..................

Mια ακόμη μέρα που ακροβατώ στις σκέψεις μου... Ανάμεσα στο τώρα και στο τότε ... όταν ήταν κοντά μου... στη ζωή μου...
Υπέροχες μελωδίες χύνονται στο χώρο... μπαίνουν μέσα μου προσπαθώντας να με χαλαρώσουν... να ηρεμήσουν τους φόβους μου και να διασκεδάσουν την πλήξη μου... (ναι! φοβάμαι και πλήττω ταυτόχρονα όπως μόνο εγώ μπορώ...)
Μια νότα χαράς και ξεγνοιασιάς από τους ανθρώπους που πηγαινοέρχονται γύρω μου, ανταλάσσοντας χαμόγελα, πειράγματα, γκριμάτσες και σχόλια...
Φοράνε περίεργα σκουφάκια σε διάφορα αστεία σχέδια... Hello Kitty, bob σφουγγαράκη, πινγκουϊνάκια και Μικυ μάους...
Δεξιά μου και αριστερά μου δυο πρόσωπα που θα μπορούσαν να έχουν βγει από Χολυγουντιανή ταινία μου χαμογελούν και με καθησυχάζουν... Πως μπορεί η ομορφιά να συμβαδίζει με την καλοσύνη, την απλότητα και την ηρεμία? Είναι αγγελοι και δεν το ξέρουν καν!
Και γω πέθανα και είμαι στον παράδεισο!
Φευ! Είμαι στο χειρουργείο του αντικαρκινικού ζωντανή και με το μυαλό πάλι κολλημένο σε κείνον...