Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2012

Μια Λιακάδα μες τη βροχή...


Οι εξελίξεις τρέχουν... οι σκέψεις τελματώνουν και γω σήμερα πήρα τη θλίψη μου και την έβγαλα βόλτα στη βροχή...
Τα πόδια αναδεύτηκαν στα νερά της βροχής και οι σκέψεις... οι καθάριες εκείνες σκέψεις που'χα τελευταία ήρθανε και γίνανε λάσπη.
Κάθε βήμα ολο και πιο πολύ βυθιζόμουν στο βούρκο...
Μισή ώρα μετά ο βούρκος είχε γίνει τέλμα που με τράβαγε μέσα του...
Τίποτα καθάριο κι όμορφο πια μέσα μου...Τίποτα... Mόνο η θάλασσα ...



υ.γ. τέτοιες στιγμές είναι που θέλω να βγάλω φτερά και να πετάξω μακριά πάνω απ'τη θάλασσα...

19 σχόλια:

  1. γιατί καρδιά μου τόση στενοχώρια?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Λατρεύω αυτή τη μουσική!!
    Τα όνειρα στο φώς,
    πέτα πετρούλες στη θάλασσα
    θα ξαλαφρώσει η θλίψη
    και τ’ όνειρα θα ανταμώσουν τη χαρά..
    Φίλη μου φιλιά σου στέλνω
    και μια Καλημέρα να σε βρει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα όνειρα το μονο που θέλουν είναι να παίρνουν σάρκα και οστά... κι ας είναι στο σκοτάδι... τίποτα άλλο παρα μονο αυτό ζητούν...
      Σε ευχαριστώ καλή μου εύχομαι να μα'στε καλά...
      Καλό μεσημέρι...

      Διαγραφή
  3. Μην αφήνεις να σε παίρνει από κάτω γλυκιά μου.
    Χαμογέλα!
    Είναι μικρή η ζωή μας, πρέπει να χαιρόμαστε κάθε της στιγμή, γιατί φεύγει γρήγορα, γίνεται παρελθόν...
    Πολλά φιλιά:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαμογελώ... με την ειρωνία που η ζωή απαντά στις σκέψεις μου...
      Φιλάκια γλυκιά μου!

      Διαγραφή
  4. Αν δεν υπήρχε λιακάδα δεν θα υπήρχε βροχή και το ανάποδο, όλα μέσα στη ζωή είναι, οπότε υπομονή και επιμονή..

    Ένα καληνύχτα ρίχνω με μπουκάλι στη θάλασσα, ελπίζοντας να μην χαθεί μέσα στα κύματα ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι αν χαθεί... θα γίνω πουλί και θα πετάξω ψηλά να το βρω...
      Καλό σου βράδυ φίλε μου...

      Διαγραφή
  5. Κρίμα που χάλασε η υπέροχη διάθεσή σου... Κρίμα που μουτζουρώθηκαν οι σκέψεις σου...
    Πιστεύω όμως, πως όταν δεις τις πρώτες ηλιαχτίδες, θα φωτίσεις και πάλι μέσα σου...

    Καλή σου νύχτα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντα σιχαινόμουν τις μουτζούρες... τακτική γαρ στα τετράδιά μου...πόσο μάλλον στις σκέψεις μου... Τι γόμα αραγε σβήνει τούτες τις μουτζουρες? Δε ξερω... ίσως ο καιρός... θα δείξει...
      Τα φιλιά μου...

      Διαγραφή
  6. Πήγαινε μια βόλτα στη θάλασσα. Πέταξε μέσα της ότι επάνω σου έχεις. Πέταξε την θλίψη. Πέταξε αυτά που σε βασανίζουν, πέταξε ακόμα και ψυχές. Αν βουλιάξουν άσε τα στον βυθό. Αν όχι, παρατήρησε το ρεύμα που τα πάνε και άσε την ματιά σου πάνω τους. Μη φεύγεις μακριά της μόνο... βρές ενα σημείο που θα την κοιτάς και θα σου απαντά, θα της μιλάς και θα σε ηρεμεί, θα την ακουμπάς και θα σε νιώθει. Αυτή ειναι η ομορφιά της. Αυτή.
    Αν ήξερες πόσες ώρες κάθομαι μαζί της... πόσο με ηρεμεί αυτό το στοιχείο...
    Φαντάσου μια άκρη κοντά στη θάλασσα και εκεί να ζωγραφίζεις. Φαντάσου την ηρεμία που ασκεί πάνω μας η Αγιογραφία να την συνδύαζες ρίχνοντας και μια ματιά στη θάλασσα. Φαντάσου τόσα μαζί της.
    Θα σου έλεγα ακριβώς το δικό μου σημείο στο Αυλάκι αλλά σίγουρα θα θες-έχεις το δικό σου.
    Ανάσα θέλει αυτές τις ώρες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βρήκα ηδη ένα σημείο που θα την κοιτώ και θα μου απαντάει, θα της μιλώ και θα με ηρεμεί... κι αυτό είναι μακριά της...
      Ποτέ πια δε θα αφεθώ να βυθιστώ σ'αυτήν... πάντα από ψηλά και από αποσταση θα την χαζεύω...με κούρασαν τα κύματα φίλε μου..θέλω να γίνω πουλί και να πετώ από πάνω της...
      Δε ξέρω πιο είναι το σημείο σου αλλά εμένα είναι εκείνος ο κολπίσκος με τα βράχια...

      υ.γ σήμερα έκοψα τα μαλλιά μου...

      Διαγραφή
    2. ...αν υποψιαστώ πως είναι ο ίδιος... για Αυλάκι μιλάς ?
      Δεν μπορείς να νιώσεις το ίδιο μακριά της.
      Άρνηση στη θάλασσα, εσύ ?

      Διαγραφή
    3. Ολα τα μπορώ... όταν χρειάζεται...

      ναι... για το Αυλάκι λέω... αλλά αν είναι δικο σου μπορώ να βρω αλλο δικό μου...

      Διαγραφή
  7. Έχεις δοκιμάσει να πας σε μια έρημη παραλία και να ουρλιάξεις; Είναι πολύ απελευθερωτικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα μεγαλειοτάτη!
      Οχι... η θάλασσα δε μου βγάζει κάτι τέτοιο...
      Μόνο τα καλύτερα μου βγάζει...
      Αυτό θα το'κανα στο βουνό... στην άκρη ενός γκρεμού σε μια χαράδρα ή ρεματιά...
      Πουθενά αλλού δε θα μπορούσα να ουρλιάξω...
      Σε ευχαριστώ για την ιδέα ... ίσως το κάνω...
      Καλημέρα να εχουμε!

      Διαγραφή
  8. Πρώτα απ΄ όλα να αφήσεις ήσυχα τα βουνά και τα λαγκάδια γιατί ΜΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ και δεν θέλω φασαρίες...θα βάλω τον Λύκο να σε φάει!!
    Έλα φιλενάδα, δεν γίνεται εσύ μια Λιακάδα να έχεις βούρκο μέσα σου, εσύ χρυσαφένια πετάς στους ουρανούς ! Άσε τα σκοτάδια σε εκείνους που τα αξίζουν και πίστεψέ με... είναι πολλοί!

    φιλί μεγάάάλο κι αγκαλιά :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δε κατάλαβα δηλαδή!!
      Η Λιακάδα πάει παντού και με όλα... και στο βουνό ψηλά εκεί...!
      Την επόμενη φορά που θα έλθεις για αγκαλιά και τσάι θα σε περιμένει μια έκπληξη...

      Φιλάκι λιακαδένιο φωτεινό...!

      Διαγραφή
  9. Η Λιακάδα είναι φτιαγμένη για να φωτίζει τη ζωη των αλλων. Γι'αυτό και εκεινος την ειπε λιακαδα. Τιποτα λιγότερο δεν είναι αποδεκτό. Αν όμως πια δε νιώθει έτσι αν κοιτάξει καλά γύρω της θα δει κάποιον που μπορείνα την τραβήξει από το βουρκο. Αρκει να το θέλει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Πριν σχολιάσεις ζύγισέ το καλά!
Μην ξεχνάς ότι βρίσκεσαι πάνω σε μια "red thin line"...