Θυμάσαι άραγε το γέλιο που κάναμε όταν ήμασταν μαζί?
Πως ένιωθες όταν άκουγες τη φωνή μου στο τηλέφωνο?
Όταν με άγγιζες?
Όταν έμπαινα στο μυαλό σου και προλάμβανα κάθε σου σκέψη και κάθε σου «θέλω» πριν ακόμα το εκφράσεις?
Η αγάπη μωρό μου δεν ψάχνει να ευχαριστήσει τον εαυτό, ούτε νοιάζεται για τον εαυτό της αλλά κάνει τον άλλο να αισθάνεται ομορφα και χτίζει έναν παράδεισο πάνω στην απελπισία της κόλασης… (ναι στην κόλαση ήμουν μα ήμουν απόλυτα ευτυχισμένη!)
Σήμερα αναθεματίζω την ώρα και τη στιγμή που σε γνώρισα, που σε άφησα να με αγγίξεις και να μπεις τόσο βαθιά μέσα μου!
Είσαι πολύ λίγος τελικά και πολύ άκυρος από κάθε άποψη…
Σου εύχομαι λοιπόν να αξιωθείς κάποτε να αγαπήσεις τόσο βαθιά και τόσο απόλυτα κάποια και να νοιώσεις τον πόνο σε όλο του το μεγαλείο όπως τον ένιωσα και γω… Ελπίζω να ικανοποίησες τον εγωϊσμό σου και να διασκέδασες αρκετά μέχρι τώρα μαζί μου, γιατί δεν έχω σκοπό να συνεχίσω να εξευτελίζομαι όσο κι αν σ’αγαπώ… Μην ανησυχείς και δε σου «χρεώνω» τίποτα. Τον εαυτό μου κακίζω που αν και είδε από νωρίς ποιος είσαι εξακολουθούσε να πιστεύει σε σένα και να σ’αγαπά τυφλά με πάθος μέχρι τώρα!
(3 χρόνια μετά από κείνη τη μέρα στην παραλία που μου έδειξες τον τρόπο να σε ξεχάσω…)
Άνοιξε τα φτερά και Πέτα...
ΑπάντησηΔιαγραφήΠέτα προς το Φως της Ψυχής
που υπάρχει μέσα σου και μη κοιτάς
τα αποκαίδια ...
Ξανά και Ξανά και Ξανά...
Θα αναστηθείς ...
θα δεις ότι όσο κι αν αγαπάμε κάποιον
όσο κι αν μένουμε εκεί..στα όσα ζήσαμε
ξεχνάμε να ζήσουμε το παρόν το τώρα...
και είναι πολύ άσχημο να μη το ζούμε..
ή να ζούμε νεκροί - ζωντανοί γιατί
έτσι κατά μια έννοια τιμωρούμε τον εαυτό μας..
Τέλος η τιμωρία του εαυτού σου... Πέρασαν 3 χρόνια... καιρός ο Εαυτός σου που αξίζει πολύ περισσότερο από μια αγκαλιά , από ένα χάδι που αποδείκτηκε ψεύτικο να τον αφήσεις να μη ζήσει
τα επόμενα στάδια.. Της απελευθέρωσης από τα δεσμά ενός Έρωτα που απλά έπαιξε μαζί σου..
Πέτα .. πέτα μακριά .. και άκου τη Ψυχή σου!
Eίσαι όντως μοναδική καλή μου!... Φιλάκι! :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΚοίτα το Τώρα που ανοίγεται μπροστά σου
ΑπάντησηΔιαγραφήκαι άσε το χθές στο χθές
Αρκετά νοστάλγησες,χαλάστηκες,θρήνησες
Όχι άλλο μαύρο..
Βάλε χρώμα και προχώρα
Με μικρά αλλά σταθερά βήματα
Και θα τα καταφέρεις
Αρκεί που το καταλάβες πως μέχρι εδώ
Κι αν πέσεις..
που΄σαι;
Θα ξανασηκωθείς.Είμαι σίγουρη
Και θα σταθείς στα πόδια σου ξανά
Λυτρωμένη και ξαναγεννημένη
Οκ;
φιλί
Τα παραπάνω ειναι όμορφα και σοφά λόγια. Ετσι ειναι όπως στα λένε τα κορίτσια. Το βλέπουμε και οι δύο. Μπροστά ειναι η ζωή. Κάποτε μπορεί να στα'λεγα και εγώ, μόνο που τώρα πια, το παρόν πονά και δεν αφήνει να ξεκαθαρίσει κανείς τη πορεία του.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑτ.Σκ.