Χαιρετίζω το παλιο μου παρεάκι.... :)
Παλιο μεν πλήν όμως ΟΧΙ ξεχασμένο μιας και μερικούς απο σας έχω φίλους στο fb και κάποιους που δεν έχω μου στέλνουν μεηλ κι έτσι έχω ακόμη επικοινωνία...
Μου έχετε λείψει σας το'πα?
Πολύ!
Ομως δε μου έχει λείψει διόλου το γράψιμο... Νομίζω ότι πέρασα πια αυτή τη φάση.
Είμαι σε άλλη φάση πλέον... αυτή του να διαβάζω και όχι να γράφω...
Κι αυτή μιας άλλης καλλιτεχνικής πλευράς που ανέπτυξα τελευταία κι αυτό βέβαια μέσα στα πλαίσια του γενικότερου επαναπροσδιορισμού που έχω κάνει τελευταία μετά το διαζύγιο.
Α, ναι δε σας το'πα! Μετά απο 23 χρόνια γάμου και 26 χρόνια σχέσης με τον ίδιο άντρα είμαι πλέον ελεύθερη απο αυτά τα δεσμά. Διότι πόσο μπορεί νομίζετε να αντέξει ένας άνθρωπος??
Καλά ντε!! Μη κάνετε έτσι... Δε θα πεθάνω! Θα τα καταφέρω... (κριός εδώ) χιχιχιχι.
Τι κι αν είμαι ανέργη με άδειο ψυγείο? Τι κι αν έχω χάσει μέσα σε ένα χρόνο 10 κιλά? Λάμπω!
Μέσα έξω μιλάμε όχι αστεία.... Μισή ώρα καθημερινός διαλογισμός είναι ικανός όχι μόνο να σου αλλάξει τη ζωή αλλα να σε αλλάξει και σενα στα μάτια των άλλων... Γιατί είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει. Ξαφνικά όλοι με βλέπουνε όμορφη... λες και βλέπουνε άλλον άνθρωπο...
Και τι έχεις κάνει κι ομορφηνες?
Εκανες μπότοξ? (σιγά μην...)
Εισαι ερωτευμένη? (Mε τη νέα μου ζωή μπορεί)
Και δεν είναι ότι άλλαξα.... Οχιιιιι.... είναι ότι η λάμψη αυτη έρχεται απο μέσα και σαν φάρος φέγγει στο σκοτάδι... κι έρχονται και πέφτουν όλοι πάνω μου.... its raining men ένα πράγμα... αλλα έλα που δεν κρατάω ομπρέλλα!
Τα ευχάριστα είναι ότι πλέον είμαι διαπιστευμένη Pranic Healer (αυτό καλέ που κάνει η Υπουργός Πολιτισμού και όλοι την κοροιδεύουνε) Ε τώρα θα κοροϊδεύετε και μένα!!
Οσο εσείς όμως θα κοροϊδεύετε εγώ θα καθαρίζω αύρες, θα ρυθμίζω τσάκρα και θα κάνω καλά αρρώστους δωρεάν! Ετσι για να σκάσουνε και οι φαρμακοβιομηχανίες αλλα και να κάψω λίγο κάρμα!
Επίσης εξακολουθώ και ασχολούμαι με τα φιλοζωικά πλην όμως σε επίσημο θεσμό της Κηφισιάς (την Επιτροπή Ζωοφιλίας) όπου ξεκίνησα τη θητεία μου ως γραμματέας και πλέον με αυτά απου πέρασα την προσωπική μου ζωή αναγκάστηκα να παραιτηθώ και να είμαι πλέον απλό μέλος... Πριν την δημιουργία του θεσμού αυτού είχα δημιουργήσει την Ομαδα Φιλόζωων Εθελοντών Κηφισιάς που υπάρχει ακόμη και τρέχει παράλληλη με την Επιτροπή Ζωοφιλίας.
Η μεγάλη μου κ....λα όμως το διάστημα αυτό επιτρέψτε μου να πω ότι είναι η ζωγραφική....
Κι αυτή τη φορά δε μιλώ για αγιογραφίες... μιλώ για καλλιτεχνικές ατασθαλίες με μορφή ακρυλικών και ελαιογραφίας (και τα δυο ετσι για να έχει σασπένς η ζωή μας)
Ζωγραφίζω...διαλογίζομαι...βγαίνω πολύ συχνά για χορό....κάνω πολύ ποδήλατο γιατί έχω ξεμείνει τελευταία απο βενζίνη... φλερτάρω....κι απολαμβάνω την ελεύθερη ζωή μου γιατί βλέπετε η μικρή αποφάσισε να μείνει με το μπαμπα που είναι καλός...και υποχωρητικός και δε της κάνει τη ζωή δύσκολη με όλα αυτά τα πρέπει και τα μαμαδίστικα όρια και κηρύγματα.
Τη βλέπω καθημερινά σχεδόν αλλα ... είμαι μόνη και ειλικρινά όπως κι αν ακουστεί αυτό ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΛΥ! Κι αυτό γιατί επιτέλους έχω χωρο και χρόνο για την πνευματική μου ανάπτυξη... για τη Μίνα... που τόσα χρόνια είχα παραμελήσει και δεν έβγαινα ούτε για έναν καφέ με μια φίλη αφού όλη μέρα έτρεχα με τα θέματα του παιδιού και του σπιτιού.
Επιτέλους στο επίκεντρο αυτό το μικρό παιδί που χρόνια τώρα ήτανε παραμελημένο....
Σας στέλνω την αγάπη μου...και τους πίνακές μου να δείτε περίπου τι κάνω.
Πούλησα μάλιστα προχθές τον πρώτο μου πίνακα και είμαι πολύ χαρούμενη για αυτό...(το ίδιο και το ψυγείο μου)

και μερικοί κεραμικοί χαρταετοί για να ομορφύνουν το παιδικό δωμάτιο ή το τζάκι σας!

Τέλος δελτίου ειδήσεων απο τον πλανήτη της Λιακάδας... περιμένω με αγωνία να ακούσω μερικά αγαπημένα άτομα...
Φιλάκια!!

Φεύγω...

Ξέρεις τι είναι να θέλεις παθιασμένα και να μη γίνεται?
Να μη μπορείς να βρεις ένα νόημα, ένα λόγο?... μια απάντηση στο γιατί?

...Γιατί μέσα στα κενά της μνήμης, της επιθυμίας και της αίσθησης γεννιούνται τα σύνορα κάθε συναισθήματος...
Οι περισσότεροι από μας τις νύχτες δεν μπορούν να κλείσουν μάτι...
Φοβισμένοι κι ανήσυχοι μπορούν να ακούν μόνο το θόρυβο που κάνει η ζωή καθώς κυλάει και φεύγει απ'τα χερια τους...
Φεύγω... μπας και προλάβω τη ζωή...
Σε λίγες μέρες θα είμαι πάλι πίσω ελπίζω με καλύτερο ύπνο και με λερωμένα με χρώματα πινέλα... Φιλιά...

Κάποιοι άνθρωποι είναι σα τα τρένα... ταξιδεύουν ο καθένας στη δική τους γραμμή... πολλές φορές κοντά σε άλλα που έχουν τον ίδιο προορισμό που όμως ποτέ δε συναντιούνται γιατί οι γραμμές τους είναι παράλληλες...
Κάποια απ'αυτά τα τρένα είναι μυστήρια πραγματικά... σε ταξιδεύουν σε μέρη μαγικά και παραμυθένια εκεί που ποτέ δε μπορούσες ποτέ να φανταστείς ότι θα φτάσεις...
Σε πάνε ένα βήμα πιο πέρα... ή μίλια πιο πέρα... ακόμη κι αιώνες πιο πέρα από κει που προοριζόσουν αρχικά να πας...
Σε περνάνε από γκρεμούς και γέφυρες κρεμαστές που σε τρομάζουν και  σου κόβουν την ανάσα...ενίοτε χάνεσαι μαζί τους σε τούνελ σκοτεινά που όμως στο τέλος τους υπάρχει πάντα φως και μια τεράστια λιακάδα να σε περιμένει... (πως αλλωστε θα εκτιμήσεις το φως αν δεν γνωρίσεις το σκοτάδι? Και πως ο σπόρος που φυτέψανε μέσα σου θα δώσει φως αν δεν αφεθεί στο ευεργετικό άγγιγμα μιας λιακάδας?)
Κάποιες στιγμές πάλι, είναι τόσο θορυβώδη που σε πιάνει πονοκέφαλος και το κάθισμα τόσο άβολο για μεγάλα ταξίδια που σε κάνει να τεντώνεσαι κάθε λίγο για να μην πιάνεσαι... κι ανυπομονείς να κατέβεις στον πρώτο σταθμό να ξεπιαστείς...
Το καλό μ'αυτά τα τρένα είναι ότι κάνουν στάση όποτε εσύ θελήσεις να κατέβεις για να σταματήσεις το ταξίδι σου  ή να μεταβείς σε άλλο τρένο... Ξέρουν ότι κι αυτό είναι ένα κομμάτι της διδαχής που πρέπει να σου δώσουν... και το κάνουν...

Και υπάρχουν ύστερα άνθρωποι που είναι "σταθμοί"...
Εκείνοι το μόνο που κάνουν είναι να σου θυμίζουν το πεπερασμένο της ύπαρξής σου...και τα όρια της φύσης σου...γιατί έτσι τους βολεύει... γιατί θέλουν να σε τοποθετήσουν στη στασιμότητα της ζωής τους...να σε δέσουν... όχι μόνο εσένα... τον οποιονδήποτε "άλλον"...
Σαν τις σειρήνες με λόγο ηδύ και κάλος ψυχής θωπεύουν τον εγωισμό σου και σε τυλίγουν απαλά στον ιστό της αράχνης...
Κι αν κάποια στιγμή αποφασίσεις πως κουράστηκες και θελήσεις να φύγεις εξαπολύουν όλο το μένος τους και το "κάλος της ψυχής" τους αποκαλύπτεται εν ριπή οφθαλμού...

Οι πρώτοι σε ταξιδεύουν... γιατί θέλουν να σε διδάξουν...
Οι δεύτεροι σε καθηλώνουν... γιατί θέλουν(ή πρέπει) να διδαχθούν...
Είναι δική σου επιλογή το ποιους θα βάλεις στη ζωή σου και δική τους αν θα μείνουν ή θα φύγουν..


Κάπου διάβαζα (γνωστός συγγραφέας αλλα το όνομά του μου διαφεύγει...) ότι ο χαρακτήρας και η ποιότητα του ανθρώπου φαίνονται όταν είναι θυμωμένος κι απογοητευμένος... γιατί τότε πέφτουνε οι μάσκες...(προφανώς γιατί τότε λέγονται τα πιο σκληρά λόγια...)

Υ.Γ Η άγνοια σε κάποιες περιπτώσεις είναι μεγάλη πολυτέλεια και απόλυτη ευδαιμονία...

Ολα τελειώσανε............

Κι όλα ξεκινούν ξανά απ'την αρχή.... ελπίζω για καλό....

Ενα νέο ταξίδι με περιμένει... μακρυά απο Λαιστρυγόνες και σειρήνες...

Ενα ταξίδι στο όνειρό μου... στο πεπρωμένο που κάπου εκεί έξω με περιμένει.

Θα αφεθώ αυτή τη φορά κι όπου με βγάλει...

Μηδενίζει το κοντέρ, πάμε απο την αρχή!

Δεν είναι αργά για να πας ένα βήμα μπροστά.

 * Για αρχή θα είμαι εκεί στη συναυλία του Κ.Βήτα στις 21 Νοεμβρίου 2015...

και βλέπουμε.....

Yπάρχουν πολλοί τρόποι να κάνεις λάθος...

Ενας μόνο για να κάνεις το σωστό...

Κι όσο ακούω ξανά και ξανά αυτή την υπέροχη διασκευή του Χεϋντελ

δεν παύω να αναρωτιέμαι........

Χρόνια πολλά σε όσους σήμερα γιορτάζουν!

Στα Μαράκια και τις Δεσποινούλες, στους Παναγιώτηδες και Μάριους της ζωής σας.

 

Back on track...

Γιατί ο δολοφόνος γυρνάει πάντα στον τόπο του εγκλήματος... :)

MAGARI...

To αποψινό βράδυ το ουράνιο στερέωμα θα γεμίσει για μια ακόμη φορά απο Περσείδες...
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή ο ουρανός φωτίζει απο την ομορφιά του θεάματος αυτού...
Ομως... όσα αστέρια κι αν πέφτουν γύρω μας... εμείς περιμένουμε το ένα και μοναδικό εκείνο που θα ελθει να  φωτίσει το μονοπάτι μας... όλη μας τη ζωή... για πάντα...
Καλά να περάσετε απόψε... :)

υ.γ. Ευχαριστώ τον Ανώνυμο σχολιαστή... που είναι τελευταία για μένα πηγή έμπνευσης και γέλιου :))

Σήμερα γιορτάζουνε τ'αστέρια!

Σήμερα, 10 Αυγούστου, είναι η νύχτα του Σαν Λόρέντζο (ή Νύχτα των Πεφταστεριών). 
Η νύχτα που σύμφωνα με την ιταλική λαϊκή παράδοση πέφτουν τ' αστέρια και οι ευχές γίνονται πραγματικότητα. Εύχομαι απόψε κάθε αστέρι να βρει το στόχο του...

Η επόμενη μέρα....

Η καταστροφή ολοκληρωτική... Το τοπίο γύρω καμμένο...Στάχτες παντού...αιωρούνται και κρύβουνε τον ήλιο...
Εκεί που σ'αγαπάνε δεν υπάρχει ποτέ νύχτα...
Ηλιος  εδώ πουθενά... Εδυσε για πάντα... κι η Λιακάδα χάθηκε σε ανήλιαγα μονοπάτια...
Υπάρχει αραγε θαλπωρή στο σκοτάδι?
Το ερώτημα που τόσο καιρό τριβέλιζε το μυαλό μου τέθηκε...
Οχι ότι δεν ήξερα την απάντηση... αλλά ήθελα να την ακούσω... Το ήθελα...
Θα βρω ποτέ άραγε πάλι την ελπίδα να λάμψουν τα όνειρά μου...?
Ανασυγκρότηση...
Επανατοποθέτηση...
Επαναπροσδιορισμός...
Με λένε Μίνα  κι είμαι καλά... νομίζω...

Εδώ...

Πάντα εδώ...

Με τόσο έντονη την απουσία μου, πιο παρούσα από ποτέ... :)

Αφιερωμένο το κομμάτι σε όσους εμπιστεύονται το μουσικό μου γούστο...

Εχει γίνει το αγαπημένο μου τελευταία...

Φιλάκια πολλά...μου έχετε λείψει... πολύ!

Καλημέρα με γέλιο!

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
αυτές δεν είναι οι μέρες του φωτός και της άνοιξης. Αυτές είναι οι μέρες του χαμού!
Με τη πανσέληνο στο Σκορπιό στις 14 του μήνα αλλά και την Αφροδίτη στο ζώδιο μου να κάνει διαδοχικά τετράγωνο με τον Πλούτωνα (χτυπάω ξύλο, φοράω το κολάρο με τα σκόρδα και απεταξάμην!!), σύνοδο με τον Ουρανό και τετράγωνο με το Δία αυτή την εβδομάδα, η καρδιά μου έχει σπάσει σε τέσσερα κομμάτια!
Από τη μια πλευρά χαρούμενη δε με λες από αυτό που ζω στην ερωτική μου ζωή.
Από την άλλη πλευρά έχω κουραστεί να τα παρατάω με τη πρώτη δυσκολία και να κάνω σχέσεις βόμβες μολότοφ που μένουν στον αέρα για λίγες μόνο στιγμές και μετά σκάνε μετά φωτιάς και ιαχών. Και βάλε σε αυτό και αυτή τη διαβολεμένη μου πίστη ότι μου αξίζει το καλύτερο και δε συμβιβάζομαι με τίποτα λιγότερο!
Ναι, είμαι επαναστάτης του έρωτα ρε ημερολόγιο, αλλά με την επανάσταση πάνε και δύο επιπλέον πράγματα: έρωτας και κ**λα! Δώσε μου ένα σημάδι επιτέλους ρε σύμπαν ότι υπάρχει εκείνος/η που τα συνδυάζει όλα σε ένα! Κουράστηκα με τα ημίμετρα! Ευτυχώς δηλαδή που στις 20/5 ο κυβερνήτης μου ο Άρης γυρίζει σε ορθή πορεία μετά από δύομιση μήνες και παίρνω τα πάνω μου για να υποδεχθώ το καλοκαίρι!


The Sex Files
 
ΖΗΤΕΙΤΑΙ: Ο/Η Υδροχόος είναι κ**λα και επανάσταση αλλά όταν μιλάω για έρωτες με κατεβάζει κομμουνιστικούς χαρακτηρισμούς που θα ζήλευε και ο Λένιν. Ο/Η Αιγόκερως είναι κ**λα και έρωτας αλλά από επανάσταση, ούτε αυγό στην Αμερικάνικη Πρεσβεία δε τολμά να πετάξει. Τέλος πάντων, θα ξαναδοκιμάσω για ομοζώδιο/α Κριό. Που ξέρεις; Μπορεί και να βγει!

ΠΩΛΕΙΤΑΙ: Έχει τόση σχέση με τη κ**υλα αυτές τις μέρες για εσένα, όσο και εγώ με τη κβαντομηχανική. Ναι, ο/η Ζυγός. 
πηγή: Stardome.gr

ΠΡΑΣΙΝΗ  ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Πράσινη επανάσταση στην Κρήτη ενάντια στα χημικά της Συρίας

Από τις 6 Γενάρη, όπου κι έγινε η πρώτη δημοσίευση στα χρονικά για το ζήτημα, στα Χανιώτικα Νέα μέσω ενός  τοπικού δημοσιογράφου, ο οποίος από πείσμα κράτησε το θέμα ζωντανό στις καρδιές μας, ο τοπικός Κρητικός τύπος ασχολείται καθημερινά με την Πράσινη Επανάσταση των Κρητών ενάντια στην υδρόλυση των χημικών της Συρίας στη Μεσόγειο.

Από τις 6 Γενάρη έως σήμερα, οι Κρήτες κι ο Κρητικός Τύπος, μέσα από μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις χιλιάδων Κρητών, βροντοφωνάζουν καθημερινά το «Όχι». 

Από τη Σούδα (9/3) και το ιστορικό Αρκάδι (23/3) έως την εν πλω διαμαρτυρία στα Σφακιά (27/4), δήμαρχοι, πολίτες, πανεπιστημιακοί, δικηγορικοί κι οδοντιατρικοί σύλλογοι, ψαράδες, φοιτητές, μαθητές της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας, εκπαιδευτικοί, κι αγανακτισμένοι παπάδες ξεσηκώθηκαν ενάντια στα σχέδια των ΗΠΑ, Ρωσία και του διεθνούς Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (OPCW).

Μέλη της «Κίνησης Πολιτών ενάντια στην «εξουδετέρωση» των χημικών όπλων της Συρίας στη θάλασσα της Μεσογείου», από το περήφανο νησί της Κρήτης, καταγγέλλουν πως δεν υπάρχει καμία επίσημη πληροφόρηση, από την κυβέρνηση ή κάποιον άλλο οργανισμό, για το πότε ακριβώς θα πραγματοποιηθεί η υδρόλυση και κάτω από ποιες συνθήκες.

Μέλη της κίνησης από ολόκληρη την Κρήτη, ανάμεσά τους και πανεπιστημιακοί καθηγητές, όπως ο κος Γιδαράκος και κος Πισσίας, από το Πολυτεχνείο και Πανεπιστήμιο Κρήτης αντίστοιχα, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου τονίζοντας πως έχει απαγορευθεί κάθε παρακολούθηση από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες, ή τηλεμετρική αναμετάδοση της διαδικασίας κι αυτό εγείρει σημαντικά ηθικά, κοινωνικά και πολιτικά ερωτήματα.

Πανικός φωλιάζει στις ψυχές όλων των Κρητών καθώς, σύμφωνα με νομικούς εκπροσώπους της κίνησης πολιτών, οι Αμερικανοί έχουν φροντίσει ώστε σε περίπτωση ατυχήματος, κατά τη διάρκεια της υδρόλυσης ή μεταφοράς των αποβλήτων, να μη φέρει νομικές κι οικονομικές ευθύνες το αμερικανικό πλοίο του πολεμικού ναυτικού το οποίο έχει αναλάβει την εξουδετέρωση και κατ’επέκταση οι Η.Π.Α.

Ο Γιώργος Σμπώκος, διδάκτορας του Πανεπιστημίου Κρήτης σε θέματα Δικαίου Περιβάλλοντος, αναφέρει πως «υπάρχει νομικό κενό για τα χημικά της Συρίας». Τι γίνεται όμως στην υπόλοιπη Ελλάδα;

Την ίδια ώρα που χιλιάδες Κρήτες παραβρέθηκαν στην εν πλω διαμαρτυρία στα Σφακιά (27/4), περισσότεροι από 500 Κρήτες συγκεντρώθηκαν στο Σύνταγμα και εξέφρασαν την αντίθεσή τους στις αντεθνικές κι εγκληματικές αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης. Κανένα Αθηνοκεντρικό κανάλι δεν ασχολήθηκε με τη συγκέντρωση αυτή. Μόνοι οι δημοσιογράφοι ήδη ασχολήθηκαν με το θέμα αποδεικνύουν έμπρακτα ότι δε χρηματίζονται. Ποιοι είναι όμως αυτοί που χρηματίζονται και δεν μιλούν; Τι συμβαίνει με τους επιστήμονες;

Ο τύπος γενικότερα στην Ελλάδα δεν έχει ασχοληθεί καθόλου με το μείζονος σημασίας αυτό ζήτημα. Πώς θα γινόταν άλλωστε να ασχοληθούν με σημαντικά ζητήματα, όπως το ζήτημα της εξόρυξης χρυσού στις Σκουριές της Χαλκιδικής, την ιδιωτικοποίηση των παραλιών της χώρας μας κι άλλα πράσινα ζητήματα, τα οποία έχουν κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό αντίκτυπο, εν’όψει των επικείμενων εκλογών; Οι πολίτες φοβούνται ότι πολλά μέλη θ’αποχωρίσουν από τις κινητοποιήσεις με την πάροδο των εκλογών, καθώς από τον χώρο της πολιτικής τους προσέγγισαν στην προσπάθειά τους να εξαργυρώσουν ψήφους. 

 «Μας λένε να σιωπούμε και να μην αντιδρούμε», αναφέρει χαρακτηριστικά η Ευγενία Τσατσάκη, μέλος της κίνησης πολιτών στο συντονιστικό Ηρακλείου, για τους κυβερνητικούς εκπροσώπους και τα Υπουργεία. «Δεν έχει γίνει καμία μελέτη περιβαλλοντικών ρίσκων κι επιπτώσεων», συμπληρώνει με απογοήτευση, δηλώνοντας πως «δεν υπάρχει διαφάνεια στην ενημέρωση τόσο από την πλευρά της κυβέρνησης όσο κι από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης εκτός Κρήτης». 

Σε δήλωσή του σε ομογενειακή εφημερίδα ήδη από τον Ιανουάριο, ο κος Αντώνης Τσουρδαλάκης από τη Μελβούρνη, πρόεδρος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Κρητών, εξέφρασε την «αντίθεση κι αγανάκτησή του για την προτεινόμενη και μυστικά σχεδιαζόμενη καταστροφή των χημικών όπλων της Συρίας στον θαλάσσιο χώρο δυτικά της Κρήτης» και καταδίκασε τις εγκληματικές, επικίνδυνες κι απαράδεκτες ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης.  Όμως έκτοτε μειωμένες ήταν οι κινητοποιήσεις της Ομογένειας.

Την θανάσιμη κι εγκληματική αδιαφορία τόσο του ελληνόφωνου Τύπου όσο και της ελληνικής κυβέρνησης καταδικάζει επίσημα και η φοιτητική ομάδα Κοινωνικών Λειτουργών του πανεπιστημίου RMIT στην Μελβούρνη καθώς κι εκπρόσωποι της «Κίνησης Πολιτών ενάντια στην «εξουδετέρωση» των χημικών όπλων της Συρίας στη θάλασσα της Μεσογείου» εδώ στη Μελβούρνη.

Οι Κρήτες καλούν τους ομογενείς να συμπαρασταθούν έμπρακτα στις κινητοποιήσεις τους και να βοηθήσουν να μη γίνει σκουπιδότοπος αποβλήτων, πυρηνικών και χημικών η Μεσόγειος. Πρέπει να σπάσει επιτέλους ο κλοιός της σιωπής και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στην υπόλοιπη χώρα και το εξωτερικό να δώσουν στο ζήτημα τη δέουσα σημασία που του αρμόζει.

Η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας Κρήτης, ήδη σε δελτίο τύπου από τις 6 Φεβρουαρίου, δηλώνει πως «η Ιεραρχία της Εκκλησίας Κρήτης διαμαρτύρεται έντονα για την έλλειψη υπεύθυνης ενημέρωσης όλων των πολιτών της χώρας μας, κυρίως δε των κατοίκων της Κρήτης, για το εν λόγω μεγάλο και σοβαρό θέμα, κι εκφράζει την έντονη αντίθεσή της για το θλιβερό αυτό γεγονός». 

Σε ομιλία του στη Σούδα στις 9 Μαρτίου, ο παπά-Ανδρέας από τα Ανώγεια, έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα λέγοντας πως «Από το Ακρωτήρι των Αγώνων υψώνουμε το λάβαρο της Παγκρήτιας Αντίστασης απέναντι στα σχέδια του χημικού θανάτου», και καλώντας τον Κρητικό λαό ν’απέχει από τις ευρωεκλογές, ακολουθώντας το παράδειγμα της ακριτικής Γαύδου.

Παρακινήστε άτομα που γνωρίζετε στον καλλιτεχνικό χώρο να ενώσουν τις φωνές τους μαζί μας. Ένας ολόκληρος λαός κατέβηκε στους δρόμους. Κανένας να μη μείνει με σταυρωμένα τα χέρια, το οφείλουμε στα παιδιά μας.

Γνωρίζουμε πολύ καλά τι φωλιάζει στις ανυπότακτες καρδιές των Κρητών απανταχού γης: «Ήθελαν να μας βρουν ανοχύρωτους κι απροετοίμαστους. Μας βρήκαν όμως αποφασισμένους».

Κίνηση Πολιτών ενάντια στην «εξουδετέρωση» των χημικών όπλων της Συρίας στη θάλασσα της Μεσογείου - Μελβούρνη

5 χρόνια μετά...

Ερχεται κάποια στιγμή που νιώθεις ότι ανήκεις κάπου αλλού.
Κι όμως ζεις σε ένα άλλο «αλλού».
Ο χρόνος τρέχει για όλα αυτά που δεν θέλουμε.
Και γι’ αυτά που θέλουμε δείχνει αέναα κολλημένος στους ίδιους δείκτες.
Κι όση δύναμη και να βάλεις για να τους ξεκολλήσεις, δεν κάνεις τίποτα.
Αμετακίνητοι οι δείκτες...
Αμετακίνητα κι αυτά που θες.
Αμετακίνητες κι οι εξελίξεις.
Μονο οι σκέψεις μετακινούνται.
Τροχιά γύρω απο το μυαλό.
Κι η ψυχή τροχιά γύρω από τα «θέλω».
Και τα «θέλω» τροχιά γύρω απο τον χρόνο.
Και όλα γύρω από σένα...
Φαύλος κύκλος.
Και ότι κι αν κάνεις ξέρεις οτι για όλα υπάρχει η κατάλληλη στιγμή.
Που ακόμα δεν την ξέρεις.
Που θα έρθει.
Κάποτε.
Θα έρθει...?

Θα ήθελα να παγώσω τον χρόνο...
Η μήπως να τον γυρίσω πίσω?
Να τον νικήσω.
Ετσι που να μη μπορεί να σε ξαναπάρει μακριά μου.
Εστω και λίγο...
Η για πολύ.
Να ζω μέσα σου θέλω!
Στη σκέψη σου.
Στο είναι σου.
Στο κορμί σου.
Στην ανάσα σου.
Στην αγκαλιά σου.
Στο γέλιο σου.

Κάθε μου κύτταρο σε ψάχνει.
Κάθε μου μόριο φέρει την υπογραφή σου.
Και σου αφιερώνεται.
Μοιράζεται.
Δίνεται.
Αφήνεται...
Στην θαλπωρή της φωνής σου.
Στο πιο βαθύ σου αναστεναγμό.
Στη πιο κρυφή σου λέξη,
μαγνητίζεται...
αιχμαλωτίζεται...
διψάει...Αγαπάει...
δυστυχώς ακόμα...

Windows 8 - 8o θαύμα ή χαμένος κόπος?

Είναι μέρες τώρα που εν μέσω Ανοιξης με τα πουλάκια να τιτιβίζουν, την λιακάδα σε καθημερινή παρουσία και τα λουλούδια ν'ανθίζουν είπα να κάνω κάποιες αλλαγες.
Πάνω μου... μέσα μου ... έξω μου.... αλλαγές δυναμικές ακόμη και στο χωρο - τρόπο της καθημερινότητάς μου!
οπου καθημερινότητα = υπολογιστής!
Εν αρχή ήν τα Windows και σκέφτομαι μιας και έχω καλό πλέον μηχάνημα να φορτώσω τα νέα Windows... τα Windows 8.

Θέλω λοιπόν πριν τα ανεβάσω να μου πείτε τη γνώμη σας.
Και όταν φυσικά λέω γνώμη δεν εννοώ τη ράδιο αρβύλα που ακούσατε από το γιο του περιπτερά όταν αγοράζατε το pixel, ή τον μπατζανάκη της συνιφάδας σας που άκουσε από το γιο του  αλλά την δική σας προσωπική εμπειρία.  Αν έχετε χρησιμοποιήσει τα windows 8 στο σπίτι ή στη δουλειά θα ήθελα εδώ να μου πείτε τα υπερ και τα κατά τους πριν κάνω το μεγάλο βήμα...

Και για να ξεκινήσει καλά η μέρα πάρτε και τούτο για να ξορκίσετε την καταιγίδα που έρχεται...

The red thin line...

O χρόνος που με κράτησε μακριά σας υπήρξε για μένα μεγάλη σπουδή...
Με βοήθησε να προσδιορίσω πράγματα και να επαναπροσδιοριστώ...
Να καταλάβω ποιοι είναι οι πραγματικοί φίλοι... (σίγουρα όχι αυτοί που σε ξεζουμίζουν συναισθηματικά παίρνοντας τα πάντα από σένα όταν σε έχουν ανάγκη και σε πετούν μετά σα χαρτί ανακύκλωσης όταν ελθει η στιγμή να σταθούνε δίπλα σου στα δικά σου προβλήματα.... )
Γιατί δυστυχώς η ιστορία αυτό έδειξε... ότι υπάρχουν ΚΑΙ τέτοιοι...

Το άσχημο όμως δεν είναι αυτό...
Το άσχημο είναι ότι μου πήρε 45 χρόνια για να το καταλάβω.
Βέβαια ποτέ δεν είναι αργά για να πεις ευχαριστώ, συγνώμη ή για να πετάξεις από πάνω σου μια φιλία που μόνο στα ρομαντικά όνειρά σου υπήρξε φιλία.
Τραβάω κόκκινη γραμμή... όχι για να υπογραμμίσω αλλά για να διαγράψω ότι τόσο καιρό με βαραίνει...
Κόκκινη γραμμή σαν εκείνη που παραλίγο να κοπεί...

Nα με χαιρόσαστε βρε και να σας χαίρομαι!
Είμαι πολύ χαρούμενη που σας γνώρισα και που μου σταθήκατε εκεί όταν είχα ανάγκη με μεηλ, με τηλέφωνα ή έμπραγκτα όπως κάποιοι από σας που πήρατε ζωα μου σπίτι σας και τα φιλοξενήσατε και θα τα φιλοξενείτε για καιρό ακόμα... Απλά δεν έχω λόγια...

Αυτή τη στιγμή που μιλάμε κομμάτια μου είναι μοιρασμένα σε διάφορα σπίτια μπλόγκερς.
Ο Μπίλυ μου κοιμάται με τον Ben Provis και ο ένας μου γάτος τρομοκρατεί τα γατιά αλληνής ψυχής... ενώ ο προσωπικός μου "σωφέρ" έκανε υπέρβαση οποτε τον χρειάστηκα... χιχιχι!
Είναι πολύ συγκινητικό άνθρωποι που δε σε εχουνε δει, δε σε έχουν γνωρίσει από κοντά να σου προτείνουν να σε βοηθήσουν με τέτοιο τρόπο... Δεν έχω λόγια και δεν ξέρω πως να σας το ξεπληρώσω.

Θα μου επιτρέψετε όμως φέτος να μη σβήσω κεράκια, ναι?
Σας φιλώ γλυκά και σας στέλνω μια μεγάλη Λιακαδένια αγκαλιά!

...  και ένα λαλάκι να σας φτιάξει το κέφι... με την ευχή να είστε πάντα καλά!! :)

υ.γ. Συγνώμη... ξέρετε ότι ποτέ δεν ανέβασα τα δωράκια που μου έχετε κάνει γιατί δε μου αρέσει να επιδεικνύω τη φιλία μου αλλά αυτή η φορά έπρεπε να πω ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ....

8 Mαρτίου

Σήμερα είναι η Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας. 
Η 8η Μαρτίου καθιερώθηκε το 1910 στην Κοπεγχάγη ως η Παγκόσμια Μέρα της γυναίκας δικαιώνοντας αγώνες πολλών ετών για ίσα δικαιώματα στη ζωή, στην εργασία, στην αμοιβή και δίνοντας έτσι ένα φόρο τιμής στις γυναίκες για όλα όσα προσφέρουν.
Βέβαια σε πολλά κράτη και καθεστώτα, η γυναίκα δεν έχει ακόμη τη θέση που της αξίζει, αλλά τουλάχιστον γίνονται προσπάθειες προόδου κι εκεί, από γυναικείες οργανώσεις. 

Στον δυτικό κόσμο η κατάσταση είναι καλύτερη. Οι γυναίκες έχουν ίσα δικαιώματα, ίσες ευκαιρίες στο μεγαλύτερο ποσοστό, χωρίς όμως να έχουν εξαλειφθεί όλα τα κακώς κείμενα του παρελθόντος.
Η Γυναίκα καλείται να παίξει πολλούς ρόλους καθημερινά, της επαγγελματία, της μητέρας, της κόρης, της οικοδέσποινας, της συζύγου, της ερωμένης και αν και είναι ιδιαίτερα επιβαρυμένη τα καταφέρνει πολύ καλά. Το σημαντικό είναι ότι έμαθε να διεκδικεί, μόρφωση, θέσεις επαγγελματικής ευθύνης, ελεύθερο χρόνο, προσεγμένη εμφάνιση, διασκέδαση. Το λυπηρό όμως είναι ότι αρκετές φορές, ακόμη και στις σύγχρονες κοινωνίες, είναι υποχρεωμένη να διεκδικεί και σεβασμό από τους άντρες, αν και θα έπρεπε να τον απολαμβάνει, γιατί χωρίς εγωισμούς το αντρικό φύλο θα πρέπει να παραδεχτεί επιτέλους ότι τον έχει κερδίσει με όλα όσα έχει καταφέρει.

Από την άλλη δε μπορώ παρά να παραδεχτώ το γεγονός ότι η γυναίκα κάπου ανάμεσα στο κυνήγι της επιτυχίας και της ευτυχίας έχει χάσει τον εαυτό της…
Δεν ξέρω αν  έχει παραπέσει  στο καλάθι με τα άπλυτα ή έχει μπερδευτεί μέσα   σε κάποια σελίδα του filofax ανάμεσα σε πιστωτικές και προγραμματισμένα ραντεβού ούτε αν έγινε κατά λάθος ή απολύτως συνειδητά, το μόνο που ξέρω με βεβαιότητα είναι αυτό… ότι έχασε τον εαυτό της ή μάλλον για την ακρίβεια την ταυτότητά της… Μπέρδεψε το ρόλο της και όχι μόνο σε ένα αλλά σε πολλά επίπεδα…

Η πίεση για τελειότητα και επιτυχία σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο επέφερε την σύγχυση, το μπέρδεμα των αξιών, μας έκανε να χάσουμε το νόημα, την ουσία… 
Το τίμημα για ισότητα ήταν μικρό και αποδεκτό όμως το τίμημα για ανεξαρτησία υπήρξε πραγματικά δυσβάσταχτο… 

Η γυναίκα ήταν είναι και θα είναι όμως , ένα σύμβολο αγάπης, ομορφιάς, στοργής, κατανόησης, εγκαρτέρησης, τρυφερότητας. 
Από τη φύση της είναι πλασμένη για τη μητρότητα, τη συντροφικότητα, τη δεκτικότητα αλλά παράλληλα είναι προικισμένη με απίστευτη δύναμη και αντοχή. 
Είναι η συγχώρεση και η συμφιλίωση απέναντι στις αντιπαλότητες και τα μίση. 
Κάθε γυναίκα μπορεί να είναι μια εν δυνάμει Εύα… προκλητική και σαγηνευτική, ή μια Μπουμπουλίνα θαρραλέα αγωνίστρια…
Κάθε γυναίκα συμβολίζει μια Ασπασία, μια Θεοδώρα, μια Ελένη και μια Πηνελόπη του Ομήρου,  μια Μαργαρίτα του Φάουστ, μια αθάνατη αγαπημένη που σφράγισε πολιτισμούς. Είναι όχι μόνο η έμπνευση για τη δημιουργία της ζωής αλλά και η πηγή ζωής. Είναι η ίδια η Ζωή.

Σήμερα είναι μια μέρα σαν όλες τις άλλες για μένα... θα βγάλω το σκύλο βόλτα, θα μαγειρέψω, θα κάνω τα καθημερινά μου... λυπάμαι αλλά ποτέ δε μου αρεσε ο εορτασμός αυτής της μέρας... ειδικά οι γυναίκες που σε παρέες παρέες έβγαιναν να γιορτάσουν τι?
Ακόμη δεν έχω καταλάβει...

Vertigo...

Oταν όλα γυρίζουν γύρω σου... είναι λογικό να μη μπορείς να σταθείς όρθια...

Μέσα σε δυο μέρες... ο ίλιγγος αυτός με νίκησε...

Δυο μέρες μόνο...

Αναζητώντας την αλήθεια...

To καρναβάλι πέθανε...

Ζήτω το καρναβάλι!!

Βγάλτε τις μάσκες σας...

.... αφήστε να φανούν οι άλλες...

Aγαπης κάλεσμα 2...

Ο πολυαγαπημένος Hengeo (κατα κόσμον Γιώργος) ζητάει να μάθει περισσότερα για μένα...

1) Αγνάντι της δύσης σε μία παραλία, κοίταγμα του έναστρου ουρανού ή κάτι άλλο;
Noμίζω ότι ξέρεις... Κοίταγμα έναστρου ουρανού και χουζούρεμα μπροστά στο τζάκι με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί... Το λιόγερμα με μελαγχολεί.... :)

2) Ο έρωτας περνάει από το στομάχι;
Ο έρωτας περνάει από Καλαμάτας και Αχαϊας γωνία ή όπου ΕΣΥ βρίσκεσαι... Αν εσένα τώρα το μυαλό σου είναι στο φαγητό περνάει σίγουρα ΚΑΙ από κει... :)

3) Ποιο τραγούδι για σένα είναι απόλυτα συνυφασμένο με την αγάπη;

4) Μία αγαπημένη συνήθειά σου;
Χειμώνα: Διάβασμα μπροστά στο τζάκι με ένα ζεστο ρόφημα απαλό φωτισμό και χαμηλή απαλή μουσική.
Καλοκαίρι: Μεσημεριανή σιέστα κάτω από πεύκο... Να σου τρυπάει η μυρωδιά του ρετσινιού τη μύτη και να σε τρελλαίνουν τα τζιτζίκια... Σταθερή αξία!!
Aνοιξη: Στην ηλιόλουστη ξεσκέπαστη βεράντα μου να λιάζομαι σαν την γάτα στον ήλιο...
Φθινόπωρο: Περπάτημα επί ώρες πάνω στην αμμουδιά... την απολαμβάνω γιατί τότε είναι τόσο... όσο... καθόλου δηλαδή καυτή.

5) Συμφωνείς ότι τα ετερώνυμα έλκονται;
Σαφέστατα... Μόνο που οι έλξεις αυτές είναι καλές για τις μικρές ηλικίες ... στις μεγαλύτερες ηλικίες περισσότερο ψάχνεις να βρεις κάποιον που είναι συμβατός για να μη σε κουράζει... και πιστεύω ότι αυτές είναι και οι σχέσεις που κρατούν περισσότερο...

Αγάπης κάλεσμα...

Και πάνω που είπα να χαθώ... το πήρα απόφαση! Και στη ναφθαλίνη να μπω θα με ξετρυπώσετε!
Ηλθε λοιπόν η γλυκήτατη Funky Monkey aka Ελλη και μου ζήτησε να παίξω το παιχνίδι της αγάπης....
Πιο bad timing δε μπορούσε να υπάρξει... μιας και παλεύω τα τελευταία χρόνια να ξεχάσω...
Οκ παίρνω βαθιά αναπνοή και ξεκινώ...

1. Aγάπη είναι........

Oύτε που θυμάμαι πια... και δε θέλω και να θυμηθώ...

2. Μια κίνηση αγάπης που δέχτηκες και που δεν θα ξεχάσεις ποτέ.

Κάποιος περπάτησε 7χιλ. μέσα στον καύσωνα και στο καταμεσήμερο για να έλθει να με δει μόνο για μισή ώρα!! Οταν έφτασε είχε πάθει εγκαυμα και ήταν ένα βήμα πριν τη θερμοπληξία γιατί ήταν κατακόκκινος και εξαντλημένος... ήπιε δε μια ολόκληρη κανάτα νερό!! Δε θα τον ξεχάσω ποτέ, να είστε σίγουροι! 

3. Ένα απόφθεγμα για την αγάπη που διάβασες και σου άρεσε.

Πολλά έχω διαβάσει...κανένα δε μου έμεινε... έχω επιλεκτική μνήμη και είμαι σε φάση λοβοτομής χχιχιχι

4. Ποιες συμβουλές θα έδινες στο παιδί σου για την αγάπη;

Της λέω να αγαπάει δίχως όρους και όρια και δίχως να περιμένει ανταποκριση κι ας την κάνει αυτό να πονέσει... 

Μετά από κάτι τέτοιο βγαίνεις πιο γερός!

5. Διάλεξε ένα τραγούδι και αφιέρωσέ το σε κάποιον που αγαπάς.   

Αυτό των scorpions που είναι από τα πιο αγαπημένα μου συγκροτήματα

Μου το χαρίσανε κάποτε και γω πια το επιστρέφω...

 Το παιχνίδι θα το πάρει να το παίξει όποιος θέλει.

Δε θέλω να το επιβάλλω σε κανέναν...