Let it snow!

Πολλές καλημέρες!!
Από πολύ καλή πηγή μαθαίνω ότι δε θα χρειαστεί να ρίξουμε γιαούρτια για να δούμε μια άσπρη μέρα (κρατείστε τα για καμμιά διαδήλωση)... έρχονται χιονάκια!!!
Και όταν λέω έρχονται, έρχονται για τα καλά!
Ολη η Ελλάδα από βόρεια μέχρι νότια που θα είμαι εγω (σε χωριό της ορεινής Αρκαδίας) θα ντυθεί στα λευκά τις μέρες των Χριστουγέννων.!!
Και ναι μεν δεν είμαι φίλος στα κρύα (καλοκαιρινό παιδάκι γαρ)... και δεν τρελλαίνομαι για χιόνια (ειδικά τη στιγμή που αρχίζουν και λιώνουν και γίνονται λάσπες) παρόλ'αυτά δεν μπορώ παρά να απολαύσω όπως όλοι τη στιγμή που βλέπω το χιόνι να πέφτει... ειδικά εκείνη η ησυχία που φέρνει γύρω μας... τη λατρεύω!
Το λαλάκι σήμερα μας βάζει στο κλίμα αυτό.
Αφιερωμένο σε όλη την παρέα.

Final Countdown...

Aπό σήμερα και μέχρι τέλος της μισητής αυτής χρονιάς η Λιακάδα θα ακροβατεί και θα παρα(πέη :-p) ανάμεσα σε χριστουγεννιάτικα τραγούδια του σήμερα και του χθες.

Μπορεί να μη στόλισα ανάλογα τον χώρο μου αλλά θα μπω με το δικό μου τρόπο στο εορταστικό κλίμα... (αλλωστε το σημαντικό είναι να είμαστε μέσα μας έτοιμοι)
Και επειδή είμαι πολύ ακουστικός τύπος τι καλύτερο από νότες και ακούσματα που θα μας ταξιδέψουνε και θα μας φέρουνε στο μυαλό νοσταλγικές θύμησες?

Θερμή παράκληση: Aυτές τις γιορτές ας είμαστε καλοί στους γύρω μας. Ολοι μας έχουμε πληγεί με τον Α ή τον Β τρόπο... άλλος περισσότερο και άλλος λιγότερο... Ας δώσουμε χείρα αλληλεγγύης όπου μας ζητηθεί... όπου μπορούμε...
Για να είναι με κάποιο τρόπο επικοδομητικά αυτά τα Χριστούγεννα ας κάνουμε μια ενδοσκόπηση κι ας καθήσουμε να συζητήσουμε και να στοχαστούμε με τους φίλους μας για το τι έφταιξε... για το μερίδιο της ευθύνης μας. Γιατί όλοι μας έχουμε...
Μόνο έτσι - μέσα από τη συνειδητοποίηση - θα μπορέσει να ξημερώσει μια καλύτερη μέρα για τη χώρα μας κι ένα καλύτερο μέλλον για μας!
Καλή μας μέρα!

All I want for Christmas

Φέτος Αγιε μου Βασίλη δεν θα ζητήσω κατι για μένα ...Δεν έχει νόημα πια...

Eσύ όλο γκάφες κάνεις και γω δεν έχω πια γερά νεύρα να τις αντέξω...

Οπως πέρσυ που άφησες αυτό που σου ζήτησα στη πόρτα της γειτόνισσας (λες και δεν είδες τ'ονομά της στο κουδούνι!) Θυμάσαι..? Οσο σου χτυπάει εσένα το Αλτσχάιμερ την πόρτα τόσο δε χτυπάει τη δικιά μου ο Αη Βασίλης.

Τεσπα...Αυτή τη φορά λοιπόν για να μη σκάσω πάλι από τη ζήλια μου θα ζητήσω κάτι για όλους τους άλλους εκτός από μένα...Αλλωστε εγώ ξέρω... είμαι χαμένη από χέρι... καμμένο χαρτί πια που οι στάχτες του σκορπίσταν στα 4 σημεία του ορίζοντα...αντε βρες με να μου παραδώσεις δώρο...

Θέλω λοιπόν φέτος να αγκαλιάσεις όλα τα ζώα που πεθαίνουν οδυνηρά από ανθρώπου χέρι... όλα τα παιδιά που πεθαίνουν από πείνα...και όσους πεθαίνουν από έρωτα... Δε τους αξίζει άλλος πόνος...

Θέλω να πεις στον φίλο σου το χρονο να φανεί γλυκός με τους φίλους μου...

Θέλω να μετατρέψεις όλα τα σκυθρωπά πρόσωπα σε χαρούμενες γελαστές φάτσες.

Θέλω έναν ήλιο για όσους έχουν βραχεί μέχρι το κόκκαλο από τη βροχή...

Και θέλω να τρατάρεις κουραμπιέδες και μελομακάρονα με φόλα σε όλους αυτούς που καθημερινά υποβάλλουν τα αδέσποτα σε αυτό το φριχτό θάνατο...Μπορείς?

Αυτά... Είναι απλά...οικονομικά και δε θα σου στοιχίσουνε τίποτα... άλλωστε μερικά πράγματα στη ζωή δεν έχουν τιμή, έχουνε μόνο αξία!

Rabiosa...

Πιο Rabiosa από ποτέ... :)

"One"

"Τους έχεις όλους στα πόδια" της είπε... "Ποιος σε πιάνει...τι ανάγκη έχεις"?
Αυτό που δεν ήξερε είναι ότι δεν την ενδιέφερε καθόλου αυτό.
Γιατί εκείνη ήθελε απλά μόνο έναν...

Oυκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος…

(ή ο 11-λογος του καλού φίλου μιας και οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους)

Kι εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι:

1oν) Είμαι αλλού…

2ον) Είμαι και αλλουνού…

3ον) Δεν ψάχνω, ούτε και ψάχνομαι…

4ον) Δεν δίνω φωτογραφίες μου…

5ον) Δεν δέχομαι δώρα ( αλλά πεθαίνω για μια σοκολάτα …)

6ον) Δεν ανοίγω κάμερα

7ον) Επίσης δεν είμαι γλυκιά και τρυφερή όπως κάποιοι πιστεύετε ότι είμαι αλλά είμαι γυναίκα δηλητήριο όταν χρειάζεται...

8ον) Ξεχειλίζω από κυτταρίτιδα και έχω πολύ χαλάρωση…
9ον) Δεν κάνω διαδικτυακό σεξ (όχι από συστολή ή από ταμπού απλά δεν είναι το στυλ μου...)
10ον) Είμαι straight...
11ον) Κλει-δώσαμε.. Δώσαμε…

Ολα αυτά προς γνώση και συμμόρφωση του αντρικού πληθυσμού… (και όχι μόνο)
Και τώρα που τα ξεκαθαρίσαμε ας ακούσουμε κι ένα λαλά να χαλαρώσουμε!
Καληνύχτα και καλή βδομάδα να έχουμε!

Follow the river ...

Πολλοί από μας έχουμε ζήσει για αρκετό καιρό σε ένα κόσμο πολύ μικρότερο απ'αυτόν που μας προσφέρεται... (μη λέτε όχι σας βλέπω...). Αλλοτε από συστολή... άλλοτε από φόβο διαλέγουμε πάντα την πεπατημένη οδό... το γνωστό μονοπάτι... το οικείο... για να βολευτούμε σε μια σχέση ρουτίνας, προσπαθώντας έτσι να νιώσουμε την ασφάλεια κοντά στο γνωστό.
Οσο βυθιζόμαστε σε τέτοιες σχέσεις, όσο υπνωτιζόμαστε στη ραστώνη της θαλπωρής αυτής χάνουμε αυτό που θα μπορούσε να υπάρξει...
Για σκέψου λίγο... Υπάρχει ένας ολόκληρος ανεξερεύνητος κόσμος που ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια σου και συ δεν είσαι διατεθιμένος να βαδίσεις ούτε ένα βήμα μακριά από το οικείο...
Πόσο αξιολύπητο είναι αλήθεια αυτό?
Ακούστε τη φωνή μέσα σας...
Ακολουθείστε το ποτάμι εκείνο που ρεει μέσα σας και θέλει κάπου να σας οδηγήσει...
Αν διευρύνουμε την συνείδησή μας το σύμπαν θα σπεύσει να μας απαντήσει δείχνοντάς μας το δρόμο...

Fade...

Τα δάκρυα της λιακάδας...

Κλαίνε οι λιακάδες?
Αν ναι πως φαντάζεστε τα δάκρυά τους?
Για να δούμε... θα το βρείτε?

H αβάσταχτη ελαφρότητα του τίποτα…

Είναι απίστευτο πόσο μεγάλη διαφορά μπορεί να κάνει τελικά ένα «μικρό» τίποτα ένα τιποτάκι όταν πέσει πάνω σε κάποιον…

Μπορεί να’ναι τόσο βαρύ που να τον λυγίσει…

Η τόσο ελαφρύ που να το παρασύρει το πρώτο φύσημα τ’ανέμου μακριά…

Σαν μια αχτίνα φωτός που ξέφυγε από τα σύννεφα και έπεσε στη γη.

Αν τύχει και πέσει σε κάποια επιφάνεια θα απορροφηθεί και θα την ζεστάνει…

Μ’αν είναι άτυχη και πέσει σε καθρέπτη εκείνος θα τη διώξει μακριά…κι αν είναι και σπασμένος θα σπάσει και κείνη σε τόσα κομμάτια όσα κι ο καθρέπτης…

Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε την υποκειμενικότητα των πραγμάτων.

Γιατί όπως το «μικρό» είναι σχετικό γιατί κάποιος μπορεί να το δει «μεγάλο» έτσι και το «τίποτα» μπορεί για κάποιον να είναι «κάτι» και για κάποιον τρίτο να είναι «πολλά». Το «τίποτα» μπορεί να μην έχει «τιμή» έχει όμως αξία…

Μην υποτιμάτε λοιπόν τα μικρά και τα τίποτα της ζωής σας!

Καλή μέρα να έχουμε… με περισσότερες αξίες στη ζωή μας .