Η βδομάδα τούτη οφείλω να ομολογήσω άρχισε άκρως εντυπωσιακά...
Και επειδή ενός κακού μύρια έπονται ας τα απαριθμήσουμε μη χάσουμε το λογαριασμό...
Ξυπνώντας πρωί Δευτέρας 2 υπέροχες φουσκάλες κάτω από τα ποδαράκια μου γιατί τι τα ήθελες κυρά μου τα δεκάποντα 1,73 γυναίκα που λέει και η Λεβίνα... Τι τα'θελα... να "ανέβω" λίγο ήθελα γιατί τελευταία νιώθω πολύ μικρή... πολύ λίγη... και έτσι το'κανα το ατόπημα και οχι μόνο πήγα στο πάρτυ με τα τακούνια αλλά δε σταμάτησα κι όλο το βράδυ να χορεύω... Είπατε κάτι???
Λίγες ώρες αργότερα σκίζω το χερι μου στην προσπάθειά μου να ακινητοποιήσω ενα σκυλί που είχε πάθει επιληψία... Το σημείο εκεί ακριβώς που τελειώνει το νύχι του μέσου και το αίμα πιστέψε με πολύ... "Σύνελθε Μίνα πάρε ανάσες... βαθιές ανάσες... μέτρα μέχρι το 10 και θα πάψει να πονάει, θα πάψει να αιμορραγεί..." Ενστικτωδώς έβαλα το δάχτυλο στο στόμα και ρούφηξα το αίμα...ο πόνος χειροτέρεψε... "Δεν πονάς Μίνα... Μια ψευδαίσθηση είναι... Ανάσες πάρε ανάσες..." Και ανάσες πήρα και ραματάκια έκανα και αντιτετανικό..."Ολα καλά Μίνα δεν πονάς...η ιδέα σου είναι..."
Μα εγώ ξέρω πως πονώ... ακόμη και τώρα που χρησιμοποιώ την άκρη του δαχτύλου για να γράψω στο πληκτρολόγιο...
Το απόγευμα αποφάσισα να πάω στην τελική πρόβα του χορευτικού με φουσκάλες κάτω από το πέλμα και με σκισμένο χέρι. Με είχε φάει η περιέργεια γιατί θα ερχόντουσαν οι στολές... στα μέτρα μας... μέχρι τώρα μονο δείγμα είχαμε δει... Πάω και τι να δω? Ολες οι στολές ασημένιες με κουκουλίτσες με λευκό γουνάκι η δική μου κόκκινη βελούδινη με ξεχωριστό σκουφάκι γιατί δεν τους έφτασαν τα τεμάχια... (!!)
Εγκεφαλικό... Ανασύσταση... Βαθιές αναπνοες μέχρι το 10 για να μη πω κακα λογάκια... Κακό κορίτσι Μίνα... Κρατήσου... μην σου βάλουν πιπέρι στο στόμα... Και κρατήθηκα ... και υπέμεινα και δεν είπα τίποτα για μια ακόμη φορά για την "προδοσία" τούτη που ήρθε ουρανοκατέβατη...Και επειδή ήμουν σαν την μύγα μες το γάλα με βάλανε και μόνη μου να χορεύω μπροστά μπροστά... Τι θα χορέψουμε? Ενα κομμάτι zoumba που σας το βάζω πιο κάτω να το απολαύσετε... Η καντεμιά δεν τελείωσε... πάνω σε μια φιγούρα στραμπούληξα το πόδι μου και τώρα δεν ξέρω αν θα μπορέσω να συμμετάσχω στο χορευτικό αύριο... :(
Σήμερα το πρωί η ατυχία συνεχίστηκε...10 χρόνια δεν εδέησα να αλλάξω λάστιχα από τότε που το πήρα το τουτού μου... και το πλήρωσα και με τόκο... σε μια στροφή μου έφυγε και χτύπησε σε ενα δέντρο στην άκρη ενός πεζοδρομίου ... Xαζή Μίνα!! Τα'θελε το κεφαλάκι σου... αφού ξέρεις ότι σ'αρέσει να το τρέχεις γιατί τουλάχιστον δε προστατεύτηκες βάζοντας καινούργια λάστιχα...?
Αν μέχρι τη δεύτερη μέρα της βδομάδας έχω πάθει τόσα πολλά φοβάμαι τις επόμενες...
Γέλασα με την αντίδραση του Ανεμου όταν του τα είπα "μα τι μάτι είναι αυτό που έχει πέσει πάνω σου..." Αυτό δεν είναι μάτι Ανεμε... είναι βουντού... :))
Δε ξέρω τι συμβαίνει και όλα μου πάνε στραβά... και το μονο που ήθελα αυτά τα Χριστούγεννα να είναι όμορφα... ούτε δώρα ήθελα, ούτε τίποτα... μονο να είναι όμορφα... και κάτι μου λεει ότι και φέτος ο Αγιος Βασίλης θα με ξεχάσει... και το σίγουρο είναι ότι θα γίνω ρεζίλι με τη μίνι στολή της Αγιοβασιλίτσας με τις φωτογραφίες και το βίντεο που σκοπεύουν να ανεβάσουν όλες οι υπόλοιπες στο facebook!
Y.Γ. Το μονο καλό σήμερα ότι το σπίτι μοσχοβόλησε με αρώματα από μελομακάρονα και κουραμπιέδες... Και του χρόνου :)
Γκρινιάρα
ΑπάντησηΔιαγραφήνα σε δω να χορεύεις στα κόκκινα με γουνάκι και καπελάκι και τι στον κόσμο....
και αλλάζουμε λάστιχα κάπου κάπου κι όχι κάθε δεκαετία!!!! τι να σου κάνει το έρημο το αμαξάκι που πήγες και το κουτούλισες!
Αλλά θα μου πεις... ψηλή και ξανθιά ... τι συνδυασμό να κάνει??? χαχαχαχα
Βρε αντε απο δω... που θα με πεις γκρινιάρα!
ΔιαγραφήΛίγα δηλαδή είναι αυτά που μου έτυχαν?
Και το χειρότερο... το πόδι μου δεν δείχνει να ερχεται στα ίσα του μέχρι το βράδυ... εκτός και αν βρω κανα θαυματοποιό μασσέρ... (που όμως δεν έχω να τον πληρώσω... :(
Φιλάκια πολλά... και γλυκές καλημέρες!! :))
ΑΑουτςς !!Το χειρότερο απ'όλα ήταν το σκίσιμο νομίζω, πόνεσα κι εγώ καθώς το διάβαζα! Περαστικούλια ρε κορίτσι μου και φτου φτου κακά!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΛοιπόν δε θέλω βλακείες, το κόκκινο μίνι ακούγεται πολύ σέξυ και θα κάνει τη διαφορά. Μια χαρά θα το φορέσεις και τις δώσεις πρώτη μούρη!! Τώρα τρίτωσε (ή τετάρτωσε) τι κακό, δεν έχει άλλο. Α, πέτα και ένα κουραμπιέ ρε φιλενάδα που ζητιανεύω από δω κι απο κει.. μου έχουν λείψει..
Το χειρότερο που μπορούσε να μου συμβεί... μια φορά το χρόνο κάνω μανικιούρ... (τις υπόλοιπες είναι βαμμένα με μπογιες και χρώματα :-p) και μου'τυχε αυτό...!
ΔιαγραφήΕίναι η παροιμία που λεει: "Kίνησε να πάει ο Εβραίος στο παζάρι και ήταν ημέρα Σαββατο..." Και όχι μόνο αυτό... αλλά στις 21/12 έχω Doom's Day party πως θα πάω έτσι??
Οσο για τα καλούδια που έφτιαξα με τα χεράκια μου υπο άλλες συνθήκες θα σου είπα ζητήσει διεύθυνση να σου στείλω... το'χω κάνει στο παρελθόν με κούριερ... τώρα άστα... δεν υπάρχει ούτε ευρώ στην τσέπη.
Φιλάκια πολλά γλυκό μου μπισκοτάκι!
Έναν αγιασμό, ένα ευχέλαιο, ένα κάτι και γρήγορα!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν σε βλέπω να φτάνεις στα Χριστούγεννα με την φόρα που έχεις πάρει!
Ενα στα γρήγορα να ξορκίσω το κακό... χιχιχι!
ΔιαγραφήΚαλημέρα Παύλοοοο!! :)
Μπράβο !! Θα τα πούμε !!
ΑπάντησηΔιαγραφήΛιακαδίτσα μου μάλλον θες εξορκιστή!Όσο για το χορό που ΄χεις στις 21/12 μη σκας, γιατί θα ΄χει γίνει η συντέλεια των Μάγιας!αχαχαχα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠάει δε βλέπω να μου βγει σε καλό τόσο γέλιο!Γελάω η γομάρα, γιατί εάν μου τύχαιναν σε μένα, ούτε που θα ΄φτανα να μετρήσω μέχρι το 10!Ταυράκι είμαι και κάνω υπομονή... άντε μέχρι το δεύτερο κακό!Αφού όμως άντεξες τόσα, πιστεύω πως θα τα καταφέρεις τελικά!Κι αν πάρεις μέρος σου εύχομαι καλή επιτυχία στο χορευτικό σου!
Καλημέρα με μια αγκαλιά!:)
Οι Μάγιας δεν υπάρχουν πια τους πήρανε τα ούφο!! :-p
ΔιαγραφήOτι είχα να δω ή να πάθω θαρρώ πως το'παθα κι έτσι ... δε πα να γίνει ότι να'ναι..
Να σου πω την αλήθεια με τόσα που μου συμβαίνουν κι εγώ απορώ που βρήκα το θάρρος να τα διακωμωδήσω... αλλά είμαι χαζό παιδί χαρά γεμάτο... χιχιχι...
To δάχτυλο με πονά όταν πληκτρολογώ αλλά εγώ εκεί!!! Πάντα να χτυπώ το κριαρίσιο κεφάλι μου με τέμπο...
Είμαι ικανή αν πατήσω σκατούλα και γλιστρήσω μέσα σε μια λακούβα με λάσπες να κάθομαι και γελώ υστερικά... τι να λέμε τώρα!
Γι'αυτό και ο θεός δοκιμάζει συχνά τις αντοχές μου...
Αντέχω ακομη... Βαράτε!! :))
Υ.Γ. Τι γλυκά που είστε εσείς τα Ταυράκια... (ταιριαζετε πολύ με ψαράκια)
Συγκράτησα από την τελευταία σου ανάρτηση :
ΑπάντησηΔιαγραφή1) Ότι είσαι χορευταρού !! ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΒΑΣΙΚΟ για ένα ελεφαντάκι σαν και μένα που από τότε που είχα τα μισά κιλά και τα μισά χρόνια όλο χορεύω ! Ακόμα (και συχνά) μόνος μου, για γυμναστική (λέμε τώρα) αλλά ΚΥΡΙΩΣ επειδή τη βρίσκω !! Δώσε μου λάτιν (στο αίμα μου τρέχει, από 17 ετών που πήρα το πρώτο βραβείο σε μάμπο), δώσε μου ντίσκο και την καρδιά μου πάρε ! Των δεκαετιών 60-80 παιδί είμαι !! Με αυτά μεγάλωσα, με αυτά φλέρταρα, με αυτά όλα... Ε αυτά θέλω !
2) Ότι πας σε πάρτυ ! Δεν πάει πακέτο με το προηγούμενο, μπορεί να ήσουν χορευταρού αλλά σε επιλεγμένο κοινό - ή μόνο στον καθρέφτη. Ή το αντίστροφο, partygirl που χαζοκοιτά και αυτό είναι όλο. Εσύ μετείχες, διασκέδασες. ξέδωσες !! Καλά έκανες και πήγες αφου ήσουν σκοτεινιασμένη !! Μπράβο και στις φουσκάλες !! Χαλάλι τους !!
3) Ότι μετέχεις σε Χριστουγεννιάτικες διαδικασίες σαν μικρό κοριτσάκι. Το κάνεις και το χαίρεσαι !
4) Ότι γράφεις ΩΡΑΙΑ !! Το είδα και στην ανάρτηση για τα τρίχρονα, το είχα διαπιστώσει κι άλλες φορές πριν. Το έχεις !!
5) ΤΟ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ η ανάρτηση σου για τα 3 χρόνια.
Με συγκίνησες ! ΠΟΛΥ ανθρωπινη. Με τρυφερότητα, ειλικρίνεια, νοσταλγία και κάποιο παράπονο γραμμένη. Καλά σε είχα καταλάβει. Μικρό κοριτσάκι είσαι μέσα σου, καμιά φορά σαν τρομαγμένο περιστεράκι. Η επιθετικότητα, η μαγγιά, το προχώ, το τσαμπουκαλέ... ασπίδες για να επιβιώσεις... ή έτσι νομίζεις... και εγώ που δεν μου πέφτει και λόγος σού εύχομαι να διάλεξες σοφά τα όπλα επιβίωσης σου...
Ένα μου τα χαλά, έγραψε η Λεβίνα στο μπλογκ σου πως είσαι ξανθιά...
ΟΚ... θα το πιω και αυτό το ποτήρι, μια ζωή πάθος με τις σκουρόχρωμες ο δικός σου, αλλά θα το ξεπεράσω... (σκούρα ξανθιά τουλάχιστον ή εντελώς αχυρέ ; )
Σε πειράζω τρυφερά, έτσι κάνω στους "δικούς" μου.
Σε νοιώθω φίλη μου. Είσαι ξεχωριστή. Να είσαι καλά !!
Ελπίζω να περάσεις καλά ! ΘΕΛΩ να περάσεις καλά κοριτσάκι !!
ΥΓ Θέλω φωτό ! Ο λαός απαιτεί να δει χρώμα στο μαλλί ! Δεν συνεχίζω σχέση αν δεν δω απόχρωση ξανθού !! ΧΑΧΑΧΑΧΑ
Ωωωω αυτό είναι σεντόνι υπέρδιπλο! χιχιιχι
ΔιαγραφήΜε κάλυψες παντού... ολόκληρη...
Τι να πω τώρα?
Με μαθαίνεις λατιν να σε μάθω ζούμπα? :-p
Φωτογραφίες δε βάζω για να μην αναστατώσω τα πλήθη αν και έχω βάλει μια τότε που πήγα μια εκδρομή που είμαι που χαιδεύω ένα τσοπανόσκυλο...
Ισως βάλω μια μικρή που έχω στο προφίλ μου στο skype... ;)
Σώπα και τίποτα δεν έγινε!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣκέψου πόσος κόσμος δεν έχει τα απαραίτητα, όχι ψηλά τακούνια και χορούς!!!!!!!
Αυτό να σκέφτεσαι και να λες 'όλα καλά'!
Πολλά φιλιά:)
ΥΓ Για το αυτοκίνητο δεν σχολιάζω καν.
ΥΓ2. Για τα ράμματα σε συμπονώ γιατί ξέρω τον πόνο.
Καλέ Χριστουγεννιάτικη γιορτή σε σχολείο είναι...κάθε τμήμα θα παρουσιάσει τα δικά του...
ΔιαγραφήΠρώτα το μπαλέτο μετά επίδειξη το τμήμα καράτε και μετά εμείς του συλλόγου με χορογραφία ζούμπα... Δε σημαίνει ότι χαλάω λεφτά σε σχολή χορού...
Οσο για τα ψηλά τακούνια είναι κάτι camper γόβες που έχω με μπαρέτα προ αμνημονεύτων ετών αλλά τις φορώ ακόμη γιατι λατρεύω μια τσαχπινιά που έχουν: το δεξί παπούτσι έχει το κοτσάνι και τα φύλλα ενός γαρύφαλου και το άλλο παπούτσι έχει το ίδιο το λουλούδι και όταν είναι τα πόδια κοντά κλειστά δημιουργούν ένα φανταστικό αποτέλεσμα...
Ευχαριστώ γλυκο κριαράκι για την συμπάθεια...
Πολλά πολλά φιλάκια!! :))
Υ.Γ. Και οι στολές δανεικές για την μέρα μετά στο βεστιάριο του σχολείο θα μπουν...
πολύ όμορφο, ίσως και το τέλος του ακόμα πιο γλυκό :)))
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλώς ήλθες Κώστα!
ΔιαγραφήΕυχαριστώ για το σχόλιο... θέλω να πιστεύω ότι εννοείς τα μελομακάρονα και όχι το διασυρμό μου στο facebook.
Y.Γ. Να υποθέσω ότι το "Λεονάρδος" είναι επώνυμο?
εννοείται ότι δεν υπάρχει κάτι πιο γλυκό από το γλυκό ....οποτε τα μελομακάρονα και οι κουραμπιέδες, μπορούν να έχουν την γλύκα σε μια πικρή μέρα... Αν και το πιο γλυκό πράγμα στην καθημερινότητα, είναι να μπορείς να ζεις την κάθε στιγμή ξεχωριστά, ακόμα και την πίκρα της, όταν κάποια στιγμή την αναπολήσεις , θα δεις ότι θα σου έχει αφήσει μια πιο ώριμη γλυκιά στην σκέψη, γιατί απλά το παρελθόν θα έχει δώσει την θέση του στο σήμερα που θα ζεις :))
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο Λεονάρδος είναι το επώνυμο μου :)
Δε ξέρεις πόσο χαίρομαι που είναι το επώνυμό σου και όχι το όνομά σου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλώς ήλθες στην παρέα Kώστα!
Αυτό ακριβώς προσπαθώ να αφήσω πίσω ... το παρελθόν... αλλά δυστυχώς με κυνηγάει συνεχώς... Λες να βοηθήσουνε μερικά μελομακάρονα? :-p
και βέβαια βοηθάνε, αρκεί να μην το πούμε στον διαιτολόγο... ίσως οι μικρές όμορφες αμαρτίες, να σβήνουν κάτι από αυτό που θα θέλαμε να διαγράψουμε. Τώρα τα μερικά κιλάκια που μπορεί να πάρεις, θα τα εκτοπίσουμε νοητά και πρακτικά με δωρεάν μασάζ. Δεν θα θέλω η νέα μου φίλη, να είναι μια 'γλυκιά στρουμπουλή γκρινιάρα" και να φταίω εγώ με τις συμβουλές μου :p
ΑπάντησηΔιαγραφήχαχαχα! Να'σαι καλά με έκανες και γέλασα...
ΔιαγραφήΤο νοητό μέρος βοήθησε ήδη σε πολλούς τομείς...
Το πρακτικό δεν ξέρω... ωστόσο είναι άκρως δελεαστικό τολμώ να πώ... :)