Παίζεις το παιχνίδι καιρό τώρα, σιγά σιγά έφτιαξες τους δικούς σου κανόνες και ξέχασες
τους αρχικούς ορισμούς.
Πορεύτηκες φτιάχνοντας το δικό σου μονοπάτι και ποτέ δε σε ένοιαξε να πας απ’ τον
δρόμο των άλλων.
Ο δικός σου δρόμος ήταν πάντα ανηφορικός και κόντρα στο ρεύμα.
Μια δυο φορές που πήρες τρεχαλίζοντας την κατηφόρα, το έκανες έτσι, για να έχεις να
λες μετά. Σαν παιδί που βουτάει από ψηλά, χωρίς να ξέρει πόσο βαθιά είναι από κάτω.
Για την εμπειρία.
Τώρα που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, και πρέπει να θυμηθείς τους παλιούς κανόνες
για να αλλάξεις πίστα, τώρα που ο δικός σου ο δρόμος έχει χαραχτεί τόσο βαθιά σου και
δεν ξεκολλάει, τι θα κάνεις?
Θα πας εκεί που μουγκανίζει το μπουλούκι και σέρνεται η μπόχα μαζί με τα λασπωμένα πόδια του?
Εσένα τα πόδια σου γλυκό μου κριάρι έμαθαν να πατάνε χλωρό τριφύλλι και να πλένονται στην πρωινή δροσιά. Που να πας στις λάσπες?
«Δεν γίνεσαι άγγελος αν δεν κοιμηθείς αγκαλιά με του βούρκο» σου είχαν πει.
«Για να πας παραπέρα, πρέπει να κάνεις το ανομολόγητο.
Να ακολουθήσεις την πεπατημένη.
Να γκρεμίσεις ότι με κόπο έχτισες και να κοιμηθείς στη λάσπη».
Και ενώ οι ουρανοί σου υπόσχονται λαμπερή λιακάδα πρέπει να περάσεις από τόνους λάσπης να τους φτάσεις...
Κοιτάζεις μπροστά σου την πεπατημένη, κοιτάζεις δεξιά το φρέσκο απάτητο τριφύλλι και το άγνωστο.
Αποχαιρετάς το μέλλον τους και λοξεύεις το πόδι.
Φτιάχνεις πάλι, για μια ακόμη φορά το δικό σου μονοπάτι.
Μπορεί να μην αλλάξεις πίστα στο παιχνίδι τους. το δικό σου όμως μόλις άρχισε!
Λίγο πολύ τα μονοπάτια μας είναι ίδια....
ΑπάντησηΔιαγραφήKαλησπέρα Παυλίτο!
ΔιαγραφήΕννοείς ολονών τα μονοπάτια ή το δικό σου και το δικό μου?
Εγώ δεν έχω μονοπάτι, εγώ απλώνω τα φτερά και πετώ!
ΑπάντησηΔιαγραφήφιλί, χαμένο
Ο καθένας χαράζει το δικό του μοναδικό μονοπάτι στην αιωνιότητα. Αυτό το μονοπάτι θα περάσει μέσα από μονοπάτια άλλων. Πολλών, λίγων; Για πολύ, για λίγο; Ποιος ξέρει; Σίγουρα θα υπάρξουν και στραβοτιμονιές, τελικά όμως και αυτές μέρος του μονοπατιού είναι. Έτσι, είμαστε όλοι αιώνια ενωμένοι και ξεχωριστοί ταυτόχρονα..
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλό βράδυ!
Πολύ όμορφο σχόλιο Hengeo!
ΔιαγραφήΕτσι είναι... :)
Καλημέραααα!
ποσο μου ελειψες ρε λιακαδακι!
ΑπάντησηΔιαγραφήολοι μας ομως χαραζουμε εναν δρομο.
αλλοι τον σχεδιαζουμε ευκολο σαν μονοπατακι λειο και χωρις πολλα εμποδια, αλλοι με λιγοτερη τυχη και πολυ εγωισμο καταλληγουν σε κατι πολυ διαφορετικο, ανεβαινουν μεχρι το τερμα και συνειδητοποιουν πως πεφτουν..
Καλέ μου τι σου'λειψα?
ΔιαγραφήΕδώ ήμουνα πάντα!
Εσύ ερωτεύτηκες και εξαφανίστηκες...
Χαλάλι σου... για τέτοιο λόγο κι εγώ θα εξαφανιζόμουν.
Φιλάκι!
Μην ξεχνάς όμως,
ΑπάντησηΔιαγραφήπως στην λάσπη
είναι που
φυτρώνουν τα λουλούδια... :)
...
φιλιά!
Θα μου επιτρέψεις εδώ να διαφωνίσω ξύλινε ιππότη μου?
ΔιαγραφήΣτη λάσπη το μόνο που φυτρώνει είναι βατράχια... τίποτα άλλο...
Βέβαια και η λάσπη έχει τις διαβαθμίσεις της...
Αλλο η παχύρευστη και άλλο η πιο υδαρή...
Καλημέρες και φιλάκια πολλά! :)
Αυτό που έχει πλάκα είναι, ότι ακόμα και η πεπατημένη σε κάτι άγνωστο σε οδηγεί. Όσοι πιστεύουν ότι κάνοντας το α οδηγούνται με βεβαιότητα στο β , είναι γελασμένοι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟπότε κάνε καλύτερα ότι γουστάρεις, να το απολαύσεις κιόλας :)
Ωραία μουσική επιλογή :)
Καλή σου μέρα Λιακάδα! (μ'αρέσει να το λέω το όνομα σου)
Oι ταυτότητες και οι μαθηματικοί τύποι δεν έχουν εφαρμογή στη ζωή...
ΔιαγραφήΕδώ άλλος κανονίζει αν το α σε οδηγήσει στο β...
Καλή σου μέρα μπισκοτάκι μου!
Φιλάκια πολλά!
Ε,καλημέρα καλή μου...ε,έτσι είναι...πρέπει να περάσεις από, δρόμους με..λάσπες,αγκάθια,πέτρες,βράχια,κοτρόνες στη ζωή....από δύσβατα μονοπάτια...γιανά φτάσεις τελικά στον ίσιο,και ομαλό δρόμο...όμως...μέσα από αυτή τη..δυσκολία καλό μου μαθαίνεις πολλά...και γίνεσαι σοφότερος και δυνατότερος όπως λέω,εγώ πάντα...σου έυχομαι να ξεπεράσεις τα όποια,εμπόδια τελικά που βρίσκονται,στο δρόμο σου και φτάσεις στον προορισμό σου,όσο πιο ανώδυνα γίνεται...και με όσο λιγότερες πλυγές γίνεται...φιλάκια...
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε ευχαριστώ για το πέρασμα Αθη... και πάνω απ'όλα για την ευχή!
ΔιαγραφήΦιλιά!