που την βάλαμε στο καθισματάκι του αυτοκινήτου και με ένα σκουφάκι Αη Βασίλη την φωτογραφίσαμε κάτω από το δέντρο...
Οι πρώτες αγωνίες:
Δεν ήξερα αν την κρατούσα καλά... (που είναι γμτ το manual με τις οδηγίες χρήσης?)
Δεν ήξερα αν παίρνει όση τροφή χρειάζεται (με το θηλασμό ποτέ δε μπορείς να ξέρεις)
Δεν κοιμόταν με τίποτα στην κούνια της... μόνο μέσα στο  μικροσκοπικό καθισμα αυτοκινήτου που κρατούσε αγκαλιασμένο το σώμα της σαν κουκούλι...
Δεν έκλαιγε... (ήτανε φυσιολογικό αυτό? Τα μωρά δεν κλαίνε?)
Aυτά ήτανε τα πιο όμορφα Χριστούγεννα της ζωής μου... :)

 Αγαπημένο ξένο Χριστουγεννιάτικο τραγούδι

Oρίστε... να! Μου βάζετε δύσκολα... και δεν είμαι εγώ για τέτοια αυτές τις μέρες... :( Λυπάμαι...Δε μπορώ να ξεχωρίσω... Ανάμεσα στα 5 πιο αγαπημένα μου.

 αυτά και το Ζat you Santa Clauss... αλλά σας έχω κουράσει ήδη...

Οπως καταλάβατε είμαι μια αθεράπευτα ρομαντική και σε κάποια θέματα απόλυτα παραδιοσιακή...
Κλείνω μάλιστα προς τα ξένα τραγούδια περισσότερο απ'ότι τα ελληνικά..
Θέλω το τζάκι μου, καλή ξένη μουσική, τις παλιές χολυγουντιανές χριστουγεννιάτικες ταινίες και χαρτομάντηλα για να κλάψω στο τέλος, παρέα φίλων, κρασί, γλυκά, όλο το πακέτο αλλιώς δε λέει...

Αγαπημένο ελληνικό Χριστουγεννιάτικο τραγούδι

Aυτό!! :)) To λατρεύω!! 

Eνα τραγούδι τρυφερό, για την διαφορετικότητα που 

πάντα όσο αστείο κι αν είναι με κάνει να δακρύζω...

Το δώρο που θα ήθελα για τα φετινά Χριστούγεννα

Επειδή το μαγικό ραβδάκι που εξαφανίζει μπλε, κόκκινους και πράσινους λακέδες (σόρρυ λεκέδες ήθελα να πω) και πάσης φύσεως ασχήμιες και κακίες γύρω μας το πρόλαβε άλλο ψυχάκι θα διαλέξω κάτι για μένα... κι αυτό σορρυ ξανα αλλά είναι αυστηρώς προσωπικό.

 Και...Κάνε μια ευχή για το 2014

 Εύχομαι να καταφέρουμε να διανύσουμε όλη αυτή την απόσταση μέχρι τον διπλανό μας, να αγγίξουμε, να αγαπήσουμε, να βοηθήσουμε... 

αυτή την απόσταση από μέσα μας μέχρι την ψυχή του άλλου...... 

Σε καιρούς που η ύλη χάνει την αξία της και που όλα γύρω μας καταρρέουν 

ΜΟΝΟ αυτό θα μας σώσει...

Δώσε το βραβείο σε 6 blogs που παρακολουθείς

Επειδή τελευταία δεν παρακολουθώ πολύ το blogspot και δεν ξέρω τι τρέχει, ποιος παίζει, ποιος δεν παίζει και ποιος έχει ήδη παίξει το παιχνίδι το παραδίδω με μεγάλη χαρά σε όλους τους αναγνώστες μου!

Eνός λεπτού σιγή...

Για τα 300 δέντρα που "χάθηκαν" χθες στην Κηφισιά και τα 100 στην Αθήνα...

Για όσους έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να ζεσταθούν με αυτοσχέδια μέσα (και ναι είναι πολλοί περισσότεροι απ'ότι ακούγεται στα κανάλια), θύματα μιας ψυχρής αδιάλλακτης πολιτικής.

Για τη χοληστερίνη και τα προγούλια του Βενιζέλου και του Πάγκαλου που θα χαθούν στη μάχη για την υγεία αν τελικά κάνουν τη δίαιτα που τους είπαν ...

Για τη δημοσιογραφία στην Ελλάδα...
Τη δημοσιογραφία εκείνη που μας θυμίζει το βρακί της Βανδή και τι έφαγε ο Στουρνάρας στην ταβέρνα και δε μας λέει τα ονόματα των ηρώων που ανέβηκαν με 9 μποφώρ και κίνδυνο ζωής
για να αντικαταστήσουν την σκισμένη από τον καιρό σημαία...

Το μισό απ'αυτούς να νοιάζονταν για τη σημαία οι καθήμενοι στις 300 έδρες,
οι ζωές μας θα ήταν πολύ πιο καλές...

Για τις "φιλίες" που χάθηκαν στο φύσημα του ανέμου...

Για το παιδί που (μάλλον πέθανε για πάντα) μέσα μου τη χρονιά που μας πέρασε...

Σνιφ... δεν αντέχω άλλο αυτό τον καιρό...

Σήμερα πενθώ... :(

Εν αρχή ήν η "ατμόσφαιρα"...

Πέρσι δεν στόλισα δέντρο... Στόλισα το σπίτι με στολίδια και μουσικές αλλά φωταψίες εντός κι εκτός αρνήθηκα να βάλω ως ελάχιστη ένδειξη συμπαράστασης στους ανθρώπους που'χανε μέσα σε στη χρονιά δυστυχήσει... σε όλους αυτούς που χάσανε δουλειές και σε κείνους που έγιναν αυτόχειρες... Φέτος έβαλα φωτάκια και στόλισα την παχύρα μου με μικρά στολίδια...
Βλέπετε φέτος έχω έναν ακόμη καλό λόγο για να μη στολίσω δέντρο τα 2 μικρά που μου μάζεψε η κόρη μου το καλοκαίρι και τα μεγάλωσε με μπιμπερό. Το ένα τον Chico - Tαλιμπάν αποφασίσαμε να τον κρατήσουμε, την άλλη την μικρή cookie που δεν βγαζει καθόλου νυχάκια και είναι ιδανική για παιδιά και τρελλά χρουχρου αποφασίσαμε να της βρούμε μια οικογένεια.

Δεν είναι μια χνουδωτή μπαλίτσα (το τρίχωμά της κοντότριχο περισσότερο από τον μέσο όρο)
Δεν έχει πανέμορφο στρογγυλό πρόσωπο (είναι μυτερό το προσωπάκι της)  ή μακριά μουστάκια αλλά είναι υγιέστατη, εμβολιασμένη, αποπαρασιτωμένη μέσα - έξω και το πιο γλυκό, χαμηλών τόνων ζωάκι που'χω δει...
Δε βγάζει ποτέ νυχάκια... ένα μικρό ζυμαράκι είναι  που θέλει μόνο μια αγκαλίτσα.
Κάτι άλλο που την κάνει "ιδιαίτερη" είναι το χρώμα της που είναι ασπρο με τιγρέ και πάνω στο τιγρέ έχει κανελλί πινελιές! (όχι πείτε μου, το'χετε ξαναδεί αυτό?)

Ετσι λοιπόν φέτος στολίσαμε το σπίτι απ'άκρη σ'ακρη για να γλιτώσουμε τα ατυχήματα και τα σκαρφαλώματα στο δέντρο... όμως τελικά τίποτα δεν μπορεί να ικανοποιήσει την περιέργεια της γάτας από μια καλή "αυτοψία"  στο χώρο...

μμμ... πολλές αλλαγές βλέπω τριγύρω... αραγε αν τραβήξω αυτό το καλώδιο τι θα γίνει?

Αυτό θα πει πρώτο τραπέζι πίστα...είναι ζεστά πάνω στο ηχείο και τους βλέπω όλους "πιάτο"

Καλό το πρώτο τραπέζι πίστα αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με την σπεραντζάδα πίσω από τα "παρασκήνια"... Εκεί που όλα τα καλώδια και οι πρίζες βρίσκονται...χιχιχι.. τι'ναι τούτο καλέ?

Μέσα από την πόρτα ένα στεφάνι που'χω φτιάξει εγώ με πολλά χρωματισμά κουδούνια...

Εξω από την πόρτα τίποτα γκλάμορους και πρωτοποριακό... Το στεφάνι που΄χω συνθέσει μόνη και που τα τελευταία 22 χρόνια στολίζει το σπίτι μου... Κάποτε ήταν πρωτοποριακό... Σήμερα και μόνο που σκέφτομαι το πόσα χρόνια το'χω συγκινούμαι... :)

Η μικρή δεσποινίδα cookie θα δοθεί με την "προίκα" της, το βιβλιάριό της, και θα αναλάβουμε την στείρωσή της όταν θα έλθει η ώρα (σε περίπου 2-3 μήνες).

Cookie

Σας παρακαλώ πολύ επειδή ο άντρας μου με πιέζει να το βγαλω στο δρόμο επείγει να του βρω σπιτάκι. Αν μπορείτε προωθείστε το σε φίλους σας... Είναι κρίμα... δεν έχει καμμιά ελπίδα στο δρόμο γιατί δεν ξέρει από αμάξια και είναι εξοικιωμένο με τα σκυλιά οπότε ανα πάσα στιγμή μπορεί να κατασπαραχθεί από αδέσποτα.

Καλό μήνα εύχομαι σε όλους...

Τα φτωχούγεννα πλησιάζουν...

Υ.γ.. επειδή ξέρω ότι κάποιους θα τους ξενίσει το κόκκινο φωτιστικό μου... είναι φωτιστικό του Philip Starck από το πάλαι ποτέ τότε που αγόραζα πολλά και περίεργα μικρά έργα τέχνης. Το ξέθαψα από την αποθήκη γιατί μου θυμίζει σκουφάκι Αη Βασίλη και νομίζω ότι προσφέρει μια όμορφη νότα στην ατμόσφαιρα...