___________________________________________

Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2018

Εnd of story...

Νυχοπατά στης σκέψης του τα'χνάρια ψάχνοντας μάταια εκείνον να βρει...
Ακροβατεί στης σιωπής του το κενό... με μόνο σχοινί ασφαλείας το βλέμμα του μέσα της...
Κοιτά γύρω της ανάμεσα στον κόσμο κι όλα τα πρόσωπα έχουν το πρόσωπό του...μα κανένα τ'άγγιγμα της ανάσας του που στάζει τρυφερότητα και πόθο... κανένα το χάδι του, μυστικός ψίθυρος στο δέρμα της, στα σπλάχνα της, στο κορμί της επάνω... τόσο διαφορετικό απ'όλα τ'άλλα...

Κανένα δε μοιάζει μ'άντρα που ξέρει να φιλήσει το σωστό πρόσωπο την κατάλληλη στιγμή ...
Tίποτα δε μοιάζει μ'άντρα που ξεδιψά γονατισμένος στη πηγή του έρωτά της ...
Τα μάτια της δεν μπορούν να βλέπουν πια... δεν υπάρχουν παρά μόνο για κείνον...
Κι η ανάσα της υπάρχει πια μόνο για το φιλί του...

27 σχόλια:

precious dreams31 Αυγούστου 2012 στις 2:30 μ.μ.
Συμφωνώ απόλυτα με τα λόγια σου...ΑΠΟΛΥΤΑ.. κανένα δεν μοιάζει...(εννοείτε οτι αλλάζουμε τους όρους για μένα γυναίκα) :).. καλό απόγευμα...
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
serenata31 Αυγούστου 2012 στις 5:15 μ.μ.
Να σαι καλά:)
Πολύ ωραίο!
Αλλαξε το στυλ σου στο γράψιμο.
Μ' αρέσει περισσότερο τώρα...

Φιλάκια πολλά:))
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Levina31 Αυγούστου 2012 στις 9:07 μ.μ.
Δεν θα διάλεγα end
θα διάλεγα αλλαγή πορείας Λιακάδα μου
και πρόσω ολοταχώς σε ότι μας αρέσει
για όσο μας αρέσει
χωρίς περιθώρια για άλλες πληγές.

Κοίτα το φεγγάρι απόψε και σκέψου πόσα εκατομμύρια μάτια
θα το κοιτάνε την ίδια στιγμή :))
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ασκαρδαμυκτί31 Αυγούστου 2012 στις 9:57 μ.μ.
Προσωπικά, πάντα μπερδεύω την αρχή με το τέλος!

Άσχετο: κοιτάζω τόση ώρα την πανσέληνο, κι αυτή η γαμημένη ακόμα δεν έγινε μπλε!
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
karagiozaki31 Αυγούστου 2012 στις 10:43 μ.μ.
μα, έχει πανσέληνο απόψε και είναι ωραία. από αύριο τα σπουδαία ;)
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος1 Σεπτεμβρίου 2012 στις 12:28 π.μ.
Aν περιμένεις να βρεις άντρα
να φιλάει στο σωστό πρόσωπο σε συγχρονισμό με την σωστή στιγμή
άστο κορίτσι
θα περιμένεις πολύ ακόμα :-)

Kαλώς σε βρήκα
Φοβερή η πιπεριά ... Φλωρίνης θα ναι
γιατί για καυτερή εκεί που είναι δεν την κόβω!
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος1 Σεπτεμβρίου 2012 στις 12:57 π.μ.
Η παλια καλη Λιακαδα! Βρηκες την εμπνευση σου παλι. Ετσι σε θελουμε.
Σου παει το ερωτικο υφος πολυ κι αυτες οι αναρτησεις σου ειναι οι καλυτερες.
Προσωπικά αποψε θα ήθελα να ημουν μαζι σου με ή χωρις πιπερια. :-)
Προς το παρον μονο καλη σου νυχτα μπορω να ευχηθω.
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Λία1 Σεπτεμβρίου 2012 στις 3:19 π.μ.
Αυτή η πανσέληνος μας έχει καταστρέψει...:)
Αχ!βρε έρωτα!!!
Όμορφο....
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
anima1 Σεπτεμβρίου 2012 στις 6:21 μ.μ.
κάθε τέλος και μια καινούργια αρχή..

και αλήθεια..πότε γράφεται το τέλος?

βρε δεν πα να χτυπιόμαστε ότι κάτι έχει τελειώσει..

ποτέ δεν ξέρεις τον πραγματικό του χρόνο.κι ας νομίζεις πως...

φιλί γλυκό
[μετά από καιρό απουσίας...]
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
aerostatik1 Σεπτεμβρίου 2012 στις 6:40 μ.μ.
γιατί ακούω και τις δύο μουσικές, τη μία πάνω στην άλλη ?
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ιωάννα (Ayten Aydan)11 Φεβρουαρίου 2013 στις 10:25 π.μ.
Καλώς σε βρίσκω, Λιακάδα!

Με υποδέχτηκε ζεστά το "My oblivion" και βοήθησε και τις δικές μου ακροβασίες.

"Ακροβατείς" στη λεπτή, κόκκινη γραφή (δεν φταίω εγώ! Το χέρι μου, αντί για "γραμμή", πληκτρολόγησε "γραφή"!!! Προτίμησα να το αφήσω χωρίς διόρθωση) και κρατάς την ισορροπία του "τέλους"... Συνδύασα και τα δύο (το κείμενο της υποδοχής σου και το End of Story) και τελικά, νομίζω πως αυτό το "τέλος" δεν είναι παρά το πέσιμο που πονά... αλλά είναι πιο συναρπαστικό.

Κάποια στιγμή, η πληγή γίνεται αμυχή κι η αναζήτηση βαδίζει πάνω σε μια λεπτή, κόκκινη -σαν το αίμα ή το πάθος- γραμμή...

Φιλιά από την απέναντι πλευρά του αττικού Βορρά...
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
αγκαθι11 Φεβρουαρίου 2013 στις 5:08 μ.μ.
Λιακαδίτσα μου ήρθα για να σε σώσω με τις δημοσιεύσεις και το μπλόγκερ!Οι δημοσιεύσεις σου δεν εμφανίζονται στη λίστα μου επειδή τις δημοσίευσες και παλιά κι επομένως δεν τις αναγνωρίζει για καινούργιες ο μπλόγκερ σου!Για να τις αναγνωρίσει θα πρέπει να τις περάσεις πρώτα στο wordpad(ή όποιο άλλο χρησιμοποιείς) και να τις κάνεις αντιγραφή από ΄κει ξανά στον μπλόγκερ σου!Αυτό το ΄χα κάνει και σ΄ ένα δικό μου και δεν το εμφάνιζε, ώσπου τ΄ ανακάλυψα στο ψάξιμο!Το μόνο που δε θυμάμαι ειν΄ αν πρέπει να σβήσεις και την παλιά σου δημοσίευση.Δοκίμασε να δεις αρχικά με την πρώτη περίπτωση και θα δεις μετά τη δεύτερη!Αλλάζοντας πάντως μόνο τις ημερομηνίες εμφανίζεται μόνο στο δικό σου κι όχι στις λίστες των άλλων ιστολογίων!Θέλει αντιγραφή δηλαδή απ΄ την αρχή, όπως όταν δημοσιεύεις καινούργιο!
Συγνώμη που σου ΄φαγα το χώρο κι ελπίζω να με κατάλαβες καλή μου και να σ΄ έσωσα... αλλά και πάλι ειμ΄ εδώ!Πολλά φιλιά!:)))
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Λιακάδα ☼11 Φεβρουαρίου 2013 στις 7:18 μ.μ.
Γειά σου κοριτσάκι μου!
Σε ευχαριστώ πολύ για το ενδιαφέρον!
Και γω κάτι τέτοιο αντιλήφθηκα... μάλλον οι "κονσέρβες" του κάθονται δύσπεπτες του blogger... προτιμά φαίνεται τη φρεσκαδούρα χιχχιχι,
Να'σαι καλά για τη βοήθεια!
Φιλάκια πολλά! :))
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Love addict12 Φεβρουαρίου 2013 στις 1:30 π.μ.
Ολο ηταν υπεροχο
αλλα λατρεψα τον
τελευταιο στιχο!
Φιλάκι :)
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις

Προσθήκη σχολίου

Πριν σχολιάσεις ζύγισέ το καλά!
Μην ξεχνάς ότι βρίσκεσαι πάνω σε μια "red thin line"...

Κατώϊ ανακαινισμένο του 1875

Arcadia, Πελοπόννησος, Δυτική Ελλάδα και Ιόνιο, Ελλάδα

Κάτω όροφος (Κατώι) 52τμ πετρόχτιστης παραδοσιακής κατοικίας του 1875 που έχει αναπαλαιωθεί. Δεν υπάρχουν καλοριφέρ αλλά ενδοδαπέδια θέρμανση, ξύλινο ταβάνι, θόλος στην κρεββατοκάμαρα και ενδοδαπέδ...