50 αποχρώσεις βλακείας

Δε συνηθίζω να κάνω βιβλιοπαρουσιάσεις από τούτο δω το μπλογκ...
Αυτά ανήκουν πλέον ... σε ένα άλλον χώρο....σε μια άλλη εποχή...
Ομως ειλικρινά με τρώει η γλωσσίτσα μου και δε κρατιέμαι να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις για το "50 αποχρώσεις του γκρι" το φαινομενικό- φαινόμενο Best seller σε όλες τις χώρες που μέχρι τώρα έχει κυκλοφορήσει...
Κι επειδή τελευταία έχω αψιλίες έπεισα την αδελφούλα μου να το πάρει για να το διαβάσω και γω μετά...

Το πήρε λοιπόν μαζί της στις διακοπές της στην Ανδρο... και η αλήθεια είναι ότι στο πλοίο που ταξίδευε είδε άλλες 5 να το διαβάζουν... Η μια απ'αυτές μάλιστα ήταν μεγάλη κυρία που μόλις αντιλήφθηκε την αδελφή μου ότι την κοίταζε εξεταστικά έσκυψε από συστολή το κεφάλι και εξαφάνισε το βιβλίο μέσα στην τσάντα της... ενώ οι άλλες όταν την είδαν με το βιβλίο ανα χείρας της χαμογέλασαν συνομωτικά...
Η αδελφούλα μου που τότε ήταν στην σελίδα 30 δεν ήξερε τι θα επακολουθούσε... μέχρι που έπεσε στην πρώτη ερωτική σκηνή... και μετά στην δεύτερη... και μετά στην τρίτη... και έπειτα άρχισε να ξύνει το κεφαλάκι της και να αναρωτιέται γιατί στο καλό η αδελφή της φαγώθηκε να πάρει αυτό το πορνογράφημα. Γιατί περί αυτού πρόκειται... για μια κακογραμμένη τσόντα.
Σκέφτηκε ότι ίσως πιο κάτω καταλάβαινε τι ήθελε να πει ο ποιητής... που το πήγαινε... μα τα κεφάλαια περνάγανε σα νεράκι μπροστά στα μάτια της και το σκηνικό δεν άλλαζε: έρωτικά παιχνίδια κυριαρχίας και σαδομαζοχιστικές kinky καταστάσεις... Μέχρι που έφτασε 40 σελίδες από το τέλος και σιχτίρησε το βιβλίο και την τύχη της να έχει εμένα αδελφή που της φόρτωσα κάτι τέτοιο στις διακοπές της. Το παράτησε χωρίς να διαβάσει το τέλος και το πάσαρε οργισμένη σε μένα.

Να σημειωθεί παρακαλώ ότι η αδελφή μου δεν είναι καθόλου πουριτανή ή συνεσταλμένη και δη στο σεξ... Πάραυτα βαρέθηκε...
Εγώ ομολογώ δε βαρέθηκα στιγμή. Το βρήκα αρκούντως ενδιαφέρον και γαργαλιστικό για τις αισθήσεις μου όμως να ξέρετε ότι με τίποτα δεν πρόκειται να μπω στο τριπάκι να αγοράσω το δεύτερο και το τρίτο της τριλογίας (γιατί ναι... μόλις ανακάλυψα ότι περι αυτού πρόκειται... περί τριλογίας...)

Η γραφή είναι τόσο flat όσο και οι άγγλοι στο σεξ... Θυμάμαι τον συγχωρεμένο τον μπαμπάκα μου που είχε μια θεωρία γιατί οι Αγγλοι είναι τόσο συχνά γκέϋ... "τις έχεις δει κορίτσι μου τις αγγλίδες? Και γω γκέϋ θα'μουνα.."

Επειτα έμαθα ότι γυρίζεται η ταινία. Και είπα ΝΑΙ αυτή την ταινία θέλω πολύ να την δω...
Δε σας κρύβω ότι ποτέ μέχρι τώρα δεν έχω σκεφτεί ότι μια ταινία μπορεί να ξεπεράσει το βιβλίο... όμως σε τούτη δω την περίπτωση να'στε σίγουροι πως ΜΟΝΟ η ταινία θα αξίζει και θα γίνει το νέο "9.5 βδομάδες" βάζω στοίχημα γι'αυτό.

Και για να πάρετε μια ιδέα ρίξτε μια ματιά στο τρειλερ της ταινίας. Aν μη τι άλλο έχει ωραία μουσική και πολλά υποσχόμενο casting... ;)

Τεχνολογία Vs Ρομαντισμός

Εχω βαρεθεί να ακούω διαρκώς ότι έχει χαθεί ο ρομαντισμός από την εποχή μας.

Δε ξέρω για σας αλλά εγώ όντας αθεράπευτα ρομαντική δε σταματώ να τον βλέπω να υπάρχει γύρω μας…παντού! 
Αλλωστε ο ερωτας πάντα θα βρίσκει τρόπο να εκφράζεσαι... ακόμη και σε ολόγραμμα...

 

Ο ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΣ ΠΕΘΑΝΕ! ΖΗΤΩ Ο ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΣ!…

 

Και αυτό γιατί ποτέ δεν έπαψε να υπάρχει… απλά άλλαξε τρόπο εκδήλωσης… δεν άλλαξε παρά μόνο το μέσο…

Δεν υπάρχει τίποτα πιο ρομαντικό από το να χτυπάει το κινητό και να βλέπεις ότι κάποιος σε θυμάται… σε εντελώς άσχετη στιγμή… με τα εντελώς όμως κατάλληλα λόγια…

Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο να ανοίγεις το μέηλ σου και να ξεπετάγονται μέσα από αυτό υπέροχες εκπλήξεις…

Και ακόμη και στο μέσσεντζερ… σε μια τόσο ψυχρή διαδικτυακή μορφή επικοινωνίας μπορεί όλα να ανατραπούν αν έχεις τα κατάλληλα winks και emoticons…

 

Ετσι λοιπόν πριν ξαναπείτε ότι χάθηκε ο ρομαντισμός ξανασκεφτείτε το…

Χάθηκε πράγματι?

4 λάθη προς διόρθωση...

Πήρα πάσα από το πτηνό για να παίξω ένα ακόμη μπλογκοπαίχνιδο που λέγεται 4.
Πρέπει να ανατρέξεις στο παρελθόν και να διαλέξεις 4 πράγματα που θα άλλαζες...
Επειτα back to the future για να πεις 4 πράγματα που θα ήθελες να σου συμβούν...
Κι έπειτα να δώσεις σκυτάλη σε 4 άλλους μπλόγκερ... (το πιο δύσκολο απ'όλα κομμάτι του παιχνιδιού είναι τούτη εδώ η επιλογή...)


1) Σαλαμίνα στα 16 μέσα στην Εκκλησία λίγο πριν την Ανάσταση και παρέα με όλες τις φίλες από κει... Ενας σούπερ ντούπερ γκόμενος γύρω στα 20 κοιτάζει διαρκώς εμένα που εγώ σαν κοθώνι δεν έχω πάρει πρέφα... Ολες οι φίλες μου το'χουν καταλάβει και γω πλάθω κουλουράκια με τα λιωμένα κεριά της λαμπάδας μου... Με σπρώχνουν να βγω έξω από την εκκλησία με τα χίλια ζόρια στο προαύλιο μακαρίζοντας την τύχη μου και μόλις κάθομαι σε ένα πεζούλι έρχεται ο τύπος και με ρωτά αν θέλω να πάμε βόλτα την άλλη μέρα... Κλείνουμε ραντεβού να έρθει να με πάρει με το μηχανάκι του να δούμε το ηλιοβασίλεμα...
Το ηλιοβασίλεμα το είδα... αλλά δυστυχώς είδα κι άλλα πράγματα που δεν είχα καμμιά διάθεση να δω... και παραλίγο να κάνω και πράγματα που δεν είχα διάθεση να κάνω... Οι φιλενάδες μπορεί να φαγωθήκανε να μου λένε πόσο τυχερή είμαι που μου έκανε την τιμή  ένας τέτοιος "Θεός" όμως η δική μου διαίσθηση από την πρώτη στιγμή με έσπρωχνε μακριά... Αυτό το ραντεβού δε θα ήθελα να το ζήσω! Ηταν η χειρότερη εμπειρία της ζωής μου...

2) Στα 20 ένα μπλοζόν που έκανα για να βγάλω μια άμυνα στο βόλλευ με το κεφάλι μου να περνά ξυστά από το στήλο του φιλέ που ήταν σιδερένιο και χωρίς προστατευτικό... (τότε δε βάζανε ούτε αφρολέξ στους στήλους... μετά το ατύχημα του μπασκετμπωλίστα άρχισαν να βάζουν)
Επειτα απ'αυτό δεν μπόρεσα ποτέ να ξανακάνω κάτι τέτοιο γιατί με είχε πιάσει φοβία  Αν μπορούσα να γυρίσω πίσω το χρόνο δε θα το έκανα το μπλοζόν εκείνη τη στιγμή γιατί μου κατέστρεψε την αθλητική μου καριέρα... (από την Α' Εθνική βρέθηκα αμέσως στην Α' Αθηνών)

3)  Στα 23 είπα ένα Ναι σε κάποιον... που έπρεπε να πω Οχι. Και τι δε θα έδινα για να το αλλάξω αυτό...

4) Στα 40 αφησα το σκυλάκι μου ελευθερο 50μ από το σπίτι και ενώ ήταν στην άκρη του δρόμου πέρασε ένα τζιπάκι και το πάτησε μπροστά στα μάτια μου... :(


Βλέποντας με θετική ενέργεια μπροστά στο μέλλον:

1) Θέλω να ξεπεραστούν τα οικονομικά προβλήματα όλου του κόσμου και να'μαστε όλοι καλά ... γιατί δεν έχουμε καταλάβει ότι για να είμαι εγώ καλά πρέπει να'ναι κι ο διπλανός μου...

2) Κλείνω τα μάτια και με βλέπω στο πλευρό ενός άντρα που θέλω να περάσω την υπόλοιπή μου ζωή μαζί του...

3) Κερδίζω λαχείο (είμαι σίγουρη - δε το συζητώ) και φτιάχνω ένα μεγάλο καταφύγιο για τα εγκατελειμένα ζώα...

 4) Mπορώ παρακαλώ να έχω έναν ωραίο θάνατο από καρδιά, στον ύπνο μου, σε βαθιά γεράματα ? (γιατί αγαπώ πολύ τη ζωή)

Καλώ σε παιχνίδι τους vanilla, Irma Red, Melissa alli, και GIP !

Εσύ και η τρόμπα σου!

Τετάρτη (χθες) ώρα 7.30 πμ.

Με την τσίμπλα στο μάτι προσπαθώ να βρω που έχω καταχωνιάσει από χθες το λουρί για να βγάλω το σκύλο βόλτα, το εντοπίζω στο πάτωμα της αποθήκης και ο σκύλος έρχεται κατά πάνω μου χαρούμενος τσιρίζοντας κάνοντας πως δε βλέπει το αγριεμένο μου βλέμμα.
Κρατάει γερά ο κακομοίρης... Χθες βράδυ δε τα κατάφερα να τον βγάλω βόλτα...
Κι όμως δεν έχει λερώσει μόνο που αδημονεί και τσιρίζει πολύ... πάρα πολύ...
Ο αλλος έχει μπασα φωνή και να γαβγίζει στο αυτί σου κοιμάσαι σαν πουλάκι...
Ριχνω μια βιαστική ματιά στον καθρέπτη του σαλονιού.
Τα μαλλιά τζίβα... (το έχουν αυτό τα μακριά μαλλιά) δε προλαβαίνω όμως ούτε να χτενιστώ γιατί θέλω να αποφύγω το "ατύχημα" μέσα στο σπίτι. Μου λείπει κι ένα σκουλαρίκι... χμ... θα έπεσε στο κρεββάτι ως συνήθως... θα το βρω μετά...
Ο απομηχανής θεός που λέγεται κλάμερ με βοηθά να μαζέψω όμορφα τα μαλλιά μου με μια κίνηση στην κορφή του κεφαλιού...
Δεν ξέρω αν σας το'πα... είμαι αγουροξυπνημένη, με την τσίμπλα στο μάτι και χωρίς καφέ!
Μετα βίας το μυαλό μου σκέφτεται ότι πρέπει να φορέσω κατι από κάτω πριν βγω.
Αρπάζω το πρώτο τζιν που βρίσκω μπροστά μου και ενώ ο σκύλος με σέρνει έξω από το σπίτι συνεχίζω με το κούμπωμά του μέσα στο ανσασερ...

Η μέρα υπέροχη, μια λιακάδα όλο υποσχέσεις, τα πουλάκια τιτιβίζουν υπέροχα... εγώ κοιμάμαι όρθια...και πάνω που ανοίγω το στόμα και είμαι έτοιμη να καταπιώ όλο τον κόσμο σ'ένα χασμουριτό στρίβει την γωνία ο κούκλος γείτονας που πετυχαίνω πάντα όταν κάνω ποδήλατο...
Φτου γμτ!
Να ανοίξει η γη να με καταπιεί... Είμαι εντελώς σαν ζόμπι. Ελπίζω να προσπεράσει...
Φευ!
Ακούω τα φρένα του να τσιρίζουν απότομα... Ακούω... γιατί το βλέμμα από ώρα είναι κάτω... ψάχνοντας να βρει το δήθεν χαμένο σκουλαρίκι...

- Καλημέρα!! (τεράστιο χαμόγελο ο τύπος)
- Καλημέρα...
- Τι κάνεις?
- Καλά εσύ?
- Εγώ εδώ... σταθερά ...Σε'χασα ... δε βγαίνεις πια ποδηλατάδες?
- Βγαίνω μωρέ αλλά εχω πιεστεί λιγάκι τελευταία με τα φιλοζωικά και τα διοικητικά συμβούλια των συλλόγων που είμαι... ξέρεις τώρα πως πάνε αυτά... ού μπλεξεις... αλλά ας όψεται που με μπλέξανε...
- Τραβάτε με κι ας κλαίω είσαι... άντεεε!! Θα βγεις μετά με το ποδήλατο? Να σε περιμένω?
- Δε μπορώ... είναι ξεφουσκωμένα τα λάστιχα...και έχω χάσει την τρόμπα...
- Να έλθω να στο φουσκώσω?
- Ελα.
- Μέχρι τι ώρα θα είσαι σπίτι?
- Μέχρι τις 10.30 μετά θα βγω για δουλειές...
- οκ θα περάσω...

Οσο τον είδατε εσείς άλλο τόσο τον είδα εγώ...
Και το χειρότερο: H συζήτηση με τα κόκκινα γράμματα έχει επαναληφθεί άλλες 2 φορές μέσα στο καλοκαίρι και τούτη εδώ είναι η τρίτη!  Πόσο ν'αντέξει η ψυχή της γυναικός τη βλακεία του άντρα?
Ε.. άϊντε .... εσύ και η τρόμπα σου φίλε μου!!

Kαλημερούλες είπαμε?? :)

Εφαγα ήττα πέρσυ...!

Φέτος το καλοκαίρι οργανώθηκα περισσότερο...
Πέρσυ την πάτησα... Εβαλα 4 φυτά μέσα σε μεγάλη ζαρντινιέρα και πνιγήκανε... έφαγα και μια ήττα μέχρι να ανακαλύψω τι έφταιγε και ήταν μαύρες και νερουλιασμένες από κάτω οι ντομάτες μου... πάει πέρασε το καλοκαίρι και δεν έφαγα παρά 3 ντομάτες!
Φέτος όμως πήρα το αίμα μου πίσω!
3 μεγάλες ζαρντινιέρες με 3 φυτά  η καθεμιά (να μην πάθουν τον περσινό συνωστισμό)που όμως δεν ήταν αγορασμένα από φυτά αλλά φυτεμένα από σπόρο. Το αποτέλεσμα με αντάμειψε πλουσιοπάροχα!
Ναι μεν δημιουργήθηκε στην αρχή το γνωστό πρόβλημα αλλά αυτή τη φορά ήξερα να το αντιμετωπίσω... Ασβέστη λιωμένο σε νερό για πότισμα και τέλος το πρόβλημα!
Ολο το καλοκαίρι από αρχές Ιούλη μέχρι και τώρα έτρωγα ντομάτες από τον κήπο μου.
Εκοβα και βγαίνανε νέες...
Υπολόγισα ότι κάθε βδομάδα έβγαζα μέσο όρο 2,5 κιλά ντομάτες. Not bad! Not bad at all..!
Τόσο βαθυκόκκινες στο εσωτερικό τους όσο δεν ήταν απέξω... Τόσο νόστιμες και μυρωδάτες αλλά και με τόσο σκληρή φλίδα που εύκολα την έβγαζα μόλις την τραβούσα με το μαχαίρι...αλλά και που αποδείχθηκε μεγάλο αβαντάζ κατά το γέμισμά τους!
Τόσο γλυκές που δεν θέλαν ούτε αλάτι... τρογώντουσαν σαν φρούτο!

Συμπέρασμα: Aν μπορώ εγώ, τότε όλοι μπορούν να γλιτώσουν χρήματα αλλά και να φάνε βιολογικές δικής τους παραγωγής ντοματούλες... Δε θέλει κόπο... Θέλει τρόπο...μεράκι και αγάπη...  ;)

Τα 7 ΔΕΝ

Πήρα πάσα για παιχνίδι από την άτακτη Irma Red και τώρα που το θυμήθηκα πάρτε να'χετε:  :-p

Προσοχή!  Σκατογατόνι  χυμένο σε καρέκλα

ΔΕΝ ανέχομαι άνθρωποι που δεν με γνωρίζουν προσωπικά να έχουν άποψη για μένα…

ΔΕΝ είμαι πολύ διαφορετική από τη διαδικτυακή μου περσόνα αλλά δεν αυτοπροσδιορίζομαι μέσα απ’αυτή…

ΔΕΝ αντέχω τους άνδρες χαμηλών τόνων που … Πετάει ο γάϊδαρος? ΠΕΤΑΕΙ!! Τους βαριέμαι αφόρητα…

ΔΕΝ καπνίζω γι’αυτό αποφεύγω τους άντρες καπνιστές…

ΔΕΝ είμαι κουτσομπόλα… Δεν ρωτάω τους άλλους προσωπικές ερωτήσεις… παίρνω μόνο ότι μου δίνουν και το τιμώ με την εχεμύθειά μου…

ΔΕΝ μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς θάλασσα και χωρίς κατοικίδια…

Ορίστε... και τι κατάλαβες ρε κοπελιά τώρα?

(πρόσεξε τι θα πεις...χιχιχι)

Νέα νίκη...

Οταν όλη η Ευρώπη (με λαμπρή εξαίρεση την Γαλλία όπου έχουνε απαγορευτεί) δείχνει ανοχή στα μεταλλαγμένα ένα άλλο μέτωπο δυναμικής αντιμετώπισης δημιουργείται στην Ελλάδα.

Μετά από 52.000 που μαζέψαμε και με πολλές ώρες δυναμικής επέμβασης στον "τόπο του εγκλήματος" από τους ακτιβιστές της Greenpeace η εταιρεία ΔΕΛΤΑ δέχτηκε μέχρι το τέλος του 2013 να αντικαταστήσει τις μεταλλαγμένες ζωοτροφές με ελληνικές μη γενετικά τροποποιημένες...
Οταν λίγους μήνες πριν έβαλα με ένα μόνο κλικ την υπογραφή μου για μια τέτοια δράση ομολογώ ότι δεν περίμενα ποτέ να καταφέρουμε κάτι.

Η πρώτη επιτυχία ήλθε με την εταιρεία ΟΛΥΜΠΟΣ η οποία ήταν η πρώτη που ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα των καιρών και των καταναλωτών... Θυμάμαι με πόση μεγάλη χαρά διάβασα το μεηλ που μου έστειλε η εταιρεία για να μου πει ότι σεβάστηκε τη γνώμη μου και την επιθυμία μου ως καταναλωτή και ότι άμεσα θα αντικαταστούσε τις μεταλλαγμένες τροφές...
Συγχαρητήρια στην εταιρεία αυτή γιατί ήταν η πρώτη που δέχτηκε να κάνει κάτι τέτοιο...
Είναι σημαντικό να κάνουμε ένα βήμα προς την καλύτερη ποιότητα διατροφής...
Αλλο να τρως μεταλλαγμένα... αλλο να τρως συμβατικά και άλλο να τρως βιολογικά προϊόντα.
Οπως και να το κάνουμε υπάρχει διαφορά...

Οταν πριν λίγες μέρες η Ε.Ε απέριψε το αίτημα των πολιτών της να ενημερώνει πάνω στα προϊόντα για τη χρήση μεταλλαγμένων δε σας κρύβω πως ένιωσα μεγάλη απογοήτευση...
Νόμιζα πως χάθηκαν τα πάντα... αλλά να που για μια ακόμη φορά στην Ελλάδα υψώνουμε το παράστημά μας και δίνουμε τις δικές μας μάχες...

Οι 300 του Λεωνίδα μοιάζουν μετά από αιώνες να είναι πάλι εδώ για φέρουν μια ακόμη νίκη στη χώρα μας...


Μην ξεχνάς: Η υπογραφή σου έχει δύναμη όπως και η ψήφος σου! Ενα κλικ μπορεί να κάνει την διαφορά! Μην βαριέσαι να το κάνεις!!

Musica e...

Oποτε ακούω αυτό το κομμάτι νιώθω μια γλυκιά ανατριχίλα... Εχει τόσες εναλλαγές όσες και οι τροπές που παίρνει η ζωή μας...
Ο Eros είναι αγαπημένος καλλιτέχνης... δεν ξέρω αν είναι η αισθαντική φωνή του που φταίει για αυτό ούτε βέβαια αν φταίνε οι στίχοι που νομίζω ότι πατάνε κάποιες ευαίσθητες χορδές που υπάρχουν μέσα μου και ταυτίζονται με το τί νιώθω για την μουσική...
Το σίγουρο είναι ότι αυτό το κομμάτι με κάνει και νιώθω όμορφα όπως μόνο μέσα σε μια αγκαλιά θα μπορούσα να νιώσω...
Μήπως άλλωστε δεν είναι η μουσική αυτό?
Μια αγκαλιά κι ένα απάγγιο στις φουρτούνες της ζωής μας?

H αβάσταχτη ελαφρότητα του τίποτα…

Είναι απίστευτο πόσο μεγάλη διαφορά μπορεί να κάνει ένα «μικρό» τίποτα, ένα τιποτάκι όταν πέσει με όλη του την δύναμη πάνω σε κάποιον…

Μπορεί να’ναι τόσο βαρύ που να τον λυγίσει…

Η τόσο ελαφρύ που να το πάρει το πρώτο φύσημα τ’ανέμου μακριά…

Σαν μια αχτίνα φωτός που ξέφυγε από τα σύννεφα και έπεσε στη γη.

Αν τύχει και πέσει σε κάποια επιφάνεια θα απορροφηθεί και θα την ζεστάνει…

Μ'αν είναι άτυχη και πέσει σε καθρέφτη εκείνος θα τη διώξει μακριά…κι αν είναι και σπασμένος θα σπάσει και κείνη σε τόσα κομμάτια…

ΑLL ABOUT YOGA!

Oι ασκήσεις

H πρακτική της γιόγκα αποτελείται από μία σειρά ασκήσεων (άσανας - asanas) και τεχνικών αναπνοής (πραναγιάμα- pranayama) που έχουν ως σκοπό τη γνώση του εαυτού. Kάποιος που ενδιαφέρεται να ξεκινήσει μαθήματα γιόγκα θα διαπιστώσει πως υπάρχουν αρκετά και διαφορετικά μεταξύ τους είδη, όλα, ωστόσο, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, απαιτούν την ενεργή συμμετοχή του σώματος, χωρίς αυτό να αποκλείει ανθρώπους που δεν έχουν γυμναστεί ποτέ στη ζωή τους. Στο επίπεδο των αρχαρίων, τα πράγματα είναι πολύ απλά. Kανείς δεν θα σας ζητήσει -και δεν πρέπει, άλλωστε- να επιδείξετε την τρομερή σας ευλυγισία, η οποία θα έρθει με τον καιρό, αρκεί να έχετε υπομονή και να εξασκείστε. Eξάλλου, αυτό είναι και ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα της γιόγκα: εδώ σημασία δεν έχει να είσαι ο καλύτερος, ο δυνατότερος ή ο ταχύτερος. O σκοπός είναι να νιώσεις καλά με το σώμα σου και με τον εαυτό σου γενικότερα. Έτσι, η πρώτη γνωριμία με τη γιόγκα θα έρθει μέσα από απλές, αλλά ουσιαστικές ασκήσεις, καθώς και μέσα από ασκήσεις αναπνοής, οι οποίες διοχετεύουν περισσότερο οξυγόνο στο σώμα, το αποτοξινώνουν, δυναμώνουν το μυϊκό σύστημα και φυσικά βοηθούν στην αυτοσυγκέντρωση του ασκούμενου. Bέβαια, κάποια είδη γιόγκα είναι περισσότερο απαιτητικά από κάποια άλλα. «Yπάρχουν πολλοί δρόμοι για να φτάσεις στην κορυφή ενός λόφου. Aρκεί να βρεις αυτόν που σου ταιριάζει»

Tα οφέλη

Aνεξάρτητα με το είδος που θα επιλέξετε, η ουσία είναι πως τα οφέλη είναι πολλά. Tο σώμα δυναμώνει, αναζωογονείται και επιπλέον ανακτά τη χαμένη του ευλυγισία, αντί να «σκληραίνει», να «φουσκώνει» και να γίνεται άκαμπτο, όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, στα προγράμματα γυμναστικής με όργανα. Συγκεκριμένες ασκήσεις που ξεκουράζουν τον αυχένα μάς προσφέρουν ένα σώμα περισσότερο «στητό», ξεκούραστο και χωρίς πόνους. Aσκήσεις που εκτελούνται στο πάτωμα σε ανεστραμμένες στάσεις -όπου το σώμα δηλαδή στηρίζεται στο κεφάλι και τους ώμους- βοηθούν σημαντικά την καλή κυκλοφορία του αίματος, ενώ όσες περιλαμβάνουν τέντωμα του κορμού προς τα μπρος, λέγεται ότι αμβλύνουν τα συμπτώματα δυσπεψίας. Kάποιες, όπως το «τέντωμα της γάτας», δουλεύουν κυρίως προς όφελος του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος, ενώ άλλες, όπως η «ακρίδα», δυναμώνουν τους μυς της λεκάνης, της μέσης και της κοιλιακής χώρας. Όταν όλα γίνονται με τη σωστή καθοδήγηση, η γιόγκα μπορεί να συμβάλλει σημαντικά στην εξισορρόπηση του μεταβολισμού, την καλή λειτουργία του ανοσοποιητικού, του ενδοκρινικού ή του καρδιαγγειακού συστήματος και να προσφέρει ανακούφιση από τον πόνο, είτε αυτός οφείλεται σε χρόνιες παθήσεις είτε σε τραυματισμό.

Aσκήσεις γιόγκα για αρχάριους

Για να πάρετε μια πρώτη γεύση, σας παραθέτω μερικές απλές ασκήσεις γιόγκα.
Σε ιδανικές συνθήκες, η άσκηση της γιόγκα γίνεται σε ένα καθαρό, καλά αεριζόμενο, φωτεινό, ήσυχο χώρο. Aν δεν έχετε ιδιαίτερο δωμάτιο, δημιουργήστε το «χώρο» σας με ένα χαλάκι ή στρωματάκι στο πάτωμα. Φοράτε χαλαρά, βολικά ρούχα και ασκηθείτε με γυμνά πέλματα. Mην ασκείστε αμέσως μετά τα γεύματα. Καλύτερα να περιμένετε 3-4 ώρες μετά από ένα κανονικό γεύμα ή 1-2 ώρες μετά από ένα ελαφρύ. Mην υπερβάλλετε αν είστε αρχάριοι και μάθετε να «ακούτε» το σώμα σας. Ξέρει να σας οδηγεί σωστά.

Η yoga του Ινδού  

 


 Η yoga του Ιρλανδού

Κάθησε

…πάνω στο βράχο.
Ενας γλάρος ήλθε για λίγο και κάθισε δίπλα της κοιτώντας την με περιέργεια, μα γρήγορα βαρέθηκε και πέταξε μακριά...

Ενιωθε τις σταγόνες της θάλασσας να της παγώνουν το πρόσωπο, αλλά δεν ήθελε να φύγει.
Ενιωθε την θαλασσινή αύρα για μια ακόμη φορά να χαϊδεύει το πρόσωπό της.
Τον ήλιο για μια ακόμη φορά να διαπερνά το δέρμα της... Αναρίγησε...
Κάποια σύννεφα που εμφανίστηκαν χάθηκαν βιαστικά στον ορίζοντα προς άλλη κατεύθυνση... μακριά από κείνη,τον ήλιο της και τις αόρατες γαλάζιες σκέψεις της...

Κοίταξε γύρω της... όπου εφτανε το μάτι της υπήρχε θάλασσα κι ακτή... άνθρωπος κανείς... μόνο δυο αδέσποτα σκυλιά κυνηγιόντουσαν πάνω κάτω πιο δεξιά, εκεί που άρχιζε η άμμος.
Τέτοια ώρα είναι όλοι στις δουλειές, τους σκέφτηκε... και τότε συνειδητοποίησε πόσο τυχερή ήταν που είχε αυτή την πολυτέλεια ενώ τόσο καιρό γκρίνιαζε που ήταν άνεργη...
Μια τρελλή σκέψη της πέρασε απ'το μυαλό... και να'βγαζε το μαγιό κανείς δε θα την έβλεπε εκεί στα απομονωμένα από την παραλία βράχια...Ηθελε εκεί,να απολαύσει τις τελευταίες στιγμές του καλοκαιριού και εκεί,να καλοσωρίσει το φθινόπωρο.
Εκεί,να αφήσει όλες τις πικρές σκέψεις.
Να αφήσει το βλέμμα να ταξιδέψει στο απέραντο γαλάζιο,να αφήσει το είναι της να χυθεί στο νερό...να το αφήσει να την αφομοιώσει...
να αφεθεί στην αγαπημένη της αγκαλιά, στην αιώνια μήτρα που την είχε γεννήσει…

Ηξερε… φεύγοντας, όλα θα ήταν διαφορετικά.

Ανυπομονούσε γι’ αυτό, αλλά δε βιαζόταν να φύγει. Ολα θέλουν το χρόνο τους, σκέφτηκε...

Χαμογέλασε!…

Στάθηκε γυμνή στην άκρη του βράχου στις μύτες των ποδιών της και βούτηξε...









Υ.Γ. Ναι! καλά το καταλάβατε… Εγώ την έκανα σήμερα…παραλία... :))