Eπειδή είμαι άκρως επικριτική (και είναι εκείνη η πλευρά μου που παλεύω και που σιχαίνομαι περισσότερο…) είπα αυτή τη φορά -έτσι για αλλαγή- να μπω ΕΓΩ στο στόχαστρό έτσι για να δω τη γλύκα…
Τι γλύκα δηλαδή.. που έφαγα την πίκρα της ζωής μου μετά από αυτά που ανακάλυψα…
ΛΙΣΤΑ ΛΑΘΩΝ:
Διάλεξα λάθος επάγγελμα
Κάποια στιγμή και λάθος εραστή
Ψήφισα και τον έναν
Ψήφισα και τον άλλον
Ψήφισα και τον παράλλον
Συνεχίζω να ψηφίζω πιστεύοντας η ανόητη αφελής ότι κάτι θα αλλάξει σε τούτη τη χωρα...
Πίστεψα πως οι άντρες μπορεί να είναι φίλοι μου (αμ δε…)
Προσπάθησα να προσεγγίσω κάποιον και βρήκα τοίχο.
Ανοιξα την πίσω πόρτα της καρδιάς μου.
Εδωσα σε κάποιον τη διεύθυνση αυτού του blog
Πίστεψα στον αγνό έρωτα.... κι επειδή τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει κατέληξα στο τέλος να είμαι οπαδός του βρώμικου έρωτα...
Πήρα μεταγραφή για άλλη ομάδα
Ενθουσιάστηκα πολύ για κάτι… ενώ δεν έπρεπε... γιατί ήταν "φούσκα"
Εδωσα πολλές ευκαιρίες κι έχασα το χρόνο μου...
Ανοιξα το σπίτι μου σε ανθρώπους που δεν έπρεπε...
Πίστεψα για μια αγάπη ότι θα κρατούσε για πάντα.
Ξέκοψα από φίλους
Δεσμεύτηκα πολύ νωρίς...
Δεν έδωσα ένα χαστούκι όταν έπρεπε
Δεν εκμεταλλεύτηκα σωστά τον ελεύθερο χρόνο μου...
Δεν είπα σε κάποιον ότι τον αγαπούσα
Δεν κράτησα τίποτα για τον εαυτό μου
Δεν είχα σωστή κρίση για κάποιους ανθρώπους
Επαψα να ζωγραφίζω… (ναι δεν μπορώ πια να ξαναπιάσω πινέλο)…
Eσκισα φωτογραφίες!!
Επέστρεψα πράγματα…
Kράτησα το στόμα μου κλειστό ενώ δεν έπρεπε…
Πίστεψα ότι όλοι είναι καλοπροαίρετοι και αληθινοί... (έβλεπα βλέπεις η ηλίθια πάντα το καλό στους άλλους...)
Εμπιστεύτηκα τη διαίσθησή μου αντί της λογικής…
Είχα μεγάλες προσδοκίες από κάποιους ανθρώπους.
Εδωσα σημασία στα λόγια κάποιων ανθρώπων που δεν άξιζαν.
Επανέλαβα τα ίδια λάθη (το μεγαλύτερο λάθος όλων!)
Εθελοτύφλησα…
Πορώθηκα με τους υπολογιστές ... και έμαθα προσωπικά για το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα.
Εγινα ευκολόπιστη
Σκορπίστηκα
Χαρίστηκα
Υ.Γ.Αναρωτιέμαι τώρα που τα ξαναβλέπω…Υπάρχει τελικά κάτι που ΔΕΝ έκανα λάθος???
Για να δεις ΡΕ, πόσο μεγάλη ψυχή είμαι αποφάσισα να μη σβήσω το κακεντρεχές σου σχόλιο.
Μα τι λέω! Οχι απλώς δεν το έσβησα, αλλά το άφησα εκεί να φαίνεται και να μου κάνει και σεφτέ. Αλλά τι περιμένεις από μεγαλομανείς που διαλέγουν τέτοιο όνομα και που γίνονται ένα με την διαδικτυακή τους περσόνα ξεχνώντας ποιες πράγματι είναι!
Δεν σε κάνω delete θρασύτατη και συνάμα κακεντρεχή επισκέπτρια. Αντιθέτως, από τούτο δω το post θα σε εξυψώσω και θα υπερασπιστώ με κάθε "τρίχα" της ύπαρξής μου, το δικαίωμά σου να γυρνάς από ‘δω και από ΄κει και να γράφεις μλκιες στα αθώα blogs, των βαθύτατα (μα πολύ βαθύτατα όμως ) προβληματισμένων πολιτών /bloggers. 
Διότι αυτό είναι το έργο μας, πτωχή. Τούτη είναι η αποστολή μας.
Τώρα που είπα "βαθύτατα" θυμήθηκα, πόσο συγκινημένη αισθάνομαι που κατάφερα να εξασφαλίσω. Μάλιστα -κυρίες και κύριοι- αυτό το υπέροχο σχόλιο! Δεν θα περιαυτολογήσω. Οχι! Αυτό δεν είναι δική μου Νίκη, είναι Νίκη της Δημοκρατίας!
Δε θα το φας γλυκιά μου το χαστούκι γιατί εγώ δεν είμαι Χ.Α.
Εγώ κι αν έγραψα, κι αν πρόσφερα, κι αν κατάθεσα (εδώ μπαίνει η ψυχή η οποία κατά καιρούς κατατίθεται…), δεν νίκησα. ΟΜΩΣ, πρόσφερα ένα λιθαράκι (το οποίο σου ΄ρχεται…) στο κολάζ του πλουραλισμού…!
Σε συγχωρώ και σε ευχαριστώ ταπεινή μου αναγνώστρια…
Κάποτε θα καταλάβεις το βάλσαμο που πρόσφερε το blog μου στην ψυχή σου!
Και όσο για το mail που μου έστειλες για να κατηγορήσεις τους φίλους μου… Ενα θα σου πω…Θα ήθελες ΠΟΛΥ να τους είχες και συ φίλους.
Μόνο που εσύ αν δεν αλλάξεις πορεία θα μείνεις έτσι εκεί … Μια τελεία ΜΟΝΗ χωρίς παύλα…
Γυρνώ πλάτη…και σε αφήνω ΜΟΝΗ… να μετράς στον άβακα τις προβολές και τις φιλίες… και να ανοίγεις κάθε μέρα από αλλο μπλογκ.
