Games people play...

Oλα τα παιχνίδια της ζωής , η ίδια μας η ζωή είναι σαν μια παρτίδα σκάκι, κι εμείς καλούμαστε να στρωθούμε στη μία άκρη της σκακιέρας,
απέναντι – όχι στον αντίπαλο – μα στον άνθρωπο,

απέναντι – όχι στον ανταγωνιστή- μα στον συναγωνιστή,

απέναντι σε αξίες που νομίζαμε χαμένες ή περιορισμένες σε άτομα που μετριούνται στα δάχτυλα του ενός μας χεριού.

Ειδοποιός διαφορά είναι ότι το σκάκι έχει κανόνες ενώ η ζωή όχι…

Ολες οι κινήσεις μας είναι σημαντικές… άλλες λιγότερο και άλλες περισσότερο…

Τα αποτελέσματα τους μπορεί να μην είναι άμεσα…μπορεί όμως και να είναι…όπως λοιπόν σε όλα τα παιχνίδια, έτσι λοιπόν και στη ζωή, σημασία πάντα δεν έχει το αποτέλεσμα, μα και το μέγεθος της προσπάθειας, όπως επίσης το άν έπαιξες"τίμια"ή οχι…

Γιατί εδώ στόχος δεν είναι να μάθεις να κερδίζεις αλλά να διαχειρίζεσαι την ήττα και να μαθαίνεις απ’αυτή.

Οι κινήσεις μας πάνω στη σκακιέρα, αβέβαιες.

Σκέψη…. Σιωπή… Κατάληξη.

Oταν κάτι ξεκινά με τα πιόνια αραδιασμένα με τάξη, όταν δεν χρειάζεται να μαντέψεις τί έχει να σου πει ο άνθρωπος απέναντί σου, μα συμπληρώνει ο ένας τις λέξεις του άλλου… τότε σκιαγραφείται ένα καθ’όλα ευχάριστο παιχνίδι!

Τότε χαίρεσαι… δεν έχεις πικρία για το χαμένο χρόνο, μόνο το πώς θα γεμίσεις ποιοτικά τούτη τη σχέση από εδώ και στο εξής, πώς θα προσφέρεις χαρά και φιλία στην ψυχούλα που κάθεται απέναντί σου και σε κοιτά ίσια στα μάτια, με βλέμμα καθαρό, γεμάτο τρυφερότητα, ανθρωπιά και άπειρα αποθέματα αγάπης… για τον εαυτό της, για τον άνθρωπό της, για σένα, για όλα.

Γιατί σε τούτη την παρτίδα σκάκι δεν υπάρχουν πιόνια και
αντίπαλοι…

Υπάρχουν μόνο φίλοι και συμπαίχτες…

Αλλωστε όλα τα πιόνια είναι εν δυνάμει βασίλισσες…