Τι δεν κατάλαβες?

Αρτι αφιχθείσα από συμβούλιο με τον Δήμαρχο Κηφισιάς και το κεφάλι παλεύει να κρατηθεί στο ύψος του και να μην κατρακυλήσει...

Πολλά και σημαντικά τα όσα έμαθα σήμερα μέσα απ'αυτή τη "διαδικασία".
Τελικά ήταν ότι καλύτερο μπορούσαμε να κάνουμε που συσταθήκαμε σε επισημο Σώμα (Ενωση Γονέων Κηφισιάς) για να μπορούμε έτσι να διεκδικούμε και να δρομολογούμε την άμεση λύση κάποιων προβλημάτων.  Ξέρω ότι σας έχω ζαλίσει τελευταία μ'αυτό αλλά είναι ένα κομμάτι που έχω δουλέψει πολύ και με έχει απασχολήσει ποικιλοτρόπως...
Δυστυχως η συμμετοχή δεν ήταν η αναμενόμενη.
Ετσι από όλα τα σχολεία του Δήμου Κηφισιάς (Εκάλη-Πολιτεία-Ν.Ερυθραία) 28 ή 30 νομίζω μόνο τα 18 έχουνε μπει στην Ενωση Γονέων για να μη συμμετάσχουν στο αστρονομικό ποσό των 100 ευρώ ανα σχολείο που χρειαζόταν για να πληρώσουμε τον συμβολαιογράφο... Δε θα πω στην Ελλάδα του 2013... Θα πω στην Κηφισιά! Δε μπορώ λοιπόν να μην αναρωτηθώ αφού υπάρχουνε τόσο σημαντικά προβλήματα εδώ τι στο καλό υπάρχουν στα σχολεία των άλλων περιοχών...
Τι δεν κατάλαβες?
Οτι από το ποσό που αποδίδεται ετησίως από το κράτος στο Δήμο μόλις το 8% πάει στη συντήρηση των σχολικών κτιρίων?
Οτι όσοι ώρα μιλούσε ο δήμαρχος κος Χιωτάκης εγώ έμενα άναυδη από τα τις φωτογραφίες που προβάλλονταν ταυτόχρονα αποτυπώνοντας ξεκάθαρα τα προβλήματα των σχολείων?
Οτι τα λήμματα του δημοτικού της Εκάλης βγαίνουν μέσα στην αίθουσα σίτισης του ολοήμερου εκεί που τα παιδιά τρώνε???!!!
Οτι το στέγαστρο του πρώτου δημοτικού Ν.Ερυθραίας προϋπολογίστηκε από το μηχανικό της ειδικής επιτροπής του δήμου 225.000 ευρώ και κάποιος άλλος είπε ότι το κόστος δεν ξεπερνά τις 50.000????
Οτι εν έτει 2013 υπάρχουν κλιμακοστάσια με σπασμένα κάγκελα στα σχολεία?
Οτι υπάρχουν γύρω στα 10 σχολεία αυτή τη στιγμή τα οποία λειτουργούν δίχως να έχουνε παραδοθεί επισήμως από τους εργολάβους???
Οτι παρολο που ο Δήμος έχει κάνει τις απαραίτητες ενέργειες να ζητήσει τις άδεις από τον Ο.Σ.Κ (οργανισμό σχολικών κτιρίων) υπάρχει αυτή τη στιγμή στην Κηφισιά σχολείο που εδώ και 20 χρόνια λειτουργεί χωρίς άδεια??? (!!!!)
Τι δεν κατάλαβες?
Οτι υπάρχουν κούνιες επικίνδυνες στα σχολεία που χρήζουν άμεσης επισκευής?
Οτι υπάρχει τσουλίθρα μεταλλική σε σχολείο ενώ επιτρέπονται ΜΟΝΟ ξύλινες παιδικές χαρές η οποία μάλιστα καταλήγει σε τσιμέντο και δεν έχει βρεθεί ούτε ένας εθελοντής γονιός να κάνει κάτι γι'αυτό?
Οτι τίποτα δεν φαίνεται να αλλάζει στη νοοτροπία του Ελληνα?
Οτι οι αρπακτές, οι μίζες και η γραφειοκρατία είναι ΑΚΟΜΑ στην ημερησία διάταξη?
Οτι πάντα θα τρέχουν οι λίγοι να καλύψουν τις μλκες των πολλών?
Οτι το μέλλον μου φαντάζει σήμερα εξίσου ζοφερό με το παρόν?
Τι δεν κατάλαβες...?

To blogging βλάπτει σοβαρά την υγεία!

Προσέξτε καλά που πατάτε...!
Εδώ μέσα υπάρχουν σκατά και νάρκες!

Υ.Γ. RESPECT στον ανυποψίαστο και στον γκαβό! Δεν είμαστε όλοι ανοιχτομάτηδες ...!

Υ.Γ.2  Mιας και Mina στα ιταλικά είναι η νάρκη εγώ εκ των πραγμάτων κινδυνεύω μάλλον να πάω από σκατά παρά από νάρκη...σίγουρα πάντως από κάτι θα πάω ως αδαής για τα όσα διαδραματίζονται γύρω μου... :(

εντ δε οσκαρ γκοους του....

 Συνεχίζω λοιπόν με τη σειρά μου το μπλογκοπαίγνιο που αφορά την απονομή βραβείων ακολουθώντας τους κανόνες που βρήκα σε σχετικό ποστ της φίλης samaritissa την οποία ευχαριστώ πολύ για το βραβειάκι που μου χάρισε! :)

Οι κανόνες είναι:

1.- Αναφέρεις ποιος σου χάρισε το βραβείο και τον ευχαριστείς.

2.- Απάντησε στις παρακάτω ερωτήσεις.*

3.- Δίνεις με τη σειρά σου βραβείο σε 11 blogs με λιγότερα από 200 μέλη.

4.- Ενημέρωσε τους για το βραβείο.

5.- Ακολουθείς το blog που σου το χάρισε.

 
* Οι ερωτήσεις-απαντήσεις:

1) Τι σας οδήγησε να ξεκινήσετε το blog σας;

H ανάγκη να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μου κυρίως αυτές που δεν μπορώ να εκφράσω σε άλλους στην πραγματική μου ζωή... Εικονικά βλέπετε κακά τα ψέμματα οι εξομολογήσεις και οι καταθέσεις ψυχής γίνονται πιο εύκολα... πιο ανώδυνα...

2) Ποιο το θέμα του blog σας/με τι ασχολείται.

Το θέμα μου είναι οι ακροβασίες...η καθημερινή πάλη των ανθρώπων να ξεπεράσουν τον εαυτό τους... να κρατηθούν στο ύψος των περιστάσεων... να μην πέσουν από το σχοινί που ακροβατούν... είτε αυτό είναι για κοινωνικό είτε για προσωπικό- ερωτικό λόγο...

 

3) Από πού βρίσκεται την έμπνευσή σας.

Από τις προσωπικές μου κυρίως εμπειρίες και από εξωτερικά ερεθίσματα...

4) Σχεδιάζατε από πριν το περιεχόμενο του blog σας;

Οχι... απλα ήθελα να είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από το προηγούμενο και όταν βρήκα την κεντρική εικόνα ήλθε κι έδεσε... :)

 

5) Έχετε νέες ιδέες για το blog σας;

Εχω τόσες νέες ιδέες για την ομάδα και τα project που έχω σε εξέλιξη που το τελευταίο που με απασχολεί είναι αν θα κάνω κάτι διαφορετικό στο μπλογκ μου.

6) Πόσο χρόνο αφιερώνετε στο blog σας;

Συνήθως  1 ώρα το πρωί και 1 το βράδυ (καμμια φορά εμβόλιμα μπαίνω και το μεσημέρι) 
 

7) Ποια είναι η καλύτερη στιγμή για εσάς να δημιουργήσετε;

Μόνο ο πόνος με κάνει δημιουργική...

Μόνο ο πόνος μου δίνει έμπνευση... δεν είναι τυχαίο ότι οι καλύτερές μου αναρτήσεις στην ετικέττα "ερωτας" έχουνε γίνει στιγμές μεγάλου πόνου...

8) Τι θα θέλατε να ξέρει ο κόσμος για εσάς;

Δε θα ήθελα να ξέρει... θα ήθελα να προσπαθεί να με ανακαλύψει...

9) Ποια είναι τα χόμπι σας;

Το διαδίκτυο και ο κινηματογράφος είναι τα σταθερά μου χόμπι. Κατά καιρούς ασχολούμαι και με άλλα: κηπουρική, μαγειρική, αθλήματα,  αναλόγως του ελέυθερου χρόνου και της διάθεσης μου

To βραβείο - σκυτάλη παραδίδω με τη σειρά μου στους εξής μπλόγκερς:

Lysippe  
Blueprints
Joan Petra 
Το φονικό κουνέλι 
Κ+
agriomeli
Γιαγιά Κασσιανή
Πασπαρτού για παντού
GeorgeG
Love Addict
Paliokoritso
 

H διαφορά...

Ημερολόγιο ενός σκύλου

8:00  Σκυλοτροφή! Υπέροχα!

9:30  Βόλτα στο πάρκο... υπέροχα!

9:50  Βόλτα με το αυτοκίνητο... Υπέροχα!

10:30  Με χαϊδεύουν και παίζουν μαζί μου! Υπέροχα! Η μικρή κυρία μου φόρεσε καπέλο και γραβάτα... Είμαι κούκλος! Υπέροχα! :)

12:00  Η μαμά μου επέτρεψε να την βλέπω που μαγειρεύει... Με κέρασε μπισκότο σε σχήμα κόκκαλου! Υπέροχα!

13:00  Παιχνίδι στο μπαλκόνι με τις γάτες...υπέροχα!

15:00  Κυνήγησα την ουρά μου και ήταν υπεροχα!!

17:00  Δείπνο...μμμμ υπέροχα!

19:00  Πήγα να παίξω με το μπαλάκι μου... και ήρθανε και οι γάτες! Υπέροχα!!

20:00 Wow! Eίδα τηλεόραση με τ'αφεντικά μου στον καναπέ!Υπέροχα! Για να τους ανταμείψω τους έφερα μια κάλτσα δώρο!

23:00  Κοιμάμαι στην μαξιλάρα μου... υπέροχα!

Ημερολόγιο μιας γάτας

Ημέρα 938 της αιχμαλωσίας μου.
Οι απαγωγείς μου συνεχίζουν να με χλευάζουν με μικρά κρεμαστά αντικείμενα που περνάνε μπροστά από το πρόσωπό μου επιδεικτικά... Τρώνε αφειδώς φρέσκο κρέας ενώ οι υπόλοιποι κρατούμενοι τρώμε ένα είδος κατακερματισμένων ξηρών κόκκων... :(
Aν και έχω κάνει προφανή την απαξίωσή μου για αυτό το είδος τροφής, παρόλ'αυτά πρέπει να τρώω κάτι για να διατηρήσω τις δυναμεις μου για την απόδρασή μου.  Το μόνο πράγμα που με κρατάει είναι το όνειρό μου αυτό.  Σε μια προσπάθειά μου να τους κάνω να αηδιάσουν μαζί μου ξέρασα και πάλι πάνω στο χαλί... Δεν έπιασε! Δε με πετάξαν έξω! Αντίθετα με πήρανε αγκαλιά και με ζουλάγανε απαλά στην κοιλίτσα...  :(
Σήμερα αποκεφάλισα ένα ποντίκι και πέταξα το ακέφαλο πτώμα του πάνω στα πόδια τους. Είχα την ελπίδα ότι αυτή μου η κίνηση θα έσπερνε φόβο στους απαγωγείς μου αφού φανερώνει τις ικανότητές μου, αντίθετα εισέπραξα συγκαταβατικά σχόλια για το πόσο καλός κυνηγός είμαι... :(    Mπάσταρδοι!
Πάω  για ύπνο...

Υπήρχε μια μάζωξη κάποιου είδους σήμερα. Mε περιόρισαν σε ένα δωμάτιο για την διάρκεια του συμβάντος. Από τις φωνές του κατάλαβα ότι η απομόνωσή μου ήτανε αποτέλεσμα μιας περίεργης δύναμής μου που ακούει στο όνομα "αλλεργία". Πρέπει να μάθω τι σημαίνει και πως μπορώ  να τη χρησιμοποιήσω προς όφελός μου. Σήμερα παραλίγο να καταφέρω να εξολοθρεύσω έναν από τους απαγωγείς μου με το που πήγα και κουλουριάστηκα στα πόδια του... Θα το επαναλάβω αύριο την ώρα που θα κατεβαίνει τα σκαλοπάτια...

Μου κρεμάσανε κουδούνι και είμαι σαν κατσίκα! Μάταια προσπαθούσα να το βγάλω... Για να με καλοπιάσουνε μου βάλανε φρέσκο κρέας και με χαιδεύανε και με ζουλάγανε με τις ώρες να ηρεμήσω... Μου είπαν ότι είμαι πολύ όμορφος έτσι και ότι θα με ακούνε τα βράδια που κινούμαι για να μη με χάνουν... Λες και μπορώ να πάω το βράδυ να ανοίξω το ψυγείο....! Μπάσταρδοι! Θα μου το πληρώσουν αυτό!! Πάω να κοιμηθώ να ηρεμήσω... :( 

Σήμερα χώθηκα ανάμεσα στα πόδια τους και βγήκα την ώρα που βγαίνανε με κατεύθυνση το γκαράζ! Κατέβηκαν και με κυνήγησαν ενώ εγώ έπαιζα κυνηγητό και κρυφτό από αμάξι σε αμάξι περιμένοντας να έλθει κάποιος κάτοικος να ανοίξει την γκαραζόπορτα για να πεταχτώ έξω...
Φέρανε ενισχύσεις και με περικύκλωσαν... Μετά μου ζαλίσανε τον έρωτα στα χάδια! Μπάσταρδοι!

Εχω αρχίσει και ρίχνω σφαλιάρες στον σκύλο γιατί έρχεται από πίσω μου όπου κι αν πάω...
Ούτε αυτό τους πτόησε! Γελάγανε και πήρανε να με τραβάνε με το βίντεο... :(
Mπάσταρδοι! Tην κάνω για έναν υπνάκο!

Είμαι πεπεισμένος ότι οι υπόλοιποι κρατούμενοι εδώ μέσα είναι λακέδες και καρφιά!
Ο σκύλος απολαμβάνει ιδιαίτερα προνόμια. Αφήνεται ελεύθερος ανα τακτικά διαστήματα και παρόλ'αυτά δείχνει μια νοσηρή επιθυμία πάντα να επιστρέφει πίσω! Είναι προφανώς χαμηλής νοημοσύνης. Το πουλί πρέπει να είναι πληροφοριοδότης. Παρακολουθώ την επικοινωνία του καθημερινά με τους φρουρούς μου... είμαι σίγουρος ότι αναφέρει την κάθε μου κίνηση!Μόνο όταν εγώ πάω και το κοιτάζω το βουλώνει... Ξέρει προφανώς ότι του την έχω στημένη.. τα πήρα τώρα...πάω για ύπνο!

Εδώ και 2 μέρες σχεδιάζω εντατικά την απόδρασή μου.
Βγαίνω δήθεν στο πρεβάζι για να διαλογιστώ λιγάκι και να γλιτώσω από την τρελλή αλλά εκείνη την ώρα το μυαλό μου τρέχει... κόβω κίνηση... μετράω το ύψος από όπου θα πηδήξω, μελετώ καλά τον χώρο. Πάνω που έλεγα ότι εκεί τουλάχιστον ήμουν ήρεμος ήλθε η τρελλή τριρίζοντας και με γράπωσε από το σβέρκο και με τράβηξε μέσα...!! Πάει καλά???

Αυριο θα κατουρήσω και θα χέσω όχι στην τουαλέτα μου αλλά στα βιολογικά τους μαρούλια...
Αν κι αυτό δεν πιάσει είμαι χαμένος... :(

......

"Μη μου κάνεις ερωτήσεις, ψέματα να μη σου πω.
Την αλήθεια αν θες να δεις, κλείσε ταμάτια σου.
Θα σου φανερωθώ…"

Τι συνέβη και το φανέρωμα των ανθρώπων έγινε πια τόσο πολύ δύσκολο?

Παιχνίδια, τακτικές, προγραμματισμοί, απορίες άλυτες…

Γιατί όλα πια έχουν γίνει τόσο πολύπλοκα?

Αισθάνομαι, αλλά δεν φανερώνω. Κολλάω αλλά το"παίζω" αδιάφορος.

Εκδηλώνομαι αλλά με μέτρο, μη καρφωθούμε κιόλας!
Αποστρέφομαι το βλέμμα μη σε δω, κατεβάζω τα μάτια μη δεις μέσα τους...
Σφραγίζω τα αυτιά της ψυχής, μην ακούσουν τις "σειρήνες"...
Φοβάμαι. Διστάζω. Είμαι καχύποπτος.

Φοράω αυτή τη μάσκα την ασφαλή και πορεύομαι πάντα κρατώντας μια κουπαστή.

Μην αφεθώ και πέσω.

Μη στραβοπατήσω και γρατζουνίσω κανένα χέρι.

Μην τολμήσω και ερωτευτώ. Εκ του ασφαλούς...
Βλέποντας… Αποστειρωμένα. Καθαρά. Οπως "πρέπει".

Αλήθεια…πότε χάθηκε ο αυθορμητισμός?

Πότε γίναν οι άνθρωποι τόσο δειλοί, τόσο άνανδροι, τόσο φοβιτσιάρηδες?

Τόσο…γκρι…τόσο ουδέτεροι. Όλα εκ του ασφαλούς…

Μην τυχόν και ζήσουμε…γιατί ξέρεις, αυτό πονάει πολλές φορές.

Και κοστίζει. Και αφήνει και σημάδια ανεξίτηλα παντού.

Τατουάζ στην ψυχή για πάντα.

Θα σου φανερωθώ. Και θα σου φανερώνομαι.

Χωρίς αλεξίπτωτα και χωρίς κουπαστές. Γιατί εγώ έτσι είμαι…

Mη με ψάξεις όμως σε γκρι μέρη…
Ψάξε με στα πιο απομακρυσμένα μέρη του μυαλού σου… εκεί που μ’έχεις κρύψει…

Μονόλογος...

Πάντα είχα απορίες σχετικά με τη συμπεριφορά των ανθρώπων.
Φαντάζομαι θα είχαν κι αυτοί τις δικές τους... όμως συνήθως δε σου λένε τι φταίει!
Βλέπεις μόνο μια παράξενη αντίδραση, μια ψύχρα, μια απομάκρυνση και μένεις ν'αναρωτιέσαι τι συμβαίνει.
Σα να περιμένουν να καταλάβεις από μόνος σου.
Οχι "σα να..." Αυτό περιμένουν!!
Και το μόνο που μένει είναι ένα αίσθημα πικρίας...

Δυστυχώς όμως συχνά δεν αντιλαμβανόμαστε, τι ενοχλεί τον άλλον αν δε μας το πει ο ίδιος...
Και να μας το πει ενδεχομένως να μην καταλάβουμε, γιατί κάθε άνθρωπος σκέφτεται διαφορετικά, όμως τουλάχιστον θα έχουμε μια αμυδρή ιδέα. Δε θ'απομείνουμε να ψαρεύουμε μονάχοι υποθέσεις σε θολά και σιωπηλά νερά.
Θα λάβει κι αυτός κάποια εξήγηση ή έστω κάποια δικαιολογία που πιθανώς να μην είχε καθόλου σκεφτεί.
Συχνά λείπουν δεδομένα...Μια ερωτησούλα, μια προσπάθεια κατανόησης ποτέ δεν έβλαψε κανέναν.

Ισως πάλι να μην είναι τόσο απλό το θέμα.
Η σιωπή βλέπετε βοηθάει στη συντήρηση των αγαπημένων μας "βεβαιοτήτων" και στην απόκρυψη των παράλογων συχνά φόβων κι ανασφαλειών μας.
Κάθε κουβέντα ουσίας, ενέχει τον κίνδυνο να εκτεθείς εσύ ο ίδιος. Η ακόμη χειρότερα να σε εκθέσουν...
Δε γίνεται όμως έτσι δουλειά! Για να δεις, πρέπει να δείξεις!
Ταμπουρωμένος πίσω από σακιά σιωπής που παραπλανητικά αναγράφουν "αξιοπρέπεια" ή απλά "αδιαφορία"βλέπεις μονάχα αποσπασματικές κινήσεις, αν και όποτε ο άλλος τύχει να βρεθεί στο περιορισμένο σου οπτικό πεδίο... κι εσύ μια δυσδιάκριτη σκιά σε άτακτη υποχώρηση.
Αν δείχναμε λίγο περισσότερο θάρρος στις σχέσεις μας...
Αν επικοινωνούσαμε περισσότερο...
...το πολύ-πολύ να γινόμασταν καλύτεροι...!

Ο καιρός γαρ εγγύς...

Ο δρόμος για τον Παράδεισο περνάει μέσα από την "κόλαση"...

Τι δεν καταλάβατε?

Οτι για να "αναστηθείς πρέπει πρώτα να "πεθάνεις"?

Οπως είπε και ο Αριστοτέλης μόνο έτσι έρχεται η κάθαρση..."δι᾽ ἐλέου καὶ φόβου περαίνουσα τὴν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν."  

Τα μάθατε τα νέα? Χριστός Ανέστη! Εσείς?

Αν όχι... ο καιρός γαρ εγγύς...

Να είστε όλοι καλά και να ελπίζετε!

Οταν χάσετε την ελπίδα θα έχουν όλα χαθεί...

Αχτίδες φωτός σας στέλνω και πεποίθηση ότι τα καλύτερα είναι μπροστά...

Φιλάκια!

Εγκαρτέρηση

"Νηστεία"

Κάθαρση

Αλληλεγγύη

Προσφορά

Κατανόηση

Θυσία

Διαλογισμός

Προσευχή

Ανιδιοτέλεια

Εξομολόγηση

Αυταπάρνηση

Συγχώρεση...

Αγάπη

Αγάπη...

Αγάπη!

Στο πνεύμα των ημερών...