Τετάρτη 3 Απριλίου 2013
Μια τρελλή μέρα... όπως πάντα...
Κανείς δεν είναι τέλειος!
Ετσι και γω... Δυστυχώς δεν είμαι η άψογη γυναίκα λάστιχο... Γι'αυτό όταν τα βρίσκω σκούρα φοράω τη στολή μου και μεταμορφώνομαι...
Μπλέ και κόκκινη... Σε ένα μωβ από τις μπερδεμένες αισθήσεις κορμί...
Η μάλλον σε ένα κουρασμένο από την καθημερινότητα κορμί...
Στις 7.00 εγερτήριο... έχω ειδική παραγγελία από χθες βράδυ να φτιάξω για πρωϊνό pancakes.
8.00. Στο σχολείο... Μετά το delivery της μικρής συνεχίζω την πρωινή μου πεζοπορία για μια ώρα.
9:30 Φεύγω για λαϊκή... ούτε και θυμάμαι τι ήθελα να πάρω για κείνη τη συνταγή που είδα...έχω χάσει το χαρτάκι...
10: 00 μαγείρεμα... Θα προλάβουν να γίνουν οι φακές ή θα τον στήσω τον Δήμαρχο? !!!!!!! Μόλις θυμήθηκα ότι δεν κατέβασα το σκύλο για τσίσα και έχει σκάσει ο κακομοίρης από χθες το βράδυ.
Αφήνω την κατσαρόλα στο μάτι με την ελπίδα ότι δε θα τον πιάσει πάλι δυσκοιλιοτητα και έτσι δε θα μου αρπάξει το φαγητό...
Στις 11.00 κυνηγητό με τα κωλόγατα... γιατί μόλις άνοιξα την πόρτα για να φύγω τρυπώσανε ανάμεσα στα πόδια μου και βγήκανε έξω με κατεύθυνση το γκαράζ... Αντε να τα ψάχνω ψουψουίζοντας και γονατίζοντας κάθε λίγο και λιγάκι κάτω από τα παρκαρισμένα αμάξια...(παρακαλώ να σημειωθεί ότι είχα ντυθεί με γόβα για το ραντεβού με το δήμαρχο αντε να κινηθώ άνετα...) μετά από 10' αρπάζω το ένα από το σβέρκο και με αριστοτεχνική πλάγια πάσα σπρώχνω τον άλλον προς τις σκάλες... επιτέλους σε λίγο είναι στο σπίτι!
Στις 11:15 με το που βγαίνω από το γκαράζ χτυπάει το κινητό... Είναι ο διευθυντής του σχολείου που θέλει να υπογράψω τον προϋπολογισμό της σχολικής επιτροπής"μήπως μπορώ να το κάνω το μεσημέρι που θα έλθω να πάρω τη μικρή?" Οχι βέβαια! Πως μπόρεσα να σκεφτώ ότι κάτι μπορεί να μου πάει καλά σήμερα? Πρέπει να πάω τώρα (!) να υπογράψω γιατί πρέπει να πάει το χαρτί ΑΜΕΣΑ στο δημαρχείο!
Και ααααα! Τι σύμπτωση!!! "Μάθαμε ότι θα δεις σήμερα το δήμαρχο μήπως θα μπορούσες να το πας εσύ?" Αυτό που τίποτα δε μένει μυστικό στο σχολείο μας σας το λέω, πολύ μου τη δίνει!! (χμμ... το μάτι της κουζίνας το έσβησα?)
11:30 Ραντεβού με το Δήμαρχο... Εχετε δει κριάρια να μπλέκουν τα κέρατά τους? Ενα τέτοιο πράγμα... Ολο "Νίκο μου " και "Μίνα μου" και για την ταμπακιέρα κουβέντα...Αντε *%^ Νίκο μου!
Φίλοι φίλοι αλλά στα φιλοζωϊκά θα με βρίσκεις διαρκώς μπροστά σου...
Ασε που καθυστέρησε να βγει το προηγουμενο ραντεβού και μπήκα μισή ώρα αργότερα!!
12:30 Aρχίζω να παίρνω σβάρνα τα μαγαζιά που επισκέφτηκα την Παρασκευή με την ελπίδα να βρω το κινητό μου... Φούρνος, χασάπης, ΕΛΤΑ, pet shop, πουθενά! Και φυσικά μόλις έφτασα στο σπίτι θυμήθηκα ότι πέρασα κι από ένα σιδηροπωλείο να πάρω στόκο ο στόκος!! Και ναι... για να επιβεβαιώσω το νόμο του Μέρφυ το κινητό ήταν στο τελευταίο μαγαζί που έψαξα!! Χέστηκα για τη συσκευή τον άλλο μήνα την αλλάζω αλλά είχα όλη την ατζέντα μου μέσα με ραντεβού και τηλέφωνα. Κάποιος πρέπει να μου πει πως θα το συχρονίσω με τον υπολογιστή just in case...
13:00 Γυρνώ σπίτι κι απαλάσσομαι από τις γόβες για να αρχίσω την καθημερινή μου γυμναστική... Από τότε που απέκτησα γάτες η ηλεκτρική σκούπα έχει γίνει προέκταση του χεριού μου... (εμπρός λοιπόν καλό μου χέεεεεριιιι...!!!)
13:30 Aνεβαίνω στην ταράτσα να ποτίσω τον κήπο... και να φυτέψω τα ηλιοτρόπια... Το καλοκαίρι θα είναι υπέροχα να ξεφυτρώνουν ανάμεσα στους πράσινους θάμνους... αχχχ... γι'αυτό το καλοκαίρι ζω...
14:00 Στο σχολείο με τα πόδια πάλι να πάρω τη μικρή. Μετά φαγητό διάβασμα κλπ κλπ...
18:00 - 19:00 μπαλέττο... Ευτυχώς έχω μια ελεύθερη ώρα να διαβάσω το βιβλίο μου χιχιχιχ!
19:30 - 21: 15 Διοικητικό συμβουλιο του επταμελούς γονένων και κηδεμόνων... Θέματα συζήτησης οι αυριανές απονομές πτυχίων στο καράτε και στο μπαλέτο, η ενδοσχολική βία και η προγραμματισμένη Γενική Συνέλευση για ενημέρωση των γονέων για τον γενικό και οικονομικό απολογισμό (γμτ έσβησα το θερμοσίφωνο το πρωί?)
Γυρνώ ψόφια... με ένα κεφάλι καζάνι! Drop dead Mina! Μόνο αυτό σε σώζει!
Με το που αφήνομαι να χυθώ στον καναπέ οι γάτες έρχονται και κάθονται η μια πάνω μου η άλλη στον ώμο μου σαν παπαγάλος... χουρχουρίζουν, νιαουρίζουν, κωλοτρίβονται πάνω μου...
Κάτι θέλουν! Το ξέρω! Ολοι κάτι θέλουν από μένα όταν μου κωλοτρίβονται... Να δεις που ξέχασα σήμερα φεύγοντας να τους βάλω φαγητό... Την ίδια στιγμή ο σκύλος με εκλιπαρεί με το βλέμμα να τον βγάλω βόλτα... (όχι γμτ! μη με κοιτάς μ'αυτό το βλέμμα!!) κλείνω τα μάτια και κάνω πως δεν τον βλέπω...
Η μικρή κοιμάται και γω έχω να σιδερώσω... :(
Παρακαλώ ένα μασσάζ...! Το βασίλειό μου για ένα μασσάζ!!
ΟΧΙ! Δεν παίρνω πίπες σήμερα!! ( %&*%#+#^@)
Υ.Γ...Ααααααααααα! Τα ρούχα από χθες βράδυ που τα εβαλα με το οικονομικό ρεύμα είναι ακόμα μέσα στο πλυντήριο! Κάποιος να τα βγάλει ρε παιδιά από κει μέσα και να τ'απλώσει γιατί θα μουχλιάσουν!! Εγώ δε μπορώ... Απλά δεν δύναμαι!
Δευτέρα 1 Απριλίου 2013
Ο νοών νοήτω...

Καμμιά μάσκα ομορφιάς και κανένα άρωμα δεν μπορεί να κρύψει την δυσωδία και την ασχήμια μιας ψυχής...
Κανένα φως δεν μπορεί να φωτίσει μια ψυχή που έχει γεννηθεί σκοτεινή...
Να δείξει αυτό που μέσα σου δεν έχεις...
Γιατί καμμιά αχτίδα ήλιου δεν φτάνει στα τάρταρα της αβύσσου... εκεί που βρίσκεσαι...
Κατάλαβες?
Κυριακή 31 Μαρτίου 2013
Ποιητικές αιχμές..
Oταν ο ήχος... μπαίνει μέσα στην ποίηση... την κατακτά και την κάνει δική του μ'έναν απρόσμενο και μοναδικό τρόπο...
Οταν η ποίηση συναντά το συναίσθημα κατακλύζεται απ'αυτό παίρνει τη μορφή του και το χρώμα του... σαν ένα εύπλαστο κομμάτι πλαστελίνης...
Οταν η Μαρία Πολυδούρη έγραφε στον Καρυωτάκη...για τον έρωτά της... τον σκότωνε...
Οταν η ποίηση συναντά το συναίσθημα κατακλύζεται απ'αυτό παίρνει τη μορφή του και το χρώμα του... σαν ένα εύπλαστο κομμάτι πλαστελίνης...
Οταν η Μαρία Πολυδούρη έγραφε στον Καρυωτάκη...για τον έρωτά της... τον σκότωνε...
Παρασκευή 29 Μαρτίου 2013
Ποιο το χρώμα της αγάπης?
“Eν το Παν” έλεγε ο Ερμής ο Τρισμέγιστος και η Αγάπη είναι το Παν που τα περιέχει ΟΛΑ (χρώματα και αισθήματα)
Κόκκινο του Καδμίου γιατί είναι ΠΑΘΟΣ.
Λευκό του Τιτανίου γιατί είναι ΑΓΝΗ.
Μπλε
του Κοβαλτίου γιατί είναι ΓΑΛΗΝΗ που ημερεύει και το πιο αγρίμι.
Πράσινο γιατί είναι ΕΛΠΙΔΑ.
Κίτρινο της ώχρας γιατί είναι ΖΗΛΕΙΑ.
Μαύρο γιατί είναι ΠΟΝΟΣ.
Χρυσό γιατί είναι ΦΩΣ που αέναα λάμπει.
Αφιερωμένο στους “ζωγράφους” εκείνους που απαξίωσαν να απαθανατίσουν την αγάπη επειδή δεν ήξεραν το χρώμα της…
Ο μόνος σίγουρος τρόπος για να απαξιώσεις κάτι με αξιοπρέπεια είναι πρώτα να το κατακτήσεις. Αλλιώς όπως λέει και ο λαός μας όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια…
Ετικέτες
Αγάπη
Τετάρτη 27 Μαρτίου 2013
Λόγια της πανσελήνου...

Nαι...Τώρα πια ξέρω...
Αν στην προηγούμενή μου ζωή ήμουν δελφίνι στην επόμενη θα είμαι για ευνόητους λόγους κοχύλι ... ή εναλλακτικά αχινός...
Πάντα όμως κοντά στο απέραντο γαλάζιο...... εκεί που μια Λιακάδα είναι στα καλύτερά της...
Καλό βράδυ σας εύχομαι... ησυχο... ή ερωτικό... οπως το θέλει ο καθένας... :)
Υ.Γ. Η επήρεια της Πανσελήνου διαρκεί μια βδομάδα... 3 μέρες πριν και 3 μέρες μετά την πανσέληνο...το λέω για να έχουνε γνώση οι "φύλακες"...
Ετικέτες
Αγάπη,
Ηξερες ότι...?,
Σκέψεις
Τρίτη 26 Μαρτίου 2013
Και γω αναρωτιέμαι...
Δεν υπήρξε ουδείς από το πλήθος να του χώσει μια μπουνιά ...?
Γιατί?
Επειδή ο τύπος είναι ο διοικητής της αστυνομίας στο Λουτράκι?
Και σας ρωτώ: Yπάρχει άνθρωπος που να έχει δικαιολογία για μια τέτοια πράξη?
Και την ίδια στιγμή αναρωτιέμαι... Μήπως τελικά θα έπρεπε περισσότερο να μας απασχολεί η ηθική μας πτώχευση... η πτώχευση ιδεών και αξιών αντί να δίνουμε τόσο βάρος στην οικονομική πλευρά της κρίσης?
Γιατί πιστεύω ότι αν σαν λαός δεν είχαμε πρωτίστως πτωχεύσει εκεί δεν θα είχαμε επέλθει σε αυτή την κατάντια...
Ο διοικητής της αστυνομίας προσπαθεί να δικαιολογήσει την απαράδεκτη στάση του φωνάζοντας ΑΙΣΧΟΣ επειδή κάποιοι πολίτες θεώρησαν ότι το στεφάνι που είναι μεγάλη τιμή για κάποιον να το καταθέσει δεν μπορεί να είναι στα βρώμικα χέρια ενός βουλευτή... Επειδή ο λαός αντιστάθηκε ένας διοικητής εκνευρίστηκε και πέταξε το στεφάνι λες και είναι κρίκος σε κορίνα λούνα παρκ.
Βλέπω γύρω μου δεκάδες άδεια παντελόνια...
Ναι ΑΔΕΙΑ!
Γιατί δεν βρέθηκε κανείς να βάλει αυτό το ανθρωπάριο που εγώ και συ φίλε μου πληρώνουμε στη θέση του!
Σας λέω λοιπόν, όχι με δηθενιά αλλά με σιγουριά, πως αν εγώ ήμουν εκεί ο τύπος θα είχε φάει χαστούκι και κανείς δε θα με σταματούσε γι'αυτό.
Ετσι ... ! Γιατί κάποια πράγματα πρέπει να μπαίνουν στη θέση τους από την αρχή!
Το τι είχε προηγηθεί για να φτάσει εκεί ο άνθρωπος αυτός απλά δε με αφορά αλλά για την ιστορία δείτε και τι είχε προηγηθεί...
Γιατί?
Επειδή ο τύπος είναι ο διοικητής της αστυνομίας στο Λουτράκι?
Και σας ρωτώ: Yπάρχει άνθρωπος που να έχει δικαιολογία για μια τέτοια πράξη?
Και την ίδια στιγμή αναρωτιέμαι... Μήπως τελικά θα έπρεπε περισσότερο να μας απασχολεί η ηθική μας πτώχευση... η πτώχευση ιδεών και αξιών αντί να δίνουμε τόσο βάρος στην οικονομική πλευρά της κρίσης?
Γιατί πιστεύω ότι αν σαν λαός δεν είχαμε πρωτίστως πτωχεύσει εκεί δεν θα είχαμε επέλθει σε αυτή την κατάντια...
Δείτε το βίντεο και θα καταλάβετε τι εννοώ...
Ο διοικητής της αστυνομίας προσπαθεί να δικαιολογήσει την απαράδεκτη στάση του φωνάζοντας ΑΙΣΧΟΣ επειδή κάποιοι πολίτες θεώρησαν ότι το στεφάνι που είναι μεγάλη τιμή για κάποιον να το καταθέσει δεν μπορεί να είναι στα βρώμικα χέρια ενός βουλευτή... Επειδή ο λαός αντιστάθηκε ένας διοικητής εκνευρίστηκε και πέταξε το στεφάνι λες και είναι κρίκος σε κορίνα λούνα παρκ.
Βλέπω γύρω μου δεκάδες άδεια παντελόνια...
Ναι ΑΔΕΙΑ!
Γιατί δεν βρέθηκε κανείς να βάλει αυτό το ανθρωπάριο που εγώ και συ φίλε μου πληρώνουμε στη θέση του!
Σας λέω λοιπόν, όχι με δηθενιά αλλά με σιγουριά, πως αν εγώ ήμουν εκεί ο τύπος θα είχε φάει χαστούκι και κανείς δε θα με σταματούσε γι'αυτό.
Ετσι ... ! Γιατί κάποια πράγματα πρέπει να μπαίνουν στη θέση τους από την αρχή!
Το τι είχε προηγηθεί για να φτάσει εκεί ο άνθρωπος αυτός απλά δε με αφορά αλλά για την ιστορία δείτε και τι είχε προηγηθεί...
Δευτέρα 25 Μαρτίου 2013
It's party time!!
Περάστε! Περάστε!
Σερβιριστείτε ένα ποτάκι... να σας τρατάρω κι ένα γλυκάκι! Γενεθλιάζωωωω!! :))
Ενα cupcake?
Σοκολατένια βραχάκια?
Ενα τρουφάκι?
Εχουμε ΚΑΙ παστούλες αν θέλετε...
Ποτάκι πήρατε?
... ότι ποτάκι θέλετε το έχουμε!
Τουρτίτσα δεν έχω όμως φέτος...
Το'χα πει ότι θα σταματήσω να σβήνω κεριά όταν η τούρτα από τα πολλά τρυπήματα μοιάζει με κεφαλοτύρι...
Φτάνει το λοιπόν! Αρκετά κεράκια έσβησα τόσα χρόνια!
Τώρα πίνουμε να πάνε τα φαρμάκια κάτω και το ρίχνουμε στο χορο οκ?
Στο βάθος κήπος θα βρείτε λίστα με λαλάκια άκρως χορευτικά μη σας ξενίζει το εισαγωγικό κομμάτι. Είναι αφιερωμένο στο birthday girl... την Λιακάδα σας... την μπουμπουλίνα όπως με λένε μερικοί που με γνωρίζουν από κοντά λόγω του εκρηκτικού χαρακτήρα μου αλλά και της σημαδιακής μέρας που γεννήθηκα.
Ελπίζω να διασκεδάσετε κι εσείς όσο κι εγώ... εγώ θα τα βάλω εδώ στο σπίτι με τους υπόλοιπους της παρέας.. ;) Aν σας αρέσει μπορείτε να την πάρετε την έχω ανοιχτή στο youtube για σας!!
Ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε!
Σμουααατς από το birthday girl!
Δωράκια δε δέχομαι παρα μονο παραγγελιές και αφιερώσεις!
Αγαπώ σας! Παλιόπαιδα!! :))
Eδώ χορεύουμε!! Ανοίξτε τα ηχεία δυνατά και απολαύστε! Eχω φροντίσει για όλες τις ηλικίες...
Σα να σας βλέπω ήδη μπροστά μου να χορεύετε!χιχιχι! Θέλω μου γράψετε πιο τραγουδάκι χορέψατε πιο πολύ.. :)
Φιλάκια πολλά!!
Y.Γ. Η παρούσα ανάρτηση είναι προγραμματισμένη να δημοσιευθεί και μετά να αυτοκαταστραφεί... :-p
Σάββατο 23 Μαρτίου 2013
Αre you stalking to meeee?!!!
Άντε μωρή που θα με πεις εμένα ανώμαλο & ότι σε παρακολουθώ με κιάλια. Πήγαινε πρώτα πάρε αφρόλουτρο που σου `χει τελειώσει εδώ & 3 μέρες!
Y.Γ. Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική... :-p
Ετικέτες
Αγάπη,
Εδώ γελάμε
Παρασκευή 22 Μαρτίου 2013
Tυχαίο? Δε νομίζω!
Οταν αργά χθες βράδυ αλλαξα τη φωτογραφία του εξώφυλλου στο φατσοβιβλίο (λέγε με και facebook) δε περίμενα ότι την άλλη μέρα μόλις 10 ώρες μετά την κίνησή μου αυτή θα ανακάλυπτα πόσο πολύ τυχερή είμαι.
Δεν ξέρω γιατί αυτή η φωτογραφία χθες με μαγνήτισε...
Θες η μοναξιά που αποπνέει και που μου θυμίζει πως νιώθω τελευταία, θες η τυρκουάζ ξύλινη πόρτα που μου θυμίζει καλοκαιράκι, ή η κόκκινη κουρτίνα που εμβόλιμα μπαίνει στο χωρο και τον κυριεύει... δεν ήθελα και πολύ...
Α...ναι! Και το πιο σημαντικό: To ποδήλατο στον τοίχο ... που διεκδικεί τον ποδηλάτη που θα το βγάλει από το δωμάτιο...εικόνα που έβγαλε ότι λαχτάρα είχα τον τελευταίο καιρό στο υποσυνείδητό μου...
Μόλις προχθές στο διοικητικό συμβούλιο αναρωτιόμουν ποιος να κέρδισε το ποδήλατο της λαχειοφόρου... η απάντηση των υπολοίπων ήταν ότι κανείς δε το κέρδισε! Απορίας άξιο αφού οι λαχνοί πουλήθηκαν ΟΛΟΙ!
Να σημειωθεί παρακαλώ ότι το εν λόγω ποδήλατο είναι η δεύτερη χρονιά που μένει στα αζήτητα γιατί και πέρσι που πουληθήκανε όλοι οι λαχνοί κανείς δεν ήρθε να το διεκδικήσει...
Και ενώ σήμερα είχαμε ένα σχολικό συμβούλιο και είπα να κρατήσω μια πιο "σοβαρή" τσάντα (γιατί με τα τζην και τις bohemian style τσάντες όπως και να το κάνεις δεν σε παίρνουνε και πολύ στα σοβαρά) ανακαλύπτω μέσα στην τσάντα 5 λαχνούς εντελώς ξεχασμένους και μαρκαρισμένους από μένα για να τους ξεχωρίζω ότι είναι δικοί μου, γιατί βλέπετε είχα πάρει να δώσω λαχνούς και σε άλλους .
Γελώ με την παρόρμηση της στιγμής να μαρκάρω τον καθένα ξεχωριστά με ένα φιλάκι με το κόκκινο κραγιόν μου κι έπειτα με την αφέλειά μου που πίστεψα ότι μπορεί να κερδίσω κάτι...
Ανοίγω τους φακέλους και παίρνω μπροστά την λίστα με τα δώρα.
Και ω!! Ως εκ του θαύματος βλέπω ότι το σύμπαν συνομώτησε να κερδίσω το ποδήλατο που τόσο πολύ ήθελα!! :))
Kαι όχι μόνο αυτό αλλά έχω κερδίσει και 3 συναγερμούς για σπίτι από 500 ευρώ 295! Τι θα τους κάνω? Ξέρω γω? Θα βάλω έναν στο σπίτι μου, έναν στο ποδήλατό μου κι έναν τρίτο στο πισινό μου για να μη μου βάζουνε χερι... :-p
Δεν υπάρχει μια παιδιά! Οι συναγερμοί θα μείνουνε στα αζήτητα εκτός κι αν κάποιος από σας ενδιαφέρετε να τους στείλω. Μεταξύ μας: Δεν έχω να πληρώσω την ασφάλεια του αυτοκινήτου συναγερμό θα βάλω?
Οστόσο δε σας κρύβω ότι παραξενεύτηκα που από τους 5 λαχνούς κερδίσανε οι 3(!)
Μήπως να παίξω και κανα lotto αυτή τη βδομάδα? :))
Y.Γ Το ποδήλατο είναι σε κουτί... Ασφυκτιά 2 χρόνια τώρα εκεί μέσα και ζητά κάποιον να το λυτρώσει... Επιθυμεί διακαώς να βγει από κει και να συναρμολογηθεί... Καμμιά ιδέα?
Ετικέτες
Σκέψεις
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)















