The red thin line...

O χρόνος που με κράτησε μακριά σας υπήρξε για μένα μεγάλη σπουδή...
Με βοήθησε να προσδιορίσω πράγματα και να επαναπροσδιοριστώ...
Να καταλάβω ποιοι είναι οι πραγματικοί φίλοι... (σίγουρα όχι αυτοί που σε ξεζουμίζουν συναισθηματικά παίρνοντας τα πάντα από σένα όταν σε έχουν ανάγκη και σε πετούν μετά σα χαρτί ανακύκλωσης όταν ελθει η στιγμή να σταθούνε δίπλα σου στα δικά σου προβλήματα.... )
Γιατί δυστυχώς η ιστορία αυτό έδειξε... ότι υπάρχουν ΚΑΙ τέτοιοι...

Το άσχημο όμως δεν είναι αυτό...
Το άσχημο είναι ότι μου πήρε 45 χρόνια για να το καταλάβω.
Βέβαια ποτέ δεν είναι αργά για να πεις ευχαριστώ, συγνώμη ή για να πετάξεις από πάνω σου μια φιλία που μόνο στα ρομαντικά όνειρά σου υπήρξε φιλία.
Τραβάω κόκκινη γραμμή... όχι για να υπογραμμίσω αλλά για να διαγράψω ότι τόσο καιρό με βαραίνει...
Κόκκινη γραμμή σαν εκείνη που παραλίγο να κοπεί...

Nα με χαιρόσαστε βρε και να σας χαίρομαι!
Είμαι πολύ χαρούμενη που σας γνώρισα και που μου σταθήκατε εκεί όταν είχα ανάγκη με μεηλ, με τηλέφωνα ή έμπραγκτα όπως κάποιοι από σας που πήρατε ζωα μου σπίτι σας και τα φιλοξενήσατε και θα τα φιλοξενείτε για καιρό ακόμα... Απλά δεν έχω λόγια...

Αυτή τη στιγμή που μιλάμε κομμάτια μου είναι μοιρασμένα σε διάφορα σπίτια μπλόγκερς.
Ο Μπίλυ μου κοιμάται με τον Ben Provis και ο ένας μου γάτος τρομοκρατεί τα γατιά αλληνής ψυχής... ενώ ο προσωπικός μου "σωφέρ" έκανε υπέρβαση οποτε τον χρειάστηκα... χιχιχι!
Είναι πολύ συγκινητικό άνθρωποι που δε σε εχουνε δει, δε σε έχουν γνωρίσει από κοντά να σου προτείνουν να σε βοηθήσουν με τέτοιο τρόπο... Δεν έχω λόγια και δεν ξέρω πως να σας το ξεπληρώσω.

Θα μου επιτρέψετε όμως φέτος να μη σβήσω κεράκια, ναι?
Σας φιλώ γλυκά και σας στέλνω μια μεγάλη Λιακαδένια αγκαλιά!

...  και ένα λαλάκι να σας φτιάξει το κέφι... με την ευχή να είστε πάντα καλά!! :)

υ.γ. Συγνώμη... ξέρετε ότι ποτέ δεν ανέβασα τα δωράκια που μου έχετε κάνει γιατί δε μου αρέσει να επιδεικνύω τη φιλία μου αλλά αυτή η φορά έπρεπε να πω ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ....