O γλύφτης…

Του γλύφτη…

Το γλυπτό…

Ωχ! πάλι γλύψιμο!

Μπορεί να μην έμαθα να το κλείνω, έμαθα όμως να το ξεχωρίζω…
μαζί με τους πολιτικάντηδες και τους κολλαούζους τους...

Τι κατάλαβες????

Ο Σαμαράς διέγραψε την Ντόρα επειδή ψήφισε ΝΑΙ στο Μνημόνιο,ενώ η γραμμή του κόμματος ήταν ΟΧΙ.

Μετά διέγραψε 21 βουλευτές του επειδή ψήφισαν ΟΧΙ,ενώ η γραμμή της ΝΔ ήταν ΝΑΙ.

Στη συνέχεια κάποιοι απ' τους διαγραφέντες είχαν επαφές με την Ντόραγια να ενταχθούν στη Δημοκρατική Συμμαχία,που έλεγε ΝΑΙ στο μνημόνιο,ενώ αυτοί είχαν διαγραφεί επειδή είπαν ΟΧΙ.

Η Ντόρα που συζητούσε το ενδεχόμενο ένταξης στο κόμμα της αυτών που ψήφισαν ΟΧΙ,ενώ η ίδια έλεγε ΝΑΙ,κατηγόρησε τον Σαμαρά για πολιτική σχιζοφρένεια.

Ο Σαμαράς τώρα μαζεύει πίσω αυτούς που ψήφισαν ΟΧΙ,ενώ έπρεπε να ψηφίσουν ΝΑΙ.

Εσύ τι κατάλαβες?
Γιατί εγώ κατάλαβα ότι όλοι τους μας κοροϊδεύουν ψιλό γαζί!!

Runtime Error!

Aγαπητό μου ιστολόγιο...
Πόσα ν'αντέξω?
Ο υπολογιστής που αγόρασα πριν από ένα μήνα σήμερα απεφάνθησαν ότι χρειάζεται φορμάτ!
Κι αυτό επειδή κανένα ηχείο από όσα έβαζα επάνω δεν ακουγόταν καλά αλλά έκανε ένα χσσσσσσ ακόμη κι όταν ο ήχος ήταν στο 0!
4 ηχεία αλλαξα παρακαλώ! (να σημειωθεί στα πρακτικά ότι κάθε φορά που άλλαζα ηχεία έπαιρνα όλο και κάτι καλύτερο ανεβάζοντας έτσι το αρχικό μου μπάτζετ κατά 20 ευρώ!!)
Να σημειωθεί επίσης ότι όταν πέρασε ο καινούργιος μου υπολογιστής από το σέρβις της εταιρείας του αλλάξανε ΚΑΙ μητρική γιατί παρουσίαζε (λέει) ένα προβληματάκι...
Επίσης να σημειωθεί ότι το τσεκάρισμα που έκανε ο υπάλληλος που έχτισε το μηχανημα αυτό ήταν μάλλον στον ύπνο του γιατί με την παραλαβή του ανακάλυψα ότι δεν ήτανε περασμένα τα drivers του ήχου (άσχετο που στη λιστα ήταν τσεκαρισμένα ότι λειτουργούσαν κανονικά)
Ετσι λοιπόν σήμερα πήρα back up και το μηχανηματάκι μου θα πάει πίσω στο σέρβις του ΠΛΑΙΣΙΟ για περαιτέρω σκάλισμα... και φορμάτ! :(
To πότε θα τα πούμε άγνωστο... Ελπίζω σε μια δυο μέρες να μπορέσουμε αν όχι δε πειράζει... θα ησυχάσετε από τη μίρλα που με διακατέχει αυτο τον καιρό...
Το τραγουδάκι αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους έχουν τα ίδια προβλήματα με μενα... :-p

Η πρωτομαγιά του αιώνα...

Οταν μιλάμε για ομαδικό πνεύμα στην Ελλάδα μιλάμε για ΤΟ ΟΜΑΔΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ!

- Τι θα κάνουμε πρωτομαγιά?
- Πάμε στα βασιλικά κτήματα στο Τατόι?
- Πάμε
- Τι θα φτιάξεις εσύ?
- Λέω τυρόπιτα, μιλόπιτα και καμμιά σαλάτα.
- Εγώ τι θες να φτιάξω?
- Κεφτεδάκια που τα κάνεις ωραία.
- Καλά θα φέρω και κρασί και φρούτα φέρε εσύ πλαστικά ποτήρια και πιάτα.
- Οκ μου'χουνε μείνει μπόλικα από το πάρτυ!Οπότε εσύ κρασί και γω τον καφέ σε θερμός οκ?
- Οκ! Αλλο?
- Μπαλάκι του τένις έχεις? Εχω μόνο τις ρακέτες.
- Οκ σημειώνω "μπαλάκι του τένις"
- Oυπς μόλις τσέκαρα ότι δεν έχω πλαστικά πηρούνια.
- Καλά αύριο που θα πάω σουπερ μάρκετ θα πάρω εγώ.
- Ωραία... Θα φέρω και μπάλα του βόλλεϋ
- Αντηλιακά έχεις?
- Μόνο σώματος, αν δεν έχεις θα σου δώσω να βάλεις από το δικό μου.
- Και γω έχω προσώπου θα σου δώσω... Αν δε βάλουμε θα καούμε οι ασπρουλιάρες...Μμμμ... άλλο?
- Δε νομίζω...
- Νερό δε θα πάρουμε?
- Oχι πολύ γιατι θα καθίσουμε κοντά στη βρύση οπότε θα έχουμε συχνά φρέσκο...
- Οκ
- Τι ώρα λέτε να'ρθειτε?
- Κατά τις 11.
- Καλά εμείς θα πάμε από τις 10 γιατί αλλιώς θα μας έχουνε πιάσει τη θέση που θέλουμε... και σεις μην αργήσετε πολύ γιατί θα δυσκολευτείτε να βρείτε πάρκινγκ, εντάξει?
- Οκ θα τα πούμε αύριο!

.............. (την επόμενη μέρα)

- Ελα που είσαστε? Φτάνουμε. Σε 10' θα είμαστε εκεί.
- Πάρε με όταν φτάσεις στην είσοδο για να έλθω να σας πάρω γιατί δε θα το βρείτε εύκολα το μέρος. Δε μπορεσα να πιάσω το μέρος που ήθελα... Το πρωί που ήλθαμε ήταν όλα τα καλά μέρη πιασμένα... μα καλά στο ΙΚΑ ήρθανε από τα χαράματα? Κάνε μου κλήση, ναι?

Μετά από 50' (!!)

- Ελα ... μόλις φτάσαμε στην είσοδο, γίνεται χαμός και δε βρίσκουμε πουθενά πάρκινκ. Ερχόμασταν σημειωτόν τόσην ώρα γι'αυτό αργήσαμε. Θα πάμε λίγο πιο πάνω μήπως και βρούμε εκεί...
- Οκ
- Πήγαμε μέχρι 1χλμ πιο πάνω και δεν υπάρχει πουθενά ούτε ένα πάρκινγκ και επιπλέον είδαμε την τροχαία που ξήλωνε πινακίδες σ'αμάξια που'χαν παρκάρει στις άκρες του δρόμου και κόβανε και κλήσεις...
- Και τώρα τι θα κάνετε?
- Τι να πω ρε παιδιά? Δε μπορούμε καν να προσεγγίσουμε... γυρνάμε πίσω....
- :(
- Eλα... τι έχεις?
- Τίποτα ... απλά σπάστηκα... Αντε βρε! Και του χρόνου! Και του χρόνου παρέα!!...

Αποτέλεσμα:
- Μείναμε χωρίς κεφτεδάκια
- Φάγαμε τη σαλάτα σε πιάτα αλλά με τα χέρια...!
- Δεν ήπιαμε κρασάκι
- Κάηκα στο πρόσωπο από τον ήλιο
- Δεν είχα μπαλάκι να παίξω ρακέτες
και το σημαντικότερο ξεμείναμε από παρέα.

Συμπέρασμα: Oπου ακούς πολλά ΟΚ τίποτα στο τέλος δεν είναι ΟΚ!
(Οκ νόμιζα ότι σημαίνει Ολα Καλά)

Αντε βρε!! Και του χρόνου!! :)

Εθελουσία έξοδος...

Είσαι μέσα στο τρένο όπου σε μια στάση μπαίνει ένας τυπάς…
Φαίνεται πάνω κάτω στα χρόνια σου αλλά μπορεί να είναι και καμμιά δεκαριά χρόνια μικρότερός σου…δε μπορείς να ξέρεις γιατί δείχνει βασανισμένος...σαν η ζωή να τα'χει βάλει μαζί του...
Καπνίζει ηδονικά τις τελευταίες του τζούρες μέχρι που ακούγεται ο ήχος και οι πόρτες κλείνουν.
Ξεκινά να σέρνεται μέσα στο βαγόνι… μεταφέροντας αργά και νωχελικά σε κάθε βήμα τα υπολείματα του κορμιού του…
Την ψυχή του θαρρώ την έχει χάσει από καιρό… γιατί τον κοιτάς στα μάτια και βλέπεις μόνο ένα άδειο βλέμμα.
Εσύ τραβάς την τσάντα σου κοντά σου και κρατάς λίγο πιο σφιχτά το καινούργιο σου κινητό και μαζεύεσαι…
…και απομακρύνεσαι…

Και τότε έρχεται εκείνη η αμήχανη στιγμή και ακούγεται η φωνή: "Mήπως έχετε καθόλου ψιλά?"
Και το στομάχι σου σφίγγετε.
Κρατάς για λίγο την αναπνοή σου και λες εκείνο το τόσο ψεύτικο: "Δεν έχω"
Και οι σακούλες από τα ψώνια στα χέρια άπειρες… Και τα παπούτσια καινούργια.
Και είναι αυτή η άτιμη η οικονομική κρίση που μας κάνει να κλείνουμε τα πορτοφόλια μας γι’αυτά τα άτομα.
Τους παράξενους αυτούς τύπους των πεζοδρομίων…Που η μοίρα τους, ή έστω η δική τους επιλογή έφερε στο περιθώριο.
Αυτούς με τα τρυπημένα, χαρακωμένα χέρια… Με τα τρεμάμενα χαμόγελα και τα δάκρυα στα μάτια…
Και βρίσκουμε ΟΛΟΙ μας εκείνη την ωραία δικαιολογία "μα πως να του δώσω λεφτά… για να πάει να πάρει τη δόση του και να του προσφέρω κι άλλο θάνατο… Δε θα συνεχίσω αυτόν τον θάνατο"

Βγάζει να μετρήσει τα κέρματα που έχει μαζέψει και το χέρι του τρέμει.
Του λέω "θες να κάτσεις"?
Και όλο ευγένεια, με ένα χαμόγελο από αυτά τα λίγα αληθινά που βλέπουμε γύρω μας πλέον μου απαντάει "Οχι γλυκιά μου θα συνεχίσω…"

Φοράς τα γυαλιά για να κρύψεις τα δάκρυα που είναι έτοιμα να κυλήσουν και σκύβεις το κεφάλι...

Παραλλαγές σ'ένα θέμα

Mμμμ… υπέροχη λιακαδίτσα σήμερα!!

Τώρα πλέον και μετά από ένα μπαράζ βροχερών ημερών νοιώθουμε έντονη την παρουσία της Ανοιξης. Εξω Ανοιξη και μέσα Ανοιξη…όμως εκεί βαθιά…πιο βαθιά… μέσα σας την νοιώθετε?

Πόσα από τα χρώματά της φέρατε στη μονόχρωμη ζωή σας?

Πόσοι τολμήσατε να κόψετε το λουλούδι που σας άρεσε και να το μυρίσετε?

Ποιοι τολμήσατε να πείτε ναι στην ευτυχία που σας προσφέρθηκε?

Γιατί για μένα η Ανοιξη είναι καθαρά προσωπική αλλά και εσωτερική υπόθεση…

Πολύ εύκολα μέσ’το καταχείμωνο μπορεί να μας επισκεφτεί με την μορφή ενός απροσδόκητου μέηλ… ή ενός λουλουδιού από το χέρι κάποιου αγαπημένου.

Μπορεί εύκολα να περάσει μέσα από τη γραμμή ενός τηλεφώνου με την φωνή κάποιου που νομίζαμε ότι μας έχει ξεχάσει….

Μέσα στο χιονιά μπορείς να την δεις με την μορφή ενός «συγνώμη» που θα έρθει από κει που δεν το περίμενες και τέλος ακόμη και μέσα στον πιο παγωμένο βοριά μπορείς να την αισθανθείς αν κάποιος αγαπημένος σου κρατάει το χέρι…

Εσείς πόση από αυτή την Ανοιξη έχετε τώρα μέσα σας?

Λέϊλαντ - Πασχαλιές - Σπάρτα - Μολώχες

Τα λέϊλαντ (λεμονοκυπάρισσο) κάνουν υπέροχη πρασινάδα στα βάζα, μυρίζουν υπέροχα και διαρκούν καιρό. Οταν ο γείτονας κλαδεύει πάντα τα παίρνω εγώ και στολίζω τα βάζα μου)

Κουτσουπιές με δεντρολίβανα



Κουτσουπιές με "αγριοκρέμμυδα" έχουν γεμίσει οι αγροί απ'αυτά...
Εχουν υπέροχες λεπτομέρεις και πολύ λεπτά αρώματα

Βρούβες, δεντρολίβανο και... το ασπρο φυτό με το υπέροχο άρωμα αναζητείται η ταυτότητά του... Οποιος μπορεί να με ενημερώσει θα του είμαι ευγνώμων!

Ζουμπούλια και δεντρολίβανο

Τα λουλούδια μας φτιάχνουν τη διάθεση! Δεν χρειάζονται χρήματα για να φέρουμε την Ανοιξη στο σπίτι μας... Θετική διάθεση και όρεξη χρειάζεται...να βγούμε να περπατήσουμε τριγύρω στη γειτονιά μας...να μαζέψουμε λουλούδια της φύσης...
Οσο για την άλλη Ανοιξη μέσα μας ... εκεί θα χρειαστεί κάτι παραπάνω απ'αυτό.......

Io non posso stare fermo

con le mani nelle mani,

tante cose devo fare

prima che venga domani…

E se lei gia sta dormendo

io non posso riposare,

faro in modo che al risveglio

non mi possa piu scordare.



Perche questa lunga notte

non sia nera piu del nero,

fatti grande, dolce Luna,

e riempi il cielo intero…

E perche quel suo sorriso

possa ritornare ancora,

splendi Sole domattina

come non hai fatto ancora…



E per poi farle cantare

le canzoni che ha imparato,

io le costruior un silenzio

che nessuno ha mai sentito…

Svegliero tutti gli amanti

parlero per ore ed ore,

abbracciamoci piu forte

perche lei vuole l’amore.



Poi corriamo per le strade

e mettiamoci a ballare,

perche lei vuole la gioia,

perche lei odia il rancore,

poi con secchi di vernice

coloriamo tutti i muri,

case, vicoli e palazzi,

perche lei ama i colori,

raccogliamo tutti i fiori,

che pu darci Primavera,

costruiamole una culla,

per amarci quando sera.



Poi saliamo su nel cielo

e prendiamole una stella,

perche Margherita e buona,

perche Margherita e bella,

perche Margherita e dolce,

perche Margherita e vera,

perche Margherita ama,

e lo fa una notte intera.



Perche Margherita e un sogno,

perche Margherita e sale,

perche Margherita e il vento,

e non sa che pu far male,

perche Margherita e tutto,

ed lei la mia pazzia.
Margherita , Margherita ,
Margherita e adesso mia,
Margherita e mia…

Μια γλυκιά αλλά μελαγχολική καληνύχτα σας στέλνω... μαζί με ένα πολύ αγαπημένο μου τραγούδι. Ελπίζω αύριο να ξημερώσει μια καλύτερη μέρα για όλους...
Καλό βράδυ να έχετε... όπως ο καθένας το επιθυμεί...