Ποιητικές αιχμές..

Oταν ο ήχος... μπαίνει μέσα στην ποίηση... την κατακτά και  την κάνει δική του μ'έναν απρόσμενο και μοναδικό τρόπο...
Οταν η ποίηση συναντά το συναίσθημα κατακλύζεται απ'αυτό παίρνει τη μορφή του και το χρώμα του... σαν ένα εύπλαστο κομμάτι πλαστελίνης...
Οταν η Μαρία Πολυδούρη έγραφε στον Καρυωτάκη...για τον έρωτά της... τον σκότωνε...

Ποιο το χρώμα της αγάπης?

“Eν το Παν” έλεγε ο Ερμής ο Τρισμέγιστος και η Αγάπη είναι το Παν που τα περιέχει ΟΛΑ (χρώματα και αισθήματα)

 

Κόκκινο του Καδμίου γιατί είναι ΠΑΘΟΣ.

Λευκό του Τιτανίου  γιατί είναι ΑΓΝΗ.

Μπλε  του Κοβαλτίου γιατί είναι ΓΑΛΗΝΗ που ημερεύει και το πιο αγρίμι.

Πράσινο γιατί είναι ΕΛΠΙΔΑ.

Κίτρινο της ώχρας γιατί είναι ΖΗΛΕΙΑ.

Μαύρο γιατί είναι ΠΟΝΟΣ.

Χρυσό γιατί είναι ΦΩΣ που αέναα λάμπει.

 

Αφιερωμένο στους “ζωγράφους” εκείνους που απαξίωσαν να απαθανατίσουν την αγάπη επειδή δεν ήξεραν το χρώμα της…

Ο μόνος σίγουρος τρόπος για να απαξιώσεις κάτι με αξιοπρέπεια είναι πρώτα να το κατακτήσεις. Αλλιώς όπως λέει και ο λαός μας όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια…

 

Οι πληροφορίες μου λένε...

... πως ο Λάκης Γαβαλάς ετοιμάζεται να αποδράσει κι εκείνος με ελικόπτερο...

Λόγια της πανσελήνου...

Nαι...Τώρα πια ξέρω...
Αν στην προηγούμενή μου ζωή ήμουν δελφίνι στην επόμενη θα είμαι για ευνόητους λόγους κοχύλι ... ή εναλλακτικά αχινός...
Πάντα όμως κοντά στο απέραντο γαλάζιο...... εκεί που μια Λιακάδα είναι στα καλύτερά της...
Καλό βράδυ σας εύχομαι... ησυχο... ή ερωτικό... οπως το θέλει ο καθένας...   :)

Υ.Γ. Η επήρεια της Πανσελήνου διαρκεί μια βδομάδα... 3 μέρες πριν και 3 μέρες μετά την πανσέληνο...το λέω για να έχουνε γνώση οι "φύλακες"...

Και γω αναρωτιέμαι...

Δεν υπήρξε ουδείς από το πλήθος να του χώσει μια μπουνιά ...?
Γιατί?
Επειδή ο τύπος είναι ο διοικητής της αστυνομίας στο Λουτράκι?
Και σας ρωτώ: Yπάρχει άνθρωπος που να έχει δικαιολογία για μια τέτοια πράξη?
Και  την ίδια στιγμή αναρωτιέμαι... Μήπως τελικά θα έπρεπε περισσότερο να μας απασχολεί η ηθική μας πτώχευση... η πτώχευση ιδεών και αξιών αντί να δίνουμε τόσο βάρος στην οικονομική πλευρά της κρίσης?
Γιατί πιστεύω ότι αν σαν λαός δεν είχαμε πρωτίστως πτωχεύσει εκεί δεν θα είχαμε επέλθει σε αυτή την κατάντια...

Δείτε το βίντεο και θα καταλάβετε τι εννοώ...

 

Ο διοικητής της αστυνομίας προσπαθεί να δικαιολογήσει την απαράδεκτη στάση του φωνάζοντας ΑΙΣΧΟΣ επειδή κάποιοι πολίτες θεώρησαν ότι το στεφάνι που είναι μεγάλη τιμή για κάποιον να το καταθέσει δεν μπορεί να είναι στα βρώμικα χέρια ενός βουλευτή... Επειδή ο λαός αντιστάθηκε ένας διοικητής εκνευρίστηκε και πέταξε το στεφάνι λες και είναι κρίκος σε κορίνα λούνα παρκ.

Βλέπω γύρω μου δεκάδες άδεια παντελόνια...
Ναι ΑΔΕΙΑ!
Γιατί δεν βρέθηκε κανείς να βάλει αυτό το ανθρωπάριο που εγώ και συ φίλε μου πληρώνουμε στη θέση του!
Σας λέω λοιπόν, όχι με δηθενιά αλλά με σιγουριά, πως αν εγώ ήμουν εκεί ο τύπος θα είχε φάει χαστούκι και κανείς δε θα με σταματούσε γι'αυτό.
Ετσι ... ! Γιατί κάποια πράγματα πρέπει να μπαίνουν στη θέση τους από την αρχή!
Το τι είχε προηγηθεί για να φτάσει εκεί ο άνθρωπος αυτός απλά δε με αφορά αλλά για την ιστορία δείτε και τι είχε προηγηθεί...

It's party time!!

Περάστε! Περάστε!
Σερβιριστείτε ένα ποτάκι... να σας τρατάρω κι ένα γλυκάκι! Γενεθλιάζωωωω!! :))

Ενα cupcake?

Σοκολατένια βραχάκια?

Ενα τρουφάκι?

Εχουμε ΚΑΙ παστούλες αν θέλετε...

Ποτάκι πήρατε?

... ότι ποτάκι θέλετε το έχουμε!

Τουρτίτσα δεν έχω όμως φέτος...
Το'χα πει ότι θα σταματήσω να σβήνω κεριά όταν η τούρτα από τα πολλά τρυπήματα μοιάζει με κεφαλοτύρι...
Φτάνει το λοιπόν! Αρκετά κεράκια έσβησα τόσα χρόνια!
Τώρα πίνουμε να πάνε τα φαρμάκια κάτω και το ρίχνουμε στο χορο οκ?
Στο βάθος κήπος θα βρείτε  λίστα με λαλάκια άκρως χορευτικά μη σας ξενίζει το εισαγωγικό κομμάτι. Είναι αφιερωμένο στο birthday girl... την Λιακάδα σας... την μπουμπουλίνα όπως με λένε μερικοί που με γνωρίζουν από κοντά λόγω του εκρηκτικού χαρακτήρα μου  αλλά και της σημαδιακής μέρας που γεννήθηκα.

Ελπίζω να διασκεδάσετε κι εσείς όσο κι εγώ... εγώ θα τα βάλω εδώ στο σπίτι με τους υπόλοιπους της παρέας.. ;)  Aν σας αρέσει μπορείτε να την πάρετε την έχω ανοιχτή στο youtube για σας!!

Ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε!
Σμουααατς από το birthday girl!
Δωράκια δε δέχομαι παρα μονο παραγγελιές και αφιερώσεις!
Αγαπώ σας! Παλιόπαιδα!! :))

Eδώ χορεύουμε!! Ανοίξτε τα ηχεία δυνατά και απολαύστε! Eχω φροντίσει για όλες τις ηλικίες...
Σα να σας βλέπω ήδη μπροστά μου να χορεύετε!χιχιχι!  Θέλω μου γράψετε πιο τραγουδάκι χορέψατε πιο πολύ.. :)
Φιλάκια πολλά!! 

Y.Γ.  Η παρούσα ανάρτηση είναι προγραμματισμένη να δημοσιευθεί και μετά να αυτοκαταστραφεί... :-p

Αre you stalking to meeee?!!!

Άντε μωρή που θα με πεις εμένα ανώμαλο & ότι σε παρακολουθώ με κιάλια. Πήγαινε πρώτα πάρε αφρόλουτρο που σου `χει τελειώσει εδώ & 3 μέρες!

Y.Γ. Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική... :-p

Tυχαίο? Δε νομίζω!

Οταν αργά χθες βράδυ αλλαξα τη φωτογραφία του εξώφυλλου στο φατσοβιβλίο (λέγε με και facebook) δε περίμενα ότι την άλλη μέρα μόλις 10 ώρες μετά την κίνησή μου αυτή θα ανακάλυπτα πόσο πολύ τυχερή είμαι.
Δεν ξέρω γιατί αυτή η φωτογραφία χθες με μαγνήτισε...
Θες η μοναξιά που αποπνέει και που μου θυμίζει πως νιώθω τελευταία, θες η τυρκουάζ ξύλινη πόρτα που μου θυμίζει καλοκαιράκι, ή η κόκκινη κουρτίνα που εμβόλιμα μπαίνει στο χωρο και τον κυριεύει... δεν ήθελα και πολύ...
Α...ναι! Και το πιο σημαντικό: To ποδήλατο στον τοίχο ... που διεκδικεί τον ποδηλάτη που θα το βγάλει από το δωμάτιο...εικόνα που έβγαλε ότι λαχτάρα είχα τον τελευταίο καιρό στο υποσυνείδητό μου...

Μόλις προχθές στο διοικητικό συμβούλιο αναρωτιόμουν ποιος να κέρδισε το ποδήλατο της λαχειοφόρου... η απάντηση των υπολοίπων ήταν ότι κανείς δε το κέρδισε! Απορίας άξιο αφού οι λαχνοί πουλήθηκαν ΟΛΟΙ!
Να σημειωθεί παρακαλώ ότι το εν λόγω ποδήλατο είναι η δεύτερη χρονιά που μένει στα αζήτητα γιατί και πέρσι που πουληθήκανε όλοι οι λαχνοί κανείς δεν ήρθε να το διεκδικήσει...
Και ενώ σήμερα είχαμε ένα σχολικό συμβούλιο και είπα να κρατήσω μια πιο "σοβαρή" τσάντα (γιατί με τα τζην και τις bohemian style τσάντες όπως και να το κάνεις δεν σε παίρνουνε και πολύ στα σοβαρά) ανακαλύπτω μέσα στην τσάντα 5 λαχνούς εντελώς ξεχασμένους και μαρκαρισμένους από μένα για να τους ξεχωρίζω ότι είναι δικοί μου, γιατί βλέπετε είχα πάρει να δώσω λαχνούς και σε άλλους .

Γελώ με την παρόρμηση της στιγμής να μαρκάρω τον καθένα ξεχωριστά με ένα φιλάκι με το κόκκινο κραγιόν μου κι έπειτα με την αφέλειά μου που πίστεψα ότι μπορεί να κερδίσω κάτι...
Ανοίγω τους φακέλους και παίρνω μπροστά την λίστα με τα δώρα.
Και ω!! Ως εκ του θαύματος βλέπω ότι το σύμπαν συνομώτησε να κερδίσω το ποδήλατο που τόσο πολύ ήθελα!! :))
Kαι όχι μόνο αυτό αλλά έχω κερδίσει και 3 συναγερμούς για σπίτι από 500 ευρώ 295! Τι θα τους κάνω? Ξέρω γω? Θα βάλω έναν στο σπίτι μου, έναν στο ποδήλατό μου κι έναν τρίτο στο πισινό μου για να μη μου βάζουνε χερι... :-p
Δεν υπάρχει μια παιδιά! Οι συναγερμοί θα μείνουνε στα αζήτητα εκτός κι αν κάποιος από σας ενδιαφέρετε να τους στείλω. Μεταξύ μας: Δεν έχω να πληρώσω την ασφάλεια του αυτοκινήτου συναγερμό θα βάλω?

Οστόσο δε σας κρύβω ότι παραξενεύτηκα που από τους 5 λαχνούς κερδίσανε οι 3(!)
Μήπως να παίξω και κανα lotto αυτή τη βδομάδα? :))


Y.Γ Το ποδήλατο είναι σε κουτί... Ασφυκτιά 2 χρόνια τώρα εκεί μέσα και ζητά κάποιον να το λυτρώσει... Επιθυμεί διακαώς να βγει από κει και να συναρμολογηθεί... Καμμιά ιδέα?

Το ψέμμα με ψέμμα πληρώνεται...

Θυμώνουμε όταν ο άλλος μας λέει ψέμματα. Γιατί;
«Γιατί μας κοροϊδεύει».
Γιατί μας κοροϊδεύει; Τι κερδίζει;
«Για να αποφύγει τις ευθύνες του».
Ποιες ευθύνες του;
«Γιατί, γι’ αυτό που έκανε, αν ο άλλος το μάθει, θα του αποδώσει ευθύνες, δηλαδή θα τον κρίνει και θα τον καταδικάσει κι αυτό θα έχει πιθανώς συνέπειες δυσάρεστες για κείνον».
Πού το ξέρει πως αυτό που έκανε είναι λάθος και μπαίνει στη θέση να πει ψέμματα για να κρυφτεί;
«Το ξέρει».
Από πού;
«Από μόνος του».
ΑΚΡΙΒΩΣ!
Είναι ήδη ...μια τελειωμένη υπόθεση. Ο ίδιος ο ψεύτης έχει κρίνει κι έχει καταδικάσει τον εαυτό του. Δεν λέει ψέμματα σε σένα, λέει στον ίδιο του τον εαυτό ώστε να μην κοιταχτεί στον καθρέφτη. 

Νιώθει ήδη ενοχές. Νιώθει ήδη λίγος. Νιώθει ήδη υπόχρεος. Νιώθει ήδη τιμωρημένος. Νιώθει ήδη λάθος. Και λέει ψέμματα ακόμη και στον ίδιο του τον καθρέπτη... «Μα θα γλιτώσει»! Ναι, πιθανώς. Για λίγο. Ως πότε όμως θα γλιτώνει; Ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρεται, που λέει κι η παροιμία. Κάποια στιγμή θα το πληρώσει. Κάποια στιγμή θα του γυρίσει μπούμερανγκ. Το πληρώνει ήδη. Ξέροντας πως τη γλίτωσε προσωρινά και βεβαίως χωρίς να το αξίζει. Ήδη πληρώνει το τίμημα. Κι έπεται και χειρότερο...
Μη νευριάζετε όταν κάποιος σας λέει ψέμματα. Να τον λυπάστε. Και ν’ αναγνωρίζετε πως δεν λέει ψέμματα ειδικά σε σας! Στη ζωή του λέει ψέμματα. Στον καθρέφτη του. Εσείς, φροντίστε με τον δικό σας καθρέφτη να είστε εντάξει... Δεν υπάρχει τίποτε καλό να ζηλέψεις από τη ζωή κάποιου που ...κρύβεται στα σκοτάδια! Καλύτερα να ζηλέψεις τη ζωή αυτού που ζει στο φως, ελεύθερα και λεβέντικα.

Το παραπάνω κείμενο είναι του Jorje Bucai...Τελικά είναι καλό να διαβάζουμε και λίγο ψυχολογία...

“Οι καθρέφτες καλά θα έκαναν να σκέπτονταν προτού επιστρέψουν τα είδωλα.” έλεγε ο Cocteau...

 και γω σου λέω φίλε μου "Oταν δείχνεις το πιο άσχημο πρόσωπό σου στον καθρέπτη ότι ψέμματα κι αν του λες για σένα, θεώρησε δεδομένο ότι το ίδιο θα σου επιστρέψει..."

Aρρώστεια.............

Θεωρώ τους κυνηγούς ψυχικά άρρωστους ανθρώπους. 
Όταν το χόμπυ σου είναι ο θάνατος και ηδονίζεσαι όταν σκοτώνεις είσαι επικίνδυνος για την κοινωνία. Τόσο απλά. Αυτό το ελάφι σκοτώθηκε από κυνηγό.Το μωράκι πιστεύει ότι η μανούλα του είναι ακόμα ζωντανή και ξάπλωσε δίπλα της για να ζεσταθεί...
Πώς να περιγράψεις τα ανάμεικτα συναισθήματα οργής για τον κυνηγό και στοργής και θλίψης για το μωράκι, που σου προκαλεί αυτή η εικόνα;
Κάποτε ο άνθρωπος σκότωνε για να επιβιώσει όχι από ευχαρίστηση...
Πόσο πιο χαμηλά πέφτει ο άνθρωπος με το πέρασμα των αιώνων αντί να ανυφώνεται πνευματικά και ψυχικά; Aυτή είναι η εξέλιξή μας; Με την όπισθεν; Μας αξίζει τότε να φτάσουμε λίγο πριν την γέννα μας στην απόλυτη ανυπαρξία μπας και μείνει τίποτα όρθιο και ζωντανό στον πλανήτη γη...