Στη λαϊκή...

Τρίτη σήμερα μέρα λαϊκής για μένα...κάτι σαν βόλτα στο λούνα παρκ.
Ενα μέρος με πολύ "χρωμα" και χρώμα... και αρώματα πολλά.
Εβαλα λοιπόν τη φορμίτσα μου πήρα το ποδηλατάκι μου και την έκανα σιγά σιγά μιας και τα λάστιχα έχουνε γίνει πια πίττα αγαπητέ μου αναγνώστη και ακόμα να βρω την τρόμπα που κάπου έχει παραπέσει αδικοχαμένη...
Οτι προβλήματα και να εχω η αλήθεια είναι ότι στη λαϊκή τα ξεχνώ.
Είναι τόσα πολλά τα ερεθίσματα που λαμβάνεις που σταματάς για λίγο να "τρέχεις"... σταματάς να ακούς την εσωτερική σου φωνή και απλά απολαμβάνεις... αυτά που βλέπεις κι ακούς γύρω σου.
Κάθε Τρίτη ξέρεις ότι γίνεσαι κοινωνός κάθε τρέντυ φρασεολογίας, κάθε γνωστού ανέκδοτου κάθε τρελλής ατάκας...
Και εννοείται ότι μπορείς εκεί να πατήσεις και να ξεκινήσεις μια συζήτηση  είτε πολιτική... είτε για το τελευταίο επεισόδιο Αιζελ.
Γι'αυτό μ'αρεσει η λαϊκή... Για την γραφικότητα και το ενδιαφέρον που από κάθε άποψη παρουσιάζει. Η χαρά του σαδιστή και  του μαζοχιστή... γιατί όλο και κάποιος θα ξενυχιάσει κάποιον όλο και κάποιο καρότσι μπορεί να σου σκίσει το καλσόν ΕΑΝ κάνεις το λάθος να εμφανιστείς με καλσόν στη λαϊκή... και φυσικά η χαρά της κάθε κουτσομπόλας που πάνω στον πάγκο αν τύχει και συναντήσει τη γειτόνισα θα την ενημερώσει για τα προσωπικά καθέκαστα της άλλης γειτόνισας...

- Ελα κόσμε... Πάρε ντομάτες... Ζουμέρεεεεεεεεεες... Στάζουν σαν την Μπελούτσι (και πάνω στον πάγκο μια ταμπέλα "ΜΗ ΤΙΣ ΖΟΥΛΑΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΛΑΞΟΝ")

- Εδώ τα ζουμερά λεμόνια!! Ελα κοπέλα πάρεεε! Μ'ένα λούζεσαι με 3 κάνεις μπάνιο!!

- Μήλα Αγιας τα τραγανάααα! Να τρώει η Μέρκελ και του Σαρκοζί να μη δίνει!!

- Μανάβης!!! Μ'ανάβειςς...???  και σε κοιτάζει  γελώντας με ένα τεράστιο ερωτηματικό ενώ εσύ είσαι έτοιμη να λυθείς στα γέλια με τόσα που'χεις ακούσει...

- Αγγουράκια- καροτάκια... έλα τα ωραίαααα! Σκληρά και τραγανά ποτέ δεν απογοητεύουν. Ο άντρας σου μπορεί... αυτά ποτέ!! Ελα και έρχονται δύσκολες μέρες για τους άντρες μάτια μουυυυ!

Παραδόξως ο πάγκος με τα αγγούρια και τα καρότα ήταν ο πιο γεμάτος... :)

Πιο κάτω μια 35αρα ξεπουλούσε στις 12(!) τα σταφύλια της με 1 ευρώ το κιλό για να φύγει να πάει να υποδεχτεί την Μέρκελ... Περιττό να πω ο πάγκος άδειασε μέσα σε 10'.

Δεν ξέρω γιατί αλλά πρέπει να δείχνω πολύ απελπισμένη γιατί πάντα μου χαρίζουνε στη λαϊκή πραγματάκια... Από δωρεαν μαρουλάκια και λόλες μέχρι και πεπονάκια και μικρά ατομικά καρπουζάκια. Και να πω ότι είμαι καμμιά κοκαλιάρα... Φαίνεται μια χαρά ότι το τρώω το φαί μου!

Tελικός απολογισμός: 15 ευρώ για πράγματα που αν τα αγόραζα στη λαϊκή της μαμάς μου το Σάββατο στο Μπουρνάζι θα είχα δώσει τουλάχιστον 4 ευρώ πιο φθηνά.
Εχω παραγωγό που πουλάει τα πορτοκάλια του 50' στο Μπουρνάζι και όταν τον είδα στην Κηφισιά να τα πουλάει 80 του έβαλα τις φωνές... Οκ εμένα μου τα έδωσε 50 μετά τη φασαρία αλλά την τιμή δεν έκανε να την ρίξει για όλους!
Και καλά τα μαγαζιά πληρώνουν ενοίκιο και το ενοίκιο είναι πιο ακριβό στην Κηφισιά απ'ότι στο Μπουρνάζι η λαϊκή μου λέτε με ποια δικαιολογία βάζει καπέλο στις τιμές της Κηφισιάς με το έτσι θέλω?
Οπως ρε φίλε δε το καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να στηρίξω ΕΣΕΝΑ τον παραγωγό που πουλάς στην ίδια τιμή το ίδιο ακριβώς ποιοτικά εμπόρευμα με τον άλλον που ΔΕΝ είναι παραγωγός και προσπαθεί ο ανθρωπάκος να βγάλει κέρδος.
Στη λαϊκή πρέπει να ψωνίζουμε έξυπνα και συνειδητοποιημένα. Μόνο αν ο καταναλωτής αποκτήσει συνείδηση θα πάει καλύτερα αυτός ο τόπος.

Σας φιλώ... σας χαιρετώ και πάνω τώρα να μαγειρέψω τα γεμιστά μου!! :)