Σ'αγαπώ! Σ'αγαπώ! Σε λατρεύω!!! Κραυγάζεις συνεχώς και σηκώνεις λάβαρα για να τ’αποδείξεις.
Kαλά ντε ηρέμησε!
Δεν είσαι δα κι ο μόνος!
Δε σου έμαθε κανείς ογόρι μου πως η αγάπη δεν είναι λάβαρο?
Δε σου έμαθε ποτέ κανείς πως η αγάπη όταν γίνεται κραυγή τρομάζει?
Όταν ψιθυρίζεται κοιτάζοντας τον άλλον κατάματα τότε είναι στα καλύτερά της…
Τότε είναι αυθεντική…Κι όταν βγαίνει αβίαστα χωρίς ο άλλος να την ζητήσει…
O έρωτας δίνει ομορφιά και αξία στο ταξίδι της ζωής και όποιος βέβαια έχει αγαπήσει γνωρίζει όση θλίψη και όση χαρά περιέχονται στον κόσμο.
Στον πραγματικό βαθύ έρωτα δεν απαιτείται μόνο πάθος αλλά και εκτίμηση και φιλία γιατί φθάνει κάποτε η στιγμή που θα πρέπει να σηκωθούμε από το κρεβάτι.
Και βέβαια εκείνη τη στιγμή θα πρέπει να έχουμε κάτι να πούμε με τον άλλο…
Πόσες φορές θα ερωτευθώ?
Xμμμ…
Πείτε μου:
Πόσες χάντρες υπάρχουν σε μια αργυρή αλυσίδα εσπερινής βροχής που ξεδιπλώνεται και κυλά από το στερέωμα του ουρανού…?
Ε τόσες φορές θα ερωτευθώ.
Μπορεί με το ίδιο πρόσωπο… μπορεί και με κάποιον άλλον… Ποτέ μη λες «ΠΟΤΕ»!
Κανείς δεν ξέρει τι η μοίρα του επιφυλάσσει…
Πόσες φορές θα πληγωθώ...?
Πόσα κάλπικα φιλιά έχει ο βοριάς? Ε λοιπόν τόσες φορές…Υ.Γ. Οταν ακούτε "Σε λατρεύω" να το βάζετε στα πόδια! Αυτός που λέει το "λατρεύω" δεν ξέρει την πραγματική διάσταση της Αγάπης...
Εδώ θα διαφωνήσω...αλλά το γιατί θα στο πω το Σάββατο ;)
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο Σαββατο?... Γιατί καλέ? Ποιο πριν δεν γίνεται?
ΔιαγραφήΣιγά που δε θα σε κρατήσω σε αγωνία...χεχε
Διαγραφήόοοοοοοοχι το Σάββατο θα στο πει! πιο πριν δεν γίνεται. χι χι χι!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήαπαπα!!!
ΔιαγραφήΚαι σένα κυρία μου τι σε βάλαμε?
Δικηγόρο??
Ας είναι... έχε χαρη που γράφεις ωραία ποιήματα... :-p
Θα τα πούμε...φιλάκια!
τόσο..όσο..
ΑπάντησηΔιαγραφήμέχρι να..
.........................
γιατί ποτέ δεν ξέρεις
κι ας έχεις πει
Π Ο Τ Ε..
φιλί
Αυτό το "τόσο...όσο" να΄ξερες πόσο πολύ με αντιπροσωπεύει...
ΔιαγραφήΚι όσο για το "ποτέ" και το "πάντα" είναι πολύ "μεγάλες" λέξεις και γω πολύ μικρή για να τις προφέρω...
Φιλί...
Γειάσου καλή μου....ε,πόσο δίκιο έχεις...μα πόσο... όμως....έτσι είναι,όπου ακούς πολλά λόγια,βαρύγδουπα ,πομπώδη, κλπ,κλπ...όπου ακούς πολλά κεράσια κατά το λαϊκότερον...ε,κράτα μικρό καλάθι και μπλά,μπλά,μπλά...μου έχει τύχει να περάσουν από τη ζώη μου άτομα,που είχαν ακριβώς αυτό το...(κατ'εμέ ενοχλητικό και άσχημο ελλάτωμα)να εκφράζουν τα συναισθήματά τους τόοοοσο πομπωδώς,βαρύγδουπα και απαίσια...και δ εν είν'ότι καλύτερο,επειδή πολύ σύντομα βλέπεις,πως αυτός που το κάνει αυτό,ό χι μόνο δ ε νιώθει τί πο τε για σένα...αλλά υποκρίνεται μάλιστα με το χειρότερο τρόπο...(γιατί οι περισσότεροι,από αυτούς είναι υποκριτές ολκής)...ε,κι αυτό σε γειώνει απότομα...ενώ αυτοί που εκφράζονται πιο απλά είναι καλύτερα....και είσαι,και πιο σίγουρη ότι σου λένε και την αλήθεια ίσως...πάντοτε είναι πολύυ καλύτερα όταν κάποιος μιλά απλά,για ό,τι αισθάνεται ακόμη και για τον έρωτά του για κάποιον χωρίς πολλές 'φαμφάρες'και μαλακίες...και λιγότερο κουραστικό επίσης!...καλησπέρες και πολύ ωραίο πόστ!....
ΑπάντησηΔιαγραφή