Kάθε νύχτα μαζί σου είναι μια μικρή στιγμή...
Ωρα μαγική στη θέα σου τρέχει βιαστικά κυνηγημένη να κρυφτεί...
Κι όταν πλούσιος γίνεσαι κρατώντας το χρυσό των μαλλιών μου στα χέρια σου,
γίνομαι φτωχή από λόγια το θησαυρό που'χω μέσα μου να απογράψω...
Ολες τις ώρες μου σαν θνητή κοινή τις περνώ...
Μα σα γέρνεις στην αγκαλιά μου Θεά γίνομαι και σε ευλογώ...
Κι όταν πονώ απ'του έρωτά σου το χάδι... τούτο είναι που σκέφτομαι:
Δεν υπάρχει αγάπη που σαν κισσός στον πόνο να μην στρέφεται...
Δεν υπάρχει αγάπη που το δάκρυ μου να μην αποζητάει...
Υ.Γ. Τόσες στιγμές... τόσες όμορφες αναμνήσεις κι όμως έχουν αξία μόνο σαν σκέφτομαι ότι τις ζήσαμε μαζί... κάποτε στα όνειρά μας...
Ωρα μαγική στη θέα σου τρέχει βιαστικά κυνηγημένη να κρυφτεί...
Κι όταν πλούσιος γίνεσαι κρατώντας το χρυσό των μαλλιών μου στα χέρια σου,
γίνομαι φτωχή από λόγια το θησαυρό που'χω μέσα μου να απογράψω...
Ολες τις ώρες μου σαν θνητή κοινή τις περνώ...
Μα σα γέρνεις στην αγκαλιά μου Θεά γίνομαι και σε ευλογώ...
Κι όταν πονώ απ'του έρωτά σου το χάδι... τούτο είναι που σκέφτομαι:
Δεν υπάρχει αγάπη που σαν κισσός στον πόνο να μην στρέφεται...
Δεν υπάρχει αγάπη που το δάκρυ μου να μην αποζητάει...
Υ.Γ. Τόσες στιγμές... τόσες όμορφες αναμνήσεις κι όμως έχουν αξία μόνο σαν σκέφτομαι ότι τις ζήσαμε μαζί... κάποτε στα όνειρά μας...
και στον ξύπνιο, και στον ξύπνιο!
ΑπάντησηΔιαγραφήαχ αχ...
...........
ΔιαγραφήΔυστυχώς... δε στερεύουν ποτέ τα όνειρα...
Το ίδιο βέβαια και τα "αχ"...
δεν του αξίζει του έρωτα, μόνο τ' όνειρο λιακαδούλα μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι όμως ένα από τους δυο μόνο ονειρεύεται όταν ο άλλος αποχωρεί από της αφής την χώρα....
σε γλυκοφιλώ
Λύχνε μου...
ΔιαγραφήΑυτό που έγραψα στο αφιερώνω εσένα...
Είναι βίωμα και είναι κατάρα...
Δε το εύχομαι ούτε στον εχθρό μου.
Μα είναι αλήθεια και γι'αυτο πονά.
Εύχομαι από καρδιάς εσύ να σταθείς πιο τυχερή.
Φιλιά πολλά!
Υ.Γ Οι πιο μεγάλοι έρωτες είναι οι ανεκπλήρωτοι!
Ποτέ μη το ξεχνάς αυτό...
έρωτα μου, ζωγραφιά ψυχής, άνοιξης μοσχοβολιά , πρωινή δροσιά στα λουλουδάκια του αγρού, θρόισμα φύλλων στον φθινοπωρινό αγέρα, όνειρο μιας λύτρωσης, έκσταση και κάθαρση μαζί, κι εγώ…, ο παλιάτσος των πουλιών, έστω και με σπασμένα τα φτερά, με κάνεις να πετάω !!
Διαγραφήκαλή εβδομάδα μας..
Πολύ όμορφο παλιάτσε μου...
ΔιαγραφήΚαλή μας βδομάδα!
To ότι τις ζήσατε μαζί έστω και στα όνειρα έχει την αξία του, το δράμα θα ήταν να τις ζούσε ο ένας μόνο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλή εβδομάδα!
Mαζί ήτανε...
ΔιαγραφήΚοινό το όνειρο και στους δυο μας...
Μα μόνο εκεί έμεινε... όνειρο...
Καλή βδομάδα Νίνα μου!
Υπάρχουν μόνο ανεκπλήρωτοι έρωτες,
ΑπάντησηΔιαγραφήγιατί οι αγάπες μένουν...
...
μου το έχει πει μια φίλη...
...
όσο για τα όνειρα θα σου βάλω αυτό:
"Από τότε δεν την ξανάδε. Ίσως γιατί δεν έτυχε, ίσως γιατί δεν το επιδίωξε και ο ίδιος… ποιος ξέρει…; Και τι νόημα θα ‘χε άλλωστε να την ξανάβλεπε…; Γιατί τα όνειρα έτσι είναι… έρχονται για μια στιγμή και μετά ζουν κάτω από τα κλειστά βλέφαρα…, κάθε Αύγουστο, απέναντι απ’ την ίδια θάλασσα…, κάτω απ’ την ίδια πανσέληνο…, για μια ζωή…"
...
είναι απ' το διήγημα μου "η γοργόνα".
http://xilinosippotis.blogspot.com/2011/09/blog-post_12.html
...
και τι θα κάναμε δίχως όνειρα στη ζωή...;
μια όμορφη εβδομάδα εύχομαι να περάσεις, Λιακάδα μου!
Ο έρωτας είναι η εκπλήρωση της Αγάπης...
ΔιαγραφήΕίναι η "επί γης" Αγάπη... η "υλική" Αγάπη...
Αγάπη ήτανε... αγάπη που θυσιάστηκε γιατί έτσι "έπρεπε"...
Και σύ καλό μου καλή βδομάδα και ελπίζω να καλύφτηκες από αυτά που σου έδωσα χθες... ;)
θέλω να σου γράψω απο εχθές και για κάποιο λόγο δεν μου φορτώνει τα σχόλια αγαπημενη μου Λιακάδα, αλλά ποτέ δεν είναι αργά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔιάβασα και τα σχόλια και δεν ξέρω αν πρέπει τελικά να απογοητευτώ ή όχι, να προχωρήσω ή να σταματήσω την αναζήτηση, υπάρχει ή όχι αγάπη, αξίζει? Την έχει γνωρίσει κανείς και τι είναι καλύτερο να την ζήσεις και να την απομυθοποιήσεις ή να παραμείνει σαν όνειρο κάτι που ζεις απο μακριά? Γιατί δεν ξέρω πια τι είναι αυτό, τι ζητάνε, τι ζητάω, τι δινουν, τι δίνω...τρικυμία εν κρανίω !!!
Η τρικυμία μόνο εν κρανίω...
ΔιαγραφήΓιατί πίστεψέ με όταν έχεις μπροστά σου το αντικείμενο του πόθου σου όλα μοιάζουν να'ναι τόσο ξεκάθαρα... και τα όποια συναισθήματα τόσο κρυστάλλινα και διάφανα που τα λόγια είναι εντελώς περιττά...
Τα βλέμματα και τα αγγίγματα μόνο τα λένε όλα...
Τι ζητάω? ... :)
To μόνο που προσωπικά ζητώ είναι τα λόγια να στηρίζονται με πράξεις που να τα επαληθεύουν...
Αυτό μόνο!
Γίνεται?
Φιλακια μανάρι μου και καλή μας βδομάδα!
αχ αυτές οι νύχτες!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπολαυστικά καταραμένες είναι!
Καταραμένες....?
Διαγραφήμμμμ... δε το νομίζω!
Καταραμένες είναι όταν δε βρίσκουν διέξοδο στην πραγματικότητα...
όταν μένουν στη σφαίρα της φαντασίας ή της διαδικτυακής ζωής...
όταν μένουν για πάντα στα λόγια...
Ευλογημένες είναι καλό μου... όταν πραγματοποιούνται...
Υ.Γ Καταραμένη η απόλαυση? Η ηδονή? Απαιτώ απενεχοποίηση της ηδονής εδώ και τώρα!! :)