Μου’λεγες:
“Oτι κι αν κάνουμε στη ζωή μας χρειαζόμαστε υποστηρικτές. Αβανταδόρους. Σ’όλες τις φάσεις της ζωής μας. Δε γίνεται αλλιώς.
Χρειαζόμαστε οπαδούς φανατισμένους. Πορωμένους.
Να κάθονται στις κερκίδες και να ουρλιάζουν. Ετσι έχει γούστο το παιχνίδι.
Να λάμπουνε τα χρώματα της «φανέλας» κάτω απ’το φως των βεγγαλικών!
Για ένα κύπελλο ζούμε."
Τι θα καταλάβαινες αν σου απαντούσα πως εγώ παίζω μέχρι τελικής σ’ένα παιχνίδι που το μόνο που ξέρω είναι πως οι διαιτητές είναι όλοι πουλημένοι?
Πως η φανέλλα μου έχει ξεθωριάσει και μόνο να ονειρευτώ μπορώ τα χρώματά της?
Τι θα καταλάβαινες αν σου απαντούσα πως εγώ δεν παίζω ποτέ γι’αυτούς που έχουν εισητήριο. Για τους απ’έξω παίζω. Τους περαστικούς…
Τόση προπόνηση για ένα παιχνίδι χαμένο από χέρι, πως θα μπορούσες να το διανοηθείς? Πως?
Κι όμως! Οσες φορές αγάπησα τον εαυτό μου ήταν δυο πιθαμές πριν το χαμό όπου τον είχα οδηγήσει. Ένα λεπτό πριν το σφύριγμα του φάουλ…
Το ζύγισα, μα δεν κουνιόταν ο δείκτης της πλάστιγγας! Να πω ότι το κατάλαβα το νόημα της ανάρτησης θα σου πω ψέματα. 'Ομως μου άρεσαν τα γραφιστικά εδώ κι είπα να αφήσω ευχές. 'Ομορφο και ηδονικό 2012.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπό όλο αυτό, αυτό είναι το μονο που δεν κατάλαβες? Το ότι εγώ προγραμμάτισα αυτή την ανάρτηση για αύριο και ανέβηκε σήμερα δεν είναι κάτι περίεργο?
ΑπάντησηΔιαγραφήΑς είναι... το ότι δεν κατάλαβες το νόημα δε λέει τίποτα... ή από την άλλη μπορεί να λέει και τα πάντα. Και γω θα μείνω με την απορία και έτσι θα "πατσίσουμε"... τι λες?
Το ότι το ζύγισες καλά πριν το γράψεις και ήταν αμελητέο το βαρος δείχνει ότι το σχόλιό σου ήταν ειλικρινές και βγήκε από την ψυχή σου... :)
Eυχομαι ένα ερωτικό και πολύ γεμάτο συναισθηματικά 2012...
Υ.Γ Γραφιστικά? Ποια γραφιστικά? Τα απεχθάνομαι και νομίζω ότι έχω από τους πιο λιτούς χώρους εδω μέσα...
Λιακαδάκι μου σημασία έχει ο αγώνας και όχι η νίκη και νομίζω εσύ το ξέρεις καλά.
ΑπάντησηΔιαγραφήκαλημέρα.
δεν ξέρω αν θα καταλάβει.
ΑπάντησηΔιαγραφήδεν είμαι καθόλου σύγουρη γι' αυτό....
όμως... κάποιοι από εμάς, πολύ καλά καταλαβαίνουμε....
βέβαια... κάποιες φορές δεν αρκεί...
Λιακάδα μου.. Ξέρεις πόσες φορές στη ζωή διαφορετικές προθέσεις έχουμε, διαφορετικά εννοούμε και διαφορετικά καταλαβαίνουμε; Ναι το ξέρω ότι δεν ήθελες να αγριέψεις κανένα. Διαφορετικοί κόσμοι και διαφορετικές οπτικές που ανακατεύονται, συγκρούονται, σπάνε τα αυγά και γίνονται ομελέτα. Αν είναι γευστική έχει καλώς, αλλιώς.. Run away, fast! Το τελευταίο βέβαια αρκετές φορές είναι πιο εύκολο στη θεωρία παρά στην πράξη.. Την καλημέρα μου και από εδώ!
ΑπάντησηΔιαγραφήDark Sun... με εκπλήσσει πόσο καλά με ξέρεις... αν και καρκινάκι... :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΛύχνε μου... πολλές φορές μιλάμε απλά για να βγάλουμε κάποια πράγματα από μέσα μας... Πολλες φορές το να καταλάβει ο αποδέκτης είναι δευτερεύουσας σημασίας...
Hengeo... μάλλον το σχόλιο είναι από την άλλη ανάρτηση της Αλκυόνης Παπαδάκη ... εκείνη που σε "αγρίεψε"... και εκ παραδρομής το έκανες εδώ, εεε...? ;)
Μπορεί να πήγαινε εκεί, μπορεί και εδώ. Και πάλι εξαρτάται πώς το βλέπει κανείς. Αν εσύ ένιωσες ότι πήγαινε εκεί, τότε ποιος ο λόγος να ρωτήσεις; :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτην τελευταία σου φράση θα μείνω...
ΑπάντησηΔιαγραφήΠως όσες φορές αγάπησες τον εαυτό σου
ήταν λίγο πριν τον χαμό....
Την ξέρω αυτή την ώρα πολύ καλά...
την έχω ζήσει αρκετές φορές...
πάτησα το φρένο οχι εγώ...αν είχα λίγο παραπάνω θάρρος δεν θα το πατούσα...το ένστικτο της αυτοσυντήρησης το πάτησε...μέχρι που ευχήθηκα
να το χάσω και αυτό κάποια στιγμή...να μάθω πως θα είναι η συνέχεια.
κι όμως...
ΑπάντησηΔιαγραφή