Tριπλή γιορτή σήμερα... :)

Σήμερα γιορτάζουμε ένα ακόμη όχι που είπε το 1821 ο ελληνικός λαός στους κατακτητές...
Αναρωτιέμαι... υπάρχει κάποιος λόγος να γιορτάσουμε φέτος αν δεν έχουμε το σθένος να υψώσουμε το παράστημα και να πούμε και πάλι το όχι σε αυτούς που δυναστεύουν σήμερα τις ζωές μας?


Επίσης γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου...
Γιορτάζουν όλοι οι Βαγγέληδες, Βαγγελίτσες, Λίτσες και όχι μόνο....

Σςςςςςςς....
Κρατάτε μυστικό?
........................
Γιορτάζω και γω!!!
Ναι... μερικά χρόνια πριν (προ αμνημονεύτων ετών) ενώ ο Αγγελος Κυρίου ανακοίνωνε τα ευχάριστα στην Παρθένο Μαρία μια μαία ανακοίνωνε στον μπαμπά μου τη γέννηση της γλυκιάς του γκοφρετούλας! Μάλιστα η Παναγίτσα φρόντισε η μαμά να με γεννήσει σαν αβγό... με ένα μόνο σπρώξιμο και έναν μόνο πόνο... και έκτοτε ένιωθα πάντα να βρίσκομαι υπό τη σκέπη της Μητέρας Αυτής...
Παρόλο βέβαια που γεννήθηκα την μέρα των χαιρετισμών δεν πήγα να τους ακούσω ποτέ στη ζωή μου η γαϊδούρα αλλά ούτε και με βγάλανε Μαρία.... όπως θα έπρεπε είτε από την Παναγία είτε από τη γιαγιά μου... Και εννοείται βέβαια ότι δεν έφαγα ποτέ μπακαλιάρο με σκορδαλιά τη μέρα αυτή...! :)
Την ίδια μέρα... στην ίδια πόλη...λίγες ώρες πριν την ώρα της παρέλασης γεννήθηκε μια άλλη ψυχή πολύ αγαπητή... αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα που δεν έχω σκοπό να αναλύσω.
(Χρόνια πολλά φιλαράκι!! :)

Φέτος λοιπόν παιδιά για πρώτη φορά έχω θέμα... Μεγάλο θέμα...
Τόσο μεγάλο που έσβησα στο facebook την χρονολογία γέννησης (αν και εδώ μέσα την έχω αναφέρει κανα δυο φορές...)

Φέτος δε θα σβήσω κεράκια...
Είμαι της άποψης ότι όταν η τούρτα αρχίζει και γίνεται σα σουρωτήρι πρέπει να το κόψουμε το "άθλημα", έτσι έχω προειδοποιήσει τους φίλους να μην κάνουνε καμμια πλάκα γιατί θα στραβώσω άσχημα... (για να δούμε θα με ακούσουν...?)

Είμαι λοιπόν πολύ πεσμένη...
Δε θέλω δώρα φέτος...
Αφήστε λοιπόν τα χαζά, τα τυπικά...
Θέλω αγκαλιές, τρυφερότητα και προδέρμ... γιατί είμαι "κάπως"...
Θες η ηλικία... θες τα 8 κιλά που πήρα τα τελευταία 2 χρόνια και μου έχουν κατσικωθεί...
Θες το γυμναστήριο και η άσκηση που μου'χουνε λείψει και πάντα τότε νιώθω σα θηρίο στο κλουβί...
Θες η επανεξέταση κάποιων σχέσεων, η απογοήτευση ... είμαι στις μαύρες μου...
Θες το χέρι μου που δεν έχει ακόμη ξεπρηστεί από το πέσιμο με τη λαγάνα...
Από όπου και να το πιάσεις φέτος δεν είμαι για να γιορτάσω τίποτα...
Τίποτα μα τίποτα δεν θεωρώ ότι είναι άξιο εορτασμού...

Και ενώ πάντα έκανα τραπέζι και εφτιαχνα του κόσμου τα φαγητά και τα γλυκά (λατρεύω να μαγειρεύω και ειδικά για φίλους) φέτος θα κάνω μπάρμπεκιου...
Ναι καλά ακούσατε!
Το μενού έχει μπάρμπεκιου και καραόκε.. χιχιχιχι...
Να γελάσουμε τουλάχιστον λιγάκι!
Φιλάκια πολλά και του χρόνου με υγεία!!
Κι αυτή είναι η μόνη τούρτα που θα'χω φέτος για τα γενέθλιά μου... (ναι... εχει είκοσι κεράκια :-p)



Υ.Γ Σας έχω πει ότι μισώ τις μαθητικές παρελάσεις? Αν έστω στις στρατιωτικές υπάρχει ένα νόημα αυτό της τόνωσης του εθνικού φρονήματος και της ασφάλειας του λαού δεν βρίσκω κανένα απολύτως νόημα στις μαθητικές παρελάσεις.