Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2013

Men's Top 10 down



Mόνο για κοριτσάκια το παιχνίδι αυτό!
Αντε να γελάσουμε... να δούμε πόσο νερό ρίχνει η καθεμιά στο κρασί της...
Σε τι είναι διατεθιμένη να κάνει υποχώρηση και σε τι να συνθηκολογήσει.


Kανόνες:
- Γράφουμε τα 10 πράγματα που αν κάποιος άντρας έκανε δε θα τον βάζαμε ποτέ στη ζωή μας.
- Καλούμε 10 φίλες να μολογήσουν το δικό τους Τop 10  Down (thumbs down).
- Μεταφέρουμε το παιχνίδι με την εικόνα του
- Aναφέρουμε ποιος μας έδωσε πάσα.

Απλό και άρκούντως αποκαλυπτικό!
Πάμε λοιπόν για το δικό μου Τοp 10!

1. Μαύρο σκαρπίνι - Ασπρη κάλτσα.
Ο συνδυασμός που σκοτώνει...Δεν πάνε αγόρι μου πως να το κάνουμε παρά μόνο στη σκακιέρα και μόνο αν πρόκειται για παντελόνι - σόβρακο.  Λυπάμαι που θα στο πω αλλά θυμίζει ενδυματολογική πρόταση για το πανηγύρι της Αγ.Μαρίνας το καλοκαίρι... σκηνή που συμπληρώνεται άψογα με ένα κλαρίνο στο χέρι. Αν τώρα φοράς και χρυσό δαχτυλίδι και μασάς και τσίχλα (το τρίπτυχο της συμφοράς που λέω εγώ...) μην πεις στον κόπο να καθίσεις... η θέση δίπλα μου είναι πιασμένη!

2. Οξεία μονοχνωτίαση...
Αντρες νωθροί και δίχως ενδιαφέροντα που το μόνο που ξέρουν είναι οι μεταγραφές στο ποδόσφαιρο, άντρες που γίνονται αγαπημένο αξεσουάρ του καναπέ και που όταν ξαπλώνουν πάνω του και που ο καναπές μετά από λίγο παίρνει το σχήμα του σώματός τους.... Ευχαριστώ δε θα πάρω! Εγώ έχω άλλα σχέδια για τον καναπέ μου... :-p  Στη μαμά του ολοταχώς!

3. Ο τύπος μούγκα στη στρούγγα!
Αν απαντάει με ένα ναι, οχι, μπορεί, ίσως... και δε μπορεί να κάνει μια συζήτηση, είναι πολύ ωραίος για κείνη που κάποτε σου είχε σπάσει τα νεύρα και της το φυλάς. Φρόντισε λοιπόν να τον γνωρίσει και να τραβήξει αυτή το λούκι. Εναλλακτικά βάζεις τη Νικολούλη να βρει την πρώην του και της τον πας πεσκέσι λέγοντάς της ότι δεν τον άντεξες γιατί μίλαγε διαρκώς για κείνη κι ότι δεν την έχει ξεπεράσει. Να δεις τότε για πότε θα ανοίξει το στοματάκι του και θα αρχίσει να "κελαϊδάει"

4. Το "σιγανό ποταμάκι"...
Γιατί τον άντρα τον γυναικά ΚΑΙ τον βλέπεις... ΚΑΙ ενίοτε τον αποδέχεσαι... ως ένα παραπάνω ρίσκο, ένα σασπένς που δίνει νόημα στη βαρετή ζωή σου... Τον άντρα όμως τον κουτοπόνηρο που θα στην φέρει με διπλή στριφογυριστή και ούτε θα καταλάβεις από που σου ήρθε... όχι κορίτσι μου...δεν τον θέλουμε... Να φύγει...! Να πάει αλλού!

5. Εγκυμονούντες από τον 3ο μήνα και πάνω...  Γιατί κάτι μου λέει ότι δεν γυμνάζονται καλά!
Ναι έχω ένα θέμα μ'αυτό. Δε μου αρέσουν οι φουσκωτοί, μου αρέσουν όμως οι σχετικά γυμνασμένοι και οχι παχύσαρκοι. Δε με νοιάζει αν του έχουν φύγει τα μισά μαλλιά ή αν εχει όλο φαλάκρα... (με τρίχες θα ασχολούμαστε? Αλλού είναι τα σοβαρά) Και πρέπει επιτέλους οι άντρες κάποια στιγμή να το καταλάβουνε αυτό, να απενεχοποιήσουν την φαλάκρα τους και να πάνε παρακάτω... στα "σοβαρά" !

6. Αντρας που δεν ξέρει να οδηγεί...
Και όταν λέω δεν οδηγεί δεν έννοώ να μην έχει δίπλωμα (αυτό δε με ενοχλεί ειλικρινά καθόλου) εννοώ να μην ξέρει να οδηγήσει... να οδηγεί αργά, να φοβάται να πατήσει γκάζι, να κάνει μια προσπέραση...απλά πραγματάκια που φτιάχνουν μια γυναίκα κριό.... Αυτό μου δείχνει ότι κάπως έτσι - εξίσου χλιαρός - θα είναι και στο κρεββάτι (καρατσεκαρισμένο) και φυσικά καταλαβαίνετε  τι σημαίνει αν δεν μπορεί να παρκάρει το όχημά του σωστά... :-p  Αν υποψιαστεί ότι θα χρειαστεί να του το παρκάρω εγώ... απλά δεν....  :)))

7. Aντρας που ακούει σκυλάδικα...
Οκ Κιάμο και Παντελίδη θα τα ανεχτώ... στο αυτοκίνητό του όμως, όχι στο δικό μου και φυσικά όχι σε CD σπίτι μου. Και αυτό με μεγάλο πόνο ψυχής και μόνο αν είναι καλός σε άλλα σημεία... ;)

8. Αντρας που δε με κάνει να νιώθω βασίλισσα!
Ε ναι... πειράζει που θέλω να έχω όλη και αμέριστη την προσοχή του όταν είναι μαζί μου? Οταν είναι με τα φιλαράκια ας κάνει ότι θέλει. Αν μου τύχει περίπτωση που είναι μαζί μου και παίζει άγρια το ματάκι, ούτε σκηνές, ούτε εξηγήσεις...απλά φεύγω...κι ασε να αναρωτιέται αν είναι η κακοσμία του ιδρώτα του ή το ότι είπε κάποια βλακεία.
Θα μείνει για όλη τη βραδιά με την απορία... :)

9. Aντρας που είναι "κατώτερος" από μένα...
Θέλω ο άντρας να είναι καλύτερός μου... να διεκδικεί τον θαυμασμό μου με τον έναν ή τον άλλον τρόπο... Είτε αυτό είναι κοινωνικά, είτε εμφανισιακά, είτε σε μορφωτικό επίπεδο... Οχι μόνο δεν ήμουν ποτέ με "κατώτερό" μου αλλά ούτε καν με κάποιον ίδιον σαν εμένα... απλά αρνούμαι! Τον καλό μου τον θέλω σε βάθρο! :)

10. Ο "ουστ βρωμόσκυλο" απλά δεν παίζει στη δική μου αγαπημένη λίστα αντρών. Θα πρέπει όχι μόνο να σέβεται κάθε μορφή ζωής αλλά ακόμη κι αν δεν έχει ο ίδιος ζώο να χαιδεύει άνετα ένα ζωο δίχως να σιχαίνεται...  Αλλωστε είναι αποδεδειγμένο ότι άνθρωποι που σιχαίνονται τα ζώα δεν κάνουν καλό σεξ... Αυτή η έκφραση αηδίας και σιχαμάρας που τους κάνει να αποστειρώνουν τα πάντα είναι ακριβώς αυτή που με κάνει να θέλω να τους χώσω μια μπουνίτσα... πειράζει? Το ίδιο ισχύει και για άνθρωπο που δεν σέβεται το περιβάλλον...Eίναι ο τύπος που με εκνευρίζει και που αναπνέει. Κι επειδή δεν πρόκειται να σταματήσει να αναπνέει (και για να μη μου μπαίνουνε ιδέες...!) άστο να πάει στην ευχή!



Θεωρείστε την ανάρτηση τούτη τρατάρισμα για τη γιορτούλα μου σήμερα 11/11 (Ελπίζω να την απολαύσετε... :-p)
Δε θα μπορούσα να γιορτάζω άλλη μέρα. Εχω εξηγήσει τους χίλιους λόγους που το 11 είναι σημαντικό και επαναλαμβάνεται διαρκώς στη ζωή μου. Τίποτα λοιπόν δεν είναι τυχαίο....
Οπως μάλλον δεν είναι τυχαία η αντίστροφη μέτρηση που μου έβαλε η Lysippe ως όριο για να γυρίσω ξανά... :)

Φιλιά σε όλες και όλους!

Υ.Γ. Τον κούκλο που το "σιδερώνει" υπέροχα, τον παίρνουν οι παρακάτω γλυκές υπάρξεις:

Lysippe
Love Addict
Paloma
Joan Petra
Funky Monkey
Selcouth
Εκφράσου
Κaterina Koko
Mayumi
K+


Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2013

Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2013

Στάσηηη! Εδώ κατεβαίνω!




Αγαπημένο μου ιστολόγιο,
Ξέρεις πολύ καλά τι σημαίνεις για μένα...
Τι ΕΙΣΑΙ για μένα...
Ο πιο πιστός μου φίλος!
Ο πιο καλός ακροατής!
Η πιο φανατική μου κερκίδα...!

Ησουν πάντα εκεί δίπλα μου όταν σε χρειαζόμουνα να με ακούσεις και να με εμψυχώσεις...
Και πάντα άκουγες χωρίς να με κατακρίνεις... χωρίς να με λογοκρίνεις...
Με άκουγες με προσοχή χωρίς να με διακόπτεις και αυτό να ξέρεις το εκτιμώ ιδιαίτερα όπως και ότι δε μου τα έχωνες ακόμη και όταν έλεγα βλακείες...
Εχεις ανεχθεί τα σκαμπανεβάσματά μου, τις παπαρολογίες μου, τις αμπελοφιλοσοφίες μου και όμως... κρατάς γερά!
Σου έχω εμπιστευτεί απίστευτα μυστικά και έχω ξεδιπλώσει μπροστά σου κάθε πτυχή της καρδιάς μου και κάθε ρυτίδα της ψυχής μου και συ ποτέ δε με εκμεταλλεύτηκες (ένα σου ακόμη χαρακτηριστικό που εκτιμώ, η διακριτικότητα)... και ποτέ μα ΠΟΤΕ εσύ δε με πρόδωσες.
Γι'αυτό και γω σε αγαπώ τόσο πολύ.
Γιατί με σένα γίνομαι ο εαυτός μου.
Αφήνομαι...
Εκτίθεμαι...
Προκαλώ...
Δε με νοιάζει τίποτα και κανείς...

Ξέρω ότι γνωρίζεις καλά την έννοια της λέξης εχεμύθεια και αυτό το εκτιμώ υπέρ του δέοντος...
Φοράω το κόκκινο μπουρνούζι και ανεβάζω τα πόδια στο γραφείο και δε μου βάζεις ποτέ τις φωνές (και ούτε το μαρτυράς ποτέ σε κανέναν...)
Με βλέπεις άλουστη, κλαμμένη και κάνεις ότι δε το προσέχεις.
Γεμίζω το mouse σιρόπι από μπακλαβά και τρίμματα τυρόπιττας το πληκτρολόγιο και συ δε με επιπλήττεις ποτέ! Ακόμη και κείνο το βράδυ που έχυσα το κόκκινο κρασί μου πάνω στο keyboard... Aκόμη και τότε έκανες πως δε το είδες...Παρόλο που είχες δει τα δάκρυά μου... Ηξερες ότι εκείνη τη μέρα δεν ήμουν πολύ καλά...

Είσαι πιστός φίλος και συμμέτοχος στην τρέλλα μου.
Ομως...
Να... δε θέλω να σου κακοφανεί αλλά νομίζω ότι έχουμε παραγνωριστεί τον τελευταίο καιρό...
Οχι!
Μη το αρνείσαι γιατί απλά ΔΕ ΘΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΩ!

Υπάρχει κορεσμός... το νιώθω...
Νιώθω τη φθορά στη σχέση μας, μα δε φταις εσύ.
Οχι... δε φταις εσύ... Μη σε παίρνει το παράπονο!
Τον τελευταίο καιρό κρατώ αποστάσεις γενικότερα...
Φταίω εγώ που γεννήθηκα κριός και βαριέμαι εύκολα...
Φταίει ο καιρός που έχω επιλέξει να κάνω χίλια δυο και να μην έχω χρόνο για σένα...
Πάντως ΕΣΥ δε φταίς... Και δε θα σου το χρεώσω με τίποτα αυτό!
Απλά πρέπει να κρατήσουμε κάποιες αποστάσεις (το καταλαβαίνεις φαντάζομαι)
Να βρούμε τις ισορροπίες μας βρε αδελφέ! (τώρα θα μου πεις "μια κουβέντα είναι"... άλλωστε ποιος τις έχασε για να τις βρούμε εμείς...)

Αντε λοιπόν να αραιώνουμε σιγά σιγά... όχι τίποτ'άλλο αλλά όταν κάποιος μιλά πολύ εχει και περισσότερες πιθανότητες να πει βλακείες... Και γω μιλώ πολύ τον τελευταίο καιρό αγαπημένο μου...
Ετσι λοιπόν μη μου κρατάς κακία... Κάπου, κάποτε, να είσαι σίγουρο ότι θα ξαναβρεθούμε... και τότε θα έχω κάτι πραγματικά σημαντικό να σου πω...........
 

"Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική"… 

(Από τα Ποιήματα του Κ.Π.Καβάφη, 1897-1933, Ίκαρος 1984)

Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013

Καλημέρααααα!


Mια πολύχρωμη και φωτεινή καλημέρα σας στέλνω με σάλβιες, σκυλάκια,
κατιφέδες και μυρωδάτο βασιλικό από τον κήπο μου! :)
Για αυτούς που προτιμούν την άγρια ομορφιά των κάκτων (αγριομελούσα μου για σένα)
αφιερώνω την κάτω φωτογραφία με τα κακτάκια μου που για μια ακόμη χρονιά μου "χαμογελάσανε"
Να'στε όλοι καλά!


και ένα υπέροχο Σαβ/κο να'χετε!!


Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2013

Είμαι ένας Νοέμβρης πυρπολημένος με αινίγματα…


κι ονείρου καμώματα...
Nοέμβρης του δάσους των αερικών και των νεράϊδων..
…ξέπλενε τις σμιλεμένες πέτρες ο ποταμός, έστηνε ξόβεργες ο έρωτας στα κίτρινα πεσμένα φύλλα της ψυχής μου, μα της καρδιάς μου το δισακι το’χα κομπο πάντα διπλό πιασμένο… κι εσύ δε το'βλεπες...

σα διψώ σκύβω και πίνω σε ποταμέ μου... πίνω λέξεις… πίνω ήχους… πίνω χνάρια στου κορμιού σου τα σημάδια… πίνω κι εκείνη τη στιγμή που πάγωσε μπροστά στο τζάκι…
πίνω...
σα διψώ μόνο…

Ξοδεύτηκε άδικα ο μύθος της ζωής μας σε κουρσεμένα χρόνια,
και όχι στου πυρετού τη φλόγα…
Θέλω για τούτο να ουρλιάξω…
Θέλω να βογγήξω…
Θέλω να κλάψω…
Μα τώρα έφτασα στο κατώφλι της σιωπής. 
Κάνω το χάδι των ονείρων μου με νότες κι ήσυχη πια αποχωρώ…


Καλό μήνα!
Εναν υπέροχα ερωτικό Νοέμβρη σας εύχομαι!



Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 2013

All you have to do is call
And I'll be there
You've got a friend...
Οι αληθινοί φίλοι είναι το καλύτερο δώρο!
Καληνύχτα σας! :)


Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2013

Πάμε γι'άλλα...


Η θητεία μου στο σύλλογο γονέων μετά από 2 χρόνια έληξε και ως ζουζούνι δραστήριο είπα αυτή τη χρονιά έτσι για αλλαγή να την αφιερώσω σε μένα... αρκετά με τον εθελοντισμό, άλλωστε με τα φιλοζωικά εξακολουθώ ακόμη κι ασχολούμαι ενεργά οπότε δεν είναι καθόλου λίγο το εθελοντικό μου έργο.
Αρκετά και με τα μαγειρέματα... οκ έφτιαξα τα γλυκά και τις μαρμελάδες για μια χρονιά, έφτιαξα τα μουστοκουλουράκια μου όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή αλλά νησάφι πια! Enough is enough που λέει και ο Αγγλος...
Φέτος οι μέρες μου γεμίζουν πολύ όμορφα...
Εχω τα μαθήματα ζωγραφικής μου, το κολυμβητήριο που σε ένα μήνα θα έχω γραφτεί και από το νέο έτος θα έχω και τα μαθήματα που έχω πάρει στο Εθνικό Iδρυμα Ερευνών:
  1. Βυζαντινή Σφραγιστική
  2. Πόλη και ιερά στην αρχαιότητα
  3. Παπυρολογία
  4. Εισαγωγή στην αρχαία ελληνική νομισματική
  5. Λατινική Παλαιογραφία
  6. Ελληνική Παλαιογραφία
  7. Νεοελληνικός Διαφωτισμός
  8. Εραλδική
Οσοι ξέρουν την αγάπη μου για την αρχαιολογία και ότι είμαι συλλέκτρια νομισμάτων θα έχουν καταλάβει το γιατί πήρα αυτά τα μαθήματα. Για να μην πω βέβαια ότι θεωρώ την ενασχόληση με το διαδίκτυο άκρως "αντιπαραγωγική" και για πολλούς λόγους ανθυγιεινή και θέλω γι'αυτό να την περιορίσω. Οσες ώρες σκέφτομαι ότι έχασα μπροστά σε μια οθόνη τις κλαίω...χαμένες πήγαν...
Aν τώρα κάτι απ'αυτά σας γυάλισε και θέλετε κι εσείς να το παρακολουθήσετε πολύ ευχαρίστως να σας δώσω περαιτέρω πληροφορίες για να γίνουμε συμμαθητές.!
Εγώ πάντως ανυπομονώ... και όπως βλέπετε έχω "ακονίσει" τα μολύβια μου και πήρα και το κατάλληλο "κομπιουτεράκι" μαζί για τις δύσκολες στιγμές της ληγούρας...χιχιχι





Σάββατο 26 Οκτωβρίου 2013

Eνα νόμπελ που δεν δόθηκε ποτέ...



Μια γυναίκα που δεν πρέπει να ξεχαστεί ποτέ!
Δείτε αυτή την Μεγάλη Κυρία ...  το όνομά της Irena Sendler. 
Το πρόσωπό της γαλήνιο και φωτισμένο και το χαμόγελό της πλατύ κι ανεπειτήδευτο...

"Ο κόσμος δεν έγινε τώρα κακός.... πάντα ήταν". 
"Το βραβείο δεν το παίρνει πάντα αυτός που το αξίζει" 
Τάδε έφη η κυρία Ιρένα Σέντλερ που πρόσφατα πέθανε σε ηλικία 98 ετών...

Η κυρία Σέντλερ υπήρξε πρωταγωνίστρια μιας πραγματικά απίστευτης ιστορίας αφήνοντας ένα λιθαράκι στην ανθρωπότητα να πιστεύει στον άνθρωπο και να ελπίζει...

Κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου η Ιρένα εργαζόταν 
στο γκέτο της Βαρσοβίας ως ειδική υδραυλικός υπονόμων. 
Είχε όμως κι έναν απώτερο σκοπό. 
Όντας Γερμανίδα ΗΞΕΡΕ ποια ήταν τα σχέδια των ναζί για τους εβραίους. 
Η Ιρένα έβγαζε λαθραία βρέφη τοποθετώντας τα στον πάτο της εργαλειοθήκης της,
 ή σε ένα σάκο από λινάτσα που είχε στην καρότσα του φορτηγού της για τα μεγαλύτερα παιδιά. Ακόμα, είχε ένα σκύλο στην καρότσα, που τον είχε εκπαιδεύσει να γαβγίζει
 όταν οι ναζί φαντάροι της άνοιγαν να μπει ή να βγει από το γκέτο. 
Οι φαντάροι, φυσικά, δεν ήθελαν πάρε-δώσε με το σκύλο, 
ενώ το γάβγισμά του κάλυπτε τους θορύβους/ήχους που έκαναν τα βρέφη/παιδιά! 

Στο διάστημα που το έκανε αυτό, κατάφερε με αυτό τον τρόπο να φυγαδεύσει
 και να σώσει 2.500 (!) παιδιά και βρέφη. 
 Συνελήφθη από τους ναζί που τη χτύπησαν πάρα πολύ άσχημα 
και της έσπασαν και τα χέρια και τα πόδια. 
Η Ιρένα κράτησε ένα αρχείο με τα ονόματα των παιδιών που είχε διασώσει 
 και το φύλαξε σ΄ένα γυάλινο βάζο που έθαψε κάτω από ένα δέντρο στην αυλή της. 
Μετά τον πόλεμο, προσπάθησε να εντοπίσει όσους γονείς είχαν επιζήσει
και καταφερε να επανενώσει τις οικογένειες. 
Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν πεθάνει στους θαλάμους αερίων. 
Τα παιδιά αυτών, τα βοήθησε να τακτοποιηθούν σε θετές οικογένειες ή να υιοθετηθούν. 
Το 2007, η Ιρένα προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. 
Κι όμως δεν επελέγη! (ένα ακόμη σημάδι του πόσο στημένα είναι αυτά τα βραβεία...)
Ο Πρόεδρος Ομπάμα το είχε κερδίσει ένα χρόνο πριν γίνει Πρόεδρος, 
για την εργασία του ως "οργανωτής κοινότητας" για το ACORΝ... 
και ο Αλ Γκορ το κέρδισε το 2007, για ένα φιλμ σχετικά με την υπερθέρμανση της γης... 

ΕΜΕΙΣ ας μην την αφήσουμε να περάσει στη λήθη....
Ας μην τη; γυρίσουμε την πλάτη για μια ακομη φορά...
Εις μνήμην των 2 εκατομμυρίων εβραίων, 20 εκατομμυρίων ρώσων, 
500.000 ελληνων, 10 εκατομμυρίων χριστιανών, που δολοφονήθηκαν, σφαγιάστηκαν, 
βιάστηκαν, κάηκαν, λιμοκτόνησαν και ταπεινώθηκαν. 
Είναι επιτακτική ανάγκη να διασφαλιστεί ότι ο κόσμος ποτέ δεν θα ξεχάσει, 
γιατί υπάρχουν άλλοι που θα το ξαναέκαναν... 

Οι άγγελοι τελικά υπάρχουν... 
Δεν έχουνε φτερά έχουν όμως μεγάλη καρδιά και περπατούν εδώ ανάμεσά μας...

Παρασκευή 25 Οκτωβρίου 2013

Kαλημέρα σε στεριές και θάλασσες!!
Εγώ είμαι θάλασσα, η Λεβίνα στεριά... εσύ τι είσαι?

*Οτι και να'σαι είναι όμορφο αρκεί να μην είσαι βάλτος...*



Τετάρτη 23 Οκτωβρίου 2013



Στην όμορφη χώρα της Αγάπης κατοικώ,
ξυπνώ σε μια ραγισματιά σου,
λιποτάκτης δειλός του έρωτά σου...
κι όμως τρελλά σ'αποζητώ...
.......
Που είσαι??