Αλλοτε τρυφερά, άλλοτε έντονα ερωτικά και παθιασμένα τα φιλιά μοιάζουν να έχουν δική τους οντότητα…
Είναι από μόνα τους μικρά άτακτα πλασματάκια που κάνουν διαρκώς ζημιές.
Κάποιες φορές πάνε και βρίσκουν με μιας τον κατάλληλο αποδέκτη φωλιάζοντας σαν πληγωμένα ζωάκια ακριβώς εκεί που πρέπει γεμίζοντας κάποιο κενό ενώ άλλες φορές τριγυρνούν αδέσποτα σαν τις άδικες κατάρες κάνοντας του κεφαλιού τους.
Και βρίσκουν τότε να επισκεφτούν τον πιο ακατάλληλο αποδέκτη…
Χώνονται σαν τα κακομαθημένα παιδιά στα πιο ακατάλληλα σημεία, σφηνώνουν πεισματικά και δε μπορείς να τα βγάλεις με τίποτα από κει…
Και είναι κρίμα και τόσο άδικο για τα άλλα τα "φρόνιμα" και υπάκουα εσύ να σκέφτεσαι διαρκώς αυτά που χαραμίστηκαν τόσο άδικα, ταξιδεύοντας σε λανθασμένους προορισμούς…
εκ των υστέρων και εκ του αποτελέσματος αποδείχθηκαν λάθος
ΑπάντησηΔιαγραφήγιατί τότε,στην ώρα και στον καιρό τους,ήταν σωστά.αν και,ίσως, λανθασμένα σωστά..
δώσε και πάρε
κι ας είναι λάθος ή σωστό
η πορεία θα δείξει
και θα τα δικαιώσει ή θα τα πετάξει
που?
αυτό είναι το ζητούμενο......
φιλί!
Είναι από τις φορές που ο επιθετικός προσδιορισμός είναι πιο σημαντικός από το ίδιο το ουσιαστικό ή μου φαίνεται?
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλιά!
ζημίες κάνουν Λιακάδα μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήAν κάνουνε λέει... ειδικά εκείνα τα "ζαβολιάρικα"... :)
ΑπάντησηΔιαγραφή