Στην πορεία της ζωής μαθαίνεις από νωρίς να περπατάς πάντα με προσοχή... σχεδόν νυχοπατώντας γιατί δεν ξέρεις που θα σε βγάλει το μικρό σοκάκι που αποφάσισες να εξερευνήσεις... (το gps έχει από καιρό χαλάσει και είσαι μόνος ...εσύ και η διαίσθησή σου...)
Απο την άλλη δεν είναι μόνο που θα σε βγάλει το έρμο το σοκάκι... αυτό που σε προβληματίζει είναι ότι ποτέ δεν ξέρεις τι θα πατήσεις... μπορεί καρφί, μπορεί σκατά ή νάρκη... και αυτό ειδικά όταν το δρομάκι που αποφάσισες να πάρεις έχει από καιρό όλες τις λάμπες του καμμένες....
Πράγμα περίεργο... τα σοκάκια με καμμένες λάμπες δεν έχουν ποτέ στρωμένα ροδοπέταλα για να πατήσεις αλλά μονάχα κρυμμένα στη λάσπη μυστικά και δυσάρεστες στα πατήματά σου εκπλήξεις.
Γιατί συμβαίνει αυτό ποτέ δεν μπόρεσα να το καταλάβω... Το μονο που κατάλαβα καιρό μετά ειναι ότι όλοι πληρώνουν το τίμημα της μάθησης μέσω της βιωματικής αυτής εμπειρίας... και μάλιστα κάποιοι ... πολύ ακριβά...
Ετσι λοιπόν ξυπνάς μια μέρα και βρίσκεις τον εαυτό σου καταδικασμένο καθημερινά σε δια βίου μαθητεία...
Εσύ μαθητεύεις και η ζωή σου διδάσκει...
- Πως ο άνθρωπος που κάποτε αγκάλιασες όταν ήταν αδύναμος όταν σταθεί στα πόδια του μπορεί όχι μόνο να σε διαγράψει αλλά και να σε μαχαιρώσει... και μάλιστα πισώπλατα...
- Πως ο άντρας που πίστεψες ότι είναι διαφορετικός από τόσους άλλους είναι ακριβώς ίδιος και ακόμη χειρότερος...
- Πως όταν τείνεις χέρι βοηθείας σε κάποιον πνιγμένο κάποια στιγμή θα σε τραβήξει και σένα μαζί του στο βυθό...
- Πως ο ναυαγός πετάει τη σανίδα σωτηρίας όταν φθάσει στην ακτή...
- Πως άνθρωποι που νόμιζες ότι ήταν καθάριοι και έξυπνοι... είναι τόσο εγωκεντρικοί που κι αν ακόμη περπατάνε εδώ και καιρό στα σκατά τα μόνα σκατά που μυρίζουν είναι αυτά στα δικά σου παπούτσια...
- Πως η Αγάπη όταν γράφεται δεν έχει την ίδια αξία με το να λέγεται...
- Πως όταν τιμάς κάποιον λέγοντάς του τα πάντα με πάσα ειλικρίνεια εκείνος μπορεί να στο ανταποδώσει κάνοντας το εντελώς αντίθετο!
- Πως όταν κάποιος φίλος σε βρίζει ετσι για πλάκα γιατί έτσι του βγήκε ξαφνικά αυτό το παρατσούκλι ... μπορεί και τελικά να το νιώθει αυτό ετσι ακριβώς... γιατί προφανώς εσύ του το εμπνέεις και δεν είναι καθόλου για πλάκα μα απόλυτα ειλικρινές...(ίσως το μόνο ειλικρινές που σου'χει πει εδώ και καιρό...)
- Πως ωραία τα λόγια αλλά για να έχουν βαρύτητα πρέπει να υποστηρίζονται και από πράξεις...
Αυτά και άλλα πολλά που μέχρι τώρα νόμιζες ότι στη ζωή ήταν γραμμένα εντελώς ανάποδα... ερχεται η μεγάλη δασκάλα να σου διδάξει πως έτσι ακριβώς είναι..... και καλά θα κάνεις να το εμπεδώσεις!
Χθες έλαβα το παρακάτω μήνυμα σχετικά με την ανάρτησή μου "Και η ζωή συνεχίζεται.."
"...Εγώ απο μια εικόνα που στην ουσία ήταν οι σκέψεις οι δικές σου πάτησα και πήρα αποφάσεις ζωής. Το είδα όλο θετικό, δεν το άφησα να με προβληματίσει. Είπα μέσα μου ή ετσι ή αλλιώς, διάλεξε.. και διάλεξα το θετικό μέρος. Και θα συνεχίσω έτσι στο εξής..
Σε ευχαριστώ που ήσουν η αρχή να πέσει στα χέρια μου όλο αυτό και να βρώ δύναμη που είχα χάσει."
Επειδή δεν ξέρω αν η ψυχή που μου το έγραψε θα ήθελε να αποκαλυφθεί το όνομά της δε θα σας το πω, (αν θέλει ας το κάνει η ίδια) θα σας πω μόνο ότι η παραπάνω ανάρτηση αφιερώνεται σ'αυτή την ψυχή που και κείνη με την σειρά της όπως και πολλοί άλλοι φίλοι από δω μέσα έβαλε ένα χεράκι να σηκωθώ από τα πατώματα και ας με ξέρει ελάχιστα... :)
Θα ξεκινήσω φιλενάδα με το γνωστό « δεν υπάρχει μεγαλύτερος εχθρός από τον ευεργετημένο» και συνεχίζω … Αγαπάμε, βοηθάμε, δινόμαστε σε φίλες, φίλους, εραστές, συντρόφους γιατί Εμείς το Θέλουμε και πιστεύουμε πως το αξίζουν αυτό που δίνουμε. Όταν στην πορεία αποδειχτεί πως ήταν κούφιες κολοκύθες τους στέλνουμε με συνοπτικές διαδικασίες και αυτούς και την ψεύτικη ζωή τους και τα ψεύτικα λόγια τους και τις βδελυρές πράξεις τους να πάνε στο καλό ή όπου αλλού θέλουν, φτάνει να μη μας φορτώνονται άλλο και μας χαλούν την ψυχική μας ηρεμία που τόσο έχουμε ανάγκη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι «άρρωστοι» και «άρρωστες» στην ψυχή και στο μυαλό που εύκολα παριστάνουν τα θύματα που τα χτυπά ανελέητα η ζωή ψάχνοντας παρασιτικά να βρουν στήριγμα και ψυχές για να τραφούν είναι ότι χειρότερο μπορείς να συναντήσεις στον δρόμο σου, γι αυτό κι όταν καταλάβεις πως κάποιο τέτοιο πλάσμα απομυζεί την ζωή σου κάνε μεταστροφή και φύγε … τρέχοντας φιλενάδα προτού χάσεις ότι πολυτιμότερο έχεις … τον ίδιο σου τον Εαυτό!
Και ας αφήσουμε τα σκοτεινά δρομάκια για τους άλλους να πατάνε ότι θέλουν και να λερώνονται όσο θέλουν εκεί μέσα :)
To θέμα ξέρεις ποιο είναι?
ΔιαγραφήΟτι πάντα σε μια σχέση είτε ερωτική είτε φιλική ο ένας δίνει περισσότερα από τον άλλον... ΔΕΔΟΜΕΝΟ! (και καρατσεκαρισμένο...)
To ξέρεις άλλωστε από την αρχή... Αν είσαι δοτικός άνθρωπος το γεγονός αυτό καθ'αυτό ελάχιστα θα σε ενοχλήσει ούτε και θα επηρεάσει την απρόσκοπτη δική σου πηγή δοτικότητας.
Κάποια πράγματα μαθαίνεις να τα αποδέχεσαι... Οπως πχ τον φίλο που μαθαίνεις ότι είναι γκευ... τι θα κάνεις? Θα τον ξεκόψεις όταν σε γεμίζει τόσο σαν άνθρωπος? Θα τον ακυρώσεις? ΟΧΙ!
Ετσι μαθαίνεις και ρίχνεις νερό στο κρασί σου...
Αποδέχεσαι λάθη...αστοχίες... ψέμματα και υποκρισία... για χάρην της σχέσης.
Λες οκ... δέχομαι τον φίλο μου με όοοοολα τα ελαττώματά του... γιατί τον αγαπώ.
Ενίοτε τον δικαιολογείς κιόλας...(ναι παίζει να είσαι και τόσο μλκς...)
Οταν όμως η συμπεριφορά του αρχίζει και σε προσβάλλει, σε μειωνει, σε πληγώνει σε πολλά επίπεδα τότε δεν έχεις παρά να κόψεις τον γόρδιο αυτό δεσμό.
Ιt's take 2 to tango και συ είσαι πλέον μόνη...
Όοοοολα έχουν κι ένα όριο αγάπη μου,
Διαγραφήδεχόμαστε τα ελαττώματα όπως δέχονται και οι άλλοι τα δικά μας ...
αλλά έως ένα σημείο αυτό ! Καλύτερα μόνη σαν το λεμόνι (είναι τα λεμόνια μόνα; εγώ πολλά μαζί τα βλέπω στο κλαρί) παρά με φιλίες που θα υποτιμούν την νοημοσύνη μας .
φιλιά παραπονιάρα ξανθιά
καλό βράδυ:))
Η αγάπη είναι πολύ δύσκολο να βάλει όρια καλή μου!
ΔιαγραφήΕίναι από τη φύση της μεγαλόσημη και υπεράνω όλων των συναισθημάτων...
Εκείνη είναι που δικαιολογεί, που ανέχεται, που υπομένει... ΟΧΙ ΕΣΥ!
Τα όρια τα βάζεις μόνο όταν βλέπεις ότι δεν έχει νόημα ότι τελικά παρόλα που σου'χει πει ο αλλος αυτό το συναίσθημα είναι μονομερές.
Καλό βραδάκι να'χεις!
Πολύ ωραία η αναρτηση σου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι εγω συμφωνω και πιστεύω πως η μαθηση εχει το τιμημα της!Αλλα και τι να την κανεις τη ζωη χωρις παραπατηματα;;Θα ηταν βαρετά για σκεψου.
Καλώς σε βρίσκω στο υπεροχο μπλόγκ σου.
Υ.Γ: Ωραιες μουσικες επιλογες!
Φιλια! :)
Οκ ναι... παραπατήματα... μαζί σου!
ΔιαγραφήΝα μάθω όμως από τα δικά μου παραπατήματα όχι από του διπλανού...
Γιατί θα πρέπει να περάσει ο άλλος από πάνω μου χωρίς να βγάλει τις αρβύλες του?
Μήπως δεν ξέρουν όλοι ότι αυτό πονάει?
Η βιωματική αυτή επίγνωση τι θα με διδάξει όταν ξέρω ήδη πως πονάει?
Χαίρομαι που σου αρέσουν οι μουσικές μου φίλε Love addict!
Είναι το μόνο που μου'χει μείνει από τον εαυτό μου πια...
Φιλιά! :)
Εχθές σου έλεγα να σηκωθείς να πετάξεις, και αυτό γιατί δεν αξίζει για κανέναν λόγο να χάνουμε όυτε μια μέρα, ούτε ένα λεπτό... και χαίρομαι που έστω τόσο σύντομα, χωρίς να γνωριζόμαστε καν, έβαλα και εγω το χεράκι μου να το καταφέρεις..
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι επιτέλους, αφήνω και το πρώτο μου σχόλιο..
Αν ο κόσμος είχε μάθει τελικά να φιλτράρει λίγο περισσότερο το καθε τί μέσα του, ίσως και να ήταν όλα διαφορετικά. Όσα έγραψες μου δώσανε αυτη την στιγμή περισσότερη δύναμη.. σε ευχαριστώ ακόμα μια φορά. Θα είμαι πάντα εδώ, κοντά σου.. σε φιλω γλυκά, να έχεις μια όμορφη ημέρα!!
Ξεχασα να πω το όνομα μου..να αποκαλυφθώ..Στην μπλογκόσφαιρα, είμαι το μελοκάνελλο, ή αλλιώς η Μελι Κανέλλα.. Στην πραγματικότητα το όνομά μου είναι Ελευθερία. :)
ΔιαγραφήΜμμμμ... Ελευθερία μου χαίρομαι που σου άρεσε η αφιέρωσή μου! :)
ΔιαγραφήTo όνομά σου συμβολικότατο για μένα ήλθε σε μια στιγμή που είναι η μόνη λέξη που τριβελίζει το μυαλό μου αυτό τον καιρό...
Τυχαίο?
Δε νομίζω!! ;)
Y.Γ. Επειδή ο γραπτός λόγος παρεξηγείται ΜΟΝΟΝ όταν είσαι κακοπροαίρετος κατάλαβα πολλά για σένα χθες που παρόλο που σου έγραψα το παράπονό μου για την ανάρτησή μου που έβαλες στο χωρο σου δεν αρπάχτηκες... Κι αυτό γλυκιά μου λεει πραγματικά ΠΟΛΛΑ... :)
ΔιαγραφήΤο μονο που δεν ήθελα παρεξήγηση.. ίσα ίσα θεώρησα σωστό να αναφέρω στην αρχή της ανάρτησης πως αυτά που θα γράψω δεν είναι εξ'ολοκλήρου δικά μου, οτι κάπου τα διάβασα. Αν ήξερα οτι ολα ξεκίνησαν απο εσένα θα έγραφα και το όνομά σου, διότι εγώ απο όλο αυτό μόνο θετικά κράτησα.. ήθελα να βγάλω προς τα έξω το θετικό της υπόθεσης, οτι μερικές φορές δεν αρκεί απλά να συμφωνούμε αλλα να σκεφτόμαστε τους λόγους που συμφωνήσαμε.. Δεν ξεκίνησα το μπλογκ μου ούτε για να πατήσω σε άλλους κακοπροαίρετα ούτε να αρπαχτώ με όλους. Θα μπορούσες και εσύ να αρπαχτείς και να μην δεχτείς τίποτα απο οσα είπα.. το οτι με κατανόησες και έκανες μάλιστα αυτή την ανάρτηση σήμερα για εμένα λεει πολλά.. σε γνώρισα πριν καν σε γνωρίσω.. σε φιλώ!!
ΔιαγραφήΞέρεις μου'χει συμβεί και μένα κάτι παρόμοιο... δεν ήθελα με τίποτα να έλθεις στη δυσάρεστη θέση που ήλθα εγώ προσπαθώντας να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας... :)
ΔιαγραφήΜερικοί φίλοι, λέει ένα ρητό, είναι σαν τον ίσκιο σου. Υπάρχουν και σε ακολουθούν όσο σε λούζει το φως. Χάνονται μόλις πέσει γύρω σου σκοτάδι...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαμιά φορά βέβαια... μπορεί ένας φίλος που διαφωνεί μαζί σου και σε κακοκαρδίζει προσωρινά να είναι πιο καλός και πιό σωστός από κάποιον που δήθεν συμφωνεί πάντα μαζί σου και σε κοπλιμεντάρει ψεύτικα. Όχι πάντα, αλλά συμβαίνει. Και σε μένα έχει συμβεί.
Να είσαι καλά !
Αυτό ξαναπές το φίλε μου!
ΔιαγραφήΟμως δεν είναι περί αυτού του είδους η συζήτηση...
Δε μ'αρέσουν οι φίλοι να μου χαϊδεύουν τα αυτιά... ούτε φυσικά κάνω αυτό στους δικούς μου φίλους... Είχα κολλητό που βλαμμένο τον ανέβαζα βλαμμένο τον κατέβαζα μπας και τον κάνει να καταλάβει 2-3 χοντρές βλακείες που'χε κάνει...
Εχω το Λεβινάκι μου που με λέει "χαζή ξανθιά" και γελώ γιατί το λέει καλοπροαίρετα θυμίζοντάς μου την αφέλειά μου...
Δε με πειράζουν αυτά φίλε μου...
Με πειράζει η αχαριστία... η πουστιά... και το να μην ξέρει ο άλλος τι θέλει και τι του γίνεται... Αυτό ειδικά το τρίτο τον καθιστά πολύ κακό σύμβουλο για μένα αφού είναι δεδομένο ότι έχει λάθος κρίση και τέτοιους ανθρώπους δε τους θέλω κοντά μου γιατί είναι επικίνδυνοι...
Επιτέλους!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό μόνο θα πω.
Καλή βδομάδα φιλενάδα:))!!
χαχαχαχα! Αυτό κι αν είναι σχόλιο!!
ΔιαγραφήΝα'σαι καλά φιλενάδα μ'έκανες να γελάσω...!
Φιλάκια πολλά!! :))
Επιτέλους Λιακαδίτσα μου ξελευτέρωσες τα σχολιανά!Γιατί έβαλες αγάπη μου φίμωτρο;Κόντευα να σκάσω η δόλια..!
ΑπάντησηΔιαγραφήΔιαπιστώνω κάποια πικρία ή κάνω λάθος;Μην περιμένεις να συμφωνούν οι απόψεις μας!Διάλογο κάνουμε και μέσα απ΄ αυτόν διαμορφώνονται κι οι απόψεις!
Κοιτάζω μόνο την αγάπη και μ΄ αυτήν προχωρώ!Η αγάπη ειν΄ αναρχική... δεν υπάρχουν όρια και νόμοι!Εάν αξίζει το άτομο, τότε για χάρη της αγάπης αξίζει και περισσότερες ευκαιρίες!
Λιακαδίτσα μου ξέρω ότι δε μασάς τα λόγια σου και τα λες όπως πρέπει.Βέβαια, χωρίς ακριβώς να ξέρω τι έγινε και για να σώσω κάτι καλό, μήπως χρειάζεται να δείξεις λίγο κατανόηση;Για σκέψου το... μήπως κάνεις λάθος κι αξίζει έστω και λιγάκι, ε..!
Και στο φινάλε μην ξεχνάς... με τις άσχημες γνώμες και τις δύσκολες καταστάσεις γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι!
Καλό σου βράδυ γλυκιά μου κι έχεις την αγάπη μου!
Πολλά φιλιά!:)))
Καλησπέρα Σοφάκι μου!
ΔιαγραφήΠικρία ναι... απογοήτευση ναι... αγάπη ναι... έρωτας όχι...
Και ξέρεις κάτι?
Για έναν έρωτα θα έχανα την αξιοπρέπειά μου, τον εγωϊσμό μου και θα ανεχόμουνα πολλά περισσότερα για μια απλή φιλία όμως όχι...
Το όριό μου είναι εδώ.
Σε φιλώ γλυκά και σε καληνυχτίζω...
Πάω νάνι... ;)
Ναι ναι και πάλι ναι. Σε όλα ναι και μάλιστα νομίζω είμαστε στην ίδια τάξη,
ΑπάντησηΔιαγραφήδεν ξέρω μη καθόμαστε και στο ίδιο θρανίο. Όλα μαθήματα είναι,
ανταλλάσουμε και σημειώσεις μεταξύ μας, αλλά στο τέλος, όταν πάμε
για εξετάσεις, μόνοι γράφουμε ότι έχουμε καταλάβει.
Αλλά γιατί πρέπει να είναι "καταδίκη" το να μαθαίνουμε?
Μήπως είναι απλά συναρπαστικό? Εντάξει, μπορεί να πονάει, αλλά όσο προχωράς στις
τάξεις και υποτίθεται πως κάτι μαθαίνεις, τόσο μαθαίνεις και να στέκεσαι λιγότερο στον πόνο και περισσότερο στα οφέλη. Όχι?
Καλή εβδομάδα Λιακαδάκι :)
Καλημέρα μπισκοτένια μου!
ΔιαγραφήΜαζί στο ίδιο θρανίο να βοηθάει η μια την άλλη στα τεστ... :)
Oμως κάτι μου λεει ότι είμαι λίγο ανεπίδεκτη μαθήσεως και με βλέπω να μενω στην ίδια τάξη... :-P
xxxxx και καλή βδομάδα και σε σένα!!