Ο εύκολος και ο δυσκολος δρόμος της αγάπης…

Oταν οι σκέψεις μου στερεύουν όπως τώρα πάντα βρίσκω έμπνευση από κάποιο αγαπημένο ανάγνωσμα και το παρακάτω με αντιπροσωπεύει τόσο μα τόσο πολύ τώρα…

«Oταν η αγάπη σε καλεί , ακολούθησέ την, μόλο που τα μονοπάτια της είναι τραχιά και απότομα.

Κι όταν τα φτερά της σ’αγκαλιάσουν παραδώσου, μόλο που το σπαθί που είναι κρυμμένο ανάμεσα στις φτερούγες της μπορεί να σε πληγώσει .

Κι όταν σου μιλήσει , πίστεψέ την μόλο που η φωνή της μπορεί να διασκορπίσει τα όνειρά σου σαν το βοριά που ερημώνει τον κήπο .

Μα αν από το φόβο σου , γυρέψεις μόνο την ησυχία της αγάπης και την ευχαρίστηση της αγάπης , τότε θα ήταν καλύτερα για σένα να σκεπάσεις τη γύμνια σου και να βγεις έξω από το αλώνι της αγάπης .

Και να σταθείς στον χωρίς εποχές κόσμο όπου θα γελάς , αλλά όχι με ολάκερο το γέλιο σου , και θα κλαις , αλλά όχι με όλα τα δάκρυά σου.
…
Και μη πιστέψεις ότι μπορείς να κατευθύνεις την αγάπη , γιατί η αγάπη , αν σε βρεί άξιο θα κατευθύνει εκείνη τη δική σου πορεία…»

Χαλίλ Γκιμπράν