Κάτι από τα παλιά...

Ελα να κάνουμε μια όμορφη συζήτηση από αυτές που νόημα δε βγάζεις.
Να μου δείξεις την αλήθεια σου, να σου δείξω τα ψέμματα των άλλων.
Να μου μιλήσεις με τα όμορφα ξύλινα λόγια που τόσα χρόνια σου πήρε να αποστηθίσεις και να ακούσεις τις παράλογες κουβέντες μου.
Δείξε μου την λογική του κόσμου που σου έμαθαν να φοράς, να σου δείξω την τρέλλα του κόσμου που με νου και ψυχή προστατεύω μην τον μολύνουν τα χάρτινα όνειρά σου.
Ελα να κάνουμε έναν όμορφο διάλογο, να είσαι η λογική, να είμαι η τρέλλα, να είσαι το σύστημα, να είμαι η ανατροπή του.
Να σου μιλήσω με λόγια αυθεντικά, δικά μου, να μου απαντήσεις με αναμασημένα αξιώματα.
Μίλα μου για όσα σου έμαθαν να λες και άκου όσα σκέφτομαι.
Πές μου ότι διάβασες να σου εκθέσω τα αποκυήματα της δικής μου φαντασίας.
Δείξε μου τον κόσμο μας, να σου δείξω τον ιδεατό που έχω στο μυαλό μου.
Ελα να κάνουμε μια συζήτηση, να προσπαθείς να με πείσεις και να μην τα καταφέρνεις,να μην θέλω να σε πείσω, μα να φοβάσαι μην πειστείς.
Τραγούδα μου για τα πρέπει σου, να σου ζωγραφίσω τα θέλω σου που τόσο τα φοβάσαι…
Πες μου για το θάρρος σου να σου ξεράσω τους φόβους σου που θαρρείς τους έχεις κρύψει.
Ξεφώνησε τα λάθη μου, να φτιάξω κάστρα με τις ενοχές σου.
Ελα να σου δείξω τον χορό της φαντασίας, της αλήθειας μήπως ξεφύγεις κάποτε από τον κόσμο που σου μάθανε να προσκυνάς.
Παρουσίασέ μου την τετράγωνη λογική σου να σου την καταρρίψω.
Μίλα μου για αντικειμενικότητα και άκου πως τέτοια δεν υπάρχει.
Μίλησέ μου για διαχωρισμούς φυσιολογικού και μη φυσιολογικού για να γελάσω και να σου πω πως τέτοιες διακρίσεις δεν υπάρχουν.
Ζήσε στον κόσμο μου για μια και μόνο μέρα μα μην με καλέσεις ποτέ στον δικό σου.
Γιατί είναι φτιαγμένος από χαρτί, αποστειρωμένα λόγια και αξιώματα.
Είναι βουτηγμένος στην υποκρισία και στα απαγορευτικά που σε έμαθαν να κολυμπάς.
Ασε με να πετάω στα σύννεφα του αόρατου μη φυσιολογικού δικού μου κόσμου.
Γιατί εδώ φίλε είναι πιο ωραία και με άπλετο Φως...
Αλλά θέλει ψυχή για να αντέξεις.

Υ.Γ... Για δες... Κάτω σύννεφα... μαυρίλα... και πάνω απ'αυτά μια υπέροχη λιακάδα...! :)

Παρασκευή και 13 σήμερα...

Καλημερούδια!
Εύχομαι να σας πάει καλά η μέρα σήμερα...
Αλλά τι λέω? Με τέτοια υπέροχη λιακάδα έξω γιατί να μη σας πάει?
Σα φάρσα μου φαίνεται η ανακοίνωση της ΕΜΥ ότι σε 2 μέρες θα έχουμε χιόνια!

Ελπίζω επίσης να μην είστε προληπτικοί...
Αν και θεωρώ περίεργη σύμπτωση ότι κάποια Παρασκευή και 13 μου έσκασαν και τα 2 λάστιχα του αυτοκινήτου μου...

Αραγε ξέρετε πως έχει επικρατήσει να είναι η Παρασκευή και 13 μια ζοφερή και δυσοίωνη μέρα...?
Την Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 1307, ο Φίλιππος κατηγόρησε τους Ναΐτες ιππότες ως αιρετικούς και διέταξε τη σύλληψή τους η οποία με συνοπτικές και μη δημοκρατικές διαδικασίες τους οδήγησε όλους στην πυρά!
Αν αναρωτιέστε τώρα τι μύγα τσε τσε τον τσίμπησε τον Φίλιππο και απο κει που τους είχε σε "υπόληψη" αποφάσισε να τους ριξει στο πυρ το εξώτερον... η απάντηση είναι απλή:
"Eίναι πολλά τα λεφτά Αρη..."
Βλέπετε ο αγαπητός μας Φίλιππος είχε αρχίσει να μη βλέπει με καλό μάτι όλη αυτή τη συσσώρευση θησαυρών του τάγματος και ήθελε να βάλει χέρι στην περιουσία τους.
Κι αυτό γιατι ο ίδιος είχε αρχίσει λόγω κακοδιαχείρισης να έχει οικονομικό πρόβλημα η κίνηση αυτή ήταν για κείνον αναγκαία και η μόνη διέξοδος από το αδιέξοδο που έχει περιέλθει...
Ετσι απλά...

Και η ιστορία βέβαια επαναλαμβάνεται και σήμερα με χίλιους δυο άλλους τρόπους...
Φιλιά σε όλους και καλή συνέχεια ! :)

Γρήγορα πίσω στα θρανία...!!!

Η αγάπη είναι ο Νόμος του Θεού!

Ζούμε για να μάθουμε να αγαπάμε!

Αγαπάμε για να μάθουμε να ζούμε!

Ο άνθρωπος δεν χρειάζεται να μάθει κανένα άλλο μάθημα εκτός από αυτό της Απόλυτης Αγάπης.

Πότε θα το καταλάβουμε επιτέλους πια?

Κάποτε μου είπε κάποιος ότι όταν έχεις πληγωθεί πολλές φορές παθαίνεις ανοσία στον πόνο.

Δυστυχώς για μένα δεν είναι έτσι τα πράγματα.
Κάθε φορά πονάει σαν την πρώτη φορά.

Αλλωστε ο πόνος, σκέφτηκα, δεν είναι νόσος για να πάθεις α-νοσία… Είναι αίσθημα!

Και τότε ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι η κατάλληλη λέξη είναι α-ναισθησία!
Και ότι αυτός που μου το είπε αυτό είναι ένας αναίσθητος που είναι ανίκανος να αγαπήσει…

Το μυστικό της Πανσεληνου...

Σςςςς... θα σου πω ένα μυστικό...
Σταγόνες του φεγγαριού παλεύουν να το κρατήσουν μέσα μου...
Κι αν η καρδιά μου κραταιά αλλο δεν υπομένει...
Κάθε λέξη στα χείλη μου φτωχή που ζητιανεύει...
Κάθε στιγμή στα χέρια σου στιγμή ευλογημένη...
Κάθε σου κίνηση πάνω μου τον έρωτα λατρεύει...
κι όμως...
ποτέ δεν αγάπησες την προσκυνήτρα μου ψυχή
που μόνη παραμένει.........................
Γιατί...?

Ο Ρίτσος για τον έρωτα...

"Κι οι λέξεις φλέβες είναι
μέσα τους αίμα τρέχει
όταν σμίγουν οι λέξεις
το δέρμα του χαρτιού ανάβει κόκκινο
όπως την ώρα του έρωτα
το δέρμα του άντρα και της γυναίκας."

Τα αιδοία παίζει...

 

Nαι καλά βλέπουν τα ματάκια σας... Περί αιδοίων και άλλων τινών ο τίτλος.
Αν σας σοκάρει λοιπόν... κάντε ότι δεν τον βλέπετε.
Αν τώρα σας σοκάρει το θέμα προτείνω να προσπεράσετε.
Είναι η στιγμή που το zapping είναι για σας η κατάλληλη λύση.
Και μένα δε θα μου κακοφανεί καθόλου ειλικρινά πιστέψτε με...
Γιατί βλέπετε εγώ απόψε έχω κέφια...
Και θα μιλήσω για το θέμα ο κόσμος να χαλάσει... ότι και να σκεφτείτε για μένα..
Είναι που μέρες τώρα με γαργαλάει το θέμα...
Κάπου εδώ το έχω... ανάμεσα στα χείλη τα πάνω ή τα κάτω και θέλω να το βγάλω.
Είπα όμως λόγω των αγίων ημερών να είμαι καλό κοριτσάκι...
Ομως πόσο καλό κοριτσάκι μπορεί να είμαι υπό την επήρεια της πανσελήνου είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα.

Το λοιπόν δε σας κρύβω ότι τελευταία έχω ξενερώσει και έχω εκνευριστεί πολύ με το θέμα του σέξ... Οτι κανάλι δω, όποια εκπομπή, όποιο βιντεοκλιπ έχει σαφείς αναφορές υποσυνείδητες ή ολοφάνερες στο σεξουαλικό... Τελικά πρέπει η αγαμία να έχει χτυπήσει κόκκινο τον τελευταίο καιρό δεν εξηγείται αλλιώς... Ολοι μιλάνε γι'αυτό και κανείς δεν το κάνει...
Ολοι το παίζουνε ειδήμονες και αν τους ρωτήσεις για την κλειτορίδα νομίζουν ότι είναι χωριό του Ν.Αχαϊας. Ναι μη γελάτε! Καλά ακούσατε!
Παρόλ'αυτά το ίδιο άτομο μπορεί να σας μιλήσει με πολύ σοβαρό ύφος για παρεκλίνουσες σεξουαλικές συμπεριφορές λες και έχει εντρυφήσει στο θέμα ο ίδιος.
Και εδώ είναι που αρχίζει η Λιακαδούλα και φορτώνει...
Γιατί πόσα μπορεί να υπομείνει το νευρικό σύστημα ενός ανθρώπου σε περίοδο πανσέληνου?
Οχι πολλά!... Οχι τουλάχιστον κάτι τέτοιο.

Τι θα πει ρε παιδιά παρεκλίνουσα σεξουαλική συμπεριφορά?
Ποιος ορίζει τι είναι και τι είναι παρεκλίνον?
Από πότε το σεξ υπόκειται στους νόμους του "political correctness"?
Γιατί για ότι τρως είναι σεβαστό το "περί ορέξεως κολοκυθόπιτα" και για όταν τον "τρως" πρέπει να έχει άλλος άποψη για τα γούστα σου?
Λυπάμαι που θα το πω αλλά για μένα είναι εξίσου σεβαστό και το ένα και το άλλο!

Υπάρχουν άνθρωποι θέσει ασεξουέλ... Είναι σεβαστό για μένα (αν και ακατανόητο)
Υπάρχουν άνθρωποι φύσει ασεξουέλ... Είναι κι αυτό κατανοητό
Υπάρχουν άνθρωποι ομοφυλόφιλοι... Μου είναι αδιάφορο... Από πίτα που δεν τρως τι σε νοιάζει κι αν καεί λέει η παροιμία...
Yπάρχουν άνθρωποι ανοργασμικοί... Λυπηρό μεν αλλά δεν είναι δα και η καταστροφή του κόσμου! Αλλωστε ο πηγαιμός για την "Ιθάκη" είναι από μόνος του απολαυστικός...
Υπάρχουν άνθρωποι με βίτσια... Πρόβλημά τους (αρκεί στα βίτσια τους να μην περιλαμβάνουν ζωάκια και παιδάκια)
Υπάρχουν άνθρωποι που τη βρίσκουν "διαδικτυακά"... Καλώς να τη βρίσκουν αν αυτό τους γεμίζει...

Βέβαια υπάρχει μια λεπτή κόκκινη γραμμή στο τι είναι ερωτικό και στο τι βίτσιο.
Για παράδειγμα... το να χρησιμοποιείς φτερά στο σεξ είναι ερωτικό... το να χρησιμοποιείς την ίδια την κότα είναι βίτσιο, πως να το κάνουμε!!

Ποτέ λοιπόν δεν κατάλαβα γιατί ΕΓΩ θα πρέπει να μπω σε θέση να κρίνω αυτούς τους ανθρώπους... Οτι... τι? Δεν είναι νορμάλ? Και τι είναι τελικά νορμάλ?
Μα φυσικά ότι είναι η πλειοψηφία είναι νορμάλ. Ασχετα βέβαια αν η πλειοψηφία δεν έχει τα κότσια να ομολογήσει τις τρέλλες που κάνει στο κρεββάτι.

Για μένα τα πράγματα είναι πολύ απλά...
Η διαδρομή από το δέλτα του Φαλήρου στο υγρό δέλτα μιας γυναίκας είναι απόλυτα γνωστή και προκαθορισμένη... Το ίδιο βέβαια και η διαδρομή από το σημείο G στον οργασμό.
Είτε την κάνεις έρποντας, είτε κρεμασμένη από πολυέλαιο, είτε μπουσουλώντας στα 4 σα να κάνεις τάμα στην Παναγιά στην Τήνο δεν έχει καμμιά σημασία... σημασία έχει να φτάσεις στον προορισμό έχοντας για συνοδοιπόρο τον άνθρωπο που θέλεις... :)

Answer if you dare…

Αν δεν είσαι αυτό που είσαι, τί θα ήθελες να είσαι?
Αν δεν κάνεις ότι θέλεις τί θα ήθελες να κάνεις?
Αν δεν είσαι εκεί που θέλεις που θα ήθελες να είσαι?
Αν δεν είσαι με όποιους θέλεις, με ποιούς θα θελες να είσαι?
Αν δεν νοιώθεις όπως θέλεις πως θα ήθελες να νοιώθεις?
Αν δεν βλέπεις ότι θέλεις τί θα ήθελες να βλέπεις?

Απάντησε αν τολμάς… :)

Θυμάμαι...

Μου’λεγες:

“Oτι κι αν κάνουμε στη ζωή μας χρειαζόμαστε υποστηρικτές. Αβανταδόρους. Σ’όλες τις φάσεις της ζωής μας. Δε γίνεται αλλιώς.

Χρειαζόμαστε οπαδούς φανατισμένους. Πορωμένους.

Να κάθονται στις κερκίδες και να ουρλιάζουν. Ετσι έχει γούστο το παιχνίδι.

Να λάμπουνε τα χρώματα της «φανέλας» κάτω απ’το φως των βεγγαλικών!

Για ένα κύπελλο ζούμε."

Τι θα καταλάβαινες αν σου απαντούσα πως εγώ παίζω μέχρι τελικής σ’ένα παιχνίδι που το μόνο που ξέρω είναι πως οι διαιτητές είναι όλοι πουλημένοι?

Πως η φανέλλα μου έχει ξεθωριάσει και μόνο να ονειρευτώ μπορώ τα χρώματά της?

Τι θα καταλάβαινες αν σου απαντούσα πως εγώ δεν παίζω ποτέ γι’αυτούς που έχουν εισητήριο. Για τους απ’έξω παίζω. Τους περαστικούς…

Τόση προπόνηση για ένα παιχνίδι χαμένο από χέρι, πως θα μπορούσες να το διανοηθείς? Πως?

Κι όμως! Οσες φορές αγάπησα τον εαυτό μου ήταν δυο πιθαμές πριν το χαμό όπου τον είχα οδηγήσει. Ένα λεπτό πριν το σφύριγμα του φάουλ…