Γυμνή στάθηκα... της ψυχής μου τα μαύρα σκοτάδια ντύθηκα απόψε και σε κάλεσα...
Την κόκκινη κορδέλα άπλωσα πάνω μου για σένανε σινιάλο κι η ψυχή μου γονάτισε στον ήχο του έρωτα... ακούγοντάς τη φωνή σου...
Καλό ξημέρωμα στου ονείρου μου τη ράχη...στο άπειρο κι ακόμη παραπέρα...
Όμορφα λόγια και σκέψεις ανάκατα μ΄ έντονες αποχρώσεις ανθρώπινων συναισθημάτων, όπου φαίνεται ότι και στην πιο αδύναμη στιγμή του ο άνθρωπος εκπέμπει μεγαλείο!Καλημέρα και χαρούμενη βδομάδα από μια ανόητη ρομαντική!:))
ΑπάντησηΔιαγραφήΣοφία
Δηλώνω επίσης ανόητη ρομαντική... Θα το καταλάβεις όμως εν καιρώ...
ΔιαγραφήΣε ευχαριστώ για το πέρασμα Σοφία μου! :)
στις άγρυπνες νυχτιές φωλιάζει ο Έρωτας
ΑπάντησηΔιαγραφήρίχνει τα βέλη του,και αναμοχλεύει σκέψεις..θύμησες..
παρόν και παρελθόν ανάκατα σε έναν τρελλό χορό
μέχρι το άπειρο..ως το τελευταίο όριο απαντοχής...
φιλί
Oποτε γράφεις με αποστομώνεις...!
ΔιαγραφήΦιλάκι.. :)
Ωραίο...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι το τραγούδι υπέροχο!
Φιλάκια πολλά:)
Kαλησπέρα!!
ΔιαγραφήΠου χάθηκες εσύ εεε?
Ακόμη να γυρίσεις...?
Φιλάκια!
καλως σε ξαναβρηκα! μου αρεσει που παροτι εγω ελειπα μηνες, καποια ατομα εδω παραμενουν σταθερες αξιες!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήKαλώς ήλθες πάλι στην εστία του Φωτός... :)
ΔιαγραφήΓιατί όπως και να το κάνουμε ο έρωτας είναι φως... έτσι δεν είναι?
Φιλάκια πολλά!
καλό ξημέρωμα και από μένα .. μοναδικό τραγούδι πολύ καλή επιλογη
ΑπάντησηΔιαγραφήΣ'ευχαριστώ precious...!
ΔιαγραφήNα'σαι καλά...