Τhe end of the innocence.................

Φέτος δεν είχα όρεξη να στολίσω...
Κάτι η κρίση και η δυστυχία των ανθρώπων γύρω μου που με εμπόδιζε να κάνω τις συνηθισμένες μου εξτραβακάντζες κάτι η καταιγίδα που ψυχανεμιζόμουν ότι ερχόταν καιρό τώρα (αλήθεια με φοβίζω ώρες ώρες με την διαίσθησή μου...) είπα φετος να στολίσω λιτά κι απέριττα...

Ενα στεφάνι έξω από την πόρτα... ένα μέσα απ'αυτήν... λαμπάκια και στολίδια στην τεράστια αράλια στο σαλόνι μου... και πολλά κεράκια... γέμισα όλα μου τα φαναράκια με κεράκια που φέτος δεν ξέρω γιατί, τα ανάβω καθημερινά με το που πέφτει ο ήλιος να μου κάνουνε παρεϊτσα...εκεί δίπλα στο τζάκι με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί και τις αναμνήσεις μου να μου βγάζουνε κοροϊδευτικά τη γλώσσα και να με περιγελούν που τόσο καιρό τους έδωσα τροφή και στέγη  μέσα μου... (χαζή Λιακάδα... ποτέ δε μαθαίνεις...)

Σήμερα είπα να μην επιτρέψω στα άσχημα και στην υποκρισία να μπαίνουν στα μάτια μου... να μπει και λίγη ομορφιά...λίγη αγνότητα που μόνο η φύση μπορεί να μας προσφέρει... και επειτα σκέφτηκα να τη μοιραστώ μαζί σας... (ήταν πολύ όμορφη εικόνα για να την κρατήσω μονο δική μου...)

Η χθεσινή μπόρα έριξε όσα φύλλα είχανε απομείνει πάνω στην αμπέλοψη... και η πανδαισία αυτή χρωμάτων, το έντονο των φύλλων με το παστέλ του ουρανού με εμπνεύσανε τόσο που το απόγευμα πήγα κι αγόρασα καμβά να το αποτυπώσω... Ξετρύπωσα τα πινέλα μου και πριν λίγο άρχισε να σχηματίζεται ένα όμορφο αποτέλεσμα... Ευελπιστώ να τα καταφέρω να το τελειώσω μέχρι τα Χριστούγεννα γιατί έχω κολλήσει λίγο στον γκριζο ουρανό... ως Λιακάδα δεν είναι και ότι καλύτερο για μένα...

Ούτε σήμερα έχουμε μουσική...Πενθώ τη χαμένη μου αθωότητα...