Κάποιοι άνθρωποι είναι σα τα τρένα... ταξιδεύουν ο καθένας στη δική τους γραμμή... πολλές φορές κοντά σε άλλα που έχουν τον ίδιο προορισμό που όμως ποτέ δε συναντιούνται γιατί οι γραμμές τους είναι παράλληλες...
Κάποια απ'αυτά τα τρένα είναι μυστήρια πραγματικά... σε ταξιδεύουν σε μέρη μαγικά και παραμυθένια εκεί που ποτέ δε μπορούσες ποτέ να φανταστείς ότι θα φτάσεις...
Σε πάνε ένα βήμα πιο πέρα... ή μίλια πιο πέρα... ακόμη κι αιώνες πιο πέρα από κει που προοριζόσουν αρχικά να πας...
Σε περνάνε από γκρεμούς και γέφυρες κρεμαστές που σε τρομάζουν και  σου κόβουν την ανάσα...ενίοτε χάνεσαι μαζί τους σε τούνελ σκοτεινά που όμως στο τέλος τους υπάρχει πάντα φως και μια τεράστια λιακάδα να σε περιμένει... (πως αλλωστε θα εκτιμήσεις το φως αν δεν γνωρίσεις το σκοτάδι? Και πως ο σπόρος που φυτέψανε μέσα σου θα δώσει φως αν δεν αφεθεί στο ευεργετικό άγγιγμα μιας λιακάδας?)
Κάποιες στιγμές πάλι, είναι τόσο θορυβώδη που σε πιάνει πονοκέφαλος και το κάθισμα τόσο άβολο για μεγάλα ταξίδια που σε κάνει να τεντώνεσαι κάθε λίγο για να μην πιάνεσαι... κι ανυπομονείς να κατέβεις στον πρώτο σταθμό να ξεπιαστείς...
Το καλό μ'αυτά τα τρένα είναι ότι κάνουν στάση όποτε εσύ θελήσεις να κατέβεις για να σταματήσεις το ταξίδι σου  ή να μεταβείς σε άλλο τρένο... Ξέρουν ότι κι αυτό είναι ένα κομμάτι της διδαχής που πρέπει να σου δώσουν... και το κάνουν...

Και υπάρχουν ύστερα άνθρωποι που είναι "σταθμοί"...
Εκείνοι το μόνο που κάνουν είναι να σου θυμίζουν το πεπερασμένο της ύπαρξής σου...και τα όρια της φύσης σου...γιατί έτσι τους βολεύει... γιατί θέλουν να σε τοποθετήσουν στη στασιμότητα της ζωής τους...να σε δέσουν... όχι μόνο εσένα... τον οποιονδήποτε "άλλον"...
Σαν τις σειρήνες με λόγο ηδύ και κάλος ψυχής θωπεύουν τον εγωισμό σου και σε τυλίγουν απαλά στον ιστό της αράχνης...
Κι αν κάποια στιγμή αποφασίσεις πως κουράστηκες και θελήσεις να φύγεις εξαπολύουν όλο το μένος τους και το "κάλος της ψυχής" τους αποκαλύπτεται εν ριπή οφθαλμού...

Οι πρώτοι σε ταξιδεύουν... γιατί θέλουν να σε διδάξουν...
Οι δεύτεροι σε καθηλώνουν... γιατί θέλουν(ή πρέπει) να διδαχθούν...
Είναι δική σου επιλογή το ποιους θα βάλεις στη ζωή σου και δική τους αν θα μείνουν ή θα φύγουν..


Κάπου διάβαζα (γνωστός συγγραφέας αλλα το όνομά του μου διαφεύγει...) ότι ο χαρακτήρας και η ποιότητα του ανθρώπου φαίνονται όταν είναι θυμωμένος κι απογοητευμένος... γιατί τότε πέφτουνε οι μάσκες...(προφανώς γιατί τότε λέγονται τα πιο σκληρά λόγια...)

Υ.Γ Η άγνοια σε κάποιες περιπτώσεις είναι μεγάλη πολυτέλεια και απόλυτη ευδαιμονία...

Ολα τελειώσανε............

Κι όλα ξεκινούν ξανά απ'την αρχή.... ελπίζω για καλό....

Ενα νέο ταξίδι με περιμένει... μακρυά απο Λαιστρυγόνες και σειρήνες...

Ενα ταξίδι στο όνειρό μου... στο πεπρωμένο που κάπου εκεί έξω με περιμένει.

Θα αφεθώ αυτή τη φορά κι όπου με βγάλει...

Μηδενίζει το κοντέρ, πάμε απο την αρχή!

Δεν είναι αργά για να πας ένα βήμα μπροστά.

 * Για αρχή θα είμαι εκεί στη συναυλία του Κ.Βήτα στις 21 Νοεμβρίου 2015...

και βλέπουμε.....

Yπάρχουν πολλοί τρόποι να κάνεις λάθος...

Ενας μόνο για να κάνεις το σωστό...

Κι όσο ακούω ξανά και ξανά αυτή την υπέροχη διασκευή του Χεϋντελ

δεν παύω να αναρωτιέμαι........

Χρόνια πολλά σε όσους σήμερα γιορτάζουν!

Στα Μαράκια και τις Δεσποινούλες, στους Παναγιώτηδες και Μάριους της ζωής σας.

 

Back on track...

Γιατί ο δολοφόνος γυρνάει πάντα στον τόπο του εγκλήματος... :)

Ι wish you......

Πόσο όμορφα είναι να μπορείς να λες αυτά τα λόγια όταν φεύγεις μέσα απο μια σχέση...
Το κακό είναι ότι συνήθως αυτός που τα λεει αυτά και συμπεριφέρεται έτσι είναι αυτός που φεύγει κι αφήνει πίσω τον άλλον...
Οπως και να το κάνουμε... είναι αλλιώς να ξεκινάς ένα ταξίδι στην "αγρια Δυση" πεζός κι αλλιώς καβάλα... Ο άλλος όμως που είναι πεζός... ή που σέρνεται... πόσο υπεράνω μπορεί να είναι?
Οταν γλύφεις τις πληγές σου, όταν προτεραιότητά σου είναι να σταματήσεις τη δική σου αιμοραγία πως μπορείς να κοιτάς τον άλλον που φεύγει απλά συναχωμένος...?
Σκέψεις ... μετά απο συζήτηση με φίλες...
Τελευταία δε ξέρω γιατι... βροχή τα διαζύγια και οι χωρισμοί...
Γιατί βρε παιδιά...?  :(

MAGARI...

To αποψινό βράδυ το ουράνιο στερέωμα θα γεμίσει για μια ακόμη φορά απο Περσείδες...
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή ο ουρανός φωτίζει απο την ομορφιά του θεάματος αυτού...
Ομως... όσα αστέρια κι αν πέφτουν γύρω μας... εμείς περιμένουμε το ένα και μοναδικό εκείνο που θα ελθει να  φωτίσει το μονοπάτι μας... όλη μας τη ζωή... για πάντα...
Καλά να περάσετε απόψε... :)

υ.γ. Ευχαριστώ τον Ανώνυμο σχολιαστή... που είναι τελευταία για μένα πηγή έμπνευσης και γέλιου :))

Σήμερα γιορτάζουνε τ'αστέρια!

Σήμερα, 10 Αυγούστου, είναι η νύχτα του Σαν Λόρέντζο (ή Νύχτα των Πεφταστεριών). 
Η νύχτα που σύμφωνα με την ιταλική λαϊκή παράδοση πέφτουν τ' αστέρια και οι ευχές γίνονται πραγματικότητα. Εύχομαι απόψε κάθε αστέρι να βρει το στόχο του...

Η επόμενη μέρα....

Η καταστροφή ολοκληρωτική... Το τοπίο γύρω καμμένο...Στάχτες παντού...αιωρούνται και κρύβουνε τον ήλιο...
Εκεί που σ'αγαπάνε δεν υπάρχει ποτέ νύχτα...
Ηλιος  εδώ πουθενά... Εδυσε για πάντα... κι η Λιακάδα χάθηκε σε ανήλιαγα μονοπάτια...
Υπάρχει αραγε θαλπωρή στο σκοτάδι?
Το ερώτημα που τόσο καιρό τριβέλιζε το μυαλό μου τέθηκε...
Οχι ότι δεν ήξερα την απάντηση... αλλά ήθελα να την ακούσω... Το ήθελα...
Θα βρω ποτέ άραγε πάλι την ελπίδα να λάμψουν τα όνειρά μου...?
Ανασυγκρότηση...
Επανατοποθέτηση...
Επαναπροσδιορισμός...
Με λένε Μίνα  κι είμαι καλά... νομίζω...

Εδώ...

Πάντα εδώ...

Με τόσο έντονη την απουσία μου, πιο παρούσα από ποτέ... :)

Αφιερωμένο το κομμάτι σε όσους εμπιστεύονται το μουσικό μου γούστο...

Εχει γίνει το αγαπημένο μου τελευταία...

Φιλάκια πολλά...μου έχετε λείψει... πολύ!

Καλημέρα με γέλιο!

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
αυτές δεν είναι οι μέρες του φωτός και της άνοιξης. Αυτές είναι οι μέρες του χαμού!
Με τη πανσέληνο στο Σκορπιό στις 14 του μήνα αλλά και την Αφροδίτη στο ζώδιο μου να κάνει διαδοχικά τετράγωνο με τον Πλούτωνα (χτυπάω ξύλο, φοράω το κολάρο με τα σκόρδα και απεταξάμην!!), σύνοδο με τον Ουρανό και τετράγωνο με το Δία αυτή την εβδομάδα, η καρδιά μου έχει σπάσει σε τέσσερα κομμάτια!
Από τη μια πλευρά χαρούμενη δε με λες από αυτό που ζω στην ερωτική μου ζωή.
Από την άλλη πλευρά έχω κουραστεί να τα παρατάω με τη πρώτη δυσκολία και να κάνω σχέσεις βόμβες μολότοφ που μένουν στον αέρα για λίγες μόνο στιγμές και μετά σκάνε μετά φωτιάς και ιαχών. Και βάλε σε αυτό και αυτή τη διαβολεμένη μου πίστη ότι μου αξίζει το καλύτερο και δε συμβιβάζομαι με τίποτα λιγότερο!
Ναι, είμαι επαναστάτης του έρωτα ρε ημερολόγιο, αλλά με την επανάσταση πάνε και δύο επιπλέον πράγματα: έρωτας και κ**λα! Δώσε μου ένα σημάδι επιτέλους ρε σύμπαν ότι υπάρχει εκείνος/η που τα συνδυάζει όλα σε ένα! Κουράστηκα με τα ημίμετρα! Ευτυχώς δηλαδή που στις 20/5 ο κυβερνήτης μου ο Άρης γυρίζει σε ορθή πορεία μετά από δύομιση μήνες και παίρνω τα πάνω μου για να υποδεχθώ το καλοκαίρι!


The Sex Files
 
ΖΗΤΕΙΤΑΙ: Ο/Η Υδροχόος είναι κ**λα και επανάσταση αλλά όταν μιλάω για έρωτες με κατεβάζει κομμουνιστικούς χαρακτηρισμούς που θα ζήλευε και ο Λένιν. Ο/Η Αιγόκερως είναι κ**λα και έρωτας αλλά από επανάσταση, ούτε αυγό στην Αμερικάνικη Πρεσβεία δε τολμά να πετάξει. Τέλος πάντων, θα ξαναδοκιμάσω για ομοζώδιο/α Κριό. Που ξέρεις; Μπορεί και να βγει!

ΠΩΛΕΙΤΑΙ: Έχει τόση σχέση με τη κ**υλα αυτές τις μέρες για εσένα, όσο και εγώ με τη κβαντομηχανική. Ναι, ο/η Ζυγός. 
πηγή: Stardome.gr