Ακολουθούσε καχύποπτος το βλέμμα της.
Την κατασκόπευε.
Στα λόγια της αναζητούσε μαζοχιστικά την απάτη και το ψέμα.
Ποιoν να σκεφτόταν άραγε, όταν ξαναμμένη αναζητούσε τον έρωτά του;
Και τις νύχτες…
Ποιον ονειρευόταν κι αγκομαχούσε;
Αφουγκραζόταν έντρομος το παραμιλητό της...
Στο πίσω μέρος του μυαλού του τριγυρνούσε η εικόνα του αιώνιου Άλλου.
Φυλακή! Να μπει φυλακή να μην φοβάμαι…!
Αλλά κι εκεί θα της έμενε η φαντασία. Θα της έμενε η σκέψη.
Και αλίμονο, οι αναμνήσεις…
Δεν υπάρχει δρόμος… είναι αδιέξοδη τέτοια αγάπη…
Ανασαίνει μονάχα, όταν έχει πια φύγει…
Πολύ ζηλιάρης...
ΑπάντησηΔιαγραφήΣαν γυναίκα κάνει !
χαχαχα
(Να σε πειράξω a little)
Kαλημέρα φίλε μου!
ΔιαγραφήΔε με χαλάει η ζήλια... Αντιθέτως με φτιάχνει... μέχρι να γίνει παθολογική και να μην ξέρω από που να φύγω... κριός γαρ δε μπορώ τα ασφυχτικά πράγματα...
Νομίζω ότι στην αγάπη δεν υπάρχουν αδιέξοδα, παρά μόνο ατέρμονες σχέσεις και "νόθες" καταστάσεις.Αρρωστημένα μυαλά δημιουργούν αδιέξοδα.Η αγάπη ποτέ δεν πληγώνει... πληγώνουν μόνο οι άνθρωποι κι ειδικά αυτοί που δεν ξέρουν ν΄ αγαπούν... αλλά ακόμη κι αν πληγωθείς, θα ΄χεις μεγάλη τύχη που τη γνώρισες!Πέρασα να πω μια καλησπέρα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣοφία
Σωστά! Η αγάπη αυτή καθαυτή δεν πληγώνει...
ΔιαγραφήΟι παρενέργειές της μας πληγώνουν...
Και ξέρεις κάτι? Δεν είναι σε όλους τους ανθρώπους ίδιες! (ευτυχώς δηλαδή...)
Καλώς ήλθες στο παρεάκι μας Σοφία! :)
Ε,καλήμέρα καλή μου...μα...πόοοσο με εκφράζει, το ποστάκι αυτό...καλά από τέτοιου είδους αδιέξοδες..όπως τις ονομάζεις,αγάπες άστα να πάνε πόοσες έχουμε,συναντήσει στη ζωούλα μας...ίσως το πιό δύσκολο,είδος α γά πης...δύσκολο γενικότερα...επειδή δε ν ξέρεις ούτε π ως να 'χειριστείς' αυτόν που σε φέρνει,σε αυτό το αδιέξοδο..αλλά ούτε και π ως να χειριστείς και τον εαυτό σου καταρχήν γιανά βγείς,από αυτό το αδιέξοδο..άστα να πάνε...πολύυ δύσκολη κατάσταση...όντως...ωραίο πόστ...χαιρετώ καλή μου...
ΑπάντησηΔιαγραφήKαλημέρα Αθη!
ΔιαγραφήΧαίρομαι που σου άρεσε...
Να λοιπόν που δεν μπορείς να φυλακίσεις την σκέψη, μόνο αν την σκοτώσεις την σταματάς … με όποιο τίμημα !
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλό βράδυ Λιακάδα μου
Οπως ακριβώς το είπες Λεβίνα μου!
ΔιαγραφήΚαλή σου μέρα κοριτσάκι!
η μόνη λύση είναι να φύγεις όταν οδηγείσαι σε αδιέξοδα..
ΑπάντησηΔιαγραφήγιατί η φθορά παραμονεύει και στήνει παγίδες..
ακόμα κι όταν λαχταράς και νιώθεις πως όλα τα μπορείς..
ακόμα κι αν πιστεύεις πως αυτό είναι ακατόρθωτο για σένα..
ο χρόνος θα σου αποδείξει πως έκανες τη σωστή κίνηση.κι ας μην μπορείς στο τώρα να το δεις..
γιατί αν μπλέξεις σε ένα φαύλο κύκλο εγκλωβίζεσαι εντός του..στην αρχή έχει ενδιαφέρον..ίντριγκα κι ό,τι άλλο..
αλλά μετά..χάνεσαι..
και το κυριότερο χάνεις τον εαυτό και την ψυχή σου..
και τότε...
φιλί καληνύχτας
Σοφή όπως πάντα...!
ΔιαγραφήΟχι, δε θέλω να χάσω τον εαυτό μου τώρα που τον βρήκα...!
Καλημερούδια!!
Κάπου διάβασα...: "παρανοια ειναι οταν κανεις το ιδιο πραγμα συνέχεια και περιμενεις διαφορετικό αποτελεσμα"...
ΑπάντησηΔιαγραφήΑλλά ποιος μπορεί να κολυμπήσει δυνατότερα από τη δίνη του...; Δε γνωρίσα ποτέ κανέναν...
Φιλί και καληνύχτα καλή μου Λιακάδα...
Σωστά! Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού!
ΔιαγραφήΚαι αυτό με τη δίνη έξίσου σωστό!
Καλή σου μέρα Ανεμε!