Αμαν με χτύπησες στο ευαίσθητο σημείο....... Αυτό παθαίνω κι εγώ. Τους ανεβάζω σε βάθρο που δεν αξίζουν για να δω μετά πως τα παπούτσια του πρίγκιπα είναι μέσα στη λάσπη!
Τα είπες όλα τόσο δυνατά, μέσα σε λίγες μόνο γραμμές... Πονάει πολύ αυτή η απογοήτευση... Φιλάκια πολλά πολλά Λιακαδίτσα μου!!! Καλό απογευματοβραδάκι!!!!! :)))
Αν πονάει λέει...! Κάθε απομυθοποίηση πονάει... Οταν σου σκίζουν το πέπλο που κλείνει τα μάτια... Στάζει αίμα η "επέμβαση" όχι αστεία... Καλή σου μέρα Pink Angel! :)
Δεν μπορω να δικαιολογησω την αδυναμια αντιληψης σ'αυτες τις περιπτωσεις. Και η αλλη περιπτωση ειναι το να ξερεις μα να θελεις. Εκει παμε στο κεφαλαιο βου΄ που αφορα την εννοια "αναγκη"
Είπες τη σωστή λέξη, ανάγκη. Κατά βάθος μας θέλετε εμάς τους άντρες. Τι να κάνουμε όμως που λειτουργούμε διαφορετικά από εσάς. Εντάξει υπάρχουν και μερικοί που είναι εντελώς κάφροι. Αν όμως δεν συμβιβάζεστε με κάτι λιγότερο από φωτοστέφανο, τότε θα χάνετε τους έντιμους που θα σας σεβαστούν και θα ψάχνετε μονίμως τι σας φταίει. Όποιος θέλει τα πολλά χάνει και τα λίγα..
Γυρνώ λοιπόν στη σελίδα 69 και το κεφάλαιο Βου αναφέρει στην τρίτη παράγραφο από πάνω:
"Eίναι η ενδόμυχη ανάγκη του ανθρώπου που τον κάνει να βάζει κάποιον σε βάθρο και να του φοράει ενίοτε και φωτοστέφανο... Είναι η ανάγκη να ΜΗΝ ξαναπληγωθεί σα να ξορκίζει έτσι το κακό δωροδοκώντας το ... Είναι η ανάγκη του ανθρώπου να δείξει ότι έκανε σωστή επιλογή για τον άνθρωπο που έβαλε στη ζωή του... έλα όμως που το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται... To γεγονός δε ότι το όλο θέμα στηρίζεται σε "αναγκη" είναι αυτό που οδηγεί στις απομυθοποιήσεις... Πολλές φορές ο ίδιος ο άνθρωπος που ανέβασε τον άλλον σε βάθρο ροκανίζει αργά και συστηματικά το βάθρο αυτό όταν δει ότι ο άλλος δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του... για να ανακαλύψει κι ο ίδιος αργότερα ότι τελικά δεν είναι οι άνθρωποι που μας απογοητεύουν αλλά οι προσδοκίες που έχουμε με αυτούς... Αγάπα το φίλο σου με τα ελαττώματά του... γιατί μόνο τον φίλο? Γιατί όχι τον εραστή, την αδελφή, τον συνάδελφο στη δουλειά?"
Hengeo.... oποιος επιζητά την τελειότητα θα φάει τα μούτρα του να στο πω ωμά για να το καταλάβεις. Δεν υπάρχει τελειοτητα στον άνθρωπο... Είναι το πιο ατελές ον... όσο κι αν η ανθρωποκεντρική μας θρησκεία προσπαθεί να μας πείσει για το αντίθετο... Κατά συνέπεια "ποιος είσαι εσύ που θα κρίνεις τον άλλον και πολύ περισσότερο που θα αξιωθείς ο άλλος να φέρεται άψογα? Είσαι εσύ ο άψογος?"
Καλημέρα στην παρέα γιατί με τούτα και με κείνα ξέχασα να καλημερίσω... :)
Εξαρτήσεις -> εξιδανικεύσεις. Συνήθως αυτές πάνε χεράκι - χεράκι.
Κι όπου υπάρχει καπνός, τότε υπάρχει και φωτιά. Άρα, κάλλιστα θα μπορούσαμε να μιλάμε και για εγωιστικούς λόγους (=συνειδητή ή ασυνείδητη άρνηση ότι "ξεπέσαμε", ότι εμείς έχουμε κάνει την καλύτερη επιλογή), για ανασφάλειες (να δείξουμε την πόρτα στην Κυρία Μοναξιά, να μην δουν οι Άλλοι ότι είμαστε χωρίς σύντροφο ή χωρίς φίλους, ανάγκη να πιστέψεις και να πιαστείς από κάποιον κλπ). Όχι σιγουράτζα, βέβαια, αλλά παίζουν κι αυτά.
Το τραγούδι μου αρέσει πολύ! Θαυμάζω όταν σε λίγες γραμμές, διαβάζω στοχευμένες σκέψεις! Γιατί ανεβάζουμε τους ανθρώπους σε βάθρο, πολύ ωραία η ερώτηση που έθεσες στη Σερενάτα! Το θέμα είναι πως σχεδόν πάντα πέφτουν, πάντα απογοητεύεσαι και φτου από την αρχή! Πονάει η απομυθοποίηση, μα και το να μην μυθοποιείς κάποιον ενίοτε δεν πονάει;!
Nα σου πω την αλήθεια δε μου 'χει τύχει να πονέσω δίχως να μυθοποιήσω κάποιον... Οταν ξέρεις που πατάς με τον αλλον και που βρίσκεσαι ξερεις και τι να περιμένεις... Ομως φαντάζομαι εσύ θα το'χεις ζήσει για να το λές... Φιλάκια πολλά Παλόμα μου! :)
Αμαν με χτύπησες στο ευαίσθητο σημείο.......
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό παθαίνω κι εγώ.
Τους ανεβάζω σε βάθρο που δεν αξίζουν για να δω μετά πως τα παπούτσια του πρίγκιπα είναι μέσα στη λάσπη!
Φιλάκια πολλά:))
Εχεις σκεφθεί γιατί το κάνεις? Το κανουμε?
ΔιαγραφήΚαλημέρα και φιλάκια πολλά Σοφάκι μου!
Τα είπες όλα τόσο δυνατά, μέσα σε λίγες μόνο γραμμές...
ΑπάντησηΔιαγραφήΠονάει πολύ αυτή η απογοήτευση...
Φιλάκια πολλά πολλά Λιακαδίτσα μου!!!
Καλό απογευματοβραδάκι!!!!! :)))
Αν πονάει λέει...!
ΔιαγραφήΚάθε απομυθοποίηση πονάει...
Οταν σου σκίζουν το πέπλο που κλείνει τα μάτια... Στάζει αίμα η "επέμβαση" όχι αστεία...
Καλή σου μέρα Pink Angel! :)
Κλειδώνουμε κι ο κλέφτης είναι μέσα........ Φιλάκια και καλό βραδάκι!
ΑπάντησηΔιαγραφήEύστοχη όπως πάντα...!
ΔιαγραφήΠως να μη σου στείλω καλημερολιακαδοφιλάκια?
Δε γίνεται!! :)
Δεν μπορω να δικαιολογησω την αδυναμια αντιληψης
ΑπάντησηΔιαγραφήσ'αυτες τις περιπτωσεις.
Και η αλλη περιπτωση ειναι
το να ξερεις μα να θελεις.
Εκει παμε στο κεφαλαιο βου΄ που αφορα την εννοια "αναγκη"
Καλησπερολουλουδοπουξεθυμανεηαναγκητουκαιοεχθροςεγινεφιλος
Φιλακι.
Είπες τη σωστή λέξη, ανάγκη. Κατά βάθος μας θέλετε εμάς τους άντρες. Τι να κάνουμε όμως που λειτουργούμε διαφορετικά από εσάς. Εντάξει υπάρχουν και μερικοί που είναι εντελώς κάφροι. Αν όμως δεν συμβιβάζεστε με κάτι λιγότερο από φωτοστέφανο, τότε θα χάνετε τους έντιμους που θα σας σεβαστούν και θα ψάχνετε μονίμως τι σας φταίει. Όποιος θέλει τα πολλά χάνει και τα λίγα..
ΔιαγραφήΓυρνώ λοιπόν στη σελίδα 69 και το κεφάλαιο Βου αναφέρει στην τρίτη παράγραφο από πάνω:
Διαγραφή"Eίναι η ενδόμυχη ανάγκη του ανθρώπου που τον κάνει να βάζει κάποιον σε βάθρο και να του φοράει ενίοτε και φωτοστέφανο...
Είναι η ανάγκη να ΜΗΝ ξαναπληγωθεί σα να ξορκίζει έτσι το κακό δωροδοκώντας το ...
Είναι η ανάγκη του ανθρώπου να δείξει ότι έκανε σωστή επιλογή για τον άνθρωπο που έβαλε στη ζωή του... έλα όμως που το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται...
To γεγονός δε ότι το όλο θέμα στηρίζεται σε "αναγκη" είναι αυτό που οδηγεί στις απομυθοποιήσεις... Πολλές φορές ο ίδιος ο άνθρωπος που ανέβασε τον άλλον σε βάθρο ροκανίζει αργά και συστηματικά το βάθρο αυτό όταν δει ότι ο άλλος δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του... για να ανακαλύψει κι ο ίδιος αργότερα ότι τελικά δεν είναι οι άνθρωποι που μας απογοητεύουν αλλά οι προσδοκίες που έχουμε με αυτούς...
Αγάπα το φίλο σου με τα ελαττώματά του... γιατί μόνο τον φίλο? Γιατί όχι τον εραστή, την αδελφή, τον συνάδελφο στη δουλειά?"
Hengeo.... oποιος επιζητά την τελειότητα θα φάει τα μούτρα του να στο πω ωμά για να το καταλάβεις.
ΔιαγραφήΔεν υπάρχει τελειοτητα στον άνθρωπο... Είναι το πιο ατελές ον... όσο κι αν η ανθρωποκεντρική μας θρησκεία προσπαθεί να μας πείσει για το αντίθετο...
Κατά συνέπεια "ποιος είσαι εσύ που θα κρίνεις τον άλλον και πολύ περισσότερο που θα αξιωθείς ο άλλος να φέρεται άψογα? Είσαι εσύ ο άψογος?"
Καλημέρα στην παρέα γιατί με τούτα και με κείνα ξέχασα να καλημερίσω... :)
Χαίρομαι που συμφωνούμε! Καλημέρα ή μάλλον καλησπέρα πλέον!
ΔιαγραφήΕξαρτήσεις -> εξιδανικεύσεις. Συνήθως αυτές πάνε χεράκι - χεράκι.
ΔιαγραφήΚι όπου υπάρχει καπνός, τότε υπάρχει και φωτιά. Άρα, κάλλιστα θα μπορούσαμε να μιλάμε και για εγωιστικούς λόγους (=συνειδητή ή ασυνείδητη άρνηση ότι "ξεπέσαμε", ότι εμείς έχουμε κάνει την καλύτερη επιλογή), για ανασφάλειες (να δείξουμε την πόρτα στην Κυρία Μοναξιά, να μην δουν οι Άλλοι ότι είμαστε χωρίς σύντροφο ή χωρίς φίλους, ανάγκη να πιστέψεις και να πιαστείς από κάποιον κλπ). Όχι σιγουράτζα, βέβαια, αλλά παίζουν κι αυτά.
Λυσιπάκι μου πολύ εύστοχη η παρατήρησή σου...
ΔιαγραφήΑν σου πω ότι δεν την είχα ποτέ μου σκεφθεί?
Φιλάκια και καλό βράδυ σου εύχομαι... :)
Το τραγούδι μου αρέσει πολύ!
ΑπάντησηΔιαγραφήΘαυμάζω όταν σε λίγες γραμμές, διαβάζω στοχευμένες σκέψεις!
Γιατί ανεβάζουμε τους ανθρώπους σε βάθρο, πολύ ωραία η ερώτηση που έθεσες στη Σερενάτα!
Το θέμα είναι πως σχεδόν πάντα πέφτουν, πάντα απογοητεύεσαι και φτου από την αρχή! Πονάει η απομυθοποίηση, μα και το να μην μυθοποιείς κάποιον ενίοτε δεν πονάει;!
Α! δεν χαιρέτησα!! Φιλάκια και καλό απογευματάκι Λιακάδα μου!!
ΔιαγραφήNα σου πω την αλήθεια δε μου 'χει τύχει να πονέσω δίχως να μυθοποιήσω κάποιον...
ΔιαγραφήΟταν ξέρεις που πατάς με τον αλλον και που βρίσκεσαι ξερεις και τι να περιμένεις...
Ομως φαντάζομαι εσύ θα το'χεις ζήσει για να το λές...
Φιλάκια πολλά Παλόμα μου! :)
Kαλημέρα και σε σένα...!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυμφωνώ! Άτιμη εξιδανίκευση...
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλάκια πολλά!
Aτιμη...
ΔιαγραφήΑστοχη
Παράλογη...
Φιλάκια πολλά Ελλη μου! :)