Παραμύθια της Χαλιμάς...

Ωρες ώρες αναπολώ τις στιγμές που περίμενα με αδημονία μπροστά στην οθόνη να δω τον αγαπημένο μου παραμυθά να αφηγείται παραμύθια που σε ταξίδευαν όμορφα και που στο τέλος πάντα κάτι είχανε να σου δώσουν... Ακόμη και η γλυκύτητα του προσώπου του και η θετική του ενέργεια ήταν από μόνη της αρκετή για να μας δώσει καλό παράδειγμα τις εποχές εκείνες.
Δυστυχώς οι σημερινοί παραμυθάδες  μάλλον για παρακμιακά διαδικτυακά τρολλ μοιάζουν που προσπαθούν να επεκτείνουν το τρολλάρισμα αυτό και στην προσωπική τους ζωή για να αποκτήσει νόημα... Το διαίρει και βασίλευε το'χετε όλοι ακουστά....

Παραμύθι Νο 1.
Αυτό που λεει ότι ΕΣΥ έχεις φαγωθεί να γνωρίσεις κάποια (η οποία κατα βάθος πολύ θα ήθελε να της δίνεις τόση σημασία...) Μέχρι που βγήκε η Λεβίνα και ξεκαθάρισε το τοπίο λέγοντας ότι δεν ζήτησα εγώ να τη γνωρίσω αλλά ήτανε δική της ιδέα να μας φέρει σε επαφή. Για την ιστορία με κάλεσε στο πρώτο καφεδακι που θα πίνανε με την άλλη και γω δεν πήγα! (είναι που'χα τρελλαθεί βλέπετε με την προοπτική της γνωριμίας μας)
Προφανώς η αγαπητή ζουζού που πολύ στεναχωρέθηκε που έχασε την ευκαιρία να με γνωρίσει μου μήνυσε με την κοινή μας φίλη ότι με καλεί σε τραπέζι σπίτι της... Και μάλιστα για να βεβαιωθεί για το επισημο της πρόσκλησης επειδή οι μέρες περνάγανε και η Λεβίνα είχε ξεχάσει να μου το πει  μου'στειλε και 2 μηνύματα.

Παραμύθι Νο 2
Αυτό που σε λέει ο άλλος κουτσομπόλα επειδή απλά αναρωτιέσαι που έχεις χαθεί...
Οταν έχεις συνηθίσει το τελευταίο διάστημα να σου στέλνει ο άλλος καλημεροκαλησπέρες και συνταγές μαγειρικής είναι τουλάχιστον αγενές να μην του γράψεις για να δεις τι του συνέβει όταν εκείνος εξαφανιστεί δε νομίζετε? Πολύ δε περισσότερο όταν ο ανθρωπος αυτός σου έχει κάνει την τιμή (γιατί εγώ έτσι το βλέπω) να σε βάλει στο σπίτι του.
Ε, ναι τώρα φίλε μου ξέρεις! Αν ο άνθρωπος αυτός που σε κάλεσε εξαφανιστεί για μέρες και συ τον ψάξεις με μεηλ τότε ΝΑΙ ΕΙΣΑΙ ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΗΣ και πάρτο απόφαση! :-p

Παραμύθι Νο 3 
Αυτό που όταν προσπαθείς να λειτουργήσεις πυροσβεστικά για να λυθεί μια παρεξήγηση μεταξύ φίλων είσαι εκτός από κουτσομπόλα και ανακατώστρα! Ασχετα βεβαίως αν οι προθέσεις είναι οι καλύτερες... και βεβαίως ασχέτως αν η πρωτοβουλία ΔΕΝ ήταν δική σου αλλά σου ζητήθηκε από κάποιος από τους δυο να επενέβεις για να τα βρούνε...

Παραμύθι Νο 4
Εκείνο που λέει ότι ΕΣΥ έχεις στείλει μεηλ στους φίλους της μιλώντας για κείνη και που κανένα μέηλ και κανένας φίλος δε βγήκε να πει κάτι τέτοιο (Οτι δηλαδή εγώ μίλησα για κείνη σε μεταξύ μας μεηλ.) Λυπάμαι φίλη που θα στεναχωρέσω αλλά όταν μιλώ με τους κοινούς μας φίλους έχουμε πιο σοβαρότερα θέματα από σένα να συζητήσουμε.
Την παράνοια να θεωρεί τους φίλους της "κτήματα" και να μαρκάρει κατουρώντας την περιοχή της για να μην πλησιάσουνε άλλοι και τους της κλέψουν.

Παραμύθι Νο 5
Να λεει χιλια μύρια ο άλλος ψέμματα για να κάνει τους άλλους να μην έρχονται στο χωρο σου!
Και την ίδια στιγμή να ακούς από τους κοινούς φίλους ότι πιέζονται να σε βγάλουν από το blogroll τους! Γιατί δεν αντιδρούν?... Μα γιατί φυσικά ξέρει πολλά προσωπικά τους και φοβούνται οι άνθρωποι μην βγούνε παραέξω... Μόνο που δεν ξέρουν ότι είναι ήδη αργά.
Το κατάλαβα το παιχνιδάκι της τη μέρα που με κάλεσε σπίτι της. Οταν άνοιξε το στόμα της και κελάηδησε για όλα τα πουλάκια του μπλογκσποτ και για όλους είχε να πει μια "καλή κουβέντα". Προφανώς το έκανε για να με κάνει και γω με τη σειρά μου να μιλήσω ευτυχώς από το γεγονός αυτό κατάλαβα πολλά... ότι δηλαδή θέλει να γνωρίζει κόσμο και να μαθαίνει πράγματα γι'αυτούς για να τους κρατά στην "ομηρία"... Αντε να μιλήσει ο άλλος μετά από τόσα που ξέρει για κείνους...

Παραμύθι Νο 6
Να σε πλησιάζει ο άλλος μόνο σε μια δύσκολη στιγμή σου μόνο και μόνο για να σου το παίξει σύμμαχος.
Θυμάστε τοτε με την Μ.G? Tότε που απο το πουθενά εμφανίστηκε η αγαπητή ζουζού και άρχιζε να ρίχνει χολή για την M.G και δώστου τα σχόλια και δώστου τα μεηλ να με ενημερώνει για το "ποιόν" της M.G.  Με είδε κανείς ΤΟΤΕ να πάω στο χώρο της? Να ανταποδίδω τότε τη "φιλία" της? Η μόνη φορά που ανταπέδωσα ήταν πρόσφατα όταν έμαθα ότι γνωρίζονταν με την Λεβίνα.
Φαντάστηκα ότι θα ήτανε φίλες. Και αφού η Λεβίνα είναι αξιολογος άνθρωπος και δε μπορούσα να φανταστώ να κάνει παρέα με άσχετες είπα να γραφτω στο ιστολογιό της... μετά από 2-3 χρόνια δηλαδή!  Στην πορεία βέβαια έμαθα ότι για την Λεβίνα δεν ήτανε ποτέ φίλη απλά μια συμμαθήτρια από το σχολείο από άλλη μεγαλύτερη τάξη που ποτέ δεν κάνανε παρέα.
Και εν κατακλείδι με έχει δει ποτέ κανείς να μπαίνω κάπου και να συνδαυλίζω καταστάσεις ή πάντα με βλέπετε να λειτουργώ πυροσβεστικά?

Παραμύθι Νο7
Αυτό που μια ωραία πρωία κάποιος που θεωρούσες φίλο αρχίζει και σε βρίζει και σε λέει τα μύρια όσα... και ανεβάζει και προσωπική μεταξύ σας αλληλογραφία να την δούνε όλοι. (ευτυχώς όλοι είδανε μέσα απ'αυτή το ότι δεν υπήρξα πουθενά υβριστική και ότι είχα καλή πρόθεση και τίποτα παραπάνω) Λες τότε: "δε μπορεί! Κάτι έχει παιχτεί! Κάποιος την έχει κουρδίσει"... Γιατί πάντα θες να βλέπεις το καλό ακόμη κι όπου δεν υπάρχει, γιατί είσαι αφελής και ηλίθιος και σκέφτεσαι έτσι προσπαθώντας να δικαιολογήσεις τα αδικαιολογητα.
Μέχρι που έρχεται ο δικηγόρος και σου λέει ότι η δημοσίευση προσωπικών μεηλ απαγορεύεται δίχως τη συγκατάθεση σου και ότι αν η άλλη είχε όντως κάτι απτό εναντιον σου θα την ανέβαζε όπως έκανε και με την άλλη επιστολή. Μα δε χρειάζεται να μου το πει... το ξέρω γιατί ουδέποτε την έχω κατηγορήσει κάπου... και το ξέρει... και τότε συνειδητοποιείς ότι όλη αυτή η γνωριμία είναι στημένη εξαρχής για ένα σκοπό: Να σε καταστρέψει που τόλμησες τόσα χρόνια τότε που ερχότανε και σχολίαζε στο χωρο μου να αδιαφορήσεις για το δικό της χωρο... Και μετά λέει ότι δε της άρεσε ο δικός μου? Τότε γιατί ήτανε τόσο καιρό εδώ? Να θυμίσω μήπως σε όλους ότι μόλις φέτος μετά από τόσα σχόλια στο χωρο μου και επειδή την γνώρισα την έβαλα στους φίλους μου? Γιατί βεβαίως κατι με έτρωγε μέσα μου... είχα δει την πορεία της... μια έβριζε την Αθη το ΑΜΕΑ, μια υποστήριζε τους άντρες βιαστές...παντού δημιουργούσε εριδες και διαμάχες...

Παραμύθι Νο 8
Αυτό που η άλλη λέει ότι την παρακάλαγες να έλθει να σου ευχηθεί για τα γενέθλιά σου?
ΕΛΕΟΣ δηλαδή! Πιο κάτω πεθαίνεις!
Οσοι με ξέρουνε γνωρίζουν αφενός πόσο εγωιστρια είμαι ως κριός ώστε να ζητήσω κάτι τέτοιο από κάποιον αλλον αλλά και το πόσο με ενδιαφέρουν τα σχόλια, οι βραβεύσεις και οι "τιμές".
Πάμε παρακάτω?

Παραμύθι Νο 9

Η τάδε είναι κωλόγρια, η δείνα τεκνατζού, η άλλη κωλόβλαχα που το παίζει εκπαιδευτικός, η άλλη ατάλαντη συγγραφέας, η άλλη είναι περσόνα, η αλλη περουκίνι, η άλλη χαζοβιόλα !
Ναι! Ολες είναι  από κάτι!... πλέον!
Εχουνε ΟΛΕΣ τους αποχτήσει μια ιδιότητα, έναν επιθετικό προσδιορισμό που τους συνοδεύει και θα πρέπει να είναι ΟΛΕΣ τους ευγνώμονες γιατί πιο πριν δίχως αυτούς τους προσδιορισμούς και τις ταμπέλες ήταν ΟΛΕΣ τους μηδενικά.
Ευτυχώς που ασχολήθηκε η κυρία αυτή μαζί τους και τις ανέδειξε διαφημίζοντάς τες!

ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ? Νανουριστείτε με τα παραμύθια αυτά... εγώ προτιμώ τα άλλα, του γλυκού παραμυθά...Κι όσοι δε νανουρίζεστε επιτέλους ΞΥΠΝΗΣΤΕ!
Τετοια άτομα που ανακατεύουν το μπλογκσποτ, τέτοια ζωντανά τρολλ πρέπει να απομονώνονται.
Θεωρώ πολύ τυχερή που τόσα χρόνια εδώ μέσα μόνο την Λεβίνα έβαλα στο σπίτι μου και βγήκαμε με τις οικογένειές μας και διασκεδάσαμε.
ΠΟΛΥ ΤΥΧΕΡΗ βλέποντας τη σαπίλα που υπάρχει γύρω μου!..
Θεωρώ επίσης πολύ τυχερό τον εαυτό μου που τα μόνα άτομα που γνώρισα από κοντά τη Vanilla και την Levina δε με έχουνε ποτέ τους πληγώσει. ναι είδατε? Εκείνη που λεει κουτσομπόλα εμένα έχει γνωρίσει 102 από κοντά και γω μόνο 2! Αυτό από μονο του τα λεει όλα δε νομίζετε?

Ξέρετε κάτι? Βαρέθηκα! Βαρέθηκα να μπαίνω και να διαβάζω τις βλακείες μερικών που ξύνουν τα νύχια τους για καβγά. Που κατηγορούν, που βρίζουν, που ρίχνουν λάδι στη φωτιά και δημιουργουν ίντριγκες. (αξιολύπητο) Προφανώς είναι ο μόνος τρόπος για να μαζέψουνε κόσμο στο χωρο τους... εγώ απλά προσπερνώ... και επιλέγω συνειδητά να ασχολούμαι με ζώα και όχι με μηδενικά...

Σοκάρω, σοκάρεις, σοκάρει...
Σοκάρουμε, σοκάρετε, σοκάρουν...
Ολοι ξέρουμε τι σημαίνει το ρήμα κάποια μπλογκς όμως το έχουνε κάνει πράξη.
Είτε αισθητικά με τις φωτογραφίες τους, είτε με το πως έχουνε καταφέρει να ξεδιπλώσουν τα συναισθήματά τους, είτε επειδή τολμούν να πουν τα πράγματα με το όνομά τους εκεί που άλλοι απλά ντύνουνε όμορφα τις λέξεις.
Κάποια απ'αυτά με το καυστικό και φλεγματικό χιούμορ τους έχουνε οδηγήσει τη σκέψη μου σε άλλα μονοπάτια... πηγαίνοντάς με λίγο πιο πέρα...
Είναι πολλά τα αγαπημένα μου μπλογκς.
Πολλά που πάω για να χαλαρώσω και να περάσω όμορφα την ώρα μου ή να χαθώ στην υπέροχη γραφή τους.
Δεν είναι περί αυτών τούτη η ανάρτηση.
Η ανάρτηση αυτή είναι για τα ιστολόγια που δε φοβούνται να ακροβατήσουν πάνω στην λεπτή κόκκινη γραμμή με φόβο να χαρακτηριστούν χυδαία ή τολμηρά. Που διαφοροποιούνται από τα άλλα για την κατά καιρούς ή επί μονίμου βάση τόλμη τους (λεκτική ή αισθητική)

Αυτό το κοινό έχουνε λοιπόν ο Τρέμενς, το Παλιοκόριτσο, η Λεβίνα, η Νam Naira, ο Ben Provis  και η K+  Eίναι για μένα από τα πιο ανατρεπτικά (το καθένα με το δικό τους τρόπο) μπλόγκς.

Γι'αυτο και τους χαρίζω το παραπάνω βραβειάκι. :)

Σκάσε και κολύμπα!

Τις τελευταίες μέρες  αυτό είναι το σύνθημά μου και θα βγω να το φωνάξω με λατρεία …(?)
«Σκάσε και κολύμπα».  Τόσο χαριτωμένο, τόσο απλό και τόσο δυναμικό ταυτόχρονα.
Γιατί έτσι είναι αγαπημένο μου ιστολόγιο!
Οταν είσαι μέσα στα σκατά, από ένα σημείο και μετά δε σου μένει άλλη
επιλογή από το να πάρεις μια γερή ανάσα και να βουτήξεις.
 Ε, του πστη.. ! Κάποια στιγμή θα βγεις …!
Είναι καθαρά θέμα χρόνου … και θέμα ανοχής βεβαίως

Μέχρι τότε αναζητείται τρόπος να:

1)      σωθεί ο λαός από τη διαφθορά των πολιτικών

2)      προστατευτούμε από κάθε λογής τραμπούκους   και τρολλ που κυριαρχούν και μολύνουν με την ύπαρξή τους τη ζωή μας.

3)       ξεφορτωθούμε το Δ.Ν.Τ …

4)      μη μου λασπώνει το ρύζι

5)      υπάρχει λίγη περισσότερη ειλικρίνεια και  διαφάνεια στις σχέσεις των ανθρώπων…

6)      χάσω 7 κιλά που μου έχουνε κατσικωθεί και δε λένε να φύγουν...

7)      Την Τρίτη να είμαι ταυτόχρονα σε 3 διαφορετικά σημεία 
8)    Να ξυπνήσουμε επιτέλους και να βγούμε στους δρόμους

Στο ενδιάμεσο κάνω γαργάρα την απογοήτευσή μου και ετοιμάζω ταξίδι μοναχά για πάρτη μου...

Που? Για έναν άλλον πλανήτη ίσως…Πιστεύω ότι έχω πιο πολλές πιθανότητες από το να καταφέρω τα παραπάνω… 
Καλημέρα είπαμε?

Goodbye...

 

Μερικές φορές για ν’ απομακρυνθείς από έναν άνθρωπο δεν χρειάζεται να σου κάνει κάτι.. Αρκούν όσα… ΔΕΝ έκανε…

Κλείσε τα μάτια κι άκουσε...

μη σκέφτεσαι τίποτα... 

μόνο αυτό κάνε...

κι έπειτα άνοιξε τα μάτια και ρούφα την εικόνα...

Κάνε το φόβο έμπνευση...

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΕΠΙΖΩΝΤΩΝ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ 2013 (ΑΘΗΝΑ)

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Σας προσκαλούμε στις 30 Μαΐου 2013, στο αμφιθέατρο του 9,84, που βρίσκεται στην Τεχνόπολις (Γκάζι) του Δήμου Αθηναίων, στις 19.00 μ.μ. με 22.00 μ.μ., με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Επιζώντων του Καρκίνου, να γιορτάσουμε μαζί με τους νικητές της ζωής, την ίδια τη ζωή και να μάθουμε πως μπορούμε να μετατρέψουμε τον φόβο σε έμπνευση…

Η εκδήλωση με τον τίτλο: «Κάνε το φόβο έμπνευση…» θα πραγματοποιηθεί από τη μη κερδοσκοπική οργάνωση ΜΕΙΝΕ ΔΥΝΑΤΟΣ (http://links.causes.com/s/clKTsj?r=Wdb), τρεις ημέρες πριν την Παγκόσμια ημέρα επιζώντων του καρκίνου, που αυτή τη χρόνια είναι στις 2 Ιουνίου. Κάθε χρόνο η πρώτη Κυριακή του Ιουνίου, γιορτάζεται σ’ όλο τον κόσμο ως η Παγκόσμια Ημέρα Επιζώντων του Καρκίνου.

28.000.000 επιζώντες του καρκίνου σ’ όλο τον κόσμο, γιορτάζουν αυτή τη μέρα τη δική τους νίκη στη ζωή… Οι συμμετέχοντες σ’ αυτές τις συμβολικές εκδηλώσεις, θέλουν να δείξουν στο ευρύ κοινό ότι η ζωή συνεχίζεται μετά την διάγνωση του καρκίνου, που μπορεί να είναι πιο παραγωγική και δημιουργική.

Η εκδήλωσή μας έχει ενταχτεί στο παγκόσμιο πρόγραμμα εκδηλώσεων, της διεθνούς μη κερδοσκοπικής οργάνωσης National Cancer Survivors Day (http://links.causes.com/s/clKTso?r=Wdb). Σε αυτή θα συμμετέχουν καταθέτοντας την προσωπική τους ιστορία, επιζώντες του καρκίνου και θα καταθέσουν την δική τους ιστορία δύναμης.

Στόχος της εκδήλωσης είναι η ευαισθητοποίηση του κοινού σε σχέση με τον καρκίνο, η απομυθοποίηση του ως θανατηφόρο νόσο και τέλος να είναι μια πηγή έμπνευσης, ελπίδας, αισιοδοξίας, στάση ζωής, δύναμης για όσους ανθρώπους εμπλέκονται με τον καρκίνο.

Η εκδήλωση δεν απευθύνεται μόνο στους ασθενείς, αλλά και στο οικείο περιβάλλον, στους επαγγελματίες υγείας, στους ειδικούς ψυχικής υγείας, αλλά και στο ευρύ κοινό που δεν εμπλέκεται με τον καρκίνο. Σας καλούμε να δείτε την άλλη οπτική της ζωής. Η διαπραγμάτευση των ομιλητών, δεν έχει να κάνει με τον καρκίνο, αλλά με την στάση ζωής έναντι οποιουδήποτε "καρκίνου" υπάρχει στο ταξίδι της ζωής...

Όλοι εμείς θα είμαστε εκεί για να αποδείξουμε, ότι ο καρκίνος έχει όνομα και δεν είναι η "επάρατη νόσος" δηλ η καταραμένη ασθένεια, που ακόμη η κοινωνία μας και ειδικότερα τα ΜΜΕ αρνούνται εκ του φόβου να αντιμετωπίσουν μια πραγματικότητα, που αντιμετωπίζουν όμως κατάματα οι ίδιοι οι ασθενείς. Θα είμαστε όλοι οι επιζώντες του καρκίνου εκεί για να δείξουμε ότι δεν χρειάζεται να ψάχνεις συνεχώς το τέλειο στη ζωή..... Η ίδια η ζωή είναι τέλεια!

Η εκδήλωση είναι ελεύθερη και ανοιχτή για το ευρύ κοινό, χωρίς είσοδο και θα πραγματοποιηθεί με την συμμετοχή/υποστήριξη και άλλων μη κερδοσκοπικών οργανώσεων που παρέχουν υποστήριξη σε όσους εμπλέκονται με το καρκίνο.

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα είχε πραγματοποιηθεί σχετική εκδήλωση, με τον τίτλο «Ιστορίες Δύναμης» από την Κοινωφελή Μη Κερδοσκοπική Οργάνωση “ΜΕΙΝΕ ΔΥΝΑΤΟΣ”, τον Ιούνιο του 2011.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

1ο μέρος

19.00 μ.μ. Έναρξη: Αργεντίνικο τάνγκο: «Συνάντηση Δύναμης» (Διάρκεια 5’)
19.05 μ.μ. Ποιοι είμαστε: Βίντεο για το προφίλ τη οργάνωσης ΜΕΙΝΕ ΔΥΝΑΤΟΣ (Διάρκεια 8’)
19.13 μ.μ. Χαιρετισμός από τον Ιδρυτή μας Παναγιώτη Μιχαήλ (Διάρκεια 5’)
19.20 Ηλιάννα Πεσσάρη (Ψυχολόγος – Ψυχοδραματίστρια): «Μοιράζομαι…» (Διαρκεια 10’)
19.30 Τιμητικό βίντεο για την Ελένη Καλαμάρη (Διάρκεια 13’)
19.45 Εμμανουήλ Φιλιππίδης (Σύνδεση μέσω skype): «Πιάσε τον Παλμό… Μείνε Δυνατός» (Διάρκεια 7’)
19.55 Ηλίας Κατιρτσιγιανόγλου: «Από την κατάρρευση στην αναγέννηση…» (Διάρκεια 7’)
20.05 Ελευθερία Δαρζέντα: «Ένας φανταχτερός καρκίνος... γεμάτος έμπνευση!» (Διάρκεια 7’)
20.15 Έλενα Σίμογλου: «Έρωτας πνοή» (Διάρκεια 7’)
20.25 Μαρία Αλιφέρη: «Η πίστη μου είναι η δύναμή μου…» (Διάρκεια 5-7’)
20.30 Διάλλειμα (Διάρκεια 10’)

2ο μέρος

20.40 Αργεντίνικο Τάνγκο: «Ένας εμπνευσμένος έρωτας» (Διάρκεια 5’)
20.45 Χρήστος Συριώτης: «Τι κοιτάτε ρε;» (Διάρκεια 7’)
20.55 Ευαγγελία Κλωνάρη: «Η πίστη μου... ο καρκίνος μου!» (Διάρκεια 5-7’)
21.00 Ελένη Μαυρομάτη: «Νεκύδαλλος» (Διάρκεια 7’)
21.10 Καίτη Αποστολίδη: «Όταν ο φόβος γίνεται έμπνευση, για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ασθενών…» (Διάρκεια 7’)
21.20 Κωνσταντίνος Ράπτης: Σύλλογος ΚΕΦΙ: «Το θέμα δεν είναι να μη πεθάνεις... το θέμα είναι να ζεις!» (Διάρκεια 5-7’)
21.25 Ιωάννα Χρίστου: Σύλλογος ΚΕΦΙ: «Κάθε φορά σε υπερασπίζομαι ΖΩΗ!» (Διάρκεια 5-7)
21.35 Παναγιώτης Μιχαήλ: «Κάνε το φόβο έμπνευση…»
21.55 Κλείσιμο εκδήλωσης: Αργεντίνικο Τάνγκο: «Στη ζωή μην ψάχνεις να βρεις το τέλειο... Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΑ!» 

Επειδή όλοι σχεδόν έχουμε δικούς μας ανθρώπους που δίνουν τη μάχη τους με τη ζωή και πρέπει να τους ενθαρρύνουμε να ελπίζουν...

Επειδή ανα πάσα ώρα και στιγμή μπορεί να πατήσουμε τη νάρκη αυτή...

Επειδή υπάρχει ζωή μετά την διάγνωση καλό είναι να πάμε σε αυτό το event.

Καλή σας μέρα!

Πόσο πιο κτήνος να είσαι?

Ζάκυνθος 2013

Μπήκαν στον χώρο της και την πυροβόλησαν ενώ μόλις είχε γεννήσει!
Τα κουτάβια βρέθηκα να θηλάζουν τη νεκρή μητέρα τους...
Άνθρωπος....το λάθος του Θεού....δεν θα'πρεπε να υπάρχουμε καθόλου....
Ο κόσμος θα ήταν σίγουρα καλύτερος,τότε....
Λυπάμαι... δεν έχω πια λόγια... 

Η ενημέρωση και η φωτο από το dogworld
Τα credits για τις σκέψεις και τα συναισθήματα δικά μου...

Λευτεριά στους ελληνικούς υπότιτλους...!

Είναι εδώ και λίγες μέρες που έχω ανακαλύψει μια ιστοσελίδα, όπου μπορεί κανείς να δει δωρεάν κάποιες ταινίες αλλά και σειρές που έχει χάσει...
Αφού λοιπόν ήμουνα κολλημένη με το "The Mentalist" και αφού είδα πια και το τελευταίο επεισόδιο της τελευταίας season είπα να αρχίσω να κολλάω με το FRINGE γιατί τι είναι ρε παιδιά άλλωστε η ζωή χωρίς ένα κόλλημα?...μια ψύχωση?... ένα κατιτις τελος πάντων ε?

Πολύ ωραία σειρά το FRINGE, καλά σκηνοθετημένη σε αντίθεση με το πολυαγαπημένο μου X-Files που όμως μοιάζει σαν φυσική του συνέχεια... Μια προσπάθεια να εξηγηθούν όλα τα X-FILES με ένα πιο "ανθρώπινο" τρόπο...
Δε θα σταθώ εκεί... το κόλλημα είναι κόλλημα και δεν είναι πρέπον να το απομυθοποιούμε αλλά πρέπει να αφηνόμαστε να μας κυριεύει αν θέλουμε να έχουμε μια ελπίδα  ότι  κάποτε θα το ξεπεράσουμε. Θα σταθώ στο θέμα των υπότιτλων γιατί τις πιο δραματικές στιγμές έχω λυθεί στα γέλια από τις ατυχείς στιγμές του μεταφραστή.
Πως να το κάνουμε ρε παιδιά δε μπορώ να ακούω κάποιον να φωνάζει OMG βλέποντας ένα μεταλλαγμένο τέρας και να βλέπω από κάτω γραμμένο το "Βαγγελίστρα μου".
Θα γελάσω. Και όχι μόνο εγώ αλλά και η Βαγγελίστρα η ίδια.
Ούτε μπορώ να ακούω τον πρωταγωνιστή να λέει "Thanks my dear" και ο άλλος να το μεταφράζει: "Xαλάρωσε μωρή" (Fringe - Season 2 Ep.3)
 Πάμε καλά?? Προφανώς η παράφραση για μερικούς είναι τρόπος ζωής...
Στο τέλος λοιπόν εκεί που λέει τα διάφορα credits αντί για μετάφραση θα πρέπει να γράψουν παράφραση. Ε μα!!

False epiphany

Κρίμα είναι να κρίνεις τους ανθρώπους επιφανειακά...
Να μην καταλαβαίνεις το χιούμορ, να σοκάρεσαι με πράγματα κοινά, να αντιδράς στο άκουσμα μιας λέξης δήθεν χυδαίας... Να σου διαφεύγει οικειοθελώς η ουσία...
Για σένα το λέω... που'χεις βγάλει τα συμπεράσματά σου κι ετοίμασες να μου κρεμάσεις και ταμπέλα...παρόλο που στο πρώτο φύσημα τ'ανέμου μπορεί να σου πέσει στο κεφάλι... (είσαι ακόμη σίγουρος πως το θες?)

Ας αφεθούμε λίγο ν'ακούσουμε... ακόμα κι ότι ηχεί απαράδεκτο...
Στο κάτω κάτω, ποιος μπορεί να σε διδάξει καλύτερα από τον "χαμένο"?
Ποιος ξέρει καλύτερα απ'αυτόν τις παγίδες της ζωής?
Ας σηκωθούμε λίγο από την άνετη πολυθρόνα μας κι ας ρίξουμε μια ματιά στον κόσμο από την θέση του άλλου. Ετσι... έστω και για πλάκα!
Να δούμε τι διάολο βλέπει κι αυτός, που τον κάνουν να μας λέει αυτά τα παράξενα...
Μπορεί το μπαλκόνι του να'χει άλλη θέα...
Δε θ'αλλάξουμε ποτέ αν δεν ξεβολευτούμε λιγάκι. Θα μείνουμε με τα προγραμματάκια που ενστάλλαξαν με τόση τέχνη μέσα μας όταν είμασταν ακόμη παιδιά.
Ισως να χρειαζόμαστε κι ένα καλό format για να προχωρήσουμε επιτέλους παρακάτω.
Nαι! Αυτό είναι... Delete στο Personal epignosis.exe και μετά ένα καλό format!
Aγραφος πίνακας ξανά το μέσα μας... Ενας ολόλευκος καμβάς...

Μην ξενυχτήσετε απόψε...

Αύριο έχουμε καθάρισμα!!
Φορέστε σορτσάκια, μαγιουδάκια, βάλτε το αντηλιακό σας, πάρτε καπελάκι κι ελάτε στην παραλία του Σχινιά! Πληροφορίες εδώ

Eννοείται πως θα είμαστε οικογενειακώς εκεί να ρίξουμε μετά και μια βουτιά... 
Το τερπνόν μετά του ωφελίμου... ;)

Kαλό σας βράδυ! :)