Παραμύθια της Χαλιμάς...

Ωρες ώρες αναπολώ τις στιγμές που περίμενα με αδημονία μπροστά στην οθόνη να δω τον αγαπημένο μου παραμυθά να αφηγείται παραμύθια που σε ταξίδευαν όμορφα και που στο τέλος πάντα κάτι είχανε να σου δώσουν... Ακόμη και η γλυκύτητα του προσώπου του και η θετική του ενέργεια ήταν από μόνη της αρκετή για να μας δώσει καλό παράδειγμα τις εποχές εκείνες.
Δυστυχώς οι σημερινοί παραμυθάδες  μάλλον για παρακμιακά διαδικτυακά τρολλ μοιάζουν που προσπαθούν να επεκτείνουν το τρολλάρισμα αυτό και στην προσωπική τους ζωή για να αποκτήσει νόημα... Το διαίρει και βασίλευε το'χετε όλοι ακουστά....

Παραμύθι Νο 1.
Αυτό που λεει ότι ΕΣΥ έχεις φαγωθεί να γνωρίσεις κάποια (η οποία κατα βάθος πολύ θα ήθελε να της δίνεις τόση σημασία...) Μέχρι που βγήκε η Λεβίνα και ξεκαθάρισε το τοπίο λέγοντας ότι δεν ζήτησα εγώ να τη γνωρίσω αλλά ήτανε δική της ιδέα να μας φέρει σε επαφή. Για την ιστορία με κάλεσε στο πρώτο καφεδακι που θα πίνανε με την άλλη και γω δεν πήγα! (είναι που'χα τρελλαθεί βλέπετε με την προοπτική της γνωριμίας μας)
Προφανώς η αγαπητή ζουζού που πολύ στεναχωρέθηκε που έχασε την ευκαιρία να με γνωρίσει μου μήνυσε με την κοινή μας φίλη ότι με καλεί σε τραπέζι σπίτι της... Και μάλιστα για να βεβαιωθεί για το επισημο της πρόσκλησης επειδή οι μέρες περνάγανε και η Λεβίνα είχε ξεχάσει να μου το πει  μου'στειλε και 2 μηνύματα.

Παραμύθι Νο 2
Αυτό που σε λέει ο άλλος κουτσομπόλα επειδή απλά αναρωτιέσαι που έχεις χαθεί...
Οταν έχεις συνηθίσει το τελευταίο διάστημα να σου στέλνει ο άλλος καλημεροκαλησπέρες και συνταγές μαγειρικής είναι τουλάχιστον αγενές να μην του γράψεις για να δεις τι του συνέβει όταν εκείνος εξαφανιστεί δε νομίζετε? Πολύ δε περισσότερο όταν ο ανθρωπος αυτός σου έχει κάνει την τιμή (γιατί εγώ έτσι το βλέπω) να σε βάλει στο σπίτι του.
Ε, ναι τώρα φίλε μου ξέρεις! Αν ο άνθρωπος αυτός που σε κάλεσε εξαφανιστεί για μέρες και συ τον ψάξεις με μεηλ τότε ΝΑΙ ΕΙΣΑΙ ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΗΣ και πάρτο απόφαση! :-p

Παραμύθι Νο 3 
Αυτό που όταν προσπαθείς να λειτουργήσεις πυροσβεστικά για να λυθεί μια παρεξήγηση μεταξύ φίλων είσαι εκτός από κουτσομπόλα και ανακατώστρα! Ασχετα βεβαίως αν οι προθέσεις είναι οι καλύτερες... και βεβαίως ασχέτως αν η πρωτοβουλία ΔΕΝ ήταν δική σου αλλά σου ζητήθηκε από κάποιος από τους δυο να επενέβεις για να τα βρούνε...

Παραμύθι Νο 4
Εκείνο που λέει ότι ΕΣΥ έχεις στείλει μεηλ στους φίλους της μιλώντας για κείνη και που κανένα μέηλ και κανένας φίλος δε βγήκε να πει κάτι τέτοιο (Οτι δηλαδή εγώ μίλησα για κείνη σε μεταξύ μας μεηλ.) Λυπάμαι φίλη που θα στεναχωρέσω αλλά όταν μιλώ με τους κοινούς μας φίλους έχουμε πιο σοβαρότερα θέματα από σένα να συζητήσουμε.
Την παράνοια να θεωρεί τους φίλους της "κτήματα" και να μαρκάρει κατουρώντας την περιοχή της για να μην πλησιάσουνε άλλοι και τους της κλέψουν.

Παραμύθι Νο 5
Να λεει χιλια μύρια ο άλλος ψέμματα για να κάνει τους άλλους να μην έρχονται στο χωρο σου!
Και την ίδια στιγμή να ακούς από τους κοινούς φίλους ότι πιέζονται να σε βγάλουν από το blogroll τους! Γιατί δεν αντιδρούν?... Μα γιατί φυσικά ξέρει πολλά προσωπικά τους και φοβούνται οι άνθρωποι μην βγούνε παραέξω... Μόνο που δεν ξέρουν ότι είναι ήδη αργά.
Το κατάλαβα το παιχνιδάκι της τη μέρα που με κάλεσε σπίτι της. Οταν άνοιξε το στόμα της και κελάηδησε για όλα τα πουλάκια του μπλογκσποτ και για όλους είχε να πει μια "καλή κουβέντα". Προφανώς το έκανε για να με κάνει και γω με τη σειρά μου να μιλήσω ευτυχώς από το γεγονός αυτό κατάλαβα πολλά... ότι δηλαδή θέλει να γνωρίζει κόσμο και να μαθαίνει πράγματα γι'αυτούς για να τους κρατά στην "ομηρία"... Αντε να μιλήσει ο άλλος μετά από τόσα που ξέρει για κείνους...

Παραμύθι Νο 6
Να σε πλησιάζει ο άλλος μόνο σε μια δύσκολη στιγμή σου μόνο και μόνο για να σου το παίξει σύμμαχος.
Θυμάστε τοτε με την Μ.G? Tότε που απο το πουθενά εμφανίστηκε η αγαπητή ζουζού και άρχιζε να ρίχνει χολή για την M.G και δώστου τα σχόλια και δώστου τα μεηλ να με ενημερώνει για το "ποιόν" της M.G.  Με είδε κανείς ΤΟΤΕ να πάω στο χώρο της? Να ανταποδίδω τότε τη "φιλία" της? Η μόνη φορά που ανταπέδωσα ήταν πρόσφατα όταν έμαθα ότι γνωρίζονταν με την Λεβίνα.
Φαντάστηκα ότι θα ήτανε φίλες. Και αφού η Λεβίνα είναι αξιολογος άνθρωπος και δε μπορούσα να φανταστώ να κάνει παρέα με άσχετες είπα να γραφτω στο ιστολογιό της... μετά από 2-3 χρόνια δηλαδή!  Στην πορεία βέβαια έμαθα ότι για την Λεβίνα δεν ήτανε ποτέ φίλη απλά μια συμμαθήτρια από το σχολείο από άλλη μεγαλύτερη τάξη που ποτέ δεν κάνανε παρέα.
Και εν κατακλείδι με έχει δει ποτέ κανείς να μπαίνω κάπου και να συνδαυλίζω καταστάσεις ή πάντα με βλέπετε να λειτουργώ πυροσβεστικά?

Παραμύθι Νο7
Αυτό που μια ωραία πρωία κάποιος που θεωρούσες φίλο αρχίζει και σε βρίζει και σε λέει τα μύρια όσα... και ανεβάζει και προσωπική μεταξύ σας αλληλογραφία να την δούνε όλοι. (ευτυχώς όλοι είδανε μέσα απ'αυτή το ότι δεν υπήρξα πουθενά υβριστική και ότι είχα καλή πρόθεση και τίποτα παραπάνω) Λες τότε: "δε μπορεί! Κάτι έχει παιχτεί! Κάποιος την έχει κουρδίσει"... Γιατί πάντα θες να βλέπεις το καλό ακόμη κι όπου δεν υπάρχει, γιατί είσαι αφελής και ηλίθιος και σκέφτεσαι έτσι προσπαθώντας να δικαιολογήσεις τα αδικαιολογητα.
Μέχρι που έρχεται ο δικηγόρος και σου λέει ότι η δημοσίευση προσωπικών μεηλ απαγορεύεται δίχως τη συγκατάθεση σου και ότι αν η άλλη είχε όντως κάτι απτό εναντιον σου θα την ανέβαζε όπως έκανε και με την άλλη επιστολή. Μα δε χρειάζεται να μου το πει... το ξέρω γιατί ουδέποτε την έχω κατηγορήσει κάπου... και το ξέρει... και τότε συνειδητοποιείς ότι όλη αυτή η γνωριμία είναι στημένη εξαρχής για ένα σκοπό: Να σε καταστρέψει που τόλμησες τόσα χρόνια τότε που ερχότανε και σχολίαζε στο χωρο μου να αδιαφορήσεις για το δικό της χωρο... Και μετά λέει ότι δε της άρεσε ο δικός μου? Τότε γιατί ήτανε τόσο καιρό εδώ? Να θυμίσω μήπως σε όλους ότι μόλις φέτος μετά από τόσα σχόλια στο χωρο μου και επειδή την γνώρισα την έβαλα στους φίλους μου? Γιατί βεβαίως κατι με έτρωγε μέσα μου... είχα δει την πορεία της... μια έβριζε την Αθη το ΑΜΕΑ, μια υποστήριζε τους άντρες βιαστές...παντού δημιουργούσε εριδες και διαμάχες...

Παραμύθι Νο 8
Αυτό που η άλλη λέει ότι την παρακάλαγες να έλθει να σου ευχηθεί για τα γενέθλιά σου?
ΕΛΕΟΣ δηλαδή! Πιο κάτω πεθαίνεις!
Οσοι με ξέρουνε γνωρίζουν αφενός πόσο εγωιστρια είμαι ως κριός ώστε να ζητήσω κάτι τέτοιο από κάποιον αλλον αλλά και το πόσο με ενδιαφέρουν τα σχόλια, οι βραβεύσεις και οι "τιμές".
Πάμε παρακάτω?

Παραμύθι Νο 9

Η τάδε είναι κωλόγρια, η δείνα τεκνατζού, η άλλη κωλόβλαχα που το παίζει εκπαιδευτικός, η άλλη ατάλαντη συγγραφέας, η άλλη είναι περσόνα, η αλλη περουκίνι, η άλλη χαζοβιόλα !
Ναι! Ολες είναι  από κάτι!... πλέον!
Εχουνε ΟΛΕΣ τους αποχτήσει μια ιδιότητα, έναν επιθετικό προσδιορισμό που τους συνοδεύει και θα πρέπει να είναι ΟΛΕΣ τους ευγνώμονες γιατί πιο πριν δίχως αυτούς τους προσδιορισμούς και τις ταμπέλες ήταν ΟΛΕΣ τους μηδενικά.
Ευτυχώς που ασχολήθηκε η κυρία αυτή μαζί τους και τις ανέδειξε διαφημίζοντάς τες!

ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ? Νανουριστείτε με τα παραμύθια αυτά... εγώ προτιμώ τα άλλα, του γλυκού παραμυθά...Κι όσοι δε νανουρίζεστε επιτέλους ΞΥΠΝΗΣΤΕ!
Τετοια άτομα που ανακατεύουν το μπλογκσποτ, τέτοια ζωντανά τρολλ πρέπει να απομονώνονται.
Θεωρώ πολύ τυχερή που τόσα χρόνια εδώ μέσα μόνο την Λεβίνα έβαλα στο σπίτι μου και βγήκαμε με τις οικογένειές μας και διασκεδάσαμε.
ΠΟΛΥ ΤΥΧΕΡΗ βλέποντας τη σαπίλα που υπάρχει γύρω μου!..
Θεωρώ επίσης πολύ τυχερό τον εαυτό μου που τα μόνα άτομα που γνώρισα από κοντά τη Vanilla και την Levina δε με έχουνε ποτέ τους πληγώσει. ναι είδατε? Εκείνη που λεει κουτσομπόλα εμένα έχει γνωρίσει 102 από κοντά και γω μόνο 2! Αυτό από μονο του τα λεει όλα δε νομίζετε?

Ξέρετε κάτι? Βαρέθηκα! Βαρέθηκα να μπαίνω και να διαβάζω τις βλακείες μερικών που ξύνουν τα νύχια τους για καβγά. Που κατηγορούν, που βρίζουν, που ρίχνουν λάδι στη φωτιά και δημιουργουν ίντριγκες. (αξιολύπητο) Προφανώς είναι ο μόνος τρόπος για να μαζέψουνε κόσμο στο χωρο τους... εγώ απλά προσπερνώ... και επιλέγω συνειδητά να ασχολούμαι με ζώα και όχι με μηδενικά...