Kαι εκεί που ξεφυλλίζεις αμέριμνα τη σιωπή, πέφτεις πάνω σε μια φωνή … και ξάφνου νοιώθεις ναυαγημένη σε μιαν απέραντη νοσταλγία… Γιατί η φωνή είναι ζεστή και οικεία … και είναι εκεί για να τα ανακατέψει όλα μέσα σου… …Ολα εκείνα που νόμιζες ότι είχες αρχίσει να βάζεις σε τάξη…
… Ολα εκείνα που είναι ακόμα εκεί ενώ δεν έπρεπε να είναι…
Καλή σου νύχτα όπου κι αν είσαι… Και μιας και έχεις λαδώσει καλά τη συνείδησή σου δε χρειάζεται να πω όνειρα γλυκά… Αυτά είναι δεδομένα…
Τουλάχιστον για σένα…
νοσταλγία για ποιό πράγμα λιακάδα μου?
ΑπάντησηΔιαγραφήγι΄αυτό που δεν μπόρεσε να μας εκτιμήσει,ενώ του δώσα με τα πάντα?
κορμί,ψυχή και πνεύμα?
όχι κορίτσι μου,προσπέρασε τη φωνή και ό,τι σου δημιουργεί και αναταράζει μέσα σου
δεν άξιζε.και δεν αξίζει
και το απέδειξε....
με τον καλύτερο τρόπο
έστω και άθελά του
................
φιλί καλησπέρας!!!!!!
Εχεις απόλυτο δίκιο καλή μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟμως ότι και να λέει η λογική όταν η καρδιά θέλει να πισογυρίσει θα πισογυρίσει...
Μπορεί να είναι για μια στιγμή... για λίγες ώρες... ή για πάντα...
Για μένα ήταν απλά ένα στιγμιαίο πισογύρισμα.
Φιλάκια!