Σήμερα μια βδομάδα μετά στο νέο του σπίτι με πήρε ο κύριος που τον υιοθέτησε και μου είπε ότι όλα πήγαν καλά και θα τον κρατήσουνε.
Σημειωτέον το ζευγάρι που τον πήρε έχει παιδάκι ενός έτους και μέχρι πριν μια βδομάδα είχανε ΚΑΙ σκύλο που χάσανε από λάθος χειρισμό γιατρού.
Εν ολίγοις πενθούν ακόμα.
Ομως αυτό δεν τους εμπόδισε (ούτε βέβαια και το μικρό τους) στο να μπουν ξανά στη διαδικασία του να επενδύσουν συναισθηματικά σε ένα άλλο ζώο. Γιατί περί αυτού πρόκειται.
Πάνω απ'όλα όταν παίρνεις ένα ζώο επενδύεις συναισθηματικά και έπειτα οικονομικά...
Προσπαθώ να μην δένομαι με τα ζώα που μαζεύω, φιλοξενώ και περιθάλπτω αλλά βέβαια αυτό δεν είναι πάντα εύκολο.
Ο τρελλιάρης αγαθός γίγαντας ΑΛΦΙ με κέρδισε από την αρχή.
Τον βρήκα παρατημένο πριν από 3 μήνες στο δάσος του Π.Γερμενό.
Είχε σκάψει μια μεγάλη λακούβα κάτω από ένα πεύκο για να δροσίζεται εν μέσω καύσωνα και δίπλα του κάποιος περαστικός του'χε βάλει λίγο νερό σε ένα κύπελο από γιαούρτι το οποίο πλέον δεν υπήρχε. Ποιο κει μια ανοιγμένη άδεια κονσέρβα...
Ούτε λουράκι. Ούτε τσιπάκι.(αυτό με έκανε να καταλάβω ότι ΔΕΝ ήταν χαμένος αλλά παρατημένος... )
Μόνο ο ΑΛΦΙ εξαθλιωμένος με μια μεγάλη πληγή κάτω από το λαιμό του που είχε αρχίσει να μολύνεται..
Μόλις άνοιξα το πορτ παγκάζ πήδησε αμέσως μέσα χωρίς δεύτερη κουβέντα.
Τον πήγα για κούρεμα, τον μπανιάρισα, τον αποπαρασίτωσα και έπειτα πήγαμε στο γιατρό όπου του έραψε την πληγή, του έκανε εμβόλια και όταν μετά από λίγο έγινε εντελώς καλά τον ξαναπήγα για στείρωση. 3 μήνες κράτησε η συμβίωση μας και η συμβίωσή του με τα άλλα ζωάκια του σπιτιού.
Με παίρνει και η κάμερα τώρα?
Eίμαι πολύ ωραίος, βεβαίως βεβαίως!
