Πάντα είχα απορίες σχετικά με τη συμπεριφορά των ανθρώπων.
Φαντάζομαι θα είχαν κι αυτοί τις δικές τους... όμως συνήθως δε σου λένε τι φταίει!
Βλέπεις μόνο μια παράξενη αντίδραση, μια ψύχρα, μια απομάκρυνση και μένεις ν'αναρωτιέσαι τι συμβαίνει.
Σα να περιμένουν να καταλάβεις από μόνος σου.
Οχι "σα να..." Αυτό περιμένουν!!
Και το μόνο που μένει είναι ένα αίσθημα πικρίας...
Δυστυχώς όμως συχνά δεν αντιλαμβανόμαστε, τι ενοχλεί τον άλλον αν δε μας το πει ο ίδιος...
Και να μας το πει ενδεχομένως να μην καταλάβουμε, γιατί κάθε άνθρωπος σκέφτεται διαφορετικά, όμως τουλάχιστον θα έχουμε μια αμυδρή ιδέα. Δε θ'απομείνουμε να ψαρεύουμε μονάχοι υποθέσεις σε θολά και σιωπηλά νερά.
Θα λάβει κι αυτός κάποια εξήγηση ή έστω κάποια δικαιολογία που πιθανώς να μην είχε καθόλου σκεφτεί.
Συχνά λείπουν δεδομένα...Μια ερωτησούλα, μια προσπάθεια κατανόησης ποτέ δεν έβλαψε κανέναν.
Ισως πάλι να μην είναι τόσο απλό το θέμα.
Η σιωπή βλέπετε βοηθάει στη συντήρηση των αγαπημένων μας "βεβαιοτήτων" και στην απόκρυψη των παράλογων συχνά φόβων κι ανασφαλειών μας.
Κάθε κουβέντα ουσίας, ενέχει τον κίνδυνο να εκτεθείς εσύ ο ίδιος. Η ακόμη χειρότερα να σε εκθέσουν...
Δε γίνεται όμως έτσι δουλειά! Για να δεις, πρέπει να δείξεις!
Ταμπουρωμένος πίσω από σακιά σιωπής που παραπλανητικά αναγράφουν "αξιοπρέπεια" ή απλά "αδιαφορία"βλέπεις μονάχα αποσπασματικές κινήσεις, αν και όποτε ο άλλος τύχει να βρεθεί στο περιορισμένο σου οπτικό πεδίο... κι εσύ μια δυσδιάκριτη σκιά σε άτακτη υποχώρηση.
Αν δείχναμε λίγο περισσότερο θάρρος στις σχέσεις μας...
Αν επικοινωνούσαμε περισσότερο...
...το πολύ-πολύ να γινόμασταν καλύτεροι...!
και καλύτεροι θα γινόμασταν αλλά θα βλέπαμε περισσότερο ο ένας τον άλλο ....
ΑπάντησηΔιαγραφήνα σαι καλά
Θα ήταν καταρχήν πολύ πιο απλή η ζωή μας.
ΔιαγραφήΕυχαριστώ για το πέρασμα!
Σίγουρα !!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕγώ πάντως το τολμώ....
Αλλοι όχι..
Πρέπει να το μάθουμε αυτό, να ζητάμε, να ρωτάμε, να δίνουμε περισσότερα και κυρίως κατανόηση ..
Φιλιά πολλά
Σόφη
Και γω είμαι από τις τολμηρές... :)
ΔιαγραφήΟταν έχω κάτι δε μπορώ να το κρατήσω μέσα μου κρατώντας μούτρα "έξω" μου.
Απλά το λέω...
Φιλάκια πολλά Σόφη μου!
Όταν αποφασίζω να ξεδιπλώσω σε κάποιον λίγο λίγο τον εαυτό μου, περιμένω να κάνει κι εκείνος το ίδιο... Όχι από εγωισμό... Από ανάγκη! Πληγώνομαι κι εγώ με τις σιωπές, με τις ξαφνικές αντιδράσεις, τις απρόβλεπτες από το πουθενά. Προτιμώ να μαθαίνω το πρόβλημα την ώρα της δημιουργίας του κι όχι να το αναλαμβάνω από το σημείο που ο άλλος πια αδυνατεί να λύσει... Για να προετοιμάζομαι και η ίδια, αν δεν τα καταφέρουμε στο τέλος.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλάκια και χρόνια σου πολλά κορίτσι μου καλό:)
Και γω έτσι Μαράκι μου!
ΔιαγραφήΠεριμένω το ίδιο κι από τον άλλον...
Για μένα είναι θέμα όχι μόνο ανάγκης αλλά και "δικαίου"
Γιατί δε μπορώ να σου ανοίγω την ψυχή μου και συ να παίρνεις μάτι βυθισμένος στη σιωπή...!
Φιλάκια πολλά γλυκιά μου και Χρόνια πολλά! :)
Είχε πει κάποτε κάποιος:
ΑπάντησηΔιαγραφή"Περνούσα από ένα σπίτι, άκουσα από το παράθυρο κάποια άτομα μέσα να συζητούν και να γελάνε. Χάρηκα. Μετά πέρασα από ένα άλλο, άκουσα κάποιους να τσακώνονται. Προβληματίστηκα. Τέλος, πέρασα από ένα τρίτο. Μέσα υπήρχε κόσμος, μα κανείς δεν μιλούσε σε κανέναν. Σιωπή μόνο.
Αυτό ήταν εκείνο που με στεναχώρησε περισσότερο απ' όλα".
Εν ολίγοις: Μίλα. Εκφράσου. Μοιράσου αυτό που σε προβληματίζει, ακόμα και αν ρισκάρεις μια παρεξήγηση ή έναν καυγά. Είναι πάντα καλύτερο από το να μη μιλάς ποτέ, να τα συσσωρεύεις μέσα σου. Και ό,τι γίνει. Αν η επαφή σου με τον άλλο/η είναι ουσιώδης, σε καλό θα βγει. Αν όχι, ας τελειώσει μια ώρα αρχύτερα.
Αυτά. Να μαι και γω λοιπόν στα λημέρια σου! ;)
Kαλώς ήλθες φονικό κουνέλι στην εστία μου! :)
ΔιαγραφήΠολλοί δε μιλάνε ξέρεις γιατί?
Δε θέλουν να τους διαλύσεις τις αυταπάτες που'χουνε δημιουργήσει μέσα τους.
Γιατί τους εξυπηρετούν... γιατί τους καθησυχάζουν...γιατί τους δίνουν τις απαντήσεις που κατά βάθος θέλουν...
Μα εγώ μιλώ! Ποτέ δε μου αρέσανε τα ομιχλώδη τοπία και οι μη ξεκάθαρες καταστάσεις...
Σε φιλώ! (μεταξύ μας... με το αβατάρ που έχεις να σε χαϊδέψω θα ήθελα :-p)
πόσο πολύ με εκφράζει η ανάρτηση!
ΑπάντησηΔιαγραφήXαίρομαι! :)
ΔιαγραφήΑυτές τις σκέψεις τις είχα κι εγώ. Δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιοι κάνουν τόσο δύσκολη τη ζωή τους... Μακάρι να μαθαίναμε από μικροί πόσο ζωτικής σημασίας είναι η επικοινωνία!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίναι προβληματισμοί και σκέψεις που πολλοί κάνουν...
ΔιαγραφήΤο να πεις με λόγια τι έχεις μπορεί να είναι αναζωογονητικό... ή και κουραστικό αν γίνεις χείμαρρος... Σίγουρα όμως είναι "κάτι".
Η σιωπή δεν οδηγεί πουθενά... πολύ δε περισσότερο τα "μούτρα"...
Όταν με έχεις εξαπατήσει, όταν με έχεις ταράξει στα ψέματα ,
ΑπάντησηΔιαγραφήόταν μου σκάβεις τον λάκκο και όταν θεωρείς την νοημοσύνη μου
κατώτερη κι από κότας για ποιό λόγο να σου πω γιατί φεύγω από το πλάι σου?
Δεν το ξέρεις και αναρωτιέσαι κι από πάνω τι έφταιξε?
Τότε ή είσαι τόσο πολύ βυθισμένη στα ψέματά σου και στον στημένο κόσμο σου
ή παριστάνεις και τον ή την εύθικτη από πάνω και τάχα αναρωτιέσαι ... μα γιατί...γιατί...γιατί?
Έλα μου ντε?
Γιατί δεν έφυγα νωρίτερα και σε άφηνα να παριστάνεις τον αγαπημένο μου,
την φίλη ή τον φίλο ενώ είχα ενδείξεις πως όλα ήταν μια φούσκα?
(Για να μη παρεξηγηθούμε οι ερωτήσεις ρητορικές είναι )
Όχι Λιακαδάκι μου
ο καθένας μας ξέρει πολύ καλά τι έκανε, ποιόν πείραξε και δεν χρειάζονται
παραπάνω λόγια.
Και για να το πω πιο ξεκάθαρα... κάποιος που σε πλήγωσε μια φορά, που σε
εξαπάτησε δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να το ξανακάνει όσες εξηγήσεις και να δοθούν.
Παθαίνεις και μαθαίνεις.
Φιλιά μανάρι μου γλυκό
καλό σου βράδυ :-))
Οπως το'πες...!
ΔιαγραφήΟποιος το'κανε μια φορά... θα το κάνει και δεύτερη με μαθηματική ακρίβεια.
Αν δεν σκέφτηκε την πρώτη φορά ότι θα πληγώσει τον άλλο η στάση του γιατί να το σκεφτεί τη δεύτερη?
Καλό βράδυ κορίτσι μου! Φιλάκια πολλά! :)
"Στα ειπα ολα...
ΑπάντησηΔιαγραφήφιλα με τωρα..."-Σ.Μαλαμας...
Διαφορετικα....παρατηρω,σιωπω,φευγω...
Με τα εντελως της αντιπερας οχθης
τι γλεντι να κανεις?
Κιλα σαλιου....ε και τι?
Καλησπερολουλουδο στο ηλιοφωτιστο σου "σπιτι"
ok, ναι!
ΔιαγραφήΑν στα είπα όλα και συ δεν άκουγες γιατί το μυαλό σου ήταν στην ΑΕΚ που έπεσε στη Β' Εθνική δε φταίω εγώ...
Αν τώρα μου τα πεις όλα κι εσύ... θα σου επιτρέψω να με φιλήσεις... αλλιώς θα κατεβάσω μούτρα και μη με είδατε...
Κιλά και τόνοι... Δεν μπορούν όλοι με γραμμάρια και δισύλλαβες λέξεις να καταλάβουν το νόημα. Η νοηματική νομίζω καλύτερη δουλειά κάνει εδώ... :))
Kαλό ξημέρωμα ανθόμελο! :)
Υπάρχει ένα παλιό παιδικό τραγουδάκι, που δεν καλοθυμάμαι. Κάπως έτσι:
ΑπάντησηΔιαγραφή"Τι έχεις κούκλα μου και κλαις, πεινάς, διψάς, κρυώνεις..."
Μάλλον για να μπαίνουμε από παιδιά στο νόημα. Δεν μιλάνε οι άνθρωποι, πρέπει να πετύχεις τη μαντεψιά, για να πάνε καλά οι σχέσεις σου. Να έχεις το κληρονομικό χάρισμα.
Αλλά η φοβερότερη ατάκα ever, του μουτρωμένου, είναι το "Ξέρεις πολύ καλά τι με πειράζει!"
Που το θυμήθηκες το τραγουδάκι μου λες?
ΔιαγραφήΦυσικά και το θυμάμαι... Μ'αυτό μεγάλωσα...
Απίστευτο τελικά πόσο παιδαγωγικά είναι όντως κάποια παιχνίδια και παιδικά ποιήματα.
Πρέπει να μιλάς ακόμη κι αν ξέρεις ότι ο άλλος είναι μια κούκλα που δεν μπορεί να ανταποδώσει το λόγο... ακόμη κι αν μιλάς σε ένα τοίχο... πρέπει να μιλάς!
Και που ξέρεις... ίσως κάποια στιγμή ο τοίχος ραγίσει και συ ακούσεις κάποιον "ήχο" την ώρα εκείνη...
Φιλιά και καλό σου ξημέρωμα! :)
Συμφωνώ με τα όσα έγραψες, απόλυτα. Υπάρχουν, όμως, και άνθρωποι που δε λειτουργούν έτσι, δε μιλούν ακόμη κι αν θεωρούν τους άλλους "δικούς τους". Μπορώ να το σεβαστώ αυτό, δεν έχουμε όλοι τις ίδιες ανάγκες, ούτε η αποκάλυψη συνεπάγεται αποκάλυψη από τον κάθε ακροατή. Το άδικο που πληγώνει, όμως, είναι να σου καταλογίζουν, κατά κάποιο τρόπο, το ότι δεν καταλαβαίνεις, όταν δε σε βοηθούν να καταλάβεις. Σε αυτές τις περιπτώσεις ή παίζουν μαζί μου (οπότε εξοργίζομαι), ή δεν αντιλαμβάνονται τους βασικούς τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι έρχονται κοντά (οπότε τους λυπάμαι). Χρόνια πολλά - καληνύχτα, Λιακάδα. Άγνωστη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλησπέρα Aγνωστη...
ΑπάντησηΔιαγραφήΟύτε εμένα θα με πείραζε η σιωπή του άλλου αν δεν την εκδήλωνε με μούτρα που μεταφράζονται: "ακόμη δεν κατάλαβες τι συμβαίνει...?"
Την σιωπή τη σέβομαι και προσπαθώ να μαθαίνω απ'αυτή αλλά υπάρχουνε κάποιες προυποθέσεις... όπως το να ξέρει ο άλλος που'χεις απέναντί σου να τη διαβάζει.
Αυτό που άδικα σου καταλογίζουνε ότι καταλαβαίνεις εγώ δε μπορώ να το ανεχτώ... κι εκεί είναι που "απαιτώ" από τον άλλον να μιλήσει.
Αλλωστε σε τούτο τον κόσμο δε ζούμε μόνοι μας κλεισμένοι σ'ένα κουτί... ζούμε σε μια κοινωνία κι αλληλεπιδρούμε με τους άλλους γύρω μας και αν θέλουμε να γίνει σωστά αυτό θα πρέπει να επικοινωνούμε.
Χρόνια πολλά και σε σένα καλή μου! :)
Κι όχι τίποτα άλλο δηλαδή.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑλλά εγώ όλο αυτό το παίρνω για "απόρριψη"
κι ούτε που δείχνεις να το αντιλαμβάνεσαι...
Kαι πολύ καλά κάνεις και το βλέπεις έτσι γιατί είναι ένα είδος απόρριψης.
ΔιαγραφήΤο να μη θέλει να σου μιλήσει κάποιος ενώ ξέρεις ότι το θέλει, ότι αδημονεί να μάθει, να καταλάβει λέει πολλά για το πόσο σημαντικός είσαι γι'αυτόν...
Είναι απόρριψη το λοιπόν...
Η σιωπή δυστυχώς δεν ξεκαθαρίζει τα πράγματα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι η αβεβαιότητα του με σκοτώνει!
Πφφφ!Λές και την εγραψες για μένα αυτη την αναρτηση!
Χρόνια Πολλά!
Φιλιά Λιακαδάκι μου! :*
Είναι σα να βλέπει ο άλλος ένα μαχαίρι να χώνεται μέσα σου και να μένει απαθής... Να μην κάνει βήμα να το τραβήξει έξω...
ΔιαγραφήΧρόνια πολλά μαναράκι μου!
Φιλάκια! :)
Απ' την μέχρι τώρα εμπειρία μου, έχω παρατηρήσει πως -τις περισσότερες φορές- οι σιωπές μετά απομάκρυνσης, υπάρχουν όταν ποικίλα συναισθήματα που προϋπήρχαν έχουν στεγνώσει πια, δεν υπάρχουν. Μόνοι τους πήραν το φτυάρι, κι άρχισαν να σκάβουν το διαχωριστικό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚι είναι δυο φορές άσχημο, γιατί δειλιάζουν να σου πουν εξ αρχής ένα απλό "δεν γουστάρω άλλο", αλλά σε βγάζουν και τρελή, όταν πας και τους λες ότι συμβαίνει κάτι και προσπαθείς να το λύσεις.
Δεν ξέρεις πόσο συμφωνώ μαζί σου!
ΔιαγραφήΠόσο πολύ δίκιο έχεις!
Ετσι ακριβώς είναι... δυστυχώς...
Φιλάκια πολλά κοριτσάκι! :)