Πέμπτη 17 Μαΐου 2012

Mια διδακτική ιστορία


Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας νεαρός που ένοιωθε τόσο ασήμαντος που δεν είχε όρεξη να κάνει τίποτα και γι’αυτό πήγε να ζητήσει τηβοήθεια ενός σοφού.

Πάει λοιπόν στον σοφό και του λέει με βλέμμα χαμηλωμένο «Πιστεύω ότι δεν αξίζω τίποτα.»!

Του λέει τότε ο σοφός:

- Για να σε κάνω καλά πρέπει να μου κάνεις μια χάρη. Πάρε αυτό το δαχτυλίδι και να πας να το πουλήσεις στην αγορά. Είναι ανάγκη γιατί πρέπει να πληρώσω ένα χρέος. Να πάρεις όσα πια πολλά χρήματα μπορείς. Με κανέναν τρόπο να μη δεχτείς λιγότερα από ένα χρυσό φλουρί γιατί είναι πολύ ιδιαίτερο κομμάτι και μοναδικό στο είδος του!

Απόρησε o νεαρός για την αποστολή που του έθεσε ο σοφός όμως δεν ήθελε να τον κακοκαρδίσει και πήγε στην αγορά. Ολοι οι έμποροι έδειξαν ενδιαφέρον για το δαχτυλίδι αλλά όταν ο νεαρός τους έλεγε τη τιμή, γελούσαν λέγοντάς του ότι δεν υπάρχει περίπτωση να το πουλήσει πάνω από ένα ασημένιο νόμισμα. Ολη μέρα γυρνούσε στην αγορά και πράγματι κανένας δε του έδινε περισσότερα από ένα ασημένιο νόμισμα... Απογοητευμένος που δε μπόρεσε να εξυπηρετήσει το σοφό γύρισε πίσω.

-Δυστυχώς δε μπόρεσα να το πουλήσω το δαχτυλίδι, δε μπορώ να ξεγελάσω κανέναν για τη πραγματική αξία του δαχτυλιδιού.

-Αυτό που είπες είναι πολύ σημαντικό, είπε ο σοφός.Γι αυτό πρέπει να μάθουμε την αληθινή του αξία.

- Πήγαινε σε έναν κοσμηματοπώλη. Πες του ότι θέλεις να του το πουλήσεις και ρώτα πόσο το εκτιμάει, αλλά μη του το δώσεις όσα και αν σου προσφέρει. Να γυρίσεις πίσω με το δαχτυλίδι.

Πάει λοιπόν ο φίλος μας στον ειδικό και του δείχνει το δαχτυλίδι ρωτώντας την αξία του.

- Αυτό είναι ένα σπάνιο κομμάτι,του λέει ο κοσμηματοπώλης. Σου δίνω 58 χρυσά νομίσματα για να μου το δώσεις. Αν όμως κάνεις λίγο υπομονή μπορούμε να το πουλήσουμε και μέχρι 70 χρυσά νομίσματα.

Έχει μείνει άναυδος νεαρός και τρέχει χαρούμενος να πει τα νέα στο σοφό.

-Κάθισε, του είπε ο δάσκαλος αφού τον άκουσε. Είσαι και συ σαν κι αυτό το δαχτυλίδι. Ενα πολύτιμο και μοναδικό κόσμημα. Και σαν τέτοιο πρέπει να σ’ εκτιμήσει ένας αληθινά ειδικός.

Γιατί στη ζωή σου γυρίζεις από δω κι από κει ζητώντας να εκτιμήσει ο καθένας τη μοναδικότητά σου και την πραγματική σου αξία?


13 σχόλια:

  1. Μια σημαντική ερώτηση που απευθύνεται σε έναν και σε όλους μας...

    " γιατί ελάχιστοι σε αυτή την ζωή γνωρίζουν αν αξίζουν κάτι ή όχι ... κι αν αξίζουν ποιά είναι η αξία τους "

    Πολύ όμορφο και σωστό αυτό σήμερα αν και δεν αλλάζει τίποτα από όσα αισθάνομαι μέσα μου.

    σε φιλώ πολύ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τι κι αν βρέχει; Έχει Λιακάδα σήμερα. Πάντα έχει. Στις καρδιές και στο μυαλό μας. Σημασία έχει εμέις να καταλάβουμε την αξία μας.
    Θα φτάσει η στιγμή που θα την αναγνωρίσει και κάποιος ακόμα.
    Πρώτα όμως εμείς!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μα αν δεν κάτσεις μπροστά στον καθρέφτη και νακαλύψεις και γνωρίσεις και αγκαλιάσεις τον εαυτό σου, κανείς δεν μπορεί να σε βοηθήσει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Oι εσωτερικοί καθρέπτες είναι που θαμπώνουν πιο εύκολα... κι αυτό από... διάφορες "ομιχώδεις" καταστάσεις που περνάμε...
      Φιλάκια καλό μου!

      Διαγραφή
  4. με άγγιξε πολύ αυτή η ιστορία...θα την βάλω και γω στο μπλοκ μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. τιιι γλυκο!
    -το ξερω χαθηκα,οι πανελληνιες φταινε!
    φιλια πολλα!
    χχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δε κρατάω απουσίες αλλά χάρηκα που σε είδα γιατί μου είχες λείψει... :)

      Διαγραφή
  6. και ποιος είναι ο ειδικός που θα μας εκτιμήσει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Aυτός που θα τολμήσει να κοιτάξει την άβυσσο μέσα μας... και που δε θα μείνει σε ένα όμορφο εξωτερικό "περίβλημα"...
      Αυτός που θα κοιτάξει την άβυσσο και θα του αρέσει κιόλας... Δε θα φοβηθεί... Δε θα πισογυρίσει...Θα μείνει...

      Υ.Γ. Ξέρω... ψάξε, ψάξε δε θα τον βρεις...

      Διαγραφή

Πριν σχολιάσεις ζύγισέ το καλά!
Μην ξεχνάς ότι βρίσκεσαι πάνω σε μια "red thin line"...