Κυριακή 12 Μαρτίου 2017
Χαιρετίζω το παλιο μου παρεάκι.... :)
Παλιο μεν πλήν όμως ΟΧΙ ξεχασμένο μιας και μερικούς απο σας έχω φίλους στο fb και κάποιους που δεν έχω μου στέλνουν μεηλ κι έτσι έχω ακόμη επικοινωνία...
Μου έχετε λείψει σας το'πα?
Πολύ!
Ομως δε μου έχει λείψει διόλου το γράψιμο... Νομίζω ότι πέρασα πια αυτή τη φάση.
Είμαι σε άλλη φάση πλέον... αυτή του να διαβάζω και όχι να γράφω...
Κι αυτή μιας άλλης καλλιτεχνικής πλευράς που ανέπτυξα τελευταία κι αυτό βέβαια μέσα στα πλαίσια του γενικότερου επαναπροσδιορισμού που έχω κάνει τελευταία μετά το διαζύγιο.
Α, ναι δε σας το'πα! Μετά απο 23 χρόνια γάμου και 26 χρόνια σχέσης με τον ίδιο άντρα είμαι πλέον ελεύθερη απο αυτά τα δεσμά. Διότι πόσο μπορεί νομίζετε να αντέξει ένας άνθρωπος??
Καλά ντε!! Μη κάνετε έτσι... Δε θα πεθάνω! Θα τα καταφέρω... (κριός εδώ) χιχιχιχι.
Τι κι αν είμαι ανέργη με άδειο ψυγείο? Τι κι αν έχω χάσει μέσα σε ένα χρόνο 10 κιλά? Λάμπω!
Μέσα έξω μιλάμε όχι αστεία.... Μισή ώρα καθημερινός διαλογισμός είναι ικανός όχι μόνο να σου αλλάξει τη ζωή αλλα να σε αλλάξει και σενα στα μάτια των άλλων... Γιατί είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει. Ξαφνικά όλοι με βλέπουνε όμορφη... λες και βλέπουνε άλλον άνθρωπο...
Και τι έχεις κάνει κι ομορφηνες?
Εκανες μπότοξ? (σιγά μην...)
Εισαι ερωτευμένη? (Mε τη νέα μου ζωή μπορεί)
Και δεν είναι ότι άλλαξα.... Οχιιιιι.... είναι ότι η λάμψη αυτη έρχεται απο μέσα και σαν φάρος φέγγει στο σκοτάδι... κι έρχονται και πέφτουν όλοι πάνω μου.... its raining men ένα πράγμα... αλλα έλα που δεν κρατάω ομπρέλλα!
Τα ευχάριστα είναι ότι πλέον είμαι διαπιστευμένη Pranic Healer (αυτό καλέ που κάνει η Υπουργός Πολιτισμού και όλοι την κοροιδεύουνε) Ε τώρα θα κοροϊδεύετε και μένα!!
Οσο εσείς όμως θα κοροϊδεύετε εγώ θα καθαρίζω αύρες, θα ρυθμίζω τσάκρα και θα κάνω καλά αρρώστους δωρεάν! Ετσι για να σκάσουνε και οι φαρμακοβιομηχανίες αλλα και να κάψω λίγο κάρμα!
Επίσης εξακολουθώ και ασχολούμαι με τα φιλοζωικά πλην όμως σε επίσημο θεσμό της Κηφισιάς (την Επιτροπή Ζωοφιλίας) όπου ξεκίνησα τη θητεία μου ως γραμματέας και πλέον με αυτά απου πέρασα την προσωπική μου ζωή αναγκάστηκα να παραιτηθώ και να είμαι πλέον απλό μέλος... Πριν την δημιουργία του θεσμού αυτού είχα δημιουργήσει την Ομαδα Φιλόζωων Εθελοντών Κηφισιάς που υπάρχει ακόμη και τρέχει παράλληλη με την Επιτροπή Ζωοφιλίας.
Η μεγάλη μου κ....λα όμως το διάστημα αυτό επιτρέψτε μου να πω ότι είναι η ζωγραφική....
Κι αυτή τη φορά δε μιλώ για αγιογραφίες... μιλώ για καλλιτεχνικές ατασθαλίες με μορφή ακρυλικών και ελαιογραφίας (και τα δυο ετσι για να έχει σασπένς η ζωή μας)
Ζωγραφίζω...διαλογίζομαι...βγαίνω πολύ συχνά για χορό....κάνω πολύ ποδήλατο γιατί έχω ξεμείνει τελευταία απο βενζίνη... φλερτάρω....κι απολαμβάνω την ελεύθερη ζωή μου γιατί βλέπετε η μικρή αποφάσισε να μείνει με το μπαμπα που είναι καλός...και υποχωρητικός και δε της κάνει τη ζωή δύσκολη με όλα αυτά τα πρέπει και τα μαμαδίστικα όρια και κηρύγματα.
Τη βλέπω καθημερινά σχεδόν αλλα ... είμαι μόνη και ειλικρινά όπως κι αν ακουστεί αυτό ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΛΥ! Κι αυτό γιατί επιτέλους έχω χωρο και χρόνο για την πνευματική μου ανάπτυξη... για τη Μίνα... που τόσα χρόνια είχα παραμελήσει και δεν έβγαινα ούτε για έναν καφέ με μια φίλη αφού όλη μέρα έτρεχα με τα θέματα του παιδιού και του σπιτιού.
Επιτέλους στο επίκεντρο αυτό το μικρό παιδί που χρόνια τώρα ήτανε παραμελημένο....
Σας στέλνω την αγάπη μου...και τους πίνακές μου να δείτε περίπου τι κάνω.
Πούλησα μάλιστα προχθές τον πρώτο μου πίνακα και είμαι πολύ χαρούμενη για αυτό...(το ίδιο και το ψυγείο μου)
και μερικοί κεραμικοί χαρταετοί για να ομορφύνουν το παιδικό δωμάτιο ή το τζάκι σας!
Τέλος δελτίου ειδήσεων απο τον πλανήτη της Λιακάδας... περιμένω με αγωνία να ακούσω μερικά αγαπημένα άτομα...
Φιλάκια!!
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Πράγματι, η ζωή σου έχει αλλάξει ριζικά αγαπημένη μου Λιακάδα. Όμως, μέσα απ΄όσα διάβασα κρατάω το ότι είσαι καλά κι αυτό βγαίνει αληθινά μέσα από το γράψιμο σου. Ειλικρινά, χαίρομαι τόσο για τον τρόπο που αντιμετώπισες όλες αυτές τις αλλαγές στην ζωή σου, όσο και για τα νέα σου ξεκινήματα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠόσο πολύ μου αρέσουν οι πίνακές σου!!! Το ίδιο και οι κεραμικοί χαρταετοί σου!
Να προσέχεις το μικρό κοριτσάκι μέσα σου, να το φροντίζεις και να το αγαπάς περισσότερο, πλέον και είμαι σίγουρη ότι τα καλύτερα βρίσκονται ήδη καθ΄οδόν για σένα!!
Πολλά φιλιά Κριαράκι!!
Πόσο χαίρομαι που σε "βλέπω".... σε σκεφτόμουν ξέρεις καλο μου παλιοσκορπίνι! Ναι έτσι είναι! Τα καλύτερα είναι καθ'οδόν το μόνο για το οποίο είμαι σίγουρη... όχι βέβαια ότι θα έλθουν εύκολα... αλλα... φέτος είναι και η χρονιά μας! Φιλάκια πολλά γλυκιά μου!
Διαγραφήόπως πάντα γεμάτες φαντασία και χρώματα οι δημιουργίες σου. Κρίμα να σε χάνουμε από τα γραπτά, αλλά το ζήτημα είναι πάντα η έκφραση όπως και αν αυτή έρχεται, συνεπώς... καλώς όρισες, ξανά!
ΑπάντησηΔιαγραφή:) Kάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ... κάποιοι φίλοι σταθερές αξίες στη διαδικτυακή μας ζωή. Σε ευχαριστώ για το θερμό καλοσώρισμα φίλε μου!
ΔιαγραφήΜεγάλες οι αλλαγές στη ζωή σου και σίγουρα δύσκολες κάποιες από αυτές για σένα· κρατώ κι εγώ όμως το ότι είσαι καλύτερα τώρα και πως κάνεις πια όλα όσα σε ευχαριστούν και σε εκφράζουν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι πίνακές σου με άφησαν με το στόμα ανοιχτό, έχεις ταλέντο. Τους λάτρεψα. Να συνεχίσεις!
Να είσαι καλά, να περνάς καλά και καλή συνέχεια να έχεις σε ό,τι κάνεις.
Σε ευχαριστώ κοριτσάκι! Τιμή μου που ακούω τόσο καλή κριτική απο μια τόσο χαριστματική και δημιουργική παρουσια. Να'σαι καλά και σε ευχαριστώ! :))
ΔιαγραφήΑυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΑπάντησηΔιαγραφήHengeο μανάρι μου τι λες??? Θα με τρελλάνεις?? Εσύ το έκανες! Μάλιστα πήρα τηλέφωνο σπίτι να σου μιλήσω και μίλησα με τη μαμά σου!! ΤΙ ΛΕΣ ΤΩΡΑ??
ΔιαγραφήΟπως και να'χει φιλάκια και να εισαι καλά!
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΔιαγραφήΓιώργο ειλικρινά αυτό αρχίζει να με κουράζει...Αν σε είχα σβήσει εγώ ποιος ο λόγος να σε πάρω τηλέφωνο να μάθω γιατί με έσβησες??? Το ότι ανήκεις στα 4 ατομα που έδωσα το προφίλ μου στο fb πρέπει να σου λεει κάτι. Αν όχι... δικό σου πρόβλημα. Καλή συνέχεια!
ΔιαγραφήΑυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΔιαγραφήΑν και σ' είχα διαβάσει νωρίτερα, έρχομαι τώρα να σου πω πως χρειάστηκε να έρθω εδώ, στον χώρο σου, για να συνειδητοποιήσω πως κι η ίδια η ζωή μας είναι μια "λεπτή κόκκινη κλωστή" (σε αντιδιαστολή με τη δική σου "γραμμή". Μπορεί ν' αποδειχτεί αντοχική, μα μπορεί να φθαρεί. Η φθορά μπορεί να 'ναι λίγη, που να μην έχει καμιά σημασία και να μην επηρεάζει πουθενά. Μπορεί, όμως, να τύχουμε σε κάτι που ολοένα να φθείρει την κλωστή μας, με αποτέλεσμα να κοπεί - να μην την έχουμε ολόκληρη πια. Μπορεί να στενοχωρηθούμε, μπορεί να πελαγώσουμε. Αλλά είναι αναντίρρητη αλήθεια πως όσο χρόνο κι αν μας πάρει, θα καθίσουμε εκεί, σε μια γωνιά, και με υπομονή κι επιμονή θα καταφέρουμε να επιτύχουμε όσα μέχρι πρότινος φάνταζαν αδύνατον: κι η κλωστή μας εκεί, στα χέρια μας, ολόκληρη και πάλι να μας προσκαλεί να την περπατήσουμε. Και ναι, μα την αλήθεια, θα μας αντέχει - κι εμείς θα είμαστε καλά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι χαίρομαι που έχεις πάλι ολόκληρη την ολόδική σου κόκκινη κλωστή, να περπατάς πάνω της και να σε οδηγεί σε νέες εμπειρίες. Κι ίσως να είναι μια αφορμή να σε αφουγκραστείς και να σε γνωρίσεις ακόμη περισσότερο. Να, η αρχή ήδη έγινε μέσα από τις νέες σου απασχολήσεις.
*Τα πινέλα, πραγματικά, τραγουδάνε στα χέρια σου!
Χαίρομαι που σε βρίσκω καλά, και τόσο δυναμική κι αποφασισμένη. Και να ξέρεις πως το γράψιμό σου λείπει - αν και δεν έχω δικαίωμα να παραπονιέμαι γι' αυτό, καθότι άλλη μια εξαφανισμένη κι εγώ απ' τα του blog. :P
Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη για τη σφήνα και την κατάχρηση.
ΔιαγραφήΞέρω ότι δεν αναφερόταν σε εμένα αυτό το σχόλιο και ίσως φανεί περίεργο, όμως το είδα τυχαία και δεν αντέχω να μην πω ότι μου άρεσε πολύ, έτσι ένιωσα, χαζό εντελώς ίσως, αλλά έτσι ένιωσα!
Να 'σαι καλά, Γιώργο.
ΔιαγραφήΚαι εσύ Αναστασία, ό,τι κι αν κάνεις να είσαι καλά :)
Διαγραφή