Η τουλάχιστον έτσι τη βλέπω τώρα τελευταία!
Κάποιοι από μας είναι οι παλιάτσοι…
Αλλοι με το μαστίγιο στο χέρι παλεύουν να εξημερώσουν κάποιους…
Αλλοι σαν μάγοι ταχυδακτυλουργοί χώνουν στην χούφτα τους μια καρδιά τη σφίγγουν τόσο πολύ που όλοι νομίζουν ότι θα σπάσει κι όταν ανοίξουν την παλάμη τους... την έχουν απλά εξαφανίσει...
Αλλοι χορεύουν στο ρυθμό που τους χτυπάνε οι άλλοι σαν καλά εκπαιδευμένες αρκούδες…
Αλλοι μιμούνται τους άλλους σαν μαϊμούδες…
Και άλλοι…
…ακροβατούν μονίμως σε τεντωμένο σχοινί χωρίς δίχτυ ασφαλείας…
…προκαλώντας διαρκώς την τύχη τους…
… γεμίζοντας το κορμί τους πληγές…
…παίζοντας με τη ζωή τους…
Καλά ως εδώ…
Ομως αναπόφευκτα μου γεννιούνται κάποια ερωτήματα…
Εχετε αναρωτηθεί ποτέ ποιος έκανε τη διανομή των "ρόλων"?
Τι ρόλο παίζετε εσείς?
… Και ποιος στην τελική κανονίζει το πρόγραμμα?…
Δεν ξερω τι περιμενεις σε απαντηση σε αυτο η τι θα ηταν μια καλη απαντηση.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτο που ξερω ειναι οτι δεν ειδα τον εαυτο μου να παιζει κανεναν ρολο. Ζω την ζωη οπως μου ερχεται, δεν διεκδικω ρολο στην ζωη. Ουτε καλος ουτε κακος ουτε οτιδηποτε. Απλα ζω.
Την καλησπερα μου
Δε περιμένω κάποια άλλη απάντηση παρά μόνο τη δική σου, της, του... :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν υπάρχει σωστή ή λάθος απάντηση...
Δε μου αρέσουνε οι ταμπέλες... κι όμως τώρα τελευταία όπου γυρίσω το κεφάλι μου αυτές βλέπω.
Δεν νομίζω πως είναι τυχαίο.
Καλό σου βράδυ!
Υ.Γ. Πόσα "δεν" μέτρησες?
Πάλι με τραγούδι θα σου απαντήσω αγαπητή... http://youtu.be/mXsmyLtpxlA Πάντα μου έβγαζε μια άκρατη μελαγχολία το τσίρκο... Άσε που δεν περνάει η λιακάδα ανάμεσα στην τέντα του... :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΣιχαίνομαι το τσίρκο...
ΔιαγραφήΚάτι ο θηριοδαμαστής με την επιβολή του πάνω στα άγρια ζώα,κάτι ο παλιάτσος με το τόσο μελαγχολικό χαμόγελο...
Μια φορά πήγα και δεν ξαναπήγα.
Και ναι... η λιακάδα δεν περνάει μέσα στην τέντα του...έχει όμως "παίξει" το ρόλο του κομπάρσου θεατή σε όλο αυτό το θέατρο της παράνοιας...
Υ.Γ. Και έλεγα ότι είμαι η μόνη γραφική που ακούω '80ς... βλέπεις μερικοί ξεχνούν ότι υπήρξε και ποιοτικό '80ς! :)
Kάποτε έπαιζα όλους τους ρόλους...μόνο ταχυδακτυλουργός δεν κατάφερα να γίνω...ήμουν
ΑπάντησηΔιαγραφήπολύ αφηρημένη για να το καταφέρω...τώρα
διάλεξα κρατώντας ένα μολύβι και ένα πινέλο
να ζωγραφίζω τις γραμμές που θέλω να περπατήσω
επάνω τους και επειδή παραμένω το ίδιο αφηρημένη ζωγραφίζω ακόμα και τους γκρεμούς μου....
Αστα αυτά...
ΔιαγραφήΜην ντρέπεσαι να το πεις...!
Και συ κομπάρσα θεατής είσαι εεεε?
Δε πειράζει μάτια μου.
Κάποιοι πρωταγωνιστικοί ρόλοι απλά δε μας ταιριάζουν. Ασε που άμα σβήσουνε τα φώτα της ράμπας δε θα είμαστε εμείς που θα έχουμε το πρόβλημα αλλά οι άλλοι... ;)
Ποτέ δεν μου άρεσαν τα φώτα της Ράμπας... προτιμώ το φως του ήλιου...
Διαγραφήόσο για τα προβλήματα...θέλουν κι αυτά ...την μαγεία τους !!!
Λοιπόν κορίτσια, Λιακάδα και Levina, κανονίστε μέρος να σας μαγειρέψω γιατί μόνο με ένα καλό φαγητό φτιαγμένο από ανδρικά χέρια, και ένα καλό μπουκάλι κρασί, φτιάχνεται η διάθεση!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΛες ε?...
ΔιαγραφήΞέρεις κάτι...αν βρισκόμουν με τον καθένα που μου το προτείνει θα είχα γίνει φάλαινα... ασε που θα μου βγάζανε και το όνομα...
Ωστόσο επειδή η πρόσκληση δεν αφορά μόνο εμένα αλλά και τη Levina στείλε το μενού σου και θα το σκεφτούμε...χιχιχι :-p
Πολλές καλημέρες! :)
Εννοείται πως θα είναι φαγητό κρίσης. Ζυμαρικά με μια απλή σάλτσα αλλά φτιαγμένη με γνήσια υλικά. Θα σου βγάζανε το όνομα... τι λόγος πια! Άντε και καμιά σαλάτα με λαχανικά και φρούτα για την αντίθεση των γεύσεων. Και ένα Φρασκάτι που είναι δροσερό και γλυκόπιοτο.
ΔιαγραφήΌσον αφορά στα 80's, ε, έχουμε και μια ηλικία. (για μένα μιλώ).
Mμμμ... μ'εφτιαξες πρωϊνιάτικα!
ΔιαγραφήΤα ζυμαρικά είναι η αδυναμία μου σε όποια παραλλαγή κι αν παίζουν... Συνοδεύονται δε τέλεια με Κιάντι και με Φρασκάτι.
Αυτή τη σάλτσα με τα λαχανικά την κάνω και γω αλλά με φρούτα?... δε την ξέρω ...
Στείλε μου αν θες την συνταγή.
Υ.Γ Και μεις έχουμε 2 ηλικίες :))
Φύλλα φρέσκου σπανακιού, καλά πλυμμένου (στη ρεματιά), μια χούφτα σταφίδες, λίγα ανάλατα φυστίκια Αιγίνης, κομματάκια από πορτοκάλι και μανταρίνι, 3 - 4 ντοματίνια σαντορίνης και μια ωραία απλή σος με μέλι, λάδι και μουστάρδα... et voila!
ΔιαγραφήΜε φρούτα ήταν η σαλάτα... όχι τα ζυμαρικά!
ΔιαγραφήΕτσι ναι!
ΔιαγραφήΑπλά νόμιζα ότι στη σάλτσα έμπλεκες τα φρούτα και γι'αυτό μου έκανε εντύπωση και ρώτησα...
Μια χαρά σε βρίσκω από μαγειρική φίλε μου!
Αυτό θέλω να το δω ....
ΔιαγραφήΝα πλένεις σπανάκια στο ρέμα !!!
Δε θα χρειαστεί... Θα φέρω τα δικά μου τα βιολογικά από τον δικό μου μπαξέ... ;)
ΔιαγραφήAμέσως εσύ... κακιά!!
Προκομένο μου κορίτσι...εγώ το πολύ πολύ να φέρω κανένα χρυσόψαρο...παραγωγής μου!!! ααααχαχαχα
ΔιαγραφήΟτι έχει κανείς καλό είναι...
ΔιαγραφήΑσε να δούμε γιατί έτσι όπως πάμε θα φορολογήσουνε και τα κατοικίδια και χαθήκαμε τότε...
Πόσα ψαράκια είπαμε έχεις? :-p
xaxaxa
Διαγραφήτο καλοκαίρι που θα καθαρίσω την λιμνούλα...θα τα μετρήσω!!!
To καλοκαίρο θα'ναι πολύ αργά...
ΔιαγραφήΑρχιζε να μοιράζεις από τώρα!! :-p
Μία μονολεκτική απάντηση για το πρόγραμμα και τους ρόλους θα ήταν ο θεός. Αν το πάω παρακάτω θα πω η σοφή αρμονία του σύμπαντος, για να μας διδάξει, να συνεχίσει την πορεία της στην αιωνιότητα. Και δίνει διαφορετικά γονίδια, χαρακτήρα, βιώματα, χαρίσματα, εμπόδια, φόβους, ανασφάλειες στον καθένα. Όσο αναφορά το τι ρόλο παίζει ο καθένας, who cares? Σημασία έχει να τον έχει συνειδητοποιήσει και να λάμψει μέσα από αυτόν όσο περισσότερο γίνεται ;)
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλό ξημέρωμα!
Σωστός! Πολύ σωστός!
ΔιαγραφήΔεν έχει στην τελική σημασία ο ρόλος αλλα πόσο καλά τον παίζεις...αν βάζεις 100% τον εαυτό σου σ'αυτόν...
Απορίας άξιο πάντως πως από τα στασίδια του θεατή κάποιες στιγμες βρέθηκα να ακροβατώ σε τεντωμένο σχοινί χωρίς δίχτυ ασφαλείας...
Πιστεύω τελικά πως εμείς διαλεγουμε το εργο...εμεις και τους ηθοποιους...εμεις τον σκηνοθετη...λεμε πως κραταμε για τον εαυτο μας τον καλυτερο ρολο... αυτόν που μας ταιριάζει την κάθε στιγμή...
Καλή σου μέρα Γιώργο! :)
Πιστεύω πως καθένας μας έχει ένα μόνο ρόλο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔιαλέγει τον ίδιο τύπο συντρόφων πάντα.....
Επαναλαμβάνουμε τις ίδιες σχέσεις με άλλα άτομα...
Κάτι ψάχνουμε;
Κάτι μας λείπει απ' την παιδική ηλικία και προσπαθούμε να το βρούμε;
Δεν ξέρω...
Καλη σου μέρα:)!
Κάπως έτσι σερενάτα μου!
ΔιαγραφήΚαλή σου μέρα και σένα!! :)
από τη στιγμή που γεννιόμαστε και καταλαβαίνουμε τον εαυτό μας, διάφορους ρόλους μας δίνουνε στο μεγάλο μας τσίρκο.
ΑπάντησηΔιαγραφήτου τεντωμένου σχοινιού έμαθα καλά να παίζω.... ώσπου μια μέρα το σχοινί έσπασε... γκρεμοτσακίστικα και εγώ μαζί του....
μα... επιβίωσα σε πεισμα των καιρών μας...
τώρα πια το μόνο που κάνω είναι να είμαι θεατής της ιλαρότητας των πραγμάτων...
λιακαδούλα μου, ότι είμαι ερωτευμένη στο έχω πει ποτέ; χι χι χι
φιλάκια
Γιούχουυυυυ!
ΔιαγραφήΑυτά είναιιιι!!!! :)
Φιλάκια κι απο μένα και καλό απόγευμα...
ο ποιητής μίλησε!
Διαγραφήπροσοχή!
α ρε Λιακαδακι όλα τα μυστήρια ψάχνεις να βρεις...ατελείωτο το σκοινί σου..
ΜΙΑ ΛΙΑΚΑΔΑ δεν είναι ποτέ Λιακα-ΔΟΥΛΑ!
ΔιαγραφήΜια ΛΙΑΚΑΔΑ δεν είναι ποτέ και λιακαδάκι...
ΔιαγραφήΕγώ Λιακάδα μου ...για κλόουν με βλέπω!Θεωρείται αυτονόητο από όλους να τους "ανεβάζω" και να τους κάνω να γελούν όταν δεν είναι καλά! :(
ΑπάντησηΔιαγραφήΑν σου πω ότι και γω νιώθω κάποιες στιγμές έτσι?
ΔιαγραφήΕίμαι χαζό παιδί χαρά γεμάτο από τη φύση μου... αν τύχει τώρα και κατσω με ανθρώπους όπως η Levina που ξεκαρδίζονται στα γέλια με ότι πω... κομμάτι παλιάτσος νιώθω και γω...
Καλή σου μέρα! :)
H Levina γνώρισε μια όμορφη Λιακάδα που της έδωσε μια ανάσα ζωής με τον
Διαγραφήντόμπρο χαρακτήρα της.....αυτός είναι ο καλύτερος λόγος για να γελά :)
"Ανάσα ζωής ε...?"
ΔιαγραφήΝα δεις που το'χω ξανακούσει αυτό...
Φτου γμτ... Ακόμα θυμάμαι...!
Κοίτα....αν στο έχει πει κανένας αρσενικού γένους...μάλλον άλλη ανάσα του έδωσες...πάντως όχι την ίδια!!!
Διαγραφήχα χα χα
:)))
Διαγραφή