Δάνεισέ μου ένα ζώο

«Θα ήθελα να σου δανείσω ένα ζώο», είπε ο Θεός. «Για να το αγαπάς όσο ζει και να το θρηνήσεις όταν πεθάνει.
Δεν μπορώ να σου υποσχεθώ ότι θα μείνει για πάντα κοντά σου, ό,τι είναι πάνω στη γη επιστρέφει κάποια στιγμή πίσω.
Θα το προσέχεις όμως για το χατήρι μου έως ότου το καλέσω πίσω;
Θα σε μαγέψει με όσα θα κάνει για να σου δείχνει την αγάπη του, κι ακόμα κι αν μείνει μαζί σου για λίγο καιρό, θα έχεις τις θύμησες να σε παρηγορούν.
Είσαι διατεθειμένος να του δώσεις όλη σου την αγάπη και να μην σκεφτείς ότι όλα έγιναν για το τίποτα;
Και να μη με μισήσεις όταν το καλέσω πίσω, σπίτι;»

Η καρδιά μου απάντησε:
«Κύριε, ας γίνει έτσι! Θα πάρω το ρίσκο του επερχόμενου πόνου για χάρη της ευτυχίας που θα μου δώσει αυτό το ζώο.
Θα το προστατεύω και θα το αγαπώ για όσο καιρό μου το εμπιστευτείς.
Για τις ευτυχισμένες στιγμές που θα γνωρίσω θα σου είμαι για πάντα ευγνώμων.
Κι αν το καλέσεις κοντά σου νωρίς, νωρίτερα απ' ό,τι θάθελα, θα δεχτώ τη λύπη και θα προσπαθήσω να καταλάβω.
Κι όταν το αγαπημένο μου ζώο γυρίσει κοντά σου, στείλε μου μία άλλη ψυχούλα να την αγαπώ και να την προστατεύω, για όσο καιρό την αφήσεις κοντά μου».

Cat rugs

Δε μπορώ να μη το σχολιάσω... να μη σταθώ σε τούτη την αρρωστημένη πραγματικά ανάγκη κάποιου να αγοράσει ένα τέτοιο χαλάκι για το σπίτι του...

Ο τύπος (εννοείται Αμερικανός...!) έδωσε αρκετές χιλιάδες δολλάρια σε δημοπρασία να πάρει αυτό το πρωτότυπο "χαλάκι"...  (στυλιστικά το σπίτι του είχε όλα τα άλλα που το κάνουνε τέλειο και του έλειπε αυτό δηλαδή...)
Με όσα βλέπω γύρω μου τελευταία έχω χάσει τα λόγια μου μαζί με τα μυαλά μου... Δεν ξέρω τελικά ποιον πρέπει να λυπηθώ... το ζώο ή τον "άνθρωπο"?
Τον "άνθρωπο"  που ποζάρει γεμάτος θαυμασμό μπροστά στο απόκτημά του?

 Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι το φαινόμενο έχει πάρει διαστάσεις μόδας παγκοσμίως και δεν είναι ένα μοναδικό περιστατικό...  Tα cat rugs πληθαίνουν όσο οι άνθρωποι χάνουν την επαφή με το νόημα της ζωής... την επαφή με την καρδιά τους...

Πειράζει που εγώ το δικό μου το θέλω έτσι?

Και ξέρετε κάτι? Τις δύσκολες μέρες τον χρησιμοποιώ σα θερμοφόρα! :)

Μη με παραμελείς!

" Σε περίμενα υπομονετικά όλη μέρα!!!

Αφουγκραζόμουν κάθε ήχο, κάθε βήμα.

Οι ώρες έμοιαζαν μέρες…και τα λεπτά δε κυλούσαν με τίποτα!!!
Εβλεπα τη λιακάδα και ονειρευόμουν ότι θα έρθεις και θα πάμε βόλτα…θα λιαστούμε ξαπλωμένοι στο γρασίδι…θα τρέξουμε στα καταπράσινα δρομάκια του Πάρκου.

Και πάνω που νόμιζα ότι δε θα έρθεις ΠΟΤΕ…ΟΤΙ ΜΕ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕΣ…άκουσα βήματα και τα κλειδιά στη πόρτα.

ΕΙΧΕΣ ΕΡΘΕΙ…ΝΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΙΧΕΣ ΕΡΘΕΙ!!

Η χαρά μου δε μπορούσε να εκφρασθεί από το κούνημα της ουράς μου ή τα γλειψίματά μου…και τα χαρούμενα γαβγίσματα μου!!

ΕΙΧΕΣ ΕΡΘΕΙ…τώρα μπορούσε να αρχίσει η μέρα μου !!!Αυτο περίμενα όλη μέρα…

ΑΛΛΑ…εσύ;;; Μμμμμ…εσύ μάλλον δεν τη περίμενες με αγωνία τη στιγμή που θα με έβλεπες!!!"


Παγκόσμια μέρα των ζώων σήμερα...
Δε ξέρω πια τι να ευχηθώ μετά από τόσες κακοποιήσεις και βασανισμούς που έχω ζησει...
Στη Ρουμανία ψηφίσανε νόμο τη θανάτωση (πρόσεξέ με: θανάτωση όχι ευθανάτωση) των αδέσποτων καθώς και των αδέσποτων που είχανε μαζευτεί στα καταφύγια...
Και ξέρετε πως ξεκίνησε το όλο θέμα?
Οπως ξεκινάνε όλες οι καλά δομημένες προπαγάνδες...
Ενα παιδάκι αφού έπαιζε 2 ώρες χωρίς επίβλεψη στο πάρκο απήχθει, βιάστηκε(!) και μετά δολοφονήθηκε... και οι γονείς τα ρίξανε στα σκυλιά ότι δηλαδή τα αδέσποτα το κατασπάραξαν (φανταστείτε πως το βρήκαν). Δε ξέρω τι σκατά είχαν αυτοί οι άνθρωποι στο μυαλό τους είμαι όμως σχεδόν σίγουρη ότι είχανε αρκετά λεφτά στην τσέπη... Κάποιοι πολιτικοί που θέλανε καιρό τώρα να ξεφορτωθούν τα αδέσποτα το βρήκανε σαν πάτημα για να περάσουνε ένα νέο νόμο για τη θανάτωσή τους. Τυχαίο το timing? Δε το νομίζω...
Και για να είναι και σίγουροι ότι θα γίνει "καλή δουλειά" τα επικηρύξανε με 50 ευρώ το κεφάλι.
Αρχισε λοιπόν η θανάτωσή τους με κάθε τρόπο και τα μάτια μου τελευταία στάζουν αίμα από τις απίστευτα σκληρές φωτογραφίες που βλέπω... Ζώα πυροβολημένα, αποκεφαλισμένα, κατακρεουργημένα... βρήκε ο κάθε άρρωστος ευκαιρία να βγάλει την αρρώστεια τους πάνω τους.
50 ευρώ είναι αυτά... δεν είναι και λίγα...
Είναι λίγα ρε φίλε όμως για να ξεπουλήσεις την ΑΝΘΡΩΠΙΑ σου!!!

 Oυά ουά!! (μφρ: μαμάααα!!)
Μαμά γιατί με ξέχασες όλο το βράδυ στην ταράτσα?
Γιατί καλέ δε μου δίνεις σημασία που σου μιλάω?? Ε ψιτ... εδώ είμαι... κουνάω το χεράκι μου για να με δεις... Ουά ουάααα! Ελα επάνω!!

Τον τελευταίο καιρό που τη χάνεις που τη βρίσκεις κάθε πρωί μετά τις δουλιές η μαμά μου ανεβαίνει στην ταράτσα... Mε το που ανοίγει την πόρτα ξεχυνόμαστε όλη η παρέα μπροστά από κείνη στα σκαλοπάτια... Πάντα πρώτος ο Μπίλυ και από πίσω εγώ με τον Fluffy... (μόνο που χθες με ξέχασε στην ταράτσα... ευτυχώς που μας έχει κι εδώ ταίστρα και ποτίστρα και την έκανα "ταράτσα" :))
Bάζει το μαγιουδάκι της, φοράει αντηλιακό και γυαλιά ηλίου, παίρνει ανα χείρας το ipod και το τρυπάνι και ξεκινά... Για που?... Οπου τη βγάλει... Ο γείτονας από τη διπλανή ταράτσα την κοιτάει και γελάει... Εδώ που τα λέμε είναι πολύ αστείο φαινόμενο μια γυναίκα με μπικίνι να δουλεύει το τρυπάνι και να σιγοτραγουδάει... Μπορεί και να γελά όμως για άλλο λόγο: H μαμά έχει πάρει μερικά κιλάκια... αλλά ποιος τολμά να της το πει?   :))

Λες κι ένα απόστημα έχει σπάσει και όλη η συσσωρευμένη της από καιρό ενέργεια, ξάφνου βρήκε διεξοδο σε διάφορες δημιουργικές απασχολήσεις... Ζωγραφική, κεραμική, κατασκευές... όλα τα'χει το εργαστήρι της. Σα παιδάκι κάθε πρωί απλώνει χαρούμενα τα εργαλεία της στο τραπέζι κάτω από την καλαμωτή και πιάνει δουλειά.
Σήμερα έφτιαξε ένα διακοσμητικό τοίχου... κάτι που θα κοσμεί την ταράτσα μας από δω και μπρος και που μπορεί κάποια στιγμή να αποτελέσει και παιχνίδι για μένα αν συνεχίσει να κουνιέται έτσι μα το Θεό σας το λέω θα του επιτεθώ...

Η μαμά έβαλε κάτω όλα τα αφρόξυλα που έφερε από το ταξίδι της, τους αστερίες και τις πίνες που έπιασε με την μάσκα και τα κοχύλια που αγόρασε, έφτιαξε και μερικά κεραμικά στοιχεία με ψαράκια που πολύ τα λιμπίζομαι σας τ'ομολογώ και τα σύνδεσε όλα μαζί σε ένα σύρμα.
Ολες αυτές οι μυρωδιές της θάλασσας κρεμασμένες μου γαργαλάνε τη μυτούλα...και δε σας κρύβω πως πολύ το λιμπίζομαι...
Τα χρώματα που διάλεξε είναι παστέλ για να δένουν καλύτερα λεει με τον χώρο... Εγώ θα ήθελα να είναι πιο παρδαλά σαν τον Νέμο και λέω να της ζητήσω το επόμενο να το φτιάξει έτσι ... πολύχρωμο σαν τσίρκο με πολλά ψαράκια Clown σα τον Νέμο.

 

Την ακουγα που έλεγε σε κάποιον ότι έβαλε ενδιάμεσα και κάποιες χάντρες σε χρώματα όπως είπε συμβολικά: Εκρού για την αμμουδιά, τυρκουάζ και μπλε του κοβαλτιου για τη θάλασσα και εμβόλιμα χρυσές για το χρώμα του ήλιου... Στο τέλος στο ξεκάρφωτο πέταξε και μια καρδούλα... γιατί όπως είπε καλοκαίρι δίχως έρωτα δε γίνεται...
Ουα ουά... αν υποψιαστώ ότι υπάρχει άλλος έρωτας στη ζωή σου από μένα ... τον Τόμμυ σου...

Καλό καλοκαίρι!

Δροσερό ή καυτό, 

χαλαρωτικό ή ερωτικό,

ξεκούραστο και διασκεδαστικό ή όπως αλλιώς το θέλετε!

Να'στε όλοι καλά, να περάσετε τέλεια και μην χανόσαστε!

Φιλάκια πολλά 

η ουα ουα Λιακάδα! :)

Πόσο πιο κτήνος να είσαι?

Ζάκυνθος 2013

Μπήκαν στον χώρο της και την πυροβόλησαν ενώ μόλις είχε γεννήσει!
Τα κουτάβια βρέθηκα να θηλάζουν τη νεκρή μητέρα τους...
Άνθρωπος....το λάθος του Θεού....δεν θα'πρεπε να υπάρχουμε καθόλου....
Ο κόσμος θα ήταν σίγουρα καλύτερος,τότε....
Λυπάμαι... δεν έχω πια λόγια... 

Η ενημέρωση και η φωτο από το dogworld
Τα credits για τις σκέψεις και τα συναισθήματα δικά μου...

H διαφορά...

Ημερολόγιο ενός σκύλου

8:00  Σκυλοτροφή! Υπέροχα!

9:30  Βόλτα στο πάρκο... υπέροχα!

9:50  Βόλτα με το αυτοκίνητο... Υπέροχα!

10:30  Με χαϊδεύουν και παίζουν μαζί μου! Υπέροχα! Η μικρή κυρία μου φόρεσε καπέλο και γραβάτα... Είμαι κούκλος! Υπέροχα! :)

12:00  Η μαμά μου επέτρεψε να την βλέπω που μαγειρεύει... Με κέρασε μπισκότο σε σχήμα κόκκαλου! Υπέροχα!

13:00  Παιχνίδι στο μπαλκόνι με τις γάτες...υπέροχα!

15:00  Κυνήγησα την ουρά μου και ήταν υπεροχα!!

17:00  Δείπνο...μμμμ υπέροχα!

19:00  Πήγα να παίξω με το μπαλάκι μου... και ήρθανε και οι γάτες! Υπέροχα!!

20:00 Wow! Eίδα τηλεόραση με τ'αφεντικά μου στον καναπέ!Υπέροχα! Για να τους ανταμείψω τους έφερα μια κάλτσα δώρο!

23:00  Κοιμάμαι στην μαξιλάρα μου... υπέροχα!

Ημερολόγιο μιας γάτας

Ημέρα 938 της αιχμαλωσίας μου.
Οι απαγωγείς μου συνεχίζουν να με χλευάζουν με μικρά κρεμαστά αντικείμενα που περνάνε μπροστά από το πρόσωπό μου επιδεικτικά... Τρώνε αφειδώς φρέσκο κρέας ενώ οι υπόλοιποι κρατούμενοι τρώμε ένα είδος κατακερματισμένων ξηρών κόκκων... :(
Aν και έχω κάνει προφανή την απαξίωσή μου για αυτό το είδος τροφής, παρόλ'αυτά πρέπει να τρώω κάτι για να διατηρήσω τις δυναμεις μου για την απόδρασή μου.  Το μόνο πράγμα που με κρατάει είναι το όνειρό μου αυτό.  Σε μια προσπάθειά μου να τους κάνω να αηδιάσουν μαζί μου ξέρασα και πάλι πάνω στο χαλί... Δεν έπιασε! Δε με πετάξαν έξω! Αντίθετα με πήρανε αγκαλιά και με ζουλάγανε απαλά στην κοιλίτσα...  :(
Σήμερα αποκεφάλισα ένα ποντίκι και πέταξα το ακέφαλο πτώμα του πάνω στα πόδια τους. Είχα την ελπίδα ότι αυτή μου η κίνηση θα έσπερνε φόβο στους απαγωγείς μου αφού φανερώνει τις ικανότητές μου, αντίθετα εισέπραξα συγκαταβατικά σχόλια για το πόσο καλός κυνηγός είμαι... :(    Mπάσταρδοι!
Πάω  για ύπνο...

Υπήρχε μια μάζωξη κάποιου είδους σήμερα. Mε περιόρισαν σε ένα δωμάτιο για την διάρκεια του συμβάντος. Από τις φωνές του κατάλαβα ότι η απομόνωσή μου ήτανε αποτέλεσμα μιας περίεργης δύναμής μου που ακούει στο όνομα "αλλεργία". Πρέπει να μάθω τι σημαίνει και πως μπορώ  να τη χρησιμοποιήσω προς όφελός μου. Σήμερα παραλίγο να καταφέρω να εξολοθρεύσω έναν από τους απαγωγείς μου με το που πήγα και κουλουριάστηκα στα πόδια του... Θα το επαναλάβω αύριο την ώρα που θα κατεβαίνει τα σκαλοπάτια...

Μου κρεμάσανε κουδούνι και είμαι σαν κατσίκα! Μάταια προσπαθούσα να το βγάλω... Για να με καλοπιάσουνε μου βάλανε φρέσκο κρέας και με χαιδεύανε και με ζουλάγανε με τις ώρες να ηρεμήσω... Μου είπαν ότι είμαι πολύ όμορφος έτσι και ότι θα με ακούνε τα βράδια που κινούμαι για να μη με χάνουν... Λες και μπορώ να πάω το βράδυ να ανοίξω το ψυγείο....! Μπάσταρδοι! Θα μου το πληρώσουν αυτό!! Πάω να κοιμηθώ να ηρεμήσω... :( 

Σήμερα χώθηκα ανάμεσα στα πόδια τους και βγήκα την ώρα που βγαίνανε με κατεύθυνση το γκαράζ! Κατέβηκαν και με κυνήγησαν ενώ εγώ έπαιζα κυνηγητό και κρυφτό από αμάξι σε αμάξι περιμένοντας να έλθει κάποιος κάτοικος να ανοίξει την γκαραζόπορτα για να πεταχτώ έξω...
Φέρανε ενισχύσεις και με περικύκλωσαν... Μετά μου ζαλίσανε τον έρωτα στα χάδια! Μπάσταρδοι!

Εχω αρχίσει και ρίχνω σφαλιάρες στον σκύλο γιατί έρχεται από πίσω μου όπου κι αν πάω...
Ούτε αυτό τους πτόησε! Γελάγανε και πήρανε να με τραβάνε με το βίντεο... :(
Mπάσταρδοι! Tην κάνω για έναν υπνάκο!

Είμαι πεπεισμένος ότι οι υπόλοιποι κρατούμενοι εδώ μέσα είναι λακέδες και καρφιά!
Ο σκύλος απολαμβάνει ιδιαίτερα προνόμια. Αφήνεται ελεύθερος ανα τακτικά διαστήματα και παρόλ'αυτά δείχνει μια νοσηρή επιθυμία πάντα να επιστρέφει πίσω! Είναι προφανώς χαμηλής νοημοσύνης. Το πουλί πρέπει να είναι πληροφοριοδότης. Παρακολουθώ την επικοινωνία του καθημερινά με τους φρουρούς μου... είμαι σίγουρος ότι αναφέρει την κάθε μου κίνηση!Μόνο όταν εγώ πάω και το κοιτάζω το βουλώνει... Ξέρει προφανώς ότι του την έχω στημένη.. τα πήρα τώρα...πάω για ύπνο!

Εδώ και 2 μέρες σχεδιάζω εντατικά την απόδρασή μου.
Βγαίνω δήθεν στο πρεβάζι για να διαλογιστώ λιγάκι και να γλιτώσω από την τρελλή αλλά εκείνη την ώρα το μυαλό μου τρέχει... κόβω κίνηση... μετράω το ύψος από όπου θα πηδήξω, μελετώ καλά τον χώρο. Πάνω που έλεγα ότι εκεί τουλάχιστον ήμουν ήρεμος ήλθε η τρελλή τριρίζοντας και με γράπωσε από το σβέρκο και με τράβηξε μέσα...!! Πάει καλά???

Αυριο θα κατουρήσω και θα χέσω όχι στην τουαλέτα μου αλλά στα βιολογικά τους μαρούλια...
Αν κι αυτό δεν πιάσει είμαι χαμένος... :(

Oταν η φύση μας εκπλήσσει...

Δυο εγκαταλελειμμένα πλασματάκια ένωσαν την μοναξιά τους και έγιναν αχώριστα! Tο ορφανό κουταβάκι και ένα εγκαταλελειμμένο γατάκι που ζουν σε ένα καταφύγιο ζώων ήρθαν τόσο κοντά που... άρχισαν να πιστεύουν ότι είναι αδέλφια!

Το γατάκι το βρήκε ένας πολίτης όταν ήταν μιας ημέρας σε έναν κήπο και όταν το πήγε στο καταφύγιο ζώων Battersea Cats & Dogs οι υπεύθυνοι του κέντρου το έβαλαν μαζί με ένα νεογέννητο Jack Russell που είχε γεννηθεί εκεί αλλά το εγκατέλειψε η μητέρα του. Από τότε έγιναν αχώριστα! "Τα δυο τους τρώνε, κοιμούνται και παίζουν μαζί" λέει η κτηνίατρος Sascha Taylor του κέντρου.

Απολαύστε τις φωτογραφίες!

 

Πηγή

Αδέσποτοι στα γεράματα...

Πολλά από τα ζώα που βρίσκουμε παρατημένα με την ομάδα μας, είναι συνήθως υπέργηρα.
Με το που φτάσουν στην τρίτη ηλικία και κάνουν την εμφάνισή τους τα πρώτα προβλήματα υγείας, πολλά ζωα συντροφιάς βιώνουν την εγκατάλειψη.

Το τραγικό είναι πως τις περισσότερες φορές οι απαιτήσεις που έχει ένα ηλικιωμένο ζώο είναι ελάχιστες. Συνήθως τα ηλικιωμένα ζώα είναι σαν τους παπούδες μας: To μόνο που θέλουν είναι ένα πιάτο φαί, λίγη παρέα και τρυφερότητα και μια ζεστή γωνιά.
Επίσης τα προβλήματα υγείας είναι παρόμοια ειδικά στα σκυλιά:
Κάνουν καταρράκτη, δεν ακούνε καλά, ξεχνάνε τι ήθελαν να κάνουν, δεν έχουν δόντια.
Κάποιες φορές έχουνε τα αθριτικά τους και δεν βαδίζουν καλά...
Σα να έχεις τον παππού σου με 4 πόδια και μια ουρά, χωρίς όμως τη σύνταξη... Σίγουρα αν έπαιρναν τα κατοικίδια σύνταξη δε θα βρίσκαμε τόσα πεταμένα στο δρόμο...

Αυτό όμως που με προβληματίζει είναι η ευκολία που το κάνει κάποιος.
Με τι καρδιά πετάς ένα ζώο που το είχες για 10,15 χρόνια?
Πως μπορείς να κοιμάσαι τα βράδια γνωρίζοντας ότι το καταδίκασες σε βάναυσο τέλος ένα πλάσμα στη δύση της ζωής του?
Πόσο συναισθηματικά νεκρός μπορεί να είσαι?
Εκείνο μια ζωή σε υπηρετούσε και δεχόταν αγγόγυστα όλα σου τα καπρίτσια...
Κάθισε να του κόψεις την ουρά και τ'αυτιά για να δείχνει άγριο και όμορφο... δέχτηκε να του φορέσεις ρουχαλάκια γιατί έτσι σου άρεσε...δεν δάγκωσε το παιδί σου όταν το τραβούσε από την ουρά και το καβάλαγε σα γαϊδουράκι... και τώρα ΕΣΥ το πετάς... σα να είναι ένα παιχνίδι που πάλιωσε και πρέπει να πάρεις άλλο νέο και καλογυαλισμένο...

Κάθε φορά που βρίσκουμε γεράκους πεταμένους στο δρόμο εύχομαι πάντα το ίδιο πράγμα:
Mακάρι αυτός που το έκανε να πάθει ακριβώς το ίδιο: Nα τον παρατήσει η οικογένειά του την ώρα που θα τους χρειάζεται περισσότερο!
Απάνθρωπο?
Ισως...
Πόσοι όμως απ'αυτούς που πράττουν έτσι μπορούν να χαρακτηριστούν άνθρωποι?
Κατά την άποψή μου όσοι αντιμετωπίζουν τόσο απαξιωτικά τη ζωή, είναι υπάνθρωποι με όλη τη σημασία της λέξης. Η ντροπή του ανθρώπινου είδους! Δε τους υπολογίζω σαν ανθρώπους, μόνο σαν αδίστακτα τέρατα μπορώ να τους δω... Λυπάμαι...

Aρρώστεια.............

Θεωρώ τους κυνηγούς ψυχικά άρρωστους ανθρώπους. 
Όταν το χόμπυ σου είναι ο θάνατος και ηδονίζεσαι όταν σκοτώνεις είσαι επικίνδυνος για την κοινωνία. Τόσο απλά. Αυτό το ελάφι σκοτώθηκε από κυνηγό.Το μωράκι πιστεύει ότι η μανούλα του είναι ακόμα ζωντανή και ξάπλωσε δίπλα της για να ζεσταθεί...
Πώς να περιγράψεις τα ανάμεικτα συναισθήματα οργής για τον κυνηγό και στοργής και θλίψης για το μωράκι, που σου προκαλεί αυτή η εικόνα;
Κάποτε ο άνθρωπος σκότωνε για να επιβιώσει όχι από ευχαρίστηση...
Πόσο πιο χαμηλά πέφτει ο άνθρωπος με το πέρασμα των αιώνων αντί να ανυφώνεται πνευματικά και ψυχικά; Aυτή είναι η εξέλιξή μας; Με την όπισθεν; Μας αξίζει τότε να φτάσουμε λίγο πριν την γέννα μας στην απόλυτη ανυπαρξία μπας και μείνει τίποτα όρθιο και ζωντανό στον πλανήτη γη...

To TΡ.Α.Φ σε αριθμούς

Οταν πριν ένα χρόνο δημιουργούσα το ΤΡ.Α.Φ (Τράπεζα Αλληλεγγύης Φιλόζωων) δε περίμενα για να είμαι ειλικρινής ότι θα μπορούσε να κάνει τόσα πολλά... Αλλωστε κακά τα ψέμματα, υπάρχουν τόσα φιλοζωικά γκρουπάκια στο facebook.
Παρόλ'αυτά μετά από 1 χρόνο δράσης το ΤΡ.Α.Φ έχει φτάσει σήμερα τα 3.013 μέλη!
Δεν είναι πολλά... αλλά δεν είναι και λίγα... και είναι διάσπαρτα σ'όλη την Ελλάδα! :)

Είναι οι άνθρωποι πίσω από τις οθόνες που προωθούν τις αγγελίες των ζώων μας...
Είναι οι ενεργοί εθελοντές που τρέχουν σε έκτακτα περιστατικά και σώζουν ζωές...
Είναι οι άνθρωποι που κινούν τα νήματα για ένα καλύτερο αύριο για τα ζώα, κάνοντας μηνύσεις, καταγγελίες, συστάσεις και κατασχέσεις κακοποιημένων ζώων με εισαγγελικές παραγγελίες και ασφαλιστικά μέτρα...
Τέλος είναι οι καθημερινοί άνθρωποι... ο γείτονας της διπλανής πόρτας που σε συστηματική βάση βάζει νερό και ταίζει τα αδέσποτα της γειτονιάς του, η γειτονισα που εντοπίζει τα νέα αστείρωτα ζώα στη γειτονιά της και μεριμνά για τη στείρωσή τους.

Το Τρ.Α.Φ τελικά πέτυχε το σκοπό του:

• Eγινε ένα πολύ καλό δείγμα φιλοζωϊκής αλληλεγγύης.
• Μέσα στο χρόνο που πέρασε μέσω του ΤΡ.Α.Φ γίνανε πάνω από 165 στειρώσεις ζώων.
• Βρεθήκανε ανάδοχοι "γονείς" σε πάνω από 195 αδέσποτα ζώα...
• Κατασχεθήκανε τουλάχιστον 4 ζώα από ιδιοκτήτες που τα κακοποιούσαν.

Μιλώ πάντα κατά προσέγγιση γιατί δεν μπορώ να είμαι όλη μέρα πάνω από έναν υπολογιστή...
Αυτά είναι όσα έχουνε πέσει στην αντίληψή μου και έχουνε καταγραφεί στο προσωπικό μου αρχείο.
Με μια πρώτη εκτίμηση έβγαλα αυτά τα νούμερα... υπάρχουν όμως σίγουρα κι άλλα που διαφεύγουν της προσοχής μου...

Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους που βοηθούν εθελοντικά αλλά και αφυπνίζουν καθημερινά συνειδήσεις με διάφορα ποστ μέσω του Τρ.Α.Φ.  
Και επειδή τελευταία έχω φρικάρει με αυτά που βλέπω γύρω μου... θα ήθελα να πω στην μπλόγκερ που έχει πιτμπουλάκι και το μοστράρει λέγοντας πόσο φιλόζωη είναι ότι οι φιλόζωοι άνθρωποι ΔΕΝ προχωρούν σε αισθητικές επεμβάσεις σε κουτάβια... Και για ένα λόγο παραπάνω που πλέον με τον νέο νόμο είναι παράνομο...
Δεν μπορώ να καταλάβω πως μπόρεσε να δώσει ένα μωρό κουτάβι να του κόψουν με ψαλίδι τα αυτιά και την ουρά...  
Θεωρεί ότι δεν υπέφερε κατά το μετεγχειρητικό στάδιο?
Θεωρεί ότι ο Θεός που έδωσε τις ουρές στα σκυλιά τις έδωσε χωρίς χρησιμότητα?
Αυτά τα κάνανε τα παλιά χρόνια γιατί τα πιτ μπουλ παίρνανε μέρος σε κυνομαχίες και τα αυτιά είχαν αποδειχτεί ότι ήταν η αχίλλειος πτέρνα σε μια μάχη (το ίδιο και η ουρά) αλλά την σήμερον ημέρα θεωρώ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ να ακρωτηριάζεις έτσι ένα ζώο.
Και στο κάτω κάτω εσύ που θες να κάνεις αυτό στον σκύλο σου κοιτάχθηκες στον καθρέπτη σου και είδες ότι είσαι τέλεια αισθητικά?
Αν θέλεις ζώο χωρίς αυτιά και ουρά κοπέλα μου πάρε ένα παπαγάλο! 

Και για να τελειώνουμε... αν έχετε σκοπό να το κάνετε στο σκυλί σας κάποιος πραγματικά φιλόζωος μπορεί να προβεί σε καταγγελία μ'αποτέλεσμα την κατάσχεση του ζώου, την καταβολή προστίμου εως και 30.000 ευρώ και μέχρι 3 χρόνια φυλάκιση και όσο για τον κτηνίατρο οριστική αφαίρεση της άδειας εξασκήσεως επαγγέλματος, πρόστιμο εως 30.000 ευρώ και μέχρι 5 χρόνια φυλάκιση!
Αυτά για να ξέρετε... Κι αυτό γιατί ο νομοθέτης θεωρεί αυτού του είδους τις επεμβάσεις ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ.
Επίσης να ενημερώσω τους πάσης φύσεως φιλόζωους που αγόρασαν καθαρόαιμο και το ακρωτηρίασαν ότι δεν μπορούν - δε τους επιτρέπεται να συμμετάσχουν σε εκθέσεις ακόμη και αν έχουνε χαρτιά που πιστοποιούν την καθαρότητα της ράτσας (pedigree)

Και αν θέλετε να ενημερωθείτε περισσότερο διαβάστε το ΦΕΚ του Ν. ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ. 4039.

Το θαύμα της αγάπης...

Ο ΙΑΝ βρέθηκε με καλαζάρ και ψώρα σε πολύ προχωρημένο στάδιο... τόσο που κομμάτια πέφτανε από το αυτί του και ήταν γεμάτος πληγές στο σώμα με μια τεράστια κάτω από το λαιμό.
Ενα κουφάρι ζωντανό περιφερόταν στη γειτονιά μέχρι που έπεσε σε χέρια εθελοντών φιλόζωων... που το γλίτωσαν από λιθοβολισμό και φόλα... Βλέπετε τέτοια ζώα χαλάνε την αισθητική κάποιων... ενώ κάποιοι άλλοι που δεν γνωρίζουν απ'αυτά τα θέματα νομίζουν ότι υπάρχει φόβος να κολλήσουν κι αυτοί.

Μόλις που στεκόταν όρθιο κάποιες φορές, τις περισσότερες ήταν σε ένα λήθαργο που μόλις η ανάσα του ακουγόταν... κάποιες στιγμές νομίζαμε ότι ο ΙΑΝ πέθανε (ναι πέθανε λέμε εμείς οι φιλόζωοι... για μας τους γραφικούς και ρομαντικούς τα ζώα πεθαίνουν-τα δίποδα κτήνη ψοφάνε.)
Ηταν τόσο εξαντλημένος που ακόμη και την τροφή του την έτρωγε ξαπλωμένος.
Από τα δόντια διαπιστώσαμε πριν ακόμη το πάμε στο κτηνίατρο το νεαρό της ηλικίας του.

Δεν υπήρξε ποτέ δίλημμα. Το σκυλί  έπρεπε να σωθεί!
Μερικά τηλεφωνήματα και πολλή θετική ενέργεια ήταν αυτό που έβαλε το νερό στ'αυλάκι.
Χρειάστηκαν πολλοί μήνες συντονισμένης και σκληρής δουλειάς μέχρι να κλείσουν οι πληγές και να ξαναβγεί μαλλί, πολύ επιμονή, κανα-δυο άνθρωποι να ασχολούνται μαζί του με βάρδιες και βέβαια χρήμα που κάποιοι άνθρωποι έδωσαν όχι γιατί τους περίσσευε αλλά από το στέρημά τους για να γίνει το ζωάκι καλά.

Σήμερα ο ΙΑΝ είναι 4 ετών, 28 κιλά και 45 εκ ύψος (μέχρι την πλάτη), υγιέστατος (με πιστοποίηση από γιατρό) στειρωμένος ΚΑΙ εμβολιασμένος και ψάχνει να βρει την δική του οικογένεια που θα τον κρατήσει αγκαλιά για πάντα και να είστε σίγουροι ότι θα σας το ανταποδώσει! Πάντα το κάνουν τα ζώα... σε αντίθεση με τους ανθρώπους...

Αν έχετε αγάπη να δώσετε... μη περιορίζεστε γράφοντας γι'αυτή... κάντε την πράξη και τρόπο ζωής.
Υπάρχουν τόσα πλάσματα δίποδα και τετράποδα εκεί έξω που την έχουν ανάγκη... χαρίστε την!
Αν ενδιαφέρεστε για τον ΙΑΝ επικοινωνήστε μαζί μου.

 ΠΡΙΝ

ΜΕΤΑ

 Υ.Γ Λατρεύει να κυνηγάει γάτες αλλά τις δικές σας να'στε σίγουροι ότι θα τις σεβαστεί!

Doggy style...

Eλαβα πρόσκληση από την Κατερίνα για να παίξω αυτό το σκυλοπαίγνιο... (συγνώμη αλλά εγώ τα λέω αυτά παιχνίδια και όχι βραβεία...)

1. Ποια η αγαπημένη σου ράτσα σκύλου;

Προτιμώ πάντα φάτσα κι όχι ράτσα... Ομως μ'αρέσουν περισσότερα τα μεγαλόσωμα μαλλιαρά σκυλιά (τα κοντότριχα όχι τόσο) Οσο πιο μεγάλο τόσο το καλύτερο... (βλ. μαντρόσκυλα, κοπρόσκυλα, γλυκόσκυλα...)
Αν όμως μου έλεγαν να διαλέξω θα μου άρεσαν πολύ τα ριτρίβερ, τα λυκόσκυλα και τα bearded collie. Aπό κοντότριχα τα ροτβάιλερ και τα πιτ μπουλ...


2.Σε ποιο ζώο έχεις ιδιαίτερη αδυναμία;

Στα σκυλιά... με τρελλαίνει η δια βίου δέσμευση και πιστη που'χουν στον άνθρωπο...
Εχω στερηθεί πολλά γι'αυτά... ειδικά για τα αδέσποτα που κάνω χρόνια μεγάλο αγώνα στειρώνοντας και περιθάλπτοντας μέχρι να τους βρω σπίτι για υιοθεσία... Ομως η γαλήνη που αισθάνεσαι στο τέλος όταν έχεις βολέψει ένα ζωο σε ένα σπίτι είναι απαράμιλλη...


3.Έχεις κατοικίδια και αν ναι τι ζωάκια είναι;


Μεγάλωσα από μικρό παιδί με ζώα οπότε δε μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς αυτά...
Σου δίνουν τόση χαρά και τρυφερότητα... Μικρή είχα και μια πάπια την Μπαρντό... Μπριζίτ Μπαρντό... όπου πήγαινα με ακολουθούσε...
Σήμερα ζω σε διαμέρισμα και έχω 2 γάτες (είχα 20 χρόνια να αποκτήσω γάτα αλλά έτυχαν ... :)  και ένα σκύλο.


 4. Εσύ πως περνάς τα απογεύματα με τους καλύτερους σου φίλους;

Δεν έχω συγκεκριμένη ώρα που ασχολούμαι... εκτός από το σκύλο που τον βγάζω τις τυπικές βόλτες για τουαλέτα... Οι γάτες περπατάνε μπροστά στην οθόνη μου όταν γράφω... ενίοτε πληκτρολογούν με τα πατήματά του τα δικά τους... Χαδάκια και φιλάκια μοιραζόμαστε ολημερίς κι ολονυχτίς...

Και γω τώρα θα καλέσω στο παιχνίδι:

Levina 
Vanilla
Sailor
Μυστήριο κορίτσι
mellisali
 

Συγνώμη που γεννήθηκα άνθρωπος!

Νοιώθω τόσο γεμάτη από σκέψεις και συναισθήματα…

Μα και τόσο ανήμπορη πλέον να τα εκφράσω…

Βάζω προς το παρόν σκέψεις και συναισθήματα στον πάγο…

Αν διατηρηθούν … ίσως … κάποια στιγμή όταν μπορώ να πω κάτι γι’αυτά…

Αν καταφέρω να τα προσεγγίσω… γιατί κάποια πράγματα είναι έξω από μένα…

Και όσο και να προσπαθώ ποτέ δε μπορώ να τα αγγίξω…

Τα ζώα είναι έρωτας... ένας έρωτας που ποτέ δε θα σε προδώσει και που θα σε μάθει επιτέλους τι είναι ανιδιοτελής αγάπη!

Χθες έκλαιγα όλη μέρα με την ιστορία με το σκυλί που βρέθηκε παρατημένο στη μέση του δρόμου στην Κοζάνη.

Αυτό που κάποιο κτήνος του'χε βγάλει όλο το ένα μάτι έξω από την κόχη και είχε χυθεί στο δρόμο ενώ το άλλο το είχε χαρακώσει με μαχαίρι σε σχήμα Χ και το'χε αφήσει τυφλό εκεί να πεθάνει…

Μου πήρε ώρες για να συνέλθω... για να έλθει μετά το περιστατικό της Σαλαμίνας...

Θα’θελα να μην είχα μάτια για να εβλεπα και αυτιά για να ακούω…όμως και άκουω και βλέπω γύρω μου απίστευτη κακία… και αυτό με φοβίζει...
Δεν είναι η εξαίρεση στον κανόνα... Είναι σχεδόν κανόνας τα αδέσποτα και γενικά τα ζώα στην Ελλάδα να καταλήγουν από βασανισμούς και κακοποιήσεις. 
Καθημερινά δεκάδες τα περιστατικα ανα την επικράτεια... με χειρότερα μέρη σε black list από τουρίστες φιλόζωους η Κρήτη, η Λέσβος, Η Χίος,και η Ρόδος .
Από κείνη τη στιγμή που είδα το σκυλί αυτό σώπασα γιατί κατάλαβα πως για κάποια σημαντικά πράγματα που έχουν νόημα δεν μπορώ να κάνω τίποτα…

Μπορώ να χαϊδέψω τα αδέσποτα…να τα ποτίσω να τα ταϊσω αλλά μέχρι εκεί…

Είμαι μια ψυχή περιορισμένης ευθύνης και μικρής εμβέλειας…

Aυτή η αίσθηση της ανημπόριας κάνει το αίμα να χτυπά στα μινίγγια μου.

Δε σας το κρύβω...Με εξοργίζει.

Κρατώ ενός λεπτού σιγή....

- Για τα κρεμασμένα σκυλιά στα δέντρα της Κρήτης
- Για τα φολιασμένα ζωα που αργοπεθάνανε σε φριχτούς πόνους
- Για το γάϊδαρο που πασάλειψε ο σκατόβλαχος με φόλα και μέλι μετατρέποντάς τον σε ζωντανό δόλωμα - φόλα για τα αγρίμια της περιοχής (αλεπούδες -αρκούδες ) καταδικάζοντάς τον σε ένα μαρτυρικό θάνατο
- Για τα σκυλιά που περιλούσανε με οξύ μέχρι που γεμίσανε τρύπες μέχρι τα μέσα τους...
- Για το κτήνος στο Μαραθώνα που έδεσε ένα σκύλο πίσω από το αμάξι και το έσερνε τρέχοντας πάνω στην άσφαλτο...μέχρι που του έλιωσε το δέρμα μέχρι τα κόκαλα...
- Για το σκυλί που υιοθέτησε "φιλόζωος" για να σβήνει τα τσιγάρα πάνω του...
- Για την κατσίκα που πέθανε μετά από βιασμό... (μη γελάτε...)
- Για τα σκυλιά που πεθαίνουν ξεχασμένα στις αλυσίδες τους χωρίς νερό και φαί κάτω από τον ήλιο...σε μια ερημιά... σ'ενα εργοστάσιο... σ'ένα σπίτι... και είναι γμτ πολλά!
- Για το σκυλί που παράτησαν στο βουνό επειδή γέρασε και δε θέλανε να ζήσουνε το θάνατό του...
- Για τις γάτες γεμάτες σκάγια... και βελάκια dart...
- Για τα άλογα που τα δένουν στο πουθενά στον ήλιο χωρίς καν νερό μες τον καύσωνα!
- Για το σκυλί που βρέθηκε πεταμένο ζωντανό σε κάδο απορριμάτων στην Σαλαμίνα με γυρισμένο το κεφάλι ανάποδα!! 

 Οι κοπέλες που το βρήκαν έκλαιγαν μια ώρα μέχρι να συνέλθουν γιατί δεν ξέρανε πως και από που να το πιάσουν για να το βάλουν στο πορτ παγκαζ...

Τι σκατά έχουνε οι άνθρωποι αυτοί μέσα στο μυαλό τους ακόμη δεν έχω καταλάβει....
Στις ψυχές τους σίγουρα έχουνε φίδια... ξυράφια... δηλητήρια... ολα τα απαραίτητα για να αντέξουν την κόλαση που κάποτε θα συναντήσουν...
To μόνο που μπορώ να κάνω τέτοιες στιγμές είναι να ζητήσω συγνώμη που γεννήθηκα άνθρωπος... :(


Συγνώμη αν σας χάλασα την μέρα! Δεν ήταν αυτός ο σκοπός της ανάρτησης... 
Ηθελα απλά να σας αφυπνίσω λιγάκι για το θέμα της κακοποίησης των ζωων στην Ελλάδα γιατί οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν αφού τίποτα απ'αυτά δε βγαίνει στην τηλεόραση.



Παγκόσμια ημέρα των ζώων σήμερα!
Να τα προσέχουμε,
Να τα φροντίζουμε,
Να τα αγαπάμε!
Η συμπεριφορά μιας κοινωνίας έναντι των ζώων αντανακλά τον πολιτισμό της.

ΑLFIE!

Eνα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους προώθησαν την αγγελία του ΑΛΦΙ.

Σήμερα μια βδομάδα μετά στο νέο του σπίτι με πήρε ο κύριος που τον υιοθέτησε και μου είπε ότι όλα πήγαν καλά και θα τον κρατήσουνε.
Σημειωτέον το ζευγάρι που τον πήρε έχει παιδάκι ενός έτους και μέχρι πριν μια βδομάδα είχανε ΚΑΙ σκύλο που χάσανε από λάθος χειρισμό γιατρού.
Εν ολίγοις πενθούν ακόμα.
Ομως αυτό δεν τους εμπόδισε (ούτε βέβαια και το μικρό τους) στο να μπουν ξανά στη διαδικασία του να επενδύσουν συναισθηματικά σε ένα άλλο ζώο. Γιατί περί αυτού πρόκειται.
Πάνω απ'όλα όταν παίρνεις ένα ζώο επενδύεις συναισθηματικά και έπειτα οικονομικά...

Προσπαθώ να μην δένομαι με τα ζώα που μαζεύω, φιλοξενώ και περιθάλπτω αλλά βέβαια αυτό δεν είναι πάντα εύκολο.
Ο τρελλιάρης αγαθός γίγαντας ΑΛΦΙ με κέρδισε από την αρχή.
Τον βρήκα παρατημένο πριν από 3 μήνες στο δάσος του Π.Γερμενό.
Είχε σκάψει μια μεγάλη λακούβα κάτω από ένα πεύκο για να δροσίζεται εν μέσω καύσωνα και δίπλα του κάποιος περαστικός του'χε βάλει λίγο νερό σε ένα κύπελο από γιαούρτι το οποίο πλέον δεν υπήρχε. Ποιο κει μια ανοιγμένη άδεια κονσέρβα...
Ούτε λουράκι. Ούτε τσιπάκι.(αυτό με έκανε να καταλάβω ότι ΔΕΝ ήταν χαμένος αλλά παρατημένος... )
Μόνο ο ΑΛΦΙ εξαθλιωμένος με μια μεγάλη πληγή κάτω από το λαιμό του που είχε αρχίσει να μολύνεται..
Μόλις άνοιξα το πορτ παγκάζ πήδησε αμέσως μέσα χωρίς δεύτερη κουβέντα.
Τον πήγα για κούρεμα, τον μπανιάρισα, τον αποπαρασίτωσα και έπειτα πήγαμε στο γιατρό όπου του έραψε την πληγή, του έκανε εμβόλια και όταν μετά από λίγο έγινε εντελώς καλά τον ξαναπήγα για στείρωση. 3 μήνες κράτησε η συμβίωση μας και η συμβίωσή του με τα άλλα ζωάκια του σπιτιού.

Με παίρνει και η κάμερα τώρα?

 Eίμαι πολύ ωραίος, βεβαίως βεβαίως!

Από σήμερα ο ΑΛΦΙ ανήκει στη νέα του οικογένεια (αφού έληξε με επιτυχία η εβδομαδιαία δοκιμαστική περίοδος) με το μέλλον να του χαμογελά κι αυτό όχι μονο χάρη στις προσπάθειές μου αλλά και χάρη στις προσπάθειες όλων των φίλων τόσο εδώ όσο και στο φατσοβιβλίο που προωθούσαν όλο αυτόν τον καιρό την αγγελία.  Κάθε μέρα ανάβω κεράκια στον Αγ.Facebook μεγάλη η χάρη του....!!! :-p