O δικός της Δεκαπενταύγουστος...

“ Θυμάμαι κάποτε μπορούσα ν’αγαπάω, να κλαίω ως τα χαράματα απ’αγάπη. Τώρα μπορώ μόνο να θυμάμαι… Κάποτε μπορούσα να γελάω… Τώρα μόνο σκόρπια χαμόγελα από το χθες γεμίζουν τον χώρο…”

Γέμισε πάλι σκιές και πρέπει να μάθει να πορεύεται με αυτές…

Για λίγο έστω…

Πάλεψε πολλές φορές να μοιραστεί τους δαίμονες τις ψυχής της.

Να δανειστεί τα μάτια του μήπως και γίνουν οι εφιάλτες όνειρα…

Τώρα μένει πάλι στο σκοτάδι να ψάχνει το φως των ονείρων της. Είδε για λίγο μια λάμψη από όνειρο μα χάθηκε πριν προλάβει να φωτίσει το βλέμμα της…

Δε θα κλάψει! Γιατί ξέρει πως δεν πρέπει να ψάχνει την ψυχή της σε ξένα χέρια.

Δεν πονάει! Γιατί είδε τουλάχιστον λίγο φως και ας χάθηκε για πάντα.

Θα βρει νέα ψέμματα ν’ακούσει, νέα βλέμματα να ξεκουράσει τη ματιά της, νέα μονοπάτια να περπατήσει, νέα χρώματα να ντύσει την ψυχή της.

Θα αναπολεί για λίγο τα ξένα χρώματα που σκόρπισαν στο χώρο της, μα κάποτε θα μάθει να ξεχνάει.

Δε θα τα αναζητήσει ποτέ ξανά, μα θα της δείξουν για λίγο αυτά το δρόμο.

Κρατάει δυο πνοές, δυο λέξεις, δυο αλήθειες και δυο ψέμματα να φτιάξει την αλήθεια της…

Θα κάνει μια ευχή στ’αστέρια να μην χαθούν ξανά τόσο εύκολα τα όνειρά της.

Και θα περιμένει τον δικό της Δεκαπενταύγουστο, κι ας μην έρθει ποτέ ξανά…

Συγκοινωνούντα δοχεία...

Υπάρχουν κάποιες στιγμές στη ζωή μας που νοιώθουμε σα να είμαστε συγκοινωνούντα δοχεία…με κάποιον
Τι σημαίνει θα μου πείτε αυτό…
Μα είναι απλό… Σημαίνει ότι αλληλεπιδράτε!
Οτι μπει μέσα στον ένα μπαίνει και στον άλλον…
Σκέψεις… Συναισθήματα… Υγρά…
Τα συγκοινωνούντα δοχεία μοιράζονται τα πάντα…
(‘Η τουλάχιστον έτσι πίστευα μέχρι σήμερα…)Το κακό σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι πρώτον δε τα μοιράζονται σε ισομερή ποσότητες αλλά μόνο όσο χωράει το κάθε δοχείο…
Που σημαίνει ότι αν έχεις τη "τύχη" να είσαι ο "εύσωμος" της παρέας, την έκατσες φίλε μου την βάρκα… γιατί απλά η δική σου επιβάρυνση δεν είναι ίδια με του αλλουνού…
και πίστεψέ με έρχεται η στιγμή που θέλεις να είσαι εσύ ο "λίγος", ο μικρός, ο κοντός, της παρέας… για να πάψεις επιτέλους να σηκώνεις ΕΣΥ όλο το βάρος…

Ενα άλλο κακό επίσης είναι ότι τα συγκοινωνούντα δοχεία είναι εξαιρετικά εύθραυστα γιατί αποτελούνται από γυάλινους σωλήνες…
Ετσι αν ένα δοχείο καταστραφεί αυτό έχει επιπτώσεις και στο άλλο… καθώς και σε ολόκληρο το "τελετουργικό" του μοιράσματος…

Μμμμ… για αλλού το ξεκίνησα και αλλού το κατέληξα το θέμα… (παραδόξως… και ειδικά σήμερα…)
Διάλλειμα αορίστου διαρκείας να ανασυγκροτήσω τις σκέψεις μου και επανέρχομαι…


Υ.Γ. Μην ανησυχείτε! Δεν έχω πάρει κάτι ληγμένο… Απλά τούτο το δοχείο σήμερα ράγισε… και δε φταίει ο ανάδρομος Ερμής γι'αυτό...

Είναι φορές που τυχαία γεγονότα ξαφνικά συνδυάζονται με έναν τρόπο αναπάντεχο και από το πουθενά γίνεται κάτι που δεν το περιμένεις.

Μπορεί να είναι ένα ποτήρι που ξεχείλισε ή μια κουρτίνα που τραβήχτηκε για να σου αποκαλύψει έναν άλλο χώρο… και τότε ξαφνικά βρίσκεσαι αλλού…

Ενα εσωτερικό άνοιγμα εμφανίζεται και λες ναι! Η ζωή μπορεί να είναι αλλιώς.

Δεν είμαι προορισμένη να σέρνομαι μόνο στο έδαφος… υπάρχει και ο απύθμενος ουρανός…ή το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας...

Καλή σας μέρα...

Ο Γλάρος Ιωνάθαν

Αφιερωμένο σε σας στα φιλαράκια και στον γλάρο Ιωνάθαν που υπάρχει μέσα σε καθένα μας...
Αξίζει να το δείτε όλο...

Η ορθογραφία της ευτυχίας και άλλα "πεζά"...

Προσπαθώ να καταλάβω...
Το φέρνω από δω... το στριμώγνω από κει... το ζυγίζω... δε μου βγαίνει..
Βλέπω τα μαγαζιά στην Κηφισιά να κλείνουν το ένα μετά το άλλο... κι αν κλείνουν ΕΚΕΙ τι να πουν τα μαγαζιά σε άλλες περιοχές...
Βλέπω κομμωτήρια που έπρεπε να κλείσεις ραντεβού μια βδομάδα πιο πριν για να χτενιστείς να πηγαίνεις Σάββατο ΧΩΡΙΣ ραντεβού και να κάνουν τεμενάδες για να σε εξυπηρετήσουν...
Βλέπω προσφορές... πολλές προσφορές και ομολογουμένως ΠΟΛΥ ΚΑΛΕΣ και ΔΕΛΕΑΣΤΙΚΕΣ.
Μα εγώ δε μπορώ να επωφεληθώ... Προφανώς ΚΑΠΟΙΟΙ μπορούν...
Βλέπω ότι ενώ κλείνουνε μαγαζιά στην Κηφισιά υπάρχει μεγάλος οικοδομικός οργασμός για εμπορικά κέντρα(!) από μεγάλες τεχνικες εταιρείες που μεσουρανούν χρόνια στο χωρο... πράγμα που σημαίνει ότι ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΓΟΡΑ... υπάρχουν επενδυτές... υπάρχει χρήμα... γιατί αυτές οι εταιρείες πριν ξεκινήσουν ένα μεγάλο έργο κάνουν την έρευνά τους, δεν πάνε να επενδύσουν στα τυφλά!
Δε ξέρω ποιοι θα αγοράσουν, θα νοικιάσουν ή θα ψωνίσουν από αυτά τα εμπορικά κέντρα αλλά εγώ αν και μένω στην Κηφισιά ΔΕ θα μπορώ...
Οτι ακριβώς βλέπω τον τελευταίο καιρό, ότι αντιλαμβάνομαι... με φοβίζει...
Γιατί βλέπω για μια ακομη φορά την ψαλίδα να ανοίγει....
ΟΛΑ ΑΥΤΑ βέβαια δεν φτιάχνονται για τα "παιδιά ενός κατώτερου Θεού" αλλά για κάποια "GOLDEN BOYS"
Πότε θα καταλάβει πια ο άνθρωπος ότι δε θέλει πολλά για να είναι ευτυχισμένος?
Για να νιώθει γεμάτος?
Εχω δειπνήσει στα πιο ακριβά εστιατόρια...
Mέχρι και σε κότερο έχω δειπνήσει...
Το πιο όμορφο όμως ραντεβού ήταν στην ακροθαλασσιά αγναντεύοντας το λιόγερμα με ένα ice tea στο χέρι και τα κουνούπια να με έχουν κάνει σουρωτήρι και ένα άλλο σε ένα παγκάκι πάρκου με πασατέμπο (1) πασατέμπο που το μοιραζόμασταν 2 μέχρι που στο τέλος σκίστικε το χάρτινο σακουλάκι από τις επιθετικές μας βουτιές... :)
Δεν ξέρω αν σας γείωσα μ'αυτες τις πεζές σκέψεις μου... αλλά ενίοτε χωράνε κι αυτές στη ζωή μου όταν γίνεται πεζή...

Καλό σας βράδυ...

Aφιερωμένο στους 18...

Κριών το ανάγνωσμα... μιας και κατέχουν το μεγαλύτερο ποσοστό των αναγνωστών μου...

Love Diaries (Η ερωτική διάθεση της εβδομάδας)

19/7: Η Νέα Σελήνη ανατέλλει στον Καρκίνο, και σε προτρέπει, με το ταίρι απ' το χέρι, να μαζευτείς στη φωλίτσα σου για βεραντάδα, mojitos και έναστρο, καλοκαιρινό σεξ (ακόμα κι αν τα φώτα της πόλης κρύβουν τα άστρα, το σεξ με έναν Κριό έχει πάντα τη δυναμική να απογειώσει τον/την οποιονδήποτε...)

22/7: Ο Ήλιος στο Λέοντα, και το έργο στο θερινό λέγεται «Όσα παίρνει ο άνεμος». Ναι, ο έρωτας ανθίζει μέσα από αντιξοότητες, και σαφώς αύριο είναι μια καινούργια μέρα.

Spicy facts (Υποψήφιοι για στενές επαφές και απαγορεύσεις...)

19/7: Τρίγωνο Άρη προς το Δία, και μάλιστα εν καιρώ ανάδρομου Ερμή; Κατά τη διάρκεια των «αθλοπαιδειών», περιορίσου στο «μωρό μου» ως κλητική προσφώνηση. Ναι, υπάρχει τεράστια πιθανότητα να ξεφωνήσεις το λάθος όνομα...

Yes I do! : Σε είχαμε προειδοποιήσει για τους Ιχθείς, και τώρα είναι η γλυκιά στιγμή που σου λέμε «στα είχαμε πει εμείς!».

Forget about it! : Με Ζυγούς και Αιγόκερους. Η Love Week ξεκινά με ταυ τετράγωνο Άρη/Ουρανού/Πλούτωνα, θες κάτι παραπάνω;

Πηγή

Τop 11 for summer...

Aγαπημένη μυρωδιά: το ρετσίνι των πεύκων



Αγαπημένος ήχος: Tων τζιτζικιών την μέρα και των γρύλλων το βράδι



Αγαπημένη γεύση: Το ιώδιο της θάλασσας στα θαλασσινά πιάτα και το ουζάκι



Αγαπημένη κρεπάλη: Kαρπούζι, καρπούζι και ξανα καρπούζι!!



(ενίοτε και σύκα...)



Αγαπημένη εικόνα: To λιόγερμα στη θάλασσα



Aγαπημένη στιγμή: H μεσημεριανή σιέστα...
που αλλού? Στη θάλασσα... :)


Aγαπημένο hot spot: Κυκλάδες




Αγαπημένη υπέρβαση: To μούλιασμα στη θάλασσα... και το beach volley...



Αγαπημένη αίσθηση: Το μυρμήγκιασμα από τις αχτίνες του ήλιου στην πλάτη μου


Αγαπημένη αμφίεση: Mακριά εξώπλατα φορέματα και σανδάλια...

Aγαπημένη φράση: Θα πάω κι ας μου βγει σε κακό...



Ναι... καλά το καταλάβατε... Είμαι παιδί του καλοκαιριού!!




... και της θάλασσας... :)

Θηλυκό γένους Θηλυκού...

Ποτέ δεν κατάλαβα αυτή την μεγαλομανία των αντρών να νομίζουν ότι πήγες με έναν άλλο άντρα για να τους κάνεις να ζηλέψουνε...
Οπα! Take it easy guys...! Hold your horses...!
Αυτά τα κάνουν τα εικοσάχρονα κοριτσάκια όχι οι γυναίκες...!
Μην κάνετε τόσο ρηχές σκέψεις...
Η πολυπλοκότητα ενός γυναικείου μυαλού συστήνει να εμβαθύνετε λιγάκι περισσότερο πριν καταλήξετε σε τέτοια αβίαστα συμπεράσματα κι αυτό γιατί οι γυναίκες θέλουν πάνω απ΄όλα και πρώτα απ'όλα να τεστάρουν τον εαυτό τους... να δούνε...
πόσο πραγματικά μετράτε για κείνες...
πόσο σας έχουνε ξεχάσει...
αν μπορούνε να σας διαγράψουνε...
αν όντως είστε ο καλύτερος... (πως να το ξέρεις αν δεν έχεις ένα μέτρο σύγκρισης εε?)
και πολλά και διάφορα άλλα που φυσικά και ΔΕ θα σας τα αποκαλύψω εγώ... για να έχει λιγάκι σασπενς η ζωή σας...οκ?
Γι'αυτό τα κάνουν ότι κάνουν...έχοντας πάντα ως σημείο αναφοράς τον εαυτό τους.
Ναι γμτ... είμαστε εγωϊστριες τώρα το καταλάβατε?
Προλαβαίνετε να φύγετε αν θέλετε... :)

Χαμένη Ζωή...

"...Φτηνά πουλάμε τη ζωή μας
Οπου φύγει φύγει τα νιάτα
Αυτοκτονούν τα όνειρα
Εκπαραθυρόνονται οι ελπίδες
Στο σφυρί η Ελλάδα
και το φως το έκπαγλο
Προδομένη πατρίδα μου...
Σκοτεινών αρχόντων Ιφιγένεια..."

Τα σύννεφα βγάλανε άσπρες τρίχες
Γερασε η ζωή...
Ο ήλιος έφυγε για άλλο τόπο...
Λες κι είναι αύριο να πεθάνουμε...
Ισως και σήμερα...
Ισως πάλι δε ζήσαμε ποτέ...
Αγονη η πλεύση μου με ναυαγεί στο πουθενά...
και γω το μονο μέρος που νιώθω λεύτερη
είναι γυμνή να κολυμπώ στη συνείδησή μου...