Eίμαι ένα μόνο κλικ από το να κάνω το μεγάλο βήμα προς το άγνωστο...
Tέλος τα ψέμματα...!
Στερέψανε τα δάκρυα...
Μου τελειωσε κι η υπομονή...
γιατί όπως λέει κι ο ποιητής:
"... η Ιθάκη έπαψε από καιρό να στέκει αλώβητη και να περιμένει -σαν άλλη Πηνελόπη- την επιστροφή του Οδυσσέα της... "
Oχι τουλάχιστον για έναν ανίκανο να ολοκληρώσει το ταξίδι Οδυσσέα...
Αυτός δεν αξίζει ούτε τα δάκρυά μου... ούτε και διάδοχο... γι'αυτό και θα παιδευτεί αρκετά να τον αποχτήσει...
Κακιούλες?... Οχι... απλή ενόραση..........
Καλές και οι κακιούλες ....
ΑπάντησηΔιαγραφήαπό τη στιγμή που κοιτάς πια τον εαυτό σου,
και με τον τρόπο αυτό τον προστατεύεις....
Καλά πετάγματα... στο άγνωστο ... λες...
μα δε είναι και τόσο άγνωστο το μέρος της καρδιάς... που ψάχνοντας μέσα θα βρεις όλα εκείνα που για άλλους μη αξιόπιστους προορισμούς, είχες θάψει... βγάλτα όλα στην επιφάνεια ... και θα δεις το άγνωστο είναι τελικά περισσότερο οικείο από κάθε άλλη φορά...
από πότε οι αλήθειες λογίζονται ως κακιούλες;
ΑπάντησηΔιαγραφήξέρω..από τότε που πονάνε τον απέναντι
ε και;
δεν κάνουμε πίσω κι ας το χωνέψει
εμείς πάντα θα τις λέμε
τις αλήθειες μας...
και θα τις γουστάρουμε κιόλας
ναι;;;;;;