Xρόνος θύτης...

 

Μερικές φορές έχει την ελαφρότητα μιας νιφάδας.
Δεν καταλαβαίνεις πότε σ’ ακούμπησε και που.

Αλλες πάλι, κρέμεται απο το λαιμό σου, βαρύς και ακίνητος, σαν αυτές τις σιδερένιες μπάλες που κρεμούσαν στα πόδια των καταδίκων.

Σέρνεται μαζί σου και σε πνίγει.

Κοιτιέσαι κάποια στιγμή στον καθρέφτη και συνειδητοποιείς οτι δεν είσαι πια 16 χρονών…

Είσαι ενήλικας στον κόσμο των ενηλίκων.

Θες κάτι να συμβεί.

Το μέσα σου παραμένει το ίδιο. Λίγο πιο σαρκαστικό,
Το έξω σου αλλάζει, και εσύ στα μάτια των άλλων.

Ψάχνεις να βρεις τί είναι πραγματικό.

Κρατιέσαι σε στιγμές του παρελθόντος και αγνοείς το παρόν σου.

Ποιός είπε οτι η ζωή είναι αυτή που ζούμε τώρα? Αναρρωτιέσαι.
Γιατί να μην είναι αυτή που πέρασε, και τώρα έχουμε την ευκαιρία να την εξετάσουμε με προσοχή.

Δεν τσιμπάς όμως.

Εξακολουθείς να κοιτάς την πόρτα,το κινητό, το ρολόι, το μέιλ σου.
Περιμένεις κάτι να συμβεί. Τι? Δεν ξέρεις...

Ακλόνητη η πίστη σου στο ξαφνικό.

Μόνο που το ξαφνικό πολλές φορές σε απογοητεύει.
Δεν είναι αυτό που ήθελες.

Ή άλλες φορές σε απογοητεύει πολύ περισσότερο.
Γιατί είναι ακριβώς αυτό που ευχόσουν (!)

Ανικανοποίητος και βαρύς καγχάζεις σε όλα τα κλισέ που θέλουν να σου επιβάλουν.

Ολες οι μεγάλες ιδέες σου φαίνονται αστείοι φανφαρονισμοί.

Η πολιτική σε αφήνει παγερά αδιάφορο.

Γραναζάκι στο σύστημα γλυστράς ευχάριστα στο γράσσο σου με τον ωχαδερφισμό στο τσεπάκι...
Κοιτάς με οίκτο τις αποτυχημένες προσπάθειες των άλλων να ξεφύγουν.

Εσύ πατινάρεις στα γνωστά.
Γιατί επιτέλους πρέπει να νοιώσεις οτι κάπου είσαι καλός.

Κρατάς την τηλεόραση ανοιχτή, και χάνεσαι σερφάροντας, στέλνοντας αναπάντητες στον εαυτό σου... κρατώντας τον όμηρο μακριά από τη ζωή...
Αντιλαμβάνεσαι τα ψέματα, αλλά τεστάρεις τον εαυτό σου στην αναγνώρισή τους και εξασκείσαι διαρκώς σε αυτά…

Οι σχέσεις έχουν απομυθοποιηθεί.
Εξακολουθείς όμως να ψάχνεις το παραμύθι σου και να παραμυθιάζεσαι...

Κατά τ’ άλλα ο ρεαλισμός σου σπάει κόκκαλα.

Αναβάλλεις διαρκώς πράγματα που πρέπει να κάνεις.
Αλλη εκδοχή του «ζειν επικινδύνως»· αυτοσαρκάζεσαι!

Κάνεις τσεκ απ και φοβάσαι να πάρεις τα αποτελέσματα.
Κοροϊδεύεις τους άλλους που κάνουν το ίδιο.

Θέλεις να πας ένα ταξίδι. Στην Κούβα, στην Ν.Υόρκη.
Οπουδήποτε «αλλού»

Απολαμβάνεις το ποτό σου αλλά δε θέλεις να μεθύσεις.
Οι αντοχές σου αλλάζουν. Και πάντα πρέπει να σηκωθείς το πρωί.

Οι εικοσάχρονες σου φαίνονται μια εξωτική φυλή απο άλλο πλανήτη πλέον.
Θέλεις λίγη κουβεντούλα πια. Κάτι ενδιαφέρον. Μια γυναίκα με άποψη. 
Οχι και πολύ όμως... μη μας χαλάσει η "συνταγή"...

Χαμογελάς περισσότερο. Λίγο μπλαζέ, λίγο βαριεστημένα. Δε γελάς πια.

Εχεις ακριβό αυτοκίνητο, μηχανή, γρήγορη σύνδεση, έχεις ακόμα δουλειά.

Εχεις ένα σωρό γκατζετάκια να γεμίσουν τα κενά. Θέλεις κι άλλα.

Οι συγγενείς σου κάνουν νύξεις για το μέλλον σου. Αλλοτε αντιδρούσες, τώρα συγκατανεύεις γλυστρώντας πιο εύκολα. Εμαθες…

Στο Λούνα Παρκ αν πας δεν ανεβαίνεις πια σε Roller coaster.
Παίρνεις τη βαρκούλα και κάνεις το γύρο της λιμνούλας.
Λιγότερη αδρεναλίνη – περισσότερη ησυχία. Όλα έχουν το κόστος τους.

Θα έδινες τα πάντα να αλλάξεις ζωή.
Απο την άλλη πάλι όχι.

Οι πεποιθήσεις σου ισχυρές.
Η όποια αναποφασιστικότητά σου, είναι σοφία ισχυρίζεσαι.

Φυλάς ένα αναμνηστικό με αγάπη. Κάτι άχρηστο.
Κάτι που σου θυμίζει ότι κάποτε ήσουν ανέμελος.

Η ότι κάποτε είχες τα κότσια…

Αναρωτιέσαι αν θα εμπνεύσεις σε κάποιoν τρελό έρωτα.

Φρικάρεις με τη σκέψη ότι θα αρχίσεις να σκέφτεσαι πάλι σε πρώτο πληθυντικό.
Σου προκαλούν λύπη τα ζευγάρια που το κάνουν.

Αρχίζεις και παρατηρείς τα παιδιά των άλλων.
Σκέφτεσαι το δικό σου κάπου μακριά…

Εκεί σταματάς… Δεν κάνεις το βήμα… Δεν παίρνεις το αεροπλάνο.

Ως πότε θα δικαιολογείσαι?
Μπορεί να νοιώθεις κάποια τρυφερότητα. Αλλά περνάει γρήγορα.

Τα μακροσκελή πλάνα σου δεν ξεπερνούν τους δυο μήνες.

Το όργανο της γυμναστικής αραχνιάζει στη γωνία.
Το σκυλί μυρίζει μα δε βρίσκεις χρόνο να το πλύνεις….το πήρες όμως γιατί είναι ράτσα και ταιριάζει στο image σου και γιατί είναι κι ένας τρόπος να βγάζεις γκόμενες...

Γιατί θέλεις γκόμενες ...! Απλά δε θέλεις σχέση!
Τα θέλεις όλα αλλά δε χρειάζεσαι τίποτα.
Eχεις 99 προβλήματα δε θέλεις κι άλλο...

Σου αρκεί η ησυχία.

Η ησυχία και η μοναξιά σου…

ΥΓ.Αφιερωμένο σε σένα…που δεν ξέρεις τι θέλεις και βασανίζεις τη Μαρία, την Ελένη, τη Δήμητρα... κι όποια από κακή της τύχη βρεθεί στο δρόμο σου.