Κρίμα να κάνεις ένα δώρο και να στο πετάν’ στα μούτρα...
Κρίμα να χάνονται οι λέξεις σου σε ερμητικά κλεισμένα αυτιά.
Κρίμα να προσπαθείς να πλησιάσεις κάποιον κι αυτός να κάνει βηματάκια προς τα πίσω…
κι ας πέσει στο γκρεμό…
Κρίμα να μην δίνεις το χέρι σου, για να σώσεις ή να σωθείς…
Κρίμα να χαραμίζεις το χρόνο σου σε παλιές ιστορίες κι οδυνηρές αναμνήσεις...
Κρίμα να χαλαλίζεις τη ζωή σου σε χαώδεις σκέψεις κι απραξία.
Κρίμα να κλείνεις τον εαυτό σου μέσα κι όλους τους άλλους απ’ έξω!
Κρίμα να αργοπεθαίνεις από φόβο να ζήσεις…
Η αγάπη σου ιστός αράχνης. Κι εσύ αράχνη…
Πότε θα γίνεις Άνθρωπος, αγάπη μου?
Να μπορέσω κι εγώ να φύγω... απ'τον ιστό σου?
Ο φόβος φυλακίζει το μέλλον δειλών ανθρώπων όταν οι σκέψεις τους ταλαντεύονται σαν τον ιστό της αράχνης στον άνεμο. Καλή δύναμη και αντοχή, φίλη μου! Τυχαία σε βρήκα μου άρεσες και έμεινα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλιά και πιστεύω να τα λέμε μεσ' από τις σελίδες μας!
Καλώς ήλθες στην παρέα μου φίλη!
ΔιαγραφήΚαι βέβαια θα τα λέμε...
Πολύ όμορφο αυτό που είπες... και πόσο αλήθεια πράγματι...
Εχεις κανει κι εσύ τη διατριβή σου μου φαίνεται...
Να'σαι καλά... φιλιά! :)
Και διάβασα : Κρίμα να αργοπεθαίνεις από φόβο να ζήσεις…
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι λέω μια χαρά τα λέει το γειτονάκι...
Διαβάζω όμως μετά: Να μπορέσω κι εγώ να φύγω... απ'τον ιστό σου?
και λέω "εμ, τα θέλει κι εσένα ο ....ιστός σου!!!χαχαχα
Όντως, άλλη πλευρά, αλλά με κούφανες!!
Πίστευα πως μόνο εγώ μιλάω για αυτά τα...γλυκά εντομάκια...:))
Την καλησπέρα μου...
αχαχαχα... "...τα θέλει ο ιστός μου..."
ΔιαγραφήΜάλλον τώρα μόλις συνειδητοποίησες πως οι γυναίκες είναι από την Αφροδίτη και οι άντρες από τον Αρη! :-p
H παρούσα ανάρτηση ήταν για 2 χρόνια ποστ στο fb... και είπα σήμερα να την ανεβάσω ως αντιπαραβολή στη δική σου..
Καλό βράδυ να έχεις Ανταίε μου! :)
Όπου πλέκεται ιστός, άνθρωποι εγκλωβίζονται και παλεύουν να σωθούν...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤόσο όμορφα όμως έπλεξες εσύ αυτόν τον ιστό της περιγραφής που με καθήλωσες διαβάζοντάς τον.
Πως να μη θες να ξεφύγεις από έναν ιστό?
ΑπάντησηΔιαγραφήΟτι πιάνεται στα δίχτυα καταλήγει "φαγωμένο"...
Εγώ τη Λιακάδα τη θέλω ολόκληρη... όση τουλάχιστον έχει απομείνει... :)
Kαλό βράδυ Φλώρα μου!