Γίνε ξανά η γυναίκα που είσαι!

Εγώ η ξεδιάντροπη ...
πλάσμα χαμερπές μα ονειρεμένο,
στα χέρια σου απόλυτα παραδομένο...
στης αγάπης σου τα σύνορα πάντα ξενιτεμένο...
στο βωμό της λήθης σου θυσιασμένο...

Εγώ η ανυπόταχτη ψυχή...
που μάταια ψάχνει στο λαβύρινθο την πόρτα της καρδιάς σου για να μπει...
στιγμές ρανίδες μαρτυρίου κι ο ίσκιος μου ασήκωτος σταυρός...
κι ο Γολγοθάς μου να μ' οδηγεί στα πόδια σου εμπρός...

Εγώ η ανυπέρβλητη, η τέλεια ως έλεγες ερωμένη...
Στο βωμό της αγάπης σου θυσιασμένη...
στα "θέλω" μου τα δύσκολα, στα "πρέπει" τα δικά σου
με την ψυχή στο βλέμμα σου γονάτισα μπροστά σου...
κι ένα κομμάτι θέλησα να γίνω απ'την καρδιά σου...

Εγώ η δεινή ακροβάτισα μα και του πόθου σου αναλαμπή,
η πιο γλυκιά σου υπέρβαση...η πιο μεγάλη ανατροπή...
κάθε που χάνομαι σε σένα έρχομαι να με βρω...
κάθε που φεύγεις μακριά, μέσα μου σ'αναζητώ...

Εγώ των γέλιων και των δακρύων σου άγρυπνος φρουρός...
Μάγισσα των αισθήσεων, γητεύτρα του κορμιού σου...
στ'απάνεμο της καρδιάς μου εσύ ναυαγημένος...
στην εστία του έρωτά μου... στα στήθη μου κοιμάσαι λαβωμένος...
ασύμμετρη απειλή για σένανε που είσαι βολεμένος...

Ολα εγώ...
Ολα σε μένα τα προσάπτεις...
Λόγια, αισθήματα... άλογες πράξεις...
Μα δες... τούτα εδώ τα λόγια σου δανείστηκα για να σου δείξω πως όλα για μενα τα κατάλαβες ... μα την προσκυνήτρα μου καρδιά ποτέ δε τη μετάλαβες...

Στέκομαι όρθια ξανά... γιατί είμαι εγώ αυτή που είμαι!...