Kατά συρροήν κλαυσίγελος

Eίναι καιρός τώρα που θέλω να γράψω για τα πολιτικά τεκταινόμενα, να πάρω θέση (όχι ότι σας νοιάζει) απλά θέλω εγώ να μιλήσω γιατί νιώθω ότι πνίγομαι….

Από την άλλη πάλι δε θέλω να μιάνω αυτό το χώρο με σκέψεις βρώμικες και σιχαμερές όσο η πολιτική γιατί πιστέψτε με όταν αρχίσω να μιλώ γι’αυτή είναι απίθανο να αποφύγω τα μπινελίκια όσο κι αν το θέλω. Δεν είναι η φύση μου τέτοια, μα γίνομαι χυδαία μόνο στο κρεββάτι και όταν μιλώ για πολιτική... Ελπίζω να μου συγχωρέσετε αυτό μου το χούι. Θα προσπαθήσω να μην ξαναδείτε αυτό μου το πρόσωπο ποτέ...

Είναι καιρός που σε καθημερινή βάση ζω έναν κλαυσίγελο και νιώθω μια χαρμολύπη… μια φάση που αν κάποιος δε με ήξερε θα πίστευε ότι πάσχω από μανιοκατάθλιψη ή ότι έχω τουλάχιστον μια διχασμένη προσωπικότητα…

Χθες διάβαζα ΦΕΚ του 11/11 όπου εγκρίθηκαν 800.000.000 ευρώ εν μέσω κρίσης για το πολιτικό γραφείο του Πάγκαλου… ‘(

Mετά σερφάροντας δεξιά κι αριστερά έπεσα σε κάτι πανό διαδηλωτών που με έκαναν να γελάσω με την ευστοχία τους: :)))

Κατόπιν θυμήθηκα αυτούς που το κράτος έχει εθιμοτυπικά ονομάσει «τρομοκράτες» και «αναρχικούς» εγώ τους λέω τρομοκράτες του κώλου και περιθωριακούς και θα σας εξηγήσω στη συνέχεια γιατί το λέω αυτό.

Θεωρώ ότι όποιος έχει ιδεολογία (γιατί ναι και η τρομοκρατία αλλά και η αναρχία έχει) και έχει κότσια πάει και ρίχνει βόμβα στο μπουρδέλο που λέγεται χάρην αστεϊσμού "βουλή", μολότωφ στο σπίτι του υπουργού, ρουκέτα στου πρωθυπουργού έτσι για να το πάρουνε το μηνυματάκι όλοι αυτοί οι αλήτες που λυμαίνονται χρόνια τώρα τον τόπο ετούτο… και δεν πάνε να βάλουν φωτιά στην επιχείρηση του καθενός από εμάς πολίτη !! Γιατί αυτή η επιχείρηση μαλάκα αρχιδοκουκουλοφόρε μου, δίνει δουλειά σε τόσους εργαζόμενους… και από αυτήν ζούνε τόσες οικογένειες, κατάλαβες?

Κατάλαβες ότι τα δημόσια μνημεία και τη δημόσια περιουσία που εσύ ως ηλίθιος βανδάλισες πρέπει εμείς πάλι να την πληρώσουμε?? Και όταν λέω εμείς εννοώ εγώ και συ αναρχομαλάκα (αν βέβαια μπορείς εσύ να συνεισφέρεις)

Κατάλαβες ότι η δημοκρατία μόλις πέθανε στη χωρα που τη γέννησε????

Επίσης τα πήρα στο κρανίο και για έναν άλλον λόγο. Χθες βράδυ είχα τηλεφώνημα από ένα βουλευτή για να με ενημερώσει ότι έκλεισε ραντεβού με κάποιον στη βουλή για τη φιλοζωική μου ομάδα και εμμέσως πλην σαφως για να μου δώσει γραμμή τι θα ψηφίσω στις εκλογές…Του το’κλεισα κατάμουτρα.Δε θα πάω στο προγραμματισμένο για σήμερα ραντεβού! Θα στείλω άλλον γιατί στην κατάσταση που είμαι αστράπτω και βροντώ… και όχι λιακάδα δεν είμαι αλλά ηλιακή καταιγίδα μεγάλου βαθμού!

Αν μετά από τόσα χρόνια υπάρχουν άνθρωποι που ασχολούνται με το απορρυπαντικό με τους μπλε πράσινους και κόκκινους κόκκους δεν φταίω εγώ… ούτε βέβαια το απορρυπαντικό… εκείνο να πουλήσει θέλει… (και πουλάει! γιατί ξε-πλένει πολύ καλά!)

ΦΤΑΙΝΕ ΕΚΕΙΝΟΙ ΚΑΙ Ο ΚΑΜΕΝΟΣ ΤΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ!!

Ενίοτε βέβαια φταίμε και ΕΜΕΙΣ!

Γιατί δεν έχουμε ούτε τα κότσια να ρίξουμε το λευκό...Οχι εγώ και συ και 3 άλλοι γραφικοί ώστε να πάει "ευγενική χορηγία" στο πρώτο κόμμα αλλα ΟΛΟΙ μαζί ώστε να πιάσουμε το 51% σε λευκά και να τους στείλουμε όλους αδιάβαστους στα σπιτάκια τους!!!

Γιατί δεν είμαστε ικανοί για μια και μοναδική φορά να λειτουργήσουμε ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ σαν μια γροθιά... και περιμένουμε την σωτηρία πίσω από τους υπολογιστές και από τους ανώνυμους χάκερς.

Από την άλλη λυπήθηκα και με τους έρμους τους αστυφύλακες που με μισθό 800 ευρώ το τελευταίο που θα’θελαν ήταν να τρέχουν και να κυνηγούν κουκουλοφόρους με κίνδυνο τη ζωή τους… αλλά και εξοργίστηκα με όλους εκείνους που ξεπούλησαν την χωρα για ένα πινάκιο φακής και που μας βάζουν τώρα να αλληλοσκοτωνόμαστε για να κερδίσουν χρόνο… Εννοια σας… και τα ψωμιά σας είναι λίγα… Και ναι είναι πολύ κλισέ το «η βία φέρνει βία» αλλά πιστέψτε με «όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος» όπως λέει ο σοφός λαός!

Και βέβαια αναρωτιέμαι…

Αν εγώ η «βολεμένη» των Β.Π αισθάνομαι έτσι οργισμένη πως θα έπρεπε να αισθάνονται οι άνθρωποι που κυριολεκτικά λιμοκτονούν?

Που έχουνε χάσει την δουλειά τους και την αξιοπρέπειά τους?

Που έχουνε παγώσει τα σχέδια για το μέλλον τους?

Νιώθω τόσο μα τόσο ανήμπορη να βοηθήσω και αυτό με εκνευρίζει αφάνταστα!

Είμαι άνεργη τα τελευταία χρόνια.

Εχω το αμάξι εδώ και 2 μήνες καθηλωμένο στο γκαράζ γιατί δεν έχω να πληρώσω την ασφάλεια.!

Κυκλοφορώ με το ποδήλατο καθημερινά αν και έχω διαλυμένα από το βόλλευ γόνατα.

Κι όμως σκεπτόμενη τα προβλήματα των ανθρώπων γύρω μου κάθε πρωί κοιτώ τον ουρανό και λέω «Δοξα σοι ο Θεός» που είμαι έτσι!!(που δεν έχω δουλειά, ούτε αμάξι, ούτε μπορώ να γραφτώ στο γυμναστήριο ή να πληρώσω φυσιοθεραπείες για το γόνατό μου!)

Γιατί όλοι έχουμε στερηθεί!

Αλλος στερήθηκε το χαβιάρι, την PRADA και τα σκι στην Αράχοβα, άλλος τα γαλλικά και την ιππασία του παιδιού του, άλλος το ψάρι που έτρωγε μια φορά το μήνα και το σινεμά του, άλλος την ανεξαρτησία του και το διαμερισματάκι του μακριά από τους γονείς, αλλος βασικά πράγματα διαβίωσης...ΟΛΟΙ ΟΜΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΕΡΗΘΕΙ!

Να είστε σίγουροι όμως ότι αυτό που εσάς σας φαίνεται "σιγά το πράγμα" για να στερηθεί κάποιος όπως π.χ. τα λούσα και τα μανικιούρ κάποιες καλομαθημένες κυριούλες, η στέρηση αυτή τις έχει στείλει στον καναπέ του ψυχίατρου γιατί τα μανάρια μου είχανε μάθει αλλιώς και ουδόλως τις λυπάται η άκαρδη Λιακάδα αυτές. Γιατί ξέρω ότι αυτές έχουν από καιρό κάνει τις καβάντζες τους!

Και πολύ φοβάμαι φίλοι μου ότι τον πάτο του πηγαδιού ακόμη δεν τον έχουμε ακόμη δει!

Ωστόσο δε μπορώ να μην σκεφτώ τον Σουρή αυτές τις μέρες... Το ποίημά του επίκαιρο όσο ποτέ για να μας δείχνει ότι τελικά ότι κι αν περάσουμε, όσες κακουχίες, όσους πολέμους και πτωχεύσεις ο έλληνας δεν αλλάζει ποτέ μα μένει πάντα ίδιος!

Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;

Νά 'χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει
στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαριέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.

Δυστυχία σου, Ελλάς,
με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,

τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;