Τετάρτη 29 Αυγούστου 2012

Love Diaries για Ιχθείς




31/8: Η πανσέληνος της τελευταίας μέρας τουκαλοκαιριού είναι στους Ιχθύες, και μάλιστα σε σύνοδο με τον κυβερνήτη σας, τονομιχλώδη, ασαφή Ποσειδώνα. Σε σύνοδο βρίσκεται επίσης το φεγγάρι με το Χείρωνα,που πάντα μιλά για ένα εκ γενετής τραύμα ή πληγή που φέρουμε και με την οποίαπρέπει να μάθουμε να ζούμε. Τι λέει λοιπόν για σένα η τριπλή σύνοδος; Πωςπράγματα που, τόσο εσύ όσο οι άλλοι, θεωρούν «αναπηρία» πάνω σου, αποτελούνταυτόχρονα τη λύτρωσή σου. Ονειροπόλος. Φευγάτος. Ανεδαφικός. Ελεήμονας.Κορόιδο. Θύμα. Αφελής. «Μεσσίας». Καλλιτεχνόφατσα. Ερωτευμένος με τον Έρωτα.Αυτά (κι άλλα τόσα που ασφαλώς μπορείς εσύ να προσθέσεις στη λίστα, τόσα καιτόσα σου έχουν σούρει κατά καιρούς...) είναι πράγματα που μπορείς, και πρέπει, νατα θέσεις στην υπηρεσία του/της Άλλου/ης. Να τον/την οδηγήσεις στην μεταμόρφωσηκαι στην εσωτερική του αφύπνιση ως προς ό,τι το καλύτερο φέρει εντός του. ΟΆρης από το Σκορπιό είναι τιτάνια δύναμη ώθησης προς τα εκεί, και παράλληλα σουλέει πως εκεί ακριβώς, στην άνευ όρων αγάπη και στη θυσία, βρίσκεται το«κάλεσμά» σου σε αυτή τη ζωή.

1/9: Το φθινόπωρο ξεκινά με τον Ερμή ναμπαίνει στο δεύτερο από τα δύο ζώδια κυριαρχίας του, την Παρθένο, και ναενεργοποιεί τον 7ο οίκο σου των σχέσεων. Δεν είναι υπέροχα να μιλάτεξανά με τον/την Άλλο/η την ίδια γλώσσα;
Spicyfacts (Υποψήφιοι γιαστενές επαφές και απαγορεύσεις)

2/9: Η σύνοδοςΣελήνης - Ουρανού στον Κριό σήμερα, σηματοδοτεί γνωριμία ή είσοδο στη ζωή σουενός πλάσματος που απλά το θέλεις, υπερβολικά και με όλο σου το είναι. Ξέρειςτι πρέπει να κάνεις για να το κρατήσεις, έτσι;

Sex and the City: Δε θα έπρεπε να σε εκπλήσσειπου σου (και σε) προτείνουμε τα wildanimalsαυτής της περιόδου (Κριό και Σκορπιό) άφοβα. Αν όμως έχεις βαρεθεί τις μάχες,ένας Τοξότης ή ένας Υδροχόος θα σε έπαιρνε με μεγάλη χαρά. Μακριά από τιςμάχες, εννοούμε.

Sex and the Pity: Είπαμε «άνευ όρων αγάπη καιθυσία» αλλά όχι άλλο Καρκίνο. Ας κλάψουν σε κανενός άλλου τον ώμο, δε θαχαλάσει δα κι ο κόσμος!

Πηγή

Τρίτη 28 Αυγούστου 2012

Eχω και κότερο πάμε μια βόλτα?











Και κει που κάθεσαι αμέριμνη και βαριεστημένη και σκέφτεσαι ότι αυτό το καλοκαίρι ίσως ήταν το πιο βαρετό της ζωής σου, (γιατί διακοπές δεν πήγες, θάλασσα δεν είδες, μαύρισμα δεν έκανες και τίποτα ενδιαφέρον δεν γνώρισες) έρχεται στη ζωή σου ένας άνθρωπος στην κυριολεξία ουρανοκατέβατος για να σου δώσει μια μικρή ιδέα του τι ακριβώς είναι η ζωή για κάποιους ανθρώπους... γαλαζοαίματους.
Ετσι λοιπόν μετά από ωρες ασταμάτητης συζήτησης με τον άνθρωπο αυτό προσκλήθηκα για να πεισθώ ιδίοις όμασι ότι όντως εκείνος ο άνθρωπος ήταν ο καπετάνιος του σκάφους της πριγκίπισσας του Μπαχρέιν (της πριγκίπισσας επαναλαμβάνω όχι της βασίλισσας).
Ετσι λοιπόν μου έδωσε διεύθυνση της μαρίνας και την άλλη μέρα πήγα και τον βρήκα στο εν λόγω σκάφος.
Κι ενώ περίμενα να δω κανένα κότερο ή κανένα εντυπωσιακό ιστιφόρο ξεναγήθηκα σε μια καταπληκτική θαλαμηγό με μήκος 65μ και 3 ορόφους και ανσασέρ!
Το τι είδα παιδιά δε λέγεται... μονο στα όνειρα μπορεί να φανταστεί κανείς την πολυτέλεια... Για ευνόητους λόγους δεν μου επιτρέπεται να πω το όνομα της θαλαμηγού αλλά ούτε και μου επιτράπηκε να τραβήξω φωτογραφίες. Ενα μόνο θα σας πω: Oι λευκές παχιές μοκέτες ήταν στάνταρ σε όλα τα δωμάτια και τα διπλά κρεβάτια σε αυτοκρατορικές διαστάσεις. Χρυσά αμπαζούρ στα κομοδίνα... Κάποια δωμάτια είχανε και δικό τους τζακούζι μέσα... Νομίζω μέτρησα 12-13 δίκλινες σουίτες κάποιες απ'αυτές για VIP και κάποιες άλλες απλά μαστερ...
Δε μπορώ να πω... Εντυπωσιάστηκα... Είχα ακούσει... είχα διαβάσει... αλλά άλλο να ακούς και άλλο να το βλέπεις μπροστά σου... Ολα τα δωμάτια σε λευκό χρώμα! (προσωπικά το βρίσκω αφόρητα πληκτικό και κακόγουστο)

Επειδή όμως μ'αρεσουν τα σκάφη και δη τα ιστιοπλοικά σας δείχνω ένα νέο σκάφος που ναυπηγήθηκε αυτή την εποχή και ναι μεν δεν είναι ιστιοπλοικό αλλά κάνει χρήση ΚΑΙ της ηλιακής ενέργειας... Αν ήταν αυτοκίνητο θα το λέγαμε υβριδικό... :)

Επειτα γύρισα στο σπιτάκι μου άνοιξα τον υπολογιστή και είδα τον διακανονισμό της εφορίας και προσγειώθηκα ανώμαλα... και για να ξορκίζω το κακό ... τι άλλο? Βρήκα καταφύγιο στη μουσική και στο χορό!
Αφιερωμένο στα φιλαράκια μου για να περάσουμε τα ζόρια μας λίγο πιο χαλαρά... και όπως λέει και το τραγούδι... ξανθές ή μελαχροινές χορέψτε στο ρυθμό του Koduro και η φωτιά μέσα σας θα αγριέψει...!!



Σάββατο 25 Αυγούστου 2012

Πάρνηθα ώρα μηδέν

Σκάβω βαθιά στη μνήμη μου για να βρω πόσες φορές έχω παρακολουθήσει αυτή τη σκηνή από τούτο το παράθυρο...
Ξημερώματα και μέσα στον ύπνο μου ένιωσα να λούζομαι στον ιδρώτα... αυτά τα όνειρα πια... είχα χρόνια να ταραχθώ κι είπα να πάω να ανοίξω τα βορινά παράθυρα να μπει η δροσούλα μέσα...και τότε την είδα... για μια ακόμη φορά την Πάρνηθα στεφανωμένη από ενα ακόμη πύρινο στέμμα...
Για μια ακόμη φορά το βουνό, η Φύση βρισκόταν στις φλόγες και γω για μια ακόμη φορά εκεί, πίσω από το παραθυρο να παρακολουθώ αμέτοχη...Μετά απ'αυτό δε μπόρεσα να κλείσω μάτι... ανέβηκα στην ταράτσα και καθόμουν με δάκρυα στα μάτια να παρακολουθώ το καταστροφικό έργο της φωτιάς περιμένοντας με αδημονία να πετάξουν τα πρώτα αεροπλάνα... Τα πρώτα κόκκινα φωτακια στο αεροδρόμιο του Τατοϊου κι έπειτα ήχος... το πρώτο ελικόπτερο χάθηκε μέσα στο λυκαυγές με κατεύθυνση προς τον καπνό... Δεν έφερε νερό... προφανώς μόνο κάμερες ή κάποιον αρχηγό πυροσβεστικής ή της προστασίας του πολίτη...
15' μετά άκουσα ήχο και απο τη μεριά των Μεγάρων είδα τα 2 πρώτα αεροπλάνα κατάσβεσης...
Ο ήχος αυτός ακούστηκε σα μουσική στ'αυτιά μου...
Στον κόσμο των αρχετύπων και της εσωτερικής φιλοσοφίας η φωτιά είναι το πνεύμα... στη θρησκεία συμβολίζει το Θείο... εδώ στο δικό μας κόσμο την καταστροφή... Ψάχνω να βρω μια σύνδεση σε όλα αυτά μα δε τη βρίσκω... (ή μήπως...?)
Δεν ξέρω τι έχει συμβεί... δεν φύσαγε καν εχθές... αυτό που ξέρω είναι ότι δέντρα καταστρέφονται... ζωα και ψυχές χάνονται πάλι από λάθος...
Κι αυτή η αίσθηση της ανημπόριας... ότι τα χέρια μου είναι δεμένα και δε μπορώ να κάνω κάτι με σκοτώνει...
Ας μας λυπηθεί ο Θεός...




Παρασκευή 24 Αυγούστου 2012

Ενα μικρό δωράκι

Photobucket

Σήμερα δεν άντεξα την ανεπάρκεια του mixpod και το στειλα εκεί που έπρεπε από καιρό να το έχω στείλει... Κάθισα το λοιπόν και έφτιαξα εξ'αρχής μια ωραιότατη και πολύ ατμοσφαιρική λίστα για τα φιλαράκια μου που ξέρουν να εκτιμούν την καλή μουσική... Ηδη ένα απ'αυτά μου είπε ότι κάθισε και απόλαυσε την λίστα μου με ένα ποτήρι κρασί και ότι του άρεσε πάρα πολύ οπότε σκέφτομαι και γω όταν θελω να χαλαρώνω να ανοίγω το μπλογκάκι μου και να αφήνω τη μουσική του να πλανάται στο χώρο...
Ελπίζω να σας αρέσει και σας... Περιμένω εντυπώσεις... :)

Πέμπτη 23 Αυγούστου 2012

Black and Gold


Το πέπλο της σκόνης που απλώνεται στα πράγματα δε φυσώ μη χαθεί η αλήθεια που κρύβεται από κάτω. Μόνο χαραμάδες ανοίγω πανωσέρνοντας το δάχτυλο μα φως μέσα δεν μπαίνει...
Μα δε πειράζει... προσμένω το έρεβος της νύχτας να ανατείλει ξανά... εκεί στο μαύρο, ακόμη και τα πιο μικρά φαίνονται καλά... Εκεί είναι που μέσα σε μια στιγμή είδα καθαρά... ότι τόσο καιρό δεν έβλεπα... πόσο πολύ έχω τα τελευταία 2 χρόνια αλλάξει...
Δεν αγαπώ πια ανθρώπους...
Αγαπώ ιδέες και σκέψεις...
Δεν γοητεύομαι από εικόνες... αλλα από "ουσίες"...
Δεν ερωτεύομαι πια λόγια... μόνο πράξεις...
Μένω στο σκοτάδι με μόνο φως τη εσωτερική φωτιά μου... και το χρυσάφι της ψυχής μου...αυτή με οδηγεί πια... αυτή εξαγνίζει κάθε μου λάθος και με λυτρώνει από κάθε μου πόνο... η φωτιά μου... το πνεύμα μου... επιτέλους...! It's good to be home again... :)




Δευτέρα 20 Αυγούστου 2012

Μαζί χωρισμένοι



Oι ερωτικές ιστορίες τελειώνουν γενικά άσχημα, λέει το τραγούδι του γαλλικού συγκροτήματος Rita Mitsouko. Δίκιο έχει, αλλά ότι τελειώνει δεν είναι "άσχημο" αυτό καθαυτό.
Το γεγονός ότι μια σχέση διαλύεται δεν ακυρώνει το μέγεθος και την ομορφιά της προτού διαλυθεί.
Υπάρχουν 2 αντιφατικές αλήθειες: αφενός η ζωή ανα δυο δεν είναι μαραθώνιος στον οποίο πρέπει να αντέξουμε όσο το δυνατόν περισσότερο, πρέπει να ξέρουμε να διαλύουμε μια σχέση όταν φθείρεται. Η βραχύτητα δεν είναι έγκλημα, όπως δεν είναι αρετή και η διάρκεια: μερικές εφήμερες συναντήσεις είναι αριστουργήματα περιεκτικότητας που μας σημαδεύουν για όλη μας τη ζωή, ενώ μερικές συμβιώσεις που κρατούν μισό αιώνα είναι κόλαση πλήξης και παραίτησης. Ωστόσο δεν αποτελεί αναξιοπρέπεια να προτιμήσουμε την μονιμότητα από τη στιγμιαία φλόγα.
Στην ταινία του Κριστόφ Ονορέ "Τα τραγούδια της Αγάπης" (Le chansons d'amour, 2007) ο Λουί Γκαρρέλ λέει στον εραστή του "Αγάπα με λιγότερο αλλά αγάπα με για περισσότερο καιρό..." Θαυμάσια διατύπωση λες και διαισθανόμαστε ότι το αδηφάγο πάθος, η κοχλάζουσα επιθυμία σκοτώνει την κοινή ζωή αντί να την τρέφει. Η επιθυμία να γεράσουμε με κάποιον δεν είναι λιγότερο εύλογη από την επιθυμία να καούμε σε ένα παραλήρημα αισθήσεων και σπασμών της καρδιάς. Μπορούμε να αποζητούμε την ελευθερία και την κάλυψη, την θαλπωρή και τον ίλιγγο των μικρών διαλειμμάτων, μπορούμε να φοβόμαστε τη μοναξιά περισσότερο από την πλήξη... έτσι βολευόμαστε και παρόλ'αυτά προσαρμοζόμαστε μια χαρά στον γαμήλιο "ζυγό".
Η γαμήλια ευτυχία είναι η τέχνη του εφικτού και όχι η εξύμνηση του ανέφικτου. Είναι η απόλαυση του να χτίζεις έναν κοινό κόσμο μαζί με κάποιον άλλον. Το ζευγάρι προσαρμόζεται σε πλήθος παραλλαγών όταν του αφαιρέσουμε το όνειρο της υπέροχης συμβίωσης που περικλείει όλες τις επιθυμίες και τις φιλοδοξίες.
Το διπολικό σύστημα του παρελθόντος, όπου διστάζαμε να περάσουμε τη θηλιά, να "κρεμαστούμε" σύμφωνα με τη λαϊκη έκφραση, διαδέχτηκε η σημερινή διφορούμενη κατάσταση όπου τα θέλουμε όλα και παράλληλα θέλουμε τα αντίθετά τους: Θέλουμε να είμαστε μόνοι και παντρεμένοι, ελεύθεροι και διαζευγμένοι. Οι τελετές μύησης έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα: αντί γι'αυτές προτιμάμε την επικάλυψη των ηλικιών, τη συνύφανση των τρόπων ζωής: γάμο από έρωτα αλλά και συμφέρον, συμβίωση, ελεύθερη ένωση: όλες αυτές οι μορφές συνύπαρξης είναι πια κάπως ξεπερασμένες. Ολο και περισσότεροι άνθρωποι ζουν μόνοι ή με διακεκομμένες συμβιώσεις, με αποτέλεσμα να παραχωρούν ο ένας στον άλλον ελευθερίες, να αποδέχονται ερωτικές φιλίες και συνδυασμούς αισθημάτων και σχέσεων. Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν ως παραδοσιακοί σύζυγοι χωρίς να το κάνουν θέμα κι άλλοι που δεν ταξινομούνται σε καμμιά κατηγορία εφόσον ανήκουν σε όλες...

Pascal Bruckner "Le mariage d'amour a-t-il échoué ?"

Y.Γ Φυσάει απόψε... μέσα κι έξω αναταραχή... πότε θα σταματήσει επιτέλους αυτός ο άνεμος...?


Πέμπτη 16 Αυγούστου 2012

Lucky you!


Και έτσι μετά από πολύ καιρό και άσκοπη περιπλάνηση πήρα το δρόμο της επιστροφής…
Ο δρόμος μακρύς και δύσβατος όλο στροφιλίκια και γκρεμούς μα δε φοβάμαι μη δε βρω τον γυρισμό!
Σκόρπισα κομμάτια μου στο δρόμο…Σταγόνες από το αίμα μου……και μερικά δάκρυα με γεύση Λιακάδας…
Ο Άνεμος ήταν καλός μαζί μου…Δε τα παρέσυρε μακριά…Αυτά θα ακολουθήσω…
Τελικά όταν τα έχεις παίξει όλα…Οταν τα έχεις δώσει όλα……και έχεις μείνει στον άσσο…έρχεται κάποια στιγμή που νιώθεις ανακούφιση…Γιατί ακόμη κι αν φέρεις την χειρότερη ζαριά,ξέρεις πως δεν έχεις τίποτα άλλο πια να χάσεις!…
Lucky you! :)


Τρίτη 14 Αυγούστου 2012


Περπατώ … περπατώ … Μόνη στο δάσος.
Κι ο λύκος ακολουθεί τα βήματά μου.
Όταν κάθομαι να ξεκουραστώ έρχεται κοντά και ακουμπά το κεφάλι μου στα γόνατά μου.
Τότε τα βλέμματά μας σμίγουν, σ’ένα αντιφέγγισμα της μοναξιάς.
Τότε εγώ κι ο λύκος νιώθουμε πως κάτι έχουμε κερδίσει.
Δεν ξέρουμε τι ακριβώς. Κι ούτε μας αρέσουν τόσο οι αναλύσεις.
Κάτι… Σαν μάχη. Κάτι… Σαν κρυμμένο θησαυρό.
Περπατώ… περπατώ… Μόνη στο δάσος.
Κι ο λύκος ακολουθεί πιστά τα βήματά μου.
Ποιος σου είπε πως φοβήθηκα ποτέ το λύκο?
Εγώ τον κυνηγό φοβάμαι.
Από κείνον τρέχω να σωθώ.

Aλκυόνη Παπαδάκη